Sad powszechny, IV Ka 110/13

Sygnatura akt IV Ka 110/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Waldemar Majka Protokolant : Agnieszka Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 roku sprawy A. Ł. obwinionego z art. 96 § 1 pkt 5 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 6 grudnia 2012 roku, sygnatura akt II W 1211/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I jego dyspozycji w ten sposób, że z czynu przypisanego obwinionemu eliminuje sformułowanie „nadmierna ilość świateł kierunkowskazów” i wymiar kary grzywny obniża do 100 złotych, zaś w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zwalnia obwinionego od ponoszenia zryczałtowanych wydatków postępowania odwoławczego zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 110/13 UZASADNIENIE Wobec A. Ł. skierowany został przez K. w W. do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu wniosek o ukaranie w którym obwiniony został on o to, że: w dniu 28 czerwca 2012 roku ok. godz. 15:45 na al. (...) w W. dopuścił do ruchu pojazd V. (...) o nr rej. (...) pomimo, że nie był on należycie zaopatrzony w wymagane przyrządy i urządzenia tj. pęknięta szyba czołowa, nadmierna ilość świateł kierunkowskazów – to jest o wykroczenie z art.96§1 pkt. 5 k.w. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. sygn. akt II W 1211/12 : I. uznał A. Ł. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art.96§1 pkt. 5 k.w. i za czyn ten na podstawie art.96§1 pkt. 5 k.w. wymierzył mu karę 200 złotych grzywny; II. zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania w wysokości 100 złotych oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 30 złotych. Powyższy wyrok zaskarżony został apelacją obwinionego A. Ł. , który wyrokowi temu zarzucił obrazę prawa materialnego poprzez uznanie, iż czyn przypisany obwinionemu posiada cechy szkodliwości społecznej pomimo, iż cech tych on nie posiada a zatem nie stanowi wykroczenia a podnosząc powyższy zarzut wniósł o uniewinnienie. Sąd Okręgowy zważył co następuje : apelacja osobista obwinionego okazała się o tyle zasadna, iż jej wniesienie pozwoliło sądowi odwoławczemu na dokonanie korekty w zakresie opisu czynu zawartego w części dyspozytywnej wyroku, a także obniżenie orzeczonej kary grzywny w oparciu o ustalenia poczynione również w postępowaniu odwoławczym. Wobec A. Ł. skierowany został wniosek o ukaranie w którym wymieniony obwiniony został o popełnienie czynu z art. 96 § 1 pkt 5 kw. W przedmiotowej sprawie istotne jest zatem ustalenie czy pojazd którym obwiniony kierował z uwagi na stwierdzone w czasie kontroli drogowej uchybienia - był nienależycie zaopatrzony w wymagane urządzenia i przyrządy w rozumieniu art. 96 § 1 pkt 5 kw. Analizując powyższą kwestię zauważyć należy, iż pojazd należycie zaopatrzony to pojazd spełniający warunki – wymagania techniczne określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2003 r. Nr 32, poz. 262 z późn. zm.). Znamiona wykroczenia z art. 96 § 1 pkt 5 kw zostają wypełnione przez sprawcę tego wykroczenia zarówno wtedy gdy pojazd dopuszczony przez tę osobę do ruchu w ogóle nie jest zaopatrzony w wskazane w wymienionym rozporządzeniu stosowne urządzenia i przyrządy, jak również wówczas gdy wprawdzie znajdują się one w tym pojeździe lecz są uszkodzone lub w takim stopniu niesprawne, że nie mogą pełnić swoich funkcji. Mamy zatem do czynienia ze swoistym zaniechaniem w wyposażeniu lub też zaniechaniem w utrzymaniu w należytym stanie tegoż obligatoryjnego wyposażenia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż pojazd którym kierował obwiniony w czasie gdy doszło do kontroli drogowej - poza znajdującą się w pojeździe szybą przednią, która z uwagi na stwierdzone uszkodzenie w postaci pęknięcia znajdującego się w polu widzenia kierowcy, nie spełniała wymogu zapewnienia kierującemu pełnej i wyraźnej widoczności oraz stwarzała zagrożenie w wypadku znaczniejszego pęknięcia w czasie jazdy - posiadał co istotne wszystkie wskazane w wymienionym rozporządzeniu światła kierunkowskazów , których stan techniczny i sposób zamontowania w pojeździe nie został zakwestionowany – a zatem odnośnie posiadanego w tym zakresie oświetlenia nie zostały wypełnione znamiona wykroczenia określonego w art. 96 § 1 pkt 5 kw. Dodatkowe światła kierunkowskazów to efekt „doposażenia” a nie braku „należytego zaopatrzenia”, a zatem musi być postrzegany w kategoriach naruszenia bezpieczeństwa i porządku w komunikacji (jako podstawa zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu zgodnie z art.132 ust.1 pkt 1 Prd). Skoro jednak pojazd z takim dodatkowym wyposażeniem przechodził przeglądy techniczne, zaś dowód rejestracyjny pojazdu został zwrócony obwinionemu po wymianie jedynie pękniętej szyby, nie sposób przyjąć aby do takiego naruszenia w tym zakresie doszło i aby obwiniony obejmował swą wiedzą zaistnienie takiego naruszenia. Powyższe skutkować musiało dokonaniem zmiany zaskarżonego wyroku w punkcie I jego dyspozycji poprzez wyeliminowanie z opisu czynu przypisanego obwinionemu A. Ł. sformułowania „nadmierna ilość świateł kierunkowskazów”. W związku z wyeliminowaniem powyższego elementu z opisu czynu przypisanego obwinionemu, a tym samym redukcji zakresu znamion czynu zabronionego obniżeniu podlegała również orzeczona kara grzywny. O kosztach sądowych postępowania odwoławczego kierując się sytuacją majątkową obwinionego a częściowo zasadami słuszności orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.