Sad powszechny, II AKz 122/14

Sygn. akt II AKz 122/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Marcinkowski Sędziowie: SSA Tomasz Duski (spr.) SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Goślińska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie D. W. o wydanie wyroku łącznego zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 6 marca 2014 roku, sygn. akt III K 203/13 w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 437§ 1 kpk , art. 632 pkt 2 kpk i art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze postanawia I. Utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. Kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa, III. Zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. M. 147, 60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 23% podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Kielcach postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. sygn. III K 203/13: I. Umorzył postępowanie w sprawie, II. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. F. kwotę 147,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skazanemu D. W. , III. Kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy stwierdził m.in. co następuje. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z 2 września 2005 r. (...) zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2006 r. (...) D. W. został skazany za osiem przestępstw popełnionych od 9 czerwca 1999 r. do 9 marca 2002 r. na karę łączną 12 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 300 stawek dziennych po 30 zł każda. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2008 r. Sąd Okręgowy w Kielcach orzekł karę zastępczą 150 dni pozbawienia wolności za powyższą grzywnę. Sąd Okręgowy dodał, że brak jest w aktualnym stanie prawnym unormowań, które pozwalają na wydanie wyroku łącznego obejmującego karę pozbawienia wolności i zastępczą karę pozbawienia wolności. Na postanowienie to zażaliła się obrońca skazanego zarzucając obrazę prawa materialnego ( art.85 kk ) polegającą na błędnym przyjęciu, iż na gruncie tego przepisu brak jest możliwości połączenia kary pozbawienia wolności z zastępczą karą pozbawienia wolności, podczas gdy przepis tego nie zabrania. Wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Uzasadnienie zażalenia jedynie powtarza tezę zawartą w zarzucie. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Zażalenie jest bezzasadne i to w stopniu oczywistym. Wbrew stanowisku przedstawionemu w zażaleniu nie jest możliwe wydanie wyroku łącznego, który łączyłby karę pozbawienia wolności (także karę łączną) orzeczoną za przypisane przestępstwa z karą zastępczą pozbawienia wolności orzeczoną za grzywnę z danej sprawy. Powyższe wynika z treści przepisu art. 85 kk , a jednocześnie stanowisko orzecznictwa i doktryny w tym przedmiocie jest jednoznaczne. Przykładowo należy powołać się na wyrok Sądu Najwyższego z 22 listopada 2005 r.(V KK 129/65, LEX 164372) stwierdzający w sposób wyraźny, że orzekanie kary łącznej, na którą składałaby się kara pozbawienia wolności oraz zastępcza kara pozbawienia wolności nie jest możliwe – wyrok został również zacytowany i zaakceptowany w Komentarzu do Kodeksu karnego pod red. A. Zolla, Część ogólna, T.I, 4 wyd. Warszawa 2012 r., s. 1053. Tut. sąd w pełni podziela to stanowisko. Mając wszystko powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie na podstawie powołanych przepisów.