Sad powszechny, I C 844/13

Sygnatura akt I C 844/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 25-04-2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Jolanta Malik Protokolant:Mirosław Jabłoński po rozpoznaniu w dniu 25-04-2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa G. W. przeciwko M. G. , R. G. , N. Ż. , K. Ż. , małoletniej M. Ż. , małoletniemu R. Ż. o opróżnienie lokalu mieszkalnego I. nakazuje pozwanym R. G. oraz N. Ż. i K. Ż. , aby wydali stronie powodowej G. W. lokal mieszkalny nr (...) położony we W. przy ul. (...) , II. oddala powództwo wobec pozwanej M. G. i małoletnich: M. Ż. i R. Ż. , III. orzeka, iż pozwani R. G. , N. Ż. i K. Ż. nie mają uprawnienia do lokalu socjalnego, IV. zasądza od pozwanych R. G. , N. Ż. , K. Ż. solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 320 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygnatura akt I C 844/13 UZASADNIENIE Strona powodowa G. W. wniosła o nakazanie pozwanym M. G. i R. G. opuszczenie, opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego nr (...) położonego we W. przy ul. (...) oraz o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych kosztów procesu. W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, że dotychczasowy najemca lokalu J. M. zmarł dnia 19 lipca 2010 roku. W lokalu razem z najemcą zameldowany był pozwany. Pozwana jako córka najemcy wniosła do strony powodowej wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu. Strona powodowa odmówiła zawarcia umowy, gdyż pozwana nie spełniała kryteriów umożliwiających wstąpienie w stosunek najmu lokalu na mocy art. 691 k.c. Pomimo pisemnego wezwania pozwani nie wydali stronie powodowej lokalu. (k. 2 – 4) W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany R. G. podniósł, iż wraz z pozwaną złożył wniosek o umorzenie części zadłużenia lokalu oraz o rozłożenie na raty pozostałej części. Wniosek nie został przez stronę powodową rozpoznany. Ze względu na trudną sytuację mieszkaniową pozwany wskazał, że w zamian za zajmowany przez niego lokal storna powodowa mogłaby przyznać mu lokal mniejszy. (k. 31, 32) Na rozprawie w dniu 24 września 2013 roku pozwana wniosła o oddalenie powództwa. (k. 54) Postanowieniem z dnia 24 września 2013 roku Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanych N. Ż. , K. Ż. i małoletnich M. Ż. i R. Ż. . (k. 53) Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2014 roku pozwani N. Ż. oraz K. Ż. wnieśli, również w imieniu małoletnich M. Ż. i R. Ż. , o oddalenie powództwa w całości. (k. 112) * * * Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny : W dniu 20 maja 1996 roku strona powodowa G. W. zawarła z J. M. umowę najmu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego we W. przy Grunwaldzkiej 12A o powierzchni użytkowej 53,48 m 2 . Dowód : ⚫ umowa najmu z 20.05.1996 r., k. 5,6 Najemca lokalu zmarł, zaś jego zwłoki odnalezione zostały dnia 19 lipca 2010 roku. Dowód : ⚫ odpis zupełny aktu zgonu J. M. , k. 7 W dniu 31 marca 2011 roku pozwana M. G. , będąca córką zmarłego najemcy, zwróciła się do strony powodowej o zawarcie z nią umowy najmu lokalu położonego przy ul. (...) . Pozwany R. G. również zwrócił się do strony powodowej o zawarcie z nim umowy najmu przedmiotowego lokalu. Na wnioski pozwanych strona powodowa odpowiedziała pismami z dnia 27 czerwca 2011 roku. Pozwana M. G. poinformowana została, iż ze względu na niespełnienie przesłanki wspólnego zamieszkiwania z ojcem przed jego śmiercią, brak było podstaw do uznania jej wstąpienia w stosunek najmu w miejsce zmarłego najemcy. Pozwana wezwana została do wydania zarządcy budynku przedmiotowego lokalu w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma. Pismo doręczone zostało pozwanej dnia 30 czerwca 2011 roku na adres: ul. (...) , W. . Pozwany R. G. poinformowany został, iż nie zalicza się do kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu w miejsce zmarłego najemcy oraz ze względu na niezamieszkiwanie w lokalu brak było podstaw do zawarcia z nim umowy najmu lokalu na gruncie przepisów prawa miejscowego. Pozwany wezwany został do opróżnienia, opuszczenia i wydania zarządcy budynku przedmiotowego lokalu w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma. Korespondencja nie została przez pozwanego podjęta. Dowód : ⚫ wniosek z 31.03.2011 r., k. 8, 9, ⚫ pismo strony powodowej do pozwanej M. G. z 27.06.2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 11, 12, ⚫ pismo strony powodowej do pozwanego R. G. z 27.06.2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 10, 12, ⚫ przesłuchanie pozwanej M. G. , k. 54 Pismami z dnia 2 sierpnia 2011 roku strona powodowa wezwała pozwanych M. G. i R. G. do wydania lokalu w stanie wolnym w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Pozwana poinformowana została również, iż osoby, którym udostępniła lokal nie są uprawnione do przebywania w nim i zawarcie z tymi osobami umowy najmu byłoby sprzeczne z obowiązującym prawem. Korespondencja odebrana została jedynie przez pozwaną dnia 8 sierpnia 2011 roku. Pismo do pozwanej wysłane zostało na adres: ul. (...) , W. Dowód : ⚫ pismo strony powodowej do pozwanej M. G. z 2.08.2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 13, 15, ⚫ pismo strony powodowej do pozwanego R. G. z 2.08.2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 14, 15 Pismem z dnia 19 lutego 2013 roku pozwany R. G. zwrócił się do strony powodowej o umorzenie odsetek powstałych z tytułu zadłużenia spornego lokalu ze względu na trudną sytuację finansową. W dniu 5 kwietnia 2013 roku pozwany R. G. zwrócił się do strony powodowej o umorzenie połowy należności głównej oraz całości odsetek powstałych z tytułu zadłużenia spornego lokalu oraz o uzyskanie przydziału na zajmowany lokal. Dowód : ⚫ pismo pozwanego R. G. z 19.02.2013 r., k. 33, ⚫ oświadczenie o stanie majątkowym pozwanego R. G. z 3.04.2013 r., k. 35 – 37, ⚫ pismo pozwanego R. G. z 5.04.2013 r., k. 34 W lokalu mieszkalnym nr (...) położonym we W. przy ul. (...) pozwany R. G. przebywa czasowo, choć zameldowany jest na pobyt stały w tymże lokalu od dnia 29 sierpnia 1996 roku. Pozwany jest osobą bezrobotną i w poszukiwaniu pracy poza granicami kraju opuszcza przedmiotowy lokal, w którym znajduje się jego centrum życiowe. Pozwany posiada po zmarłej matce spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) . W lokalu tym mieszka jego żona M. G. . Pozwani nie mieszkają razem, gdyż są w trakcie sprawy rozwodowej. Został już wydany nieprawomocny wyrok rozwodowy, który został zaskarżony apelacja. Pozwany wobec tego zamieszkuje w spornym lokalu sam. Pozwana M. G. nie zamieszkuje w spornym lokalu, lecz od kilku lat lokalu nr (...) położonym we W. przy ul. (...) . Pozwana nie pozostawiła żadnych przedmiotów w lokalu przy ul. (...) . Pozwana nie zamieszkiwała wspólnie ze zmarłym najemcą przed jego śmiercią. Nie mieszkała w tym lokalu po śmierci ojca, ani nie mieszka w nim obecnie. Pozwani N. Ż. , K. Ż. oraz małoletni M. Ż. i R. Ż. zamieszkują we W. przy ul. (...) . Właścicielem lokalu jest ojciec pozwanego K. M. Ż. . W spornym lokalu pozostały ruchomości pozwanych w postaci mebli, pralki, lodówki oraz kuchenki. Pozwani otrzymują zasiłek rodzinny z M. O. P. S. we W. , maja 3 małoletnich dzieci. Dzieci te nie zamieszkują w spornym lokalu, nie mają tam też swoich rzeczy. Dowód : ⚫ pismo PUP we W. z 16.10.2013 r., k. 66, ⚫ wniosek z 31.03.2011 r., k. 8, 9, ⚫ pismo strony powodowej do pozwanej M. G. z 27.06.2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 11, 12, ⚫ pismo strony powodowej do pozwanej M. G. z 2.08.2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 13, 15, ⚫ przesłuchanie pozwanego R. G. , k. 54, ⚫ uzupełniające przesłuchanie pozwanego R. G. , k. 111, 112, ⚫ przesłuchanie pozwanej M. G. , k. 54, ⚫ uzupełniające przesłuchanie pozwanej M. G. , k. 112, ⚫ przesłuchanie pozwanej N. Ż. , k. 112, ⚫ przesłuchanie pozwanego K. Ż. , k. 112 * * * Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części. Zgodnie z treścią art. 222 § 1 k.c. właściciel może żądać od osoby, które włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Z powołanego przepisu wynika, że roszczenie o wydanie rzeczy nie przysługuje właścicielowi, jeżeli osobie, która jego rzeczą faktycznie włada, przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Zatem dopóki taki stosunek trwa, wynikające z niego uprawnienie do posiadania rzeczy wyprzedza roszczenie windykacyjne właściciela tak, że podniesiony przez pozwanego w procesie windykacyjnym zarzut dylatoryjny, iż przysługuje mu uprawnienie do posiadania rzeczy, może spowodować oddalenie powództwa. Wobec śmierci najemcy lokalu – J. M. , nieziszczenia się przesłanki wstąpienia w stosunek najmu w miejsce zmarłego najemcy przez jego córkę pozwaną M. G. na mocy art. 691 k.c. w postaci stałego zamieszkiwania z najemcą lokalu do chwili jego śmierci oraz odmowy zawarcia przez stronę pozwaną umowy najmu z pozwanym R. G. , żadne z pozwanych nie dysponuje tytułem prawnym do przedmiotowego lokalu. Strona powodowa korzysta zaś z ochrony swojego prawa własności. Jak ustalono pozwana M. G. od kilku lat zamieszkuje w lokalu położonym we W. przy ul. (...) . Okoliczność ta znalazła swoje odzwierciedlenie również w toku wzajemnej wymiany korespondencji pomiędzy stronami, gdzie pozwana wskazywała jako swój adres zamieszkania ul. (...) , zaś strona powodowa na tenże adres przesyłała korespondencję, która była przez pozwaną odbierana osobiście. W spornym lokalu pozwana ta nie posiada także żadnych swoich rzeczy, stąd też niniejsze powództwo skierowane przeciwko pozwanej M. G. nie zasługiwało na uwzględnienie. Pozwana bowiem nie włada w żadne sposób lokalem G. Pozwany R. G. w przedmiotowym lokalu zamieszkuje, choć zdarza się, że w pewnych okresach tam nie przebywa, albowiem w poszukiwaniu zatrudnienia wyjeżdża poza granice kraju. Tym niemniej w lokalu położonym przy ul. (...) znajduje się centrum życiowe tegoż pozwanego, który w trakcie pobytu w kraju w lokalu przebywa. W lokalu znajdują się przedmioty należące do pozwanego. Pomimo niezamieszkiwania w przedmiotowym lokalu przez pozwanych N. Ż. , K. Ż. oraz małoletnich M. Ż. i R. Ż. , w tymże lokalu pozostały jeszcze nabyte wspólnie przez pozwanych N. Ż. i K. Ż. ruchomości w postaci mebli oraz sprzętu AGD. Dlatego też należało uwzględnić powództwo skierowane przeciwko pozwanym N. Ż. i K. Ż. , albowiem władają lokalem przez zajęcie go swoimi ruchomościami, natomiast w stosunku do małoletnich M. Ż. i R. Ż. , którzy nie są właścicielami wskazanych sprzętów powództwo podlegało oddaleniu. Małoletni ci nie mieszkają w lokalu, nie zajmują go też swoimi rzeczami. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów zawiera katalog osób, w stosunku do których sąd obligatoryjnie orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego. Do osób tych zaliczono kobiety w ciąży, obłożnie chorych, emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, osoby posiadające status bezrobotnego, osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały, a także małoletnich, osoby niepełnosprawne lub osoby ubezwłasnowolnione oraz osoby sprawujące nad takimi osobami opiekę i wspólnie z nimi zamieszkałymi. Przy czym uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego przysługuje tymże osobom jedynie w przypadku braku możliwości zamieszkania w lokalu innym niż zajmowany. Pozwani N. Ż. i K. Ż. nie zamieszkują w spornym lokalu, a zamieszkują w lokalu położonym przy ul. (...) , stąd brak podstaw do przyznania im lokalu socjalnego z uwagi na obowiązek wydania lokalu G. , który w ich przypadku będzie polegał tylko na usunięciu ruchomości z lokalu. Pozwani ci więc wskutek orzeczenia eksmisji nie tracą miejsca zamieszkania, które znajduje się gdzie indziej. Dlatego też pomimo zaliczania się do grupy osób wyszczególnionych w treści art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów (osoby sprawujące opiekę nad małoletnimi), tymże pozwanym uprawnienie do uzyskania lokalu socjalnego nie przysługuje. Natomiast pozwany R. G. posiada tytuł prawny do lokalu położonego przy ul. (...) , stąd jemu też nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego, gdyż pozwany może zamieszkać w lokalu, do którego ma tytuł prawny. Nadmienić także należy, iż pozwany w związku z zamieszkiwaniem w spornym lokalu nie uiszcza żadnych opłat. Ponieważ powództwo skierowane przeciwko pozwanym R. G. , N. Ż. i K. Ż. uwzględnione zostało w całości, orzeczenie o kosztach oparto na treści art. 98 § 1 k.p.c. , na mocy którego strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Koszty poniesione przez stronę powodową to: opłata sądowa od pozwu w kwocie 200 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 120 zł. Łącznie 320 zł. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd podjął rozstrzygnięcia zawarte w sentencji wyroku.