Sad powszechny, I Ca 182/13

Sygn. akt I Ca 182/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Zamościu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Iwona Lipko Sędziowie: SSO Teresa Bodys (spr.) SSO Dariusz Krzysiak Protokolant: st. sekr. sąd. Grażyna Rozkres po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. w Zamościu na rozprawie sprawy ze skargi A. M. o wznowienie postępowania w sprawie I Ca 349/12 z wniosku A. M. z udziałem K. B. i M. B. o rozgraniczenie postanawia: oddalić skargę Sygn. akt I Ca 182/13 UZASADNIENIE W dniu 19 kwietnia 2013r. A. M. złożyła skargę na wznowienie postępowania w sprawie, która toczyła się z jej wniosku przed Sądem Rejonowym w Zamościu w sprawie I Ns 1186/10, a zakończona została prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Zamościu w dniu 20 czerwca 2012r. w sprawie I Ca 349/

1. Skarżąca powołując się na wykrycie nowych okoliczności mogących mieć wpływ na wynik sprawy wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami Nr (...) od pkt. (...) wyznaczonych na mapie przez geodetę K. C. . Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w toku postępowania przed Sądami obu instancji zaszły okoliczności, które uniemożliwiały jej ocenę stanu sprawy, a przede wszystkim potrzebę inicjatywy dowodowej. W toku postępowania była w ciąży, jej stan zdrowia oraz przebieg ciąży zagrożonej nakazywał szczególną troskę o jej osobę i płód. Pozostawała pod stałą opieką lekarską, zmuszona była korzystać ze zwolnień lekarskich. Na dowód czego przedłożyła zaświadczenie z 8 stycznia 2013r. KRUS P. Terenowej w Z. wskazujące, że w okresie od 10 czerwca 2010r. do 18 października 2010r. stale przebywała na zwolnieniu lekarskim. Następnie w dniu (...) urodziła córkę A. . Stan noworodka był bardzo poważny, utrzymywał się stan zagrożenia życia, a w późniejszym okresie dziecko było wielokrotnie hospitalizowane. Na tę okoliczność skarżąca przedłożyła karty informacyjne z leczenia szpitalnego dziecka. O potrzebie zgłoszenia dodatkowych dowodów powzięła wiedzę po zapoznaniu się z orzeczeniem i uzasadnieniem Sądu Rejonowego w Zamościu w przedmiocie rozgraniczenia i o tym, którym dowodom z zeznań świadków Sąd nie dał wiary. Dopiero na etapie postępowania apelacyjnego udało się skarżącej ustalić istnienie innego świadka mającego wiedzę o okolicznościach istotnych w sprawie, lecz Sąd odwoławczy uznał ów dowód za spóźniony. O istnieniu nowych świadków posiadający wiedzę skarżąca – jak podaje w uzasadnieniu skargi – dowiedziała się w marcu 2013r. Powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w orzeczeniu z 26 października 2011r. w sprawie III CZ 56/2011, w którym Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że termin wniesienia skargi o wznowienie postępowania oparty na podstawie z art. 403§ 2 kpc biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o nowych okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych i w sposób wiarygodny mogła ocenić ich wpływ na wynik sprawy uzasadniła dochowanie terminu do wniesienia skargi. Nadto jako dowód w sprawie skarżąca przedłożyła anons prasowy zawierający ogłoszenie Banku (...) w Z. zawierający opis nieruchomości, którą w rezultacie nabyli poprzednicy prawni wnioskodawczyni M. i H. małż. (...) na podstawie umowy sprzedaży z (...) . Z dowodu powyższego – w ocenie skarżącej wynika, uregulowane dla przedmiotowej nieruchomości urządzenie wodno - kanalizacyjne. Stąd też wynika stan posiadania działki przez wnioskodawczynię łącznie ze studnią (vide: k. 1 – 6). Uczestnicy postępowania wnioskowali o oddalenie skargi jak i wniosków dowodowych zgłoszonych w skardze o wznowienie postępowania (vide: k. 25). Sąd Okręgowy w Zamościu ustalił i zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania jest szczególnym środkiem, który może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia Sądu. Stosowanie procedury prawnej jaką jest skarga o wznowienie postępowania obwarowane jest ścisłymi kryteriami. Jedną z podstaw wznowienia postępowania opartej o treść art. 403 § 2 kpc to wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tego samego stosunku prawnego albo takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Możliwość wznowienia na tej podstawie postępowania w sprawie zakończonego prawomocnym orzeczeniem możliwe jest jedynie wówczas gdy zachodzą łącznie następujące przesłanki: 1) doszło do wykrycia nowych okoliczności faktycznych lub dowodów, które istniały w toku postępowania, ale nie zostały przeprowadzone, 2) możliwość ich wpływu na wynik sprawy, 3) niemożność skorzystania z nich przez stronę w poprzednim postępowaniu. W ocenie tut. Sądu brak przesłanek do wznowienia postępowania. Analiza akt sprawy I Ns 1186/10 Sądu Rejonowego w Zamościu zakończonego postanowieniem z dnia 27 września 2012r. oraz akt sprawy I Ca 349/12 Sądu Okręgowego w Zamościu rozpoznającego apelację wnioskodawczyni na w/w postanowienie w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości położonych w T. K. pomiędzy działkami oznaczonymi numerami (...) dowodzi, że przed Sądem obu instancji w całym postępowaniu wnioskodawczyni występowała z profesjonalnym pełnomocnikiem. Pełnomocnik skarżącej inicjował postępowanie dowodowe na określenie przebiegu granicy pomiędzy spornymi nieruchomościami dla wykazania dokąd zdaniem wnioskodawczyni sięga własność nieruchomości oznaczonej numerem (...) . Nie zachodziły więc żadne uzasadnione powody, na które w skardze o wznowienie postępowania powołuje się A. M. w tym jej stan zdrowia, ciąża i urodzenie dziecka wymagającego szczególnej opieki – które w realiach niniejszej sprawy uzasadniałyby przyjęcie niemożności powołania się na określone dowody przed Sądem orzekającym o rozgraniczeniu nieruchomości. Sąd Najwyższy przyjął w swoich orzeczeniach pogląd, że niemożność skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość powołania ich w tym postępowaniu, a tylko wskutek zaniedbań, zapomnienia czy błędnej oceny potrzeby powołania określonych dowodów strona tego nie uczyniła. Taki pogląd Sądu Najwyższego wyraża się między innymi w postanowieniu z 10 lutego 1999r. III CKN 807/98 Lex Nr
2. Podobnie w postanowieniu z dnia 4 marca 2005r. III CZP 134/04 czytamy, że wykrycie okoliczności faktycznych lub dowodów, które poza przesłanką ich nieujawnienia w postępowaniu prawomocnie zakończonym, powinno być dla strony skarżącej „nieujawnione”. Fakty zaś ujawnione czyli te, które strona powinna znać, tj. miała możliwość dostępu do nich – nie są objęte hipotezą tego przepisu (vide Lex 151652). Skarżąca podniosła też w skardze pominięcie przez Sąd Okręgowy w Zamościu rozpoznający apelację dowodów zgłoszonych w postępowaniu apelacyjnym. Ów zarzut także nie zasługuje na uwzględnienie, w kontekście nowych wniosków dowodowych zgłoszonych w skardze, bowiem Sąd odwoławczy owe wnioski pominął kierując się treścią art. 381 kpc . Pominięcie przez Sąd środków dowodowych wskazanych przez stronę nie jest pozbawieniem możności skorzystania z tego dowodu w poprzednim postępowaniu w rozumieniu art. 403 § 1 kpc . Sąd Najwyższy w tej kwestii wypowiedział się między innymi w postanowieniu z 28 października 1981r. I CO 5/81 (OSNC 1982, Nr 5 – 6, poz. 77). Jeśli strona korzystała w sprawie z profesjonalnej obsługi prawnej to trudno obronić pogląd by obiektywnie istniała przeszkoda w zgłoszeniu innych dowodów w toku postępowania dowodowego, w tym dowodów z zeznań innych świadków obok zgłoszonych czy też dowodów z dokumentów w postaci ogłoszenia prasowego. Nadto rozpoznając skargę o wznowienie postępowania w granicach zakreślonych treścią skargi Sąd badał również czy zgłoszone podstawy wznowienia mają wpływ na treść wydanego uprzednio orzeczenia. Zdaniem Sądu Okręgowego w Zamościu tak wnioskowanemu dowodowi z zeznań świadka T. B. , który cyt. „ma pełną wiedzę na temat przebiegu granicy”, „i jest to taki przebieg jak wskazywała wnioskodawczyni” (vide: k. 4) jak też dowodowi z dokumentu w postaci ogłoszenia o II przetargu nieruchomości dokonanego przez Bank (...) w Z. zamieszczonego w (...) (...) z (...) – nie można przypisać charakteru dowodu mającego wpływ na treść wydanego orzeczenia o rozgraniczeniu. Nie są to dowody, które wprost określają przebieg granicy prawnej pomiędzy rozgraniczanymi nieruchomościami i samodzielnie nie mogą wpłynąć na ustalenie innego przebiegu granicy niż uczynił to Sąd Rejonowy w Zamościu w swoim postanowieniu z dnia 20 czerwca 2012r. w sprawie I Ns 1186/10, zaś Sąd Okręgowy w Zamościu dokonując kontroli instancyjnej w swoim postanowieniu z dnia 27 września 2012r. w sprawie I Ca 349/
3. Zgłoszone w skardze dowody nie mogą więc wpłynąć samoistnie na ocenę przesłanki stanu prawnego wynikającego z zasiedzenia przygranicznych pasów gruntu o jakiej mowa w treści art. 153 kc. W orzeczeniu z dnia 30 września 1998r. w sprawie I CKN 475/98 Sąd Najwyższy wyraził pogląd mówiący, że Sąd oddala skargę o wznowienie postępowania jeżeli okaże się, że zgłoszona podstawa wznowienia nie miała wpływu na treść wydanego orzeczenia. T. . Sąd w pełni identyfikuje się z przywołanym poglądem. Mając powyższe ustalenia na względzie Sąd Okręgowy w Zamościu postanowił jak na wstępie na mocy art. 412 i 405 kpc w związku z art. 406 kpc .