Sygn. akt I Ns 13/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Irena Żarnowska-Sporysz Sędziowie: SSO Edyta Barańska SSR (del.) Katarzyna Hanszke Protokolant: prot. Anna Łachman po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z protestu D. R. i M. R. przy udziale Przedstawiciela Miejskiej Komisji ds. referendum w K. J. M. o stwierdzenie nieważności referendum lokalnego postanawia: oddalić protest w zakresie zarzutów dotyczących naruszenia art. 3 i 55 ustawy o referendum lokalnym z dnia 15 września 2000 roku a w pozostałym zakresie protest pozostawić bez dalszego biegu. Sygn. akt I Ns 13/14 UZASADNIENIE D. R. i M. R. wnieśli dnia 02 czerwca 2014r protest w sprawie referendum lokalnego przeprowadzonego dnia 25 maja 2014r w K. . Zarzucając naruszenie przepisów ustawy o referendum lokalnym mającym istotny wpływ na wynik referendum wnieśli o stwierdzenie jego nieważności. W uzasadnieniu żądania wskazali na naruszenie niżej podanych przepisów: - art. 2 i 6 ustawy o referendum lokalnym ( dalej jako u.o.r.l) poprzez przeprowadzenie referendum gminnego na podstawie uchwały Rady Miasta K. z dnia 1.04.2014r sygn. CI/1553/14 podczas gdy zgodnie z wnioskiem aplikacyjnym winno odbyć się referendum wojewódzkie jako że Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2022 ( (...) ) miały być przeprowadzone nie tylko w K. ale i w innych miastach województwa (...) - stąd błędnie ustalono krąg członków wspólnoty której to zagadnienie dotyczy, - art.
- 55 u.o.r.l – poprzez zaniżenie liczby osób uprawnionych do udziału w referendum tzn. (...) , do których zaliczeni zostali tylko ci którzy posiadają zameldowanie na terenie gminy miejskiej K. podczas gdy osobami takimi są również osoby stale zamieszkałe na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego – co jest niezmiernie istotne przy obliczaniu progu frekwencji 30% potrzebnego do uznania ,że referendum jest ważne. Zdaniem skarżących z GUS wynika ,że ludność stale zamieszkała w Gminie Miejskiej K. stanowi liczbę (...) - z czego 100- 110 tysięcy to osoby poniżej 18 roku życia, - ustawy o samorządzie terytorialnym poprzez głosowanie dwukrotne w tej samej sprawie , bowiem w dniu 18 grudnia 2013r – odrzucono wniosek o przeprowadzenie referendum , a 1 kwietnia 2014r – podjęto uchwałę o jego przeprowadzeniu i to w czasie kiedy złożony już był wniosek aplikacyjny i poczyniono zobowiązania zarówno finansowe jak i formalne z (...) oraz (...) , R. RP, (...) , władzami województwa i gminami współorganizatorami. Rada miasta K. przekroczyła swe kompetencje uzurpując sobie prawo do podejmowania decyzji za inne gminy a ponadto naruszono konstytucyjną zasadę zaufania obywatela do Państwa i stanowionego prawa, - art. 28 u.o.r.l – poprzez brak kampanii referendalnej tj. nieprzedstawienia w sposób rzetelny kosztów organizowania (...) 2022 oraz ostawienia pytań w sposób rażąco nieprecyzyjny ( bez podania czasu , zakresu realizacji, kosztów ), niepodania informacji o możliwości dopisania się np. studentów do list, niepodania powyższych informacji na portalu Biuletynu Informacji Publicznej – przez co poszukiwanie informacji o referendum było skrajnie kłopotliwe, niepodania stanowiska partii politycznych , zrzeszeń , odwrócenie trybu referendalnego poprzez przeprowadzenie referendum już po oficjalnym zgłoszeniu do (...) wniosku aplikacyjnego, - art. 32 u.o.r.l. – poprzez prowadzenie kampanii w dniu referendum albowiem tego dnia na portalach społecznościowych typu facebook podawano na bieżąco informacje z przebiegu referendum , - art. 36 u.o.r.l. – poprzez niesprostowanie w Gazecie (...) nieprawdziwych informacji na temat kosztów (...) 2022 – przez co wprowadzono mieszkańców w błąd co do tych danych – a co miało wpływ na wynik referendum - naruszenie ustawy o samorządzie terytorialnym i finansach publicznych poprzez niezabezpieczenie w budżecie K. środków finansowych na zrealizowanie zamierzenia – zgodnie z art. 65 u.o.r.l - objętego tematyką referendum tak w zakresie budowy metra czy monitoringu miejskiego. W odpowiedzi na protest przedstawiciel terytorialnej komisji wyborczej ( bo tylko z jego udziałem odbywa się rozpoznanie takiego protestu ) – wniósł o pozostawienie bez dalszego biegu zarzuty zawartych w punktach 1,3,7,8,9,10,11 protestu a co do innych wskazanych w punktach : 2, 4, 5, 6 o ich oddalenie . W uzasadnieniu podał , że zarzuty dotyczące naruszenia art.2 i 6 u.o.r.l tj. uchwały RM K. z dnia 1 kwietnia 2014r nie mogą być przedmiotem badania przed sądem powszechnym gdyż jest to kognicja sądów administracyjnych- jako ,że taka uchwała podlega trybowi nadzorczemu sprawowanemu przez wojewodę i sąd administracyjny. Należy je zatem pozostawić bez dalszego biegu. Zarzut naruszenia art. 3 i 55 u.o.r.l polegający na ustaleniu błędnej liczby osób uprawnionych jest bezzasadny bowiem w protokole ustalenia wyników podano liczbę osób zarówno stale zamieszkałych na obszarze gminy jak i osób które dopisały się do rejestru wyborców. Na dzień referendum zameldowanych w gminie było 702.668 przy czym byli to wszyscy mieszkańcy niezależnie od wieku, czy statusu wyborczego. Zarzut dwukrotnego głosowania w tej samej sprawie jest bezzasadny . Dnia 18 grudnia 2013r przegłosowano kwestię zabezpieczenia w budżecie miast kwoty 1 mln zł na koszt referendum ( przy czym wynik głosowania był negatywny) , a nie było to głosowanie w sprawie referendum . Zarzut braku kampanii jest również nieuzasadniony bowiem takowa była prowadzona przez Radę Miasta K. poprzez zamieszczenie informacji na stronach internetowych : (...) / referendum, przesłanie mieszkańcom ulotek, dokonanie ogłoszeń w lokalnych gazetach , poprzez reklamy na portalach internetowych , w tramwajach , spocie reklamowym i inne. Zarzut niepodania informacji merytorycznych w uchwale jest bezzasadny bowiem w uchwale takich informacji się nie podaje . Kwestie możliwości dopisania się do rejestru reguluje kodeks wyborczy do którego każdy ma dostęp. Zarzut naruszenia art. 32 u.o.r.l jest zarzutem dotyczącym naruszenia przepisów karnych i winien być rozpoznany w innym trybie przez właściwe organy : Policję , Prokuraturę. Zarzut naruszenia art. 36 u.o.r.l. – tj. niesprostowania błędnych informacji mógł być badany w innym trybie – dlatego winien być pozostawiony bez dalszego biegu. Zarzut naruszenia art. 65 u.o.r.l. – bezzasadny. Nie ustalano przecież terminów realizacji zadań objętych tym referendum więc nie można powiedzieć ,że nie zabezpieczono środków na tę realizację. Na rozprawie dnia 06 czerwca 2014r wnioskodawcy złożyli pismo nazwane „ uzupełnieniem protestu”, w którym podnieśli inne jeszcze niż w pierwotnym proteście zarzuty, a mianowicie : -niewłaściwej promulgacji protokołu ustalenia wyników referendum w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) poprzez opublikowanie tego dokumentu na podstawie bliżej nieokreślonej kopii protokołu potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez dyrektora bliżej nieokreślonej kancelarii zamiast na podstawie oryginału dokumentu, co stawia pod znakiem zapytania skuteczność tego rodzaju publikacji i rozpoczęcie biegu terminu o którym mowa w art. 66 ust.1 u.o.r.l. - nieważności kart do głosowania – z uwagi na to ,że na kartach tych nie było wymaganych prawem wszystkich obligatoryjnych elementów mianowicie brakowało wydruku „ odcisku pieczęci organu właściwego do podjęcia decyzji o przeprowadzeniu referendum” w myśl zasady art. 53 ust.4 u.o.r.l. - naruszenia procedury przeprowadzenia referendum poprzez nieumieszczenie w biuletynie Informacji Publicznej obwieszczenia o referendum w terminie najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów – zgodnie z art. 16 par.2 kodeksu wyborczego , bowiem obwieszczono o referendum dnia 25 kwietnia 2014r w (...) a ponadto nie zapewniono wyborcom powszechnego dostępu do informacji o przedmiocie referendum oraz o miejscach w których potencjalni wyborcy mogli oddać głos. - niewłaściwego oznaczenia przedmiotu referendum , bowiem z art. 2 ust.1 pkt.3 u.o.r.l.- który został powołany w uchwale RM z dnia 1kwietnia 2014r - wynika iż przedmiotem referendum powinny być „ istotne sprawy dotyczące społecznych , gospodarczych lub kulturowych więzi łączących wspólnotę „- a tymczasem referendum zostało określone nie dosłownie zgodnie z treścią tego przepisu lecz nieco inaczej – zarówno w cytowanej uchwale jak i na karcie do głosowania jak i w protokole Miejskiej Komisji ds. Referendum - niedopuszczalności postawionych w referendum pytań- wprowadzających wyborców w błąd- mianowicie np. pytanie „ czy jest pan/pani za przeprowadzeniem przez K. zimowych igrzysk olimpijskich 2022 „ sugeruje że cały ciężar organizacji igrzysk spocznie tylko na K. podczas gdy i inne gminy (...) miały w tym również finansowo uczestniczyć , natomiast pozostałe pytania były pytaniami retorycznymi co do których odpowiedź była z góry do przewidzenia. -niewłaściwego charakteru referendum polegający na tym iż przeprowadzono referendum gminne podczas gdy problematyka i kwestie związane z przeprowadzeniem igrzysk olimpijskich wychodzących poza właściwość li tylko władz K. - uzasadniały przeprowadzenie referendum na terenie całej (...) Wszystkie te zarzuty winny skutkować stwierdzeniem nieważności referendum. Dowody na których sąd oparł swe rozstrzygnięcie to: -Uchwała Rady Miasta K. z dnia 1 kwietnia 2014r, -wniosek aplikacyjny, -protokołu Komisji z dnia 26 maja 2014r o wyniku referendum zamieszczonego w Dzienniku Urzędowym województwa (...) , - wydruków komputerowych zawierających informacje o referendum , - opinii prawnych w sprawie referendum. Sąd Okręgowy zważył : Protest nie mógł przynieść oczekiwanego skutku. Problematyka protestu referendalnego omówiona jest w ustawie z dnia 15 września 2000r o referendum lokalnym ( u.o.r.l.) – z której art. 1 ust.2 wynika iż w kwestiach w niej nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 05 stycznia 2011r - kodeks wyborczy. ( dz.U. nr 21 poz. 112 z późn. zm.) Zgodnie z treścią art. 66 par. 1 u.o.r.l. w terminie 7 dni od dnia podania wyników referendum do wiadomości publicznej w sposób, o którym mowa w art. 63 ust. 2, każdy uprawniony do wzięcia w nim udziału mieszkaniec danej jednostki samorządu terytorialnego może wnieść protest, jeżeli dopuszczono się naruszenia przepisów ustawy, a naruszenie to mogło wywrzeć istotny wpływ na wynik referendum. Par.
- tego przepisu stanowi że do wnoszenia i rozpoznawania protestów oraz skutków ich uwzględnienia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy wskazanej w art. 1 ust.2 – czyli kodeksu wyborczego (kw), a konkretnie art. 82-83 oraz art. 392 – 394 Sąd Okręgowy rozpoznaje protest w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia protestu z udziałem wnoszącego protest i przedstawiciela właściwej terytorialnej komisji . Zgodnie z treścią art. 393 – 394 kodeksu wyborczego Sąd rozpoznając protest może albo go oddalić , albo stwierdzić nieważność referendum albo pozostawić protest bez dalszego biegu. Aby Sąd mógł rozpoznać protest merytorycznie musi on spełniać wymogi formalne, które są określone w art. 82 i art. 392 kodeksu wyborczego - natomiast protest niespełniający określonych tam warunków lub wniesiony przez osobę nieuprawnioną sąd pozostawia bez dalszego biegu zgodnie z treścią art. 393 par.2 k.w. Pozostawia się też bez dalszego biegu protest dotyczący sprawy co do której w kodeksie przewiduje się możliwość wniesienia skargi lub odwołania do sądu lub właściwego organu wyborczego przed dniem głosowania zgodnie z treścią art. 393 par.3 kw Warunki formalne protestu to: po pierwsze podstawy na których może być oparty, a które określa art. 82 par.1 k.w. i którymi są : - dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom , określonego w rozdziale XXXI kk ,mającego wpływ na przebieg głosowania , ustalanie wyników głosowania lub wynik wyborów, - naruszenie przepisów kodeksu dotyczących: głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów mającego wpływ na wynik wyborów. Po drugie : forma i treść protestu o czym mowa w art. 392 k.w. a który stanowi, że wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody na których je opiera . Odnosząc teraz do tych przepisów treść wniesionego protestu z dnia 2 czerwca 2014r stwierdzić należy ,że tylko jego niektóre zarzuty spełniają warunki formalne i mogą być rozpoznane merytorycznie tj. takie które po pierwsze zostały sformułowane w proteście i są oparte na ustawowej podstawie. Do tych należą zarzuty dotyczące naruszenia art. 3 i 55 u.o.r.l. czyli : niewłaściwego ustalenia liczby osób uprawnionych do wzięcia udziału w referendum i frekwencji . Wnoszący protest zarzucają ,że podano zaniżoną liczbę osób uprawnionych do udziału w referendum tj. (...) , przez co liczba tych którzy zagłosowali wystarczyła do uzyskania 30% progu wyborczego koniecznego stwierdzenia ważności referendum, a próg ten mógł nie zostać osiągnięty gdyby podano właściwą liczbę uprawnionych do głosowania. Zarzut ten jest bezzasadny: Zauważyć bowiem należy iż kwestia osób uprawnionych do głosowania jest uregulowana w art. 3 u.o.r.l. który stanowi iż – w referendum mają prawo brać udział osoby stale zamieszkujące na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego posiadające czynne prawo wyborcze do organu stanowiącego jednostki a dalej ustawa odsyła w tej materii do przepisów kodeksu wyborczego który w art. 18 , 19 i 20 i nast. reguluje problematykę dotyczącą rejestru wyborców, spisu wyborców, możliwości dopisania się do rejestru wyborców Zgodnie z nimi : stały rejestr wyborców obejmuje osoby stale zamieszkałe na obszarze gminy którym przysługuje prawo wybierania i stanowi zbiór danych osobowych z ewidencji ludności . Prawo wyborcze zaś uwarunkowane jest wpisem do rejestru wyborców w którym z urzędu wpisywane są osoby zameldowane na pobyt stały . Inne osoby nie zameldowane na terenie gminy a stale w niej mieszkający mogą być ujęte w rejestrze jeżeli złożą stosowny wniosek w urzędzie gminy , podobna sytuacja dotyczy osób które nie posiadają w ogóle zameldowania na pobyt stały a stale zamieszkują na terenie danej gminy . mogą złożyć wniosek o wpis do rejestru przy udowodnieniu faktu stałego zamieszkiwania na terenie danej gminy. Tak więc lista osób uprawnionych do głosowania w referendum nie jest dowolnie ustalana przez komisje lecz w oparciu o ściśle określone przepisy i dane z rejestrów . Wnoszący protest natomiast ani nie wskazali przykładu osób które chciały i miały prawo dopisać się do rejestru, a odmówiono im tego ,ani dowodu na to by liczby z rejestrów nie zgadzały się z tymi z protokołu komisji, zatem ich twierdzenie o zaniżonej liczbie osób uprawnionych jest gołosłowne nie poparte żadnymi wiarygodnymi dowodami – bo dowodu takiego nie może stanowić informacja z GUS. Zwrócić dodatkowo uwagę trzeba ,że przedstawiciel komisji w odpowiedzi na protest zauważył iż w rejestrze wyborców – wbrew twierdzeniom wnioskodawców - znalazły się nie tylko osoby zameldowane na terenie Gminy Miejskiej K. , ale także takie, które dopisały się do rejestru a było ich 4 tysiące . Przepisy o możliwości dopisania się do rejestru są ogólnie dostępne , można zasięgnąć w tej mierze również informacji w Gminie . Zarzut braku takich informacji w uchwale Rady Miasta z 01 kwietnia 2014r jest nietrafny bowiem uchwała o referendum w swej obligatoryjnej treści o czym stanowi art. 9 u.o.r.l. nie przewiduje zawarcia w niej tego typu informacji. Tak więc protest w części dotyczącej naruszenia art.3 i 55 u.o.r.l jako bezzasadny oddalono. Jeżeli chodzi o pozostałe zarzuty zawarte w proteście wniesionym 2 czerwca 2014r - to nie mogły być rozpoznane merytorycznie bo nie są one oparte na ustawowej podstawie wymienionej w art. 82 kw , bądź nie spełniają warunków formalnych z art. 392 kw. Są to więc przede wszystkim wszelkie zarzuty dotyczące formy i treści uchwały Rady Miasta z dnia 01 kwietnia 2014r o przeprowadzeniu referendum ,w tym pytań w niej zawartych . Zaznaczyć trzeba ,że uchwała ta podjęta została w sprawie referendum przeprowadzonego z inicjatywy organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego i w związku z tym jest zaskarżalna tylko w trybie nadzorczym przez wojewodę zgodnie z art. 10 u.o.r.l. Wyborca nie ma takiego uprawnienia w tej ustawie. Próba więc podważania treści uchwały w proteście, kwestionowania jej treści, jest zabiegiem nie znajdującym oparcia w ustawowych podstawach protestu z art. 82 k.w. Wskazuje na to i treść art. 66 ust.3 u.o.r.l. który stanowi, że sąd rozpoznaje protest tylko z udziałem wnoszących protest i członka komisji – która to komisja nie ma żadnego wpływu na treść podjętej uchwały. Nie bierze w nim natomiast udziału Gmina, która jest przecież autorem uchwały więc nie może też odnieść się do zarzutu dotyczącego jej treści czy formy. Oznacza to że gdyby ustawodawca dopuścił możliwość badania w proteście ważność uchwały i jej wpływu na wynik referendum to zapewnił by rzecz jasna Gminie możliwość wzięcia udziału w takim postępowaniu. Tymczasem udział jedynie przedstawiciela komisji wyborczej determinuje zakres podstaw protestu zawężając je do kwestii związanych stricte z głosowaniem , liczeniem głosów , podaniem wyników głosowania na co ewidentnie komisja ma wpływ i do których to zarzutów w tej materii może się ona odnieść przed sądem. Jest również druga przyczyna dla której zarzuty dotyczące samej uchwały należy pozostawić bez dalszego biegu – a mianowicie kwestie te nie mieszczą się w ustawowych podstawach protestu wymienionych w art. 82 par.1 ust.2 kw czyli nie spełniają wymogów formalnych . W związku z powyższym nie bada więc sąd w tym postepowaniu również informacji , bądź ich braku o kosztach przedsięwzięcia jakim jest organizacja igrzysk olimpijskich czy innych zamierzeń o których mowa w uchwale, podmiotów nimi obciążonych ,zasadności zarzutu o przeprowadzeniu gminnego miast wojewódzkiego referendum , zarzutów dotyczących uchwały RM z 18 grudnia 2013r , naruszenia innych ustaw jak ustawy o samorządzie terytorialnym i finansach publicznych , a także zarzutów dotyczących kampanii referendalnej – bo wszystkie one nie mieszczą się w ustawowym zakresie podstaw na jakich oparty winien być protest a którymi są jedynie zarzuty dotyczące: głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów mającego wpływ na wynik wyborów. W związku z tym zarzuty te sąd pozostawił na zasadzie art. 392 par.2 kw w zw. z art. 82 par.1 ust.1 i 2 kw bez dalszego biegu. Podobnie bez dalszego biegu pozostawił sąd zarzut naruszenia ciszy wyborczej , a więc przepisu art. 32 u.o.r.l. co stanowi zgodnie z treścią art. 70 tej ustawy tylko wykroczenie , a nie przestępstwo określone w art. 82 par.1 ust.1 kw - więc również nie wchodzi w zakres ustawowych podstaw na jakich protest może być oparty. Zarzut naruszenia art. 36 u.o.r.l. a więc podawania w czasie kampanii nieprawdziwych informacji i nieprostowania ich mógł być załatwiony przed dniem głosowania w formie wniosku do sądu w trybie art. 35 u.o.r.l. więc również w myśl zasady art. 393 par.3 k.w w zw. z art. 35 u.o.r.l. sąd pozostawia ten zarzut bez dalszego biegu. Wreszcie odnosząc się do pisma wnioskodawców złożonego później niż protest bo dnia 6 czerwca 2014r – a które to pismo nazwane zostało „ uzupełnieniem protestu „ sąd pozostawił tę część protestu bez dalszego biegu nie odnosząc się do złożonych w nim wniosków dowodowych – bowiem nie spełnia on ustawowych wymogów formalnych z art. 392 par.2 kw. Przepis ten co należy przypomnieć stanowi iż wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody na których je opiera . Niedopuszczalne jest natomiast jakiekolwiek uzupełnianie protestu o inną jeszcze podstawę faktyczną , niż podaną w proteście , tak jak i niedopuszczalna jest jakakolwiek weryfikacja protestu lub jego zmiana. Wynika to z samej treści cyt. przepisu oraz rygorów związanych z krótkim bo 14 dniowym czasem do rozpoznania protestu. Na temat niedopuszczalności uzupełniania protestu wypowiedział się też Sąd Apelacyjny w Rzeszowie rozpoznający protest w sprawie I ACz 726/12- vide postanowienie z dnia 23 listopada 2012r. Tak samo wypowiadają się w tej materii komentatorzy ustawy. Pismo wnioskodawców z dnia 6 czerwca 2014r mogłoby stanowić samodzielny osobny protest bo wniesione zostało w terminie - zwłaszcza że zawiera zupełnie inne zarzuty niż wskazane w pierwotnej wersji protestu, ale złożone za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika wyraźnie wskazywało iż wola wnioskodawców jest aby stanowiło ono uzupełnienie protestu, a nie było innym osobnym protestem. Niezależnie od tego stwierdzić trzeba ,że podniesione w nim zarzuty są bezzasadne – bo aczkolwiek dotyczą kwestii wymienionych w art. 82 par.1 ust.2 kw tj. mogących być podstawą protestu to jednak nie mogły one – czego wymaga art. 66 ust.1 u.o.r.l. – wywrzeć istotnego wpływu na wynik referendum. I tak – zarzut niewłaściwej promulgacji protokołu komisji wyborczej w Dzienniku Urzędowym – nawet jeśli został dokonany w oparciu o kopie protokołu potwierdzona za zgodność – to przecież po pierwsze nie stwierdzono aby wynik referendum był przez to sfałszowany tj. aby dane z oryginału protokołu różniły się od tych z jego kopii i aby w efekcie podano nieprawdziwy wynik. - zarzut dotyczący ważności kart do głosowania ,że karty były nieważne bo nie było na nich wydruku pieczęci organu właściwego do podjęcia decyzji o przeprowadzeniu referendum czyli w tym wypadku Rady Miasta K. , że we wzorze karty jest nadruk „Rada Miasta K. . „ ale on nie stanowi odcisku pieczęci. Zarzut jest nietrafny . O ważności karty do głosowania stanowi art. 58 u.o.r.l – zgodnie z którym nieważne są tylko te karty , które są inne niż urzędowo ustalone – ( a takich nie było i nie ma nawet takiego zarzutu) oraz karty, których nie opieczętowano pieczęcią obwodowej komisji wyborczej – z czerwonym tuszem. Wszystkie karty natomiast były taką pieczęcią opieczętowane . - zarzut naruszenia procedury przeprowadzania referendum – polegający na tym iż obwieszczenie o referendum zamieszczono dnia 25 kwietnia 2014r w Biuletynie Informacji Publicznej – co zdaniem wnioskodawców urąga obowiązkowi zamieszczenia takiego obwieszczenia najpóźniej na 30 dni przed dniem wyborów – jak stanowi art. 16 par,2 k.w. Zarzut jest zupełnie niezrozumiały – bo data 25 kwietnia jest odległa od daty wyborów tj. 25 maja – właśnie o 30 dni , a nadto wnioskodawcy nie wykazali iżby ta okoliczność miała jakikolwiek wpływ na wynik referendum . Nie wykazali też wnioskodawcy aby jakikolwiek wyborca niepełnosprawny nie przystąpił do referendum z powodu niewłaściwej akcji informacyjnej -zarzut dotyczący przedmiotu referendum polegający na tym iż na każdym z dokumentów tj. uchwale RM z dnia 1 kwietnia 2014 , karcie do głosowania i protokole miejskiej komisji ds. referendum – nieco inaczej określono nazwę referendum i tak odpowiednio: w uchwale ; że dotyczy przeprowadzenia referendum lokalnego w istotnych sprawach dotyczących mieszkańców K. , w karcie ; referendum lokalne w dniu 25 maja 2014 a w protokole : referendum gminne w sprawach istotnych dotyczących mieszkańców K. zarządzone na 25 maja 2014 – co zdaniem wnioskodawców miało wyborców wprowadzić w błąd. Zarzut ten jest absolutnie nietrafny - każdy bez żadnego trudu mógł się zorientować ,że chodzi o tę samą kwestię poddaną pod referendum , a ponadto jeśli chodzi o treść protokołu komisji to wyborcy w chwili głosowania jej przecież nie znali bo był sporządzony dopiero po głosowaniu więc ta treść w żaden sposób nie mogła ich wprowadzić w błąd podczas samego aktu głosowania. - zarzuty o niedopuszczalności treści pytań referendalnych oraz ponadlokalności charakteru referendum - związane są stricte z treścią uchwały Rady Miasta , co do której jak sąd już wcześniej stwierdził – niedopuszczalne jest na etapie rozpoznawania protestu jej badanie z przyczyn jej niezaskarżalności przez wyborcę a nadto z przyczyny iż kwestie z uchwałą związane jako nie objęte zakresem podstaw na których może być protest oparty – a wymienionych w art. 82 kw , czyli nie spełniające wymogów formalnych – pozostawia się bez dalszego biegu na zasadzie art. 393 par.2 kw. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.