Sad powszechny, I C 1052/13

Sygn. akt I C 1052/13 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Sędziowie: - Protokolant: Sebastian Śliwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. w L. sprawy z powództwa (...) (...) przeciwko D. P. o zapłatę powództwo oddala Sygn. akt: I C 1052/13 UZASADNIENIE Wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie W dniu 30 stycznia 2013 r. do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie został złożony przez (...) (...) z siedzibą w G. przeciwko D. P. o zapłatę kwot: 1) 327,64 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 31.01.2013 r. do dnia zapłaty; 2) 300 złotych. Powód wniósł również o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu. W dniu 05.02.2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany złożył sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa. Postanowieniem z dnia 27.04.2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Legionowie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30.11.2012 r. (...) (...) S.A. z siedzibą w W. zawarł umowę cesji z powodem. Umowa cesji nie została załączona przez powoda. Do akt postępowania dołączona została umowa zawarta pomiędzy (...) (...) S.A. z siedzibą w W. a pozwanym w dniu 29.06.2009 r. o świadczenie usług. (k. 27). Powód wystawił dokument zatytułowany „Zawiadomienie o zmianie wierzyciela”. Brak jednak w aktach sprawy potwierdzenia nadania go do pozwanego. Ponadto, powód przedstawił do akt niniejszej sprawy W. z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego. (k. 26). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów załączonych przez strony do akt niniejszego postępowania. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 § 1 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 k.c. ). Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c. i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy. Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę (...). Powód nie wskazał aby doszło cesji wierzytelności przysługującej (...) (...) S.A. wobec pozwanego. Powód nie wykazał także aby (...) (...) S.A. był wierzycielem pozwanego i z jakiego tytułu. Tym samym brak jest jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie jakie wierzytelności, w jakiej wysokości i w stosunku do kogo zostały na podstawie umowy zawartej pomiędzy powodem i pozwanym zbyte. Powód na potwierdzenie swoich roszczeń przedstawił wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego. Stosownie do przepisu art. 194 Ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych księgi rachunkowe funduszu sekurytyzacyjnego, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym oraz wszelkie wystawione w ten sposób oświadczenia zawierające zobowiązania, zwolnienie z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych. Powyższe oznacza jednak jedynie, że Powód wystawił dokument, z którego treści wynika istnienie wierzytelności, natomiast brak jest potwierdzenia, iż jest to wierzytelność wobec pozwanego, która jest przedmiotem niniejszego postępowania, a nadto, iż wierzytelność została skutecznie nabyta od (...) (...) S.A. W niniejszym postępowaniu powód nie udowodnił, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest wierzytelność, którą (...) (...) S.A. miał względem pozwanego. Jednocześnie zgodnie z art. 510 § 1 k.c. przesłanką skutecznego przeniesienia wierzytelności na nabywcę jest istnienie tej wierzytelności i przysługiwanie tej wierzytelności zbywcy ( nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet ). W niniejszym postępowaniu powód nie wykazał, iż doszło do zbycia na jego rzecz wierzytelności, której dotyczy pozew, przysługującej (...) (...) S.A. wobec pozwanego. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł, jak w sentencji.