Sad powszechny, I C 762/13

(1)ujawniła obecnym pozew złożony do Sądu przez Spółdzielnię przeciwko A. C. , a radca prawny zaopiniowała, że powód nie może być zakwalifikowany jako kandydat w wyborach, gdyż pozostaje w sporze ze Spółdzielnią (zeznania Prezesa Zarządu J. S.

(1)– k. 208v., 210 – 01:45:42, zeznania świadków: J. P. – k. 207v., 210 – 00:17:57, H. G. – k. 207v., 210 – 00:33:30, D. M. – k. 208, 210 – 01:01:18, T. Ć. - k. 174, 180 – 00:17:13, Z. K. – k. 174v. 180 – 00:22:51, J. M. – k. 176, 180 – 00:51:26, A. M. – k. 176v., 180 – 01:04:30). Komisja wyborcza jednogłośnie zakwalifikowała jako kandydatów w wyborach do Rady Nadzorczej 16 zgłoszonych członków, natomiast nie zakwalifikowała powoda A. C. z tego względu, że w złożonym oświadczeniu podał, iż nie pozostaje w sporze sądowym ze Spółdzielnią Mieszkaniową (...) oraz oświadczył, że jest pełnomocnikiem Zarządu. Z informacji uzyskanej od Zarządu Spółdzielni oraz radcy prawnego wynika, że istnieje spór sądowy między Spółdzielnią a kandydatem, jak również A. C. nie jest pełnomocnikiem Zarządu. Oświadczenie A. C. w dwóch punktach nie odpowiadało stanowi faktycznemu i prawnemu. Wobec tego nie spełniał on warunków do kandydowania do Rady Nadzorczej Spółdzielni. Sprawozdanie z czynności i ustaleń Komisji Wyborczej przedstawiła zebranym Przewodnicząca tej Komisji. Zebrani nie wnieśli uwag do decyzji Komisji w sprawie zakwalifikowania kandydatów w wyborach na członków Rady Nadzorczej (protokół z czynności Komisji Wyborczej – 165 – 166, protokół z Walnego Zgromadzenia – k. 76 - 81). Następnie zostały przygotowane karty wyborcze i nad prawidłowością przebiegu głosowania czuwała komisja mandatowo – skrutacyjna. Czynności podejmowane w czasie procedury głosownia na kandydatów do Rady Nadzorczej odzwierciedla protokół z Walnego Zgromadzenia (k. 71 – 83). Nikt z obecnych nie zgłaszał żadnych uwag, ani zastrzeżeń do sposobu przeprowadzenia głosowania. Na członków Rady Nadzorczej zostali wybrani ci kandydaci, którzy otrzymali największą ilość głosów. Zgodnie z uchwałą Nr (...) są to następujące osoby: K. Z. , G. T. , G. K. , B. M. , J. S.

(2), M. J.

(1)i M. J.

(2)(uchwała Nr (...) – k. 82 – 83). Bezspornie Walne Zgromadzenie nie podejmowało uchwały w przedmiocie niedopuszczenie A. C. do kandydowania na członka Rady Nadzorczej i uchwała taka w porządku prawnym pozwanej Spółdzielni nie istnieje (protokół z obrad Walnego Zgromadzenia Członków Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w S. z dnia 27 czerwca 2013r. – k. 60 – 89). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt sprawy, które są wiarygodne, gdyż ich autentyczność nie budzi wątpliwości i nie była przez strony kwestionowana, a także na podstawie zeznań świadków i wyjaśnień stron w takim zakresie, gdzie pozostają one w zgodności z treścią dokumentów, wzajemnie uzupełniają się oraz dotyczą okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka T. Ć. w tym zakresie, gdzie podał, że powód parę razy zwracał się do komisji, żeby poprawić swoje oświadczenie, ale nie został do tego dopuszczony (k. 173v., 180 – 00:06:01). W dalszym toku zeznań tenże świadek nie był pewien, czy A. C. nie miał możliwości poprawienia oświadczenia (k. 174, 180 – 00:16:24). Zeznania świadka J. M. w tej części gdzie twierdzi, iż radca prawny powiedziała, że tylko raz się wypełnia oświadczenie, gdy zapytano czy C. może poprawić oświadczenie (k. 175v., 180 – 00:49:11), także nie zasługują na wiarę, gdyż są sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami świadków: A. M. (k. 176v., 180 – 01:03:08), J. P. (k. 207v., 210 – 00:08:03), T. G. (k. 208, 210 – 00:45:27). Dokument w postaci oświadczenia A. C. zawiera poprawkę w pkt 6 (k. 112). Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny prawnej. Jako podstawę żądania pozwu A. C. wskazał przepis art. 42 ust. 4 ustawy Prawo spółdzielcze (tekst jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 188, poz. 1848 ze zm., dalej - pr. spółdz.). Należy rozumieć, że intencją powoda było powołanie art. 42 § 4 pr. spółdz., gdyż przepis art. 42 ust. 4 pr. spółdz. w porządku prawnym nie istnieje. Zgodnie z art. 42 § 4 pr. spółdz. każdy członek spółdzielni lub zarząd może wytoczyć powództwo o uchylenie uchwały. Powołany przepis nie zawiera przesłanek, na których jest oparte żądanie pozwu. Pełnomocnik powoda, w osobie adwokata, w piśmie procesowym złożonym dnia 24 października 2013r. ogólnie podniósł, że w ramach kontroli przeprowadzonej w trybie art. 42 § 2 i 3 pr. spółdz. badaniu podlega zarówno formalna, jak i merytoryczna zgodność uchwał walnego zgromadzenia z przepisami prawa i statutu. W piśmie tym, ani w dalszym toku procesu strona powodowa nie wskazała jakie przepisy bezwzględnie obowiązujące zostały naruszone przy podjęciu zaskarżonej uchwały (art. 42 § 2 pr. spółdz.), ani jakiego rodzaju sprzeczność w rozumieniu art. 42 § 3 pr. spółdz. zaistniała. Z argumentacji strony powodowej wynika jedynie, że odebrano powodowi bierne prawo wyborcze wynikające z treści przepisu art. 18 § 2 pr. spółdz., jak też konstytucyjne prawo do sądu – art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P. W tym kontekście należy mieć na względzie, że podejmowanie uchwał przez walne zgromadzenie członków spółdzielni mieszkaniowej zostało unormowane w art. 8 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych w kształcie nadanym ustawą nowelizującą z dnia 14 czerwca 2007r. (Dz. U. Nr 122, poz. 1024, dalej – u.s.m.). W zakresie nieuregulowanym w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982r. – Prawo spółdzielcze (tekst jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 188, poz. 1848 ze zm.). Przepis art. 8 3 u.s.m., ani inne przepisy tej ustawy nie normują kwestii zaskarżenia uchwał walnego zgromadzenia członków spółdzielni do sądu, dlatego zaskarżenie uchwał tego organu spółdzielczego następuje w trybie art. 42 pr. spółdz. Zgodnie z art. 42 § 6 pr. spółdz. powództwo o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia powinno być wniesione przez członka obecnego na tym zgromadzeniu w terminie sześciu tygodni od dnia odbycia walnego zgromadzenia. Powód A. C. był obecny na walnym zgromadzeniu w dniu 27 czerwca 2013r. Termin do zaskarżenia przez niego uchwały Nr (...) w sprawie wyboru Członków Rady Nadzorczej upłynął z dniem 8 sierpnia 2013r. Żądanie uchylenia tej uchwały powód zgłosił w piśmie procesowym z dnia 15 października 2013r. (k. 30 – 31), a więc po upływie sześciotygodniowego terminu od jej podjęcia. W kwestii przekroczenia terminu do zaskarżenia uchwały Nr (...) nie jest istotna „modyfikacja” powództwa wyrażona przez pełnomocnika powoda w piśmie procesowym z dnia 24 października 2013r. Czynnością przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia jest tylko taka czynność, która jest skierowana na dochodzenie konkretnego, tzn. oznaczonego w pozwie roszczenia (szerzej zob. S. Dmowski i in., Komentarz do kodeksu cywilnego, Księga I, Część ogólna, Warszawa 1998, s. 277). W pozwie skierowanym na drogę sądową w dniu 5 sierpnia 2013r. powód nie wnosił o uchylenie uchwały Nr (...) w sprawie wyboru Członków Rady Nadzorczej. Sąd może nie uwzględnić upływu terminu, o którym mowa w art. 42 § 6 pr. spółdz. jeżeli utrzymanie uchwały walnego zgromadzenia w mocy wywołałoby dla członka szczególnie dotkliwe skutki, a opóźnienie w zaskarżeniu tej uchwały jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami i nie jest nadmierne (art. 42 § 8 pr. spółdz.). Przesłanki z tego przepisu powinny zaistnieć kumulatywnie. Strona powodowa nie podjęła żadnej próby usprawiedliwienia uchybienia terminu do zaskarżenia uchwały Nr (...) , ani nie twierdziła, że skutki utrzymania uchwały są dla A. C. szczególnie uciążliwe. Nadto w okolicznościach sprawy uchybienie jest nadmierne, gdyż powód przez wiele lat pełnił funkcję kierowniczą w Cukrowni w S. i można od niego wymagać dbałości w zachowaniu terminów ustawowych. Wobec powyższego Sąd Okręgowy uznał, że powództwo o uchylenie uchwały Nr (...) w sprawie wyboru Członków Rady Nadzorczej zostało wniesione po terminie i z tej przyczyny podlega oddaleniu. Tylko z ostrożności procesowej Sąd Okręgowy rozważa, iż nawet przy przyjęciu skuteczności modyfikacji powództwa przez pełnomocnika powoda w zakresie zachowania terminu do zaskarżenia uchwały Nr (...) powództwo o jej uchylenie nie byłoby zasadne. Powód nie zgłosił w stosunku do uchwały Nr (...) żadnych zarzutów skutkujących jej bezwzględną nieważnością w rozumieniu art. 42 § 2 pr. spółdz. Sam art. 42 § 2 pr. spółdz. nie stanowi samodzielnej podstawy uprawniającej do stwierdzenia nieważności uchwały. Obowiązkiem powoda jest wskazanie jakie przepisy prawa narusza konkretna uchwała. Oznacza to, że aby z niego skorzystać należy wskazać konkretny przepis. Powód tego nie uczynił. Nie jest obowiązkiem Sądu meriti samodzielne poszukiwanie naruszonych przez zaskarżoną uchwałę przepisów. Nadto ustalenie nieważności uchwały następuje w trybie art. 189 k.p.c. , a strona powodowa takiego żądania nie zgłosiła. Przy przyjęciu, że podstawą zaskarżenia uchwały Nr (...) jest przepis art. 42 § 3 pr. spółdz. powód powinien udowodnić, że jest ona sprzeczna z postanowieniami statutu, bądź dobrymi obyczajami lub godząca w interesy spółdzielni albo mająca na celu pokrzywdzenie jej członka. Powód nie powołał się na żadną z tych przesłanek, nie wskazał żadnego postanowienia statutu, który został ewentualnie naruszony, a nawet nie wywodził, że jest pokrzywdzony i w jakim sensie. Zarzuty natury formalnej, dotyczące w szczególności zgodności z ustawą lub statutem sposobu zwołania walnego zgromadzenia, sposobu obradowania i podejmowania uchwał, uzasadniają uchylenie zaskarżonej uchwały tylko wtedy, gdy zarzucane uchybienie miało lub mogło mieć wpływ na treść naruszającej prawa członka i zaskarżonej przez niego uchwały (tak S.N. w wyroku z dnia 13 sierpnia 1965r., II PR 265/65). Podnoszone przez powoda trudności w dostępie do materiałów dotyczących walnego zgromadzenia przygotowanych przez Zarząd w pierwszym dniu terminu, w którym powinny być dostępne dla członków, nie mogą być uznane za takie uchybienie, skoro A. C. w następnych dniach zapoznał się z całością tych dokumentów (zeznania powoda – k. 208v., 210 – 01:018:01). Brak dokładnej prezentacji poszczególnych kandydatów na członków Rady Nadzorczej także nie miał wpływu na zaskarżoną uchwałę, skoro wszyscy członkowie w małej spółdzielni mieszkaniowej, do których należy pozwana, znają się i żaden z obecnych członków o taką prezentację nie wnosił (zeznania powoda – k. 208v., 210 – 01:32:01). Powód nie został zakwalifikowany przez komisję wyborczą Walnego Zgromadzenia jako kandydat w wyborach do Rady Nadzorczej ponieważ złożone przez niego oświadczenie nie odpowiadało w dwóch punktach stanowi faktycznemu i prawnemu. Nawet przyjmując, że w dniu 27 czerwca 2013r. A. C. jeszcze nie wiedział o pozwie skierowanym na drogę sadową przez pozwaną spółdzielnię w stosunku do niego, to bezspornie w oświadczeniu podał, że jest pełnomocnikiem Zarządu, nie podał też przez odpowiednie skreślenie czy pozostaje w związku małżeńskim, stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej i do drugiego stopnia w linii bocznej z członkiem Zarządu, pełnomocnikiem Zarządu lub pracownikiem pozwanej Spółdzielni (oświadczenie – k. 112). Tylko ten fakt dyskwalifikował go jako kandydata na członka Rady Nadzorczej w świetle § 106 ust. 5 statutu pozwanej Spółdzielni. Nawet przeprowadzenie głosowania w sposób niezgodny z postanowieniami statutu (czego strona powodowa nie udowodniła) mogłoby usprawiedliwiać uchylenie podjętej uchwały tylko wówczas, gdyby wykazano, a co najmniej uprawdopodobniono w sposób przekonywający, że w razie zachowania procedury głosowania zgodnie ze statutem, jego wynik byłby inny w sensie korzystniejszym dla skarżącego, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Powód przyznał, że w 2012r. kandydował w wyborach do Rady Nadzorczej i nie został wybrany (zeznania powoda – k. 208v., 210 – 01:35:29). Podejmując zaskarżoną uchwałę Nr (...) Walne Zgromadzenie pozwanej nie naruszyło biernego prawa wyborczego A. C. . Pełnomocnik powoda tylko ogólnie podniósł naruszenie art. 18 § 2 pr. spółdz., podczas gdy przepis ten ma 6 punktów i każdy z nich dotyczy innych praw. Nie wskazano, który z tych punktów dotyczy prawa ewentualnie naruszonego i jaki wpływ miało to naruszenie na podjęcie zaskarżonej uchwały. Zupełnie chybiony jest zarzut uniemożliwienia powodowi konstytucyjnego prawa do sądu – art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P. , gdyż powód wytaczając powództwo w niniejszej sprawie na drogę sadową realizuje prawo wynikające z tego przepisu. Powództwo jako niezasadne również w powyższym kontekście podlega oddaleniu. Orzeczenie o kosztach procesu ma podstawę prawną w art. 98 k.p.c. Powód - strona przegrywająca proces, obowiązany jest zwrócić pozwanej koszty niezbędne do celowej obrony. Na sumę kosztów procesu składają się: koszty pełnomocnictwa według stawki określonej w § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz poniesienia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 490) w wysokości 180 zł i opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Z tych względów na mocy powołanych przepisów Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji.