Sad powszechny, I C 1050/12

Sygn. akt: I. C. 1050/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Suwałkach I. Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Agnieszka Kluczyńska Protokolant: Dominik Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r. w Suwałkach na rozprawie sprawy z powództwa H. J. przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę

1. Zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powódki H. J. kwotę 13.000 zł (trzynaście tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 23 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty;
2. Oddala powództwo w pozostałym zakresie ;
3. Koszty postępowania pomiędzy stronami stosunkowo rozdziela, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu; /-/ SSR Agnieszka Kluczyńska Sygn. akt I.C. 1050/1 UZASADNIENIE Powódka H. J. wystąpił do tut. Sądu przeciwko Towarzystwu (...) SA w W. ( poprzednio (...) SA w W. ) z pozwem o zapłatę 23 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznane obrażenia ciała i ich trwałe następstwa; Powódka wniosła nadto o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego; Uzasadniając pozew wskazała, iż w dniu 15 listopada 2006 roku w S. na ulicy (...) , kierowca samochodu marki V. (...) , nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdem jadąc prawym pasem ruchu, podczas zmiany pasa nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu prawidłowo poruszającemu się autobusowi MPK marki J. , w wyniku czego doszło do zderzenia obu pojazdów i gwałtownego hamowania kierującego autobusem; w następstwie tego zdarzenia powódka H. J. – pasażerka autobusu MPK doznała obrażeń ciała, gdyż podczas hamowania stracił równowagę i upadła uderzając głową o osłonę kokpitu kierowcy autobusu; Opisane wyżej zdarzenie spowodowało u powódki utratę przytomności, złamanie trzonu kręgu L1 oraz wstrząśnienie mózgu; do dnia dzisiejszego powódka nie wróciła do sprawności fizycznej sprzed wypadku , odczuwa dolegliwości bólowe kręgosłupa, nie może wykonywać czynności wymagających większej siły fizycznej; Nakazem zapłaty wydanym w dniu 10 września 2012 roku w sprawie I Nc 1330/12 Sąd Rejonowy w Suwałkach żądanie powódki uwzględnił, rozstrzygając jednocześnie o kosztach postępowania; W ustawowym terminie pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, domagając się oddalenia powództwa i zasądzenia od powoda kosztów postępowania ; Pozwany przyznał, iż był on obowiązany do naprawienia szkody na mocy umowy ubezpieczenia sprawcy wypadku drogowego i w związku z tym wypłacił powódce kwotę 5000 zł tytułem zadośćuczynienia, w jego ocenie przyznana kwota 5000 złotych uwzględnia stopień natężenia cierpień fizycznych i psychicznych i konsekwencje zdrowotne na przyszłość; Sąd ustalił, co następuje: w dniu 15 listopada 2006 roku w S. na ulicy (...) , kierowca samochodu marki V. (...) , nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdem jadąc prawym pasem ruchu, podczas zmiany pasa nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu prawidłowo poruszającemu się autobusowi MPK marki J. , w wyniku czego doszło do zderzenia obu pojazdów i gwałtownego hamowania kierującego autobusem; w następstwie tego zdarzenia powódka H. J. – pasażerka autobusu MPK doznała obrażeń ciała, gdyż podczas hamowania stracił równowagę i upadła uderzając głową o osłonę kokpitu kierowcy autobusu; Sprawcą kolizji była osoba korzystająca z ochrony ubezpieczeniowej od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń ( okoliczność bezsporna, wyrok k. 9 ). W dacie kolizji sprawca szkody korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w (...) SA w W. ( obecnie : Towarzystwie (...) S.A. w W. ). W dniu 30 sierpnia 2007 roku pozwany wypłacił powódce zadośćuczynienie w wysokości 5000 złotych oraz kwotę 122 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia; ( dowód : polecenie przelewu k. 21, dodatkowo : okoliczność bezsporna)). Powódka otrzymała dodatkowo kwotę 2000 złotych tytułem zadośćuczynienia od sprawcy wypadku, na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 27 lutego 2007 roku ( dowód : odpis wyroku k. 9 ). H. J. w dacie zdarzenia miała 52 lata, z miejsca wypadku powódkę przewieziono nieprzytomną do Szpitala Wojewódzkiego w S. ; po badaniu klinicznym oraz diagnostyce radiologicznej stwierdzono wstrząśnienie mózgu oraz złamanie trzonu kręgu L1, lekarz neurolog nie stwierdził objawów uszkodzenia (...) . Przebywając na Oddziale O. – Urazowym zaopatrzona została w unieruchamiający gorset J. ; powódka opuściła Oddział w dniu 25 listopada 2006 roku z zaleceniem kontroli w (...) , do której zgłosiła się w dniach 1 grudnia 2006 roku, 1 lutego 2006 roku, 1 marca 2006 roku, 1 czerwca 2006 roku 4 września 2006 roku – po której to ostatniej wizycie odstawiono gorset J. ; w dniach 1 października 2006 roku oraz w dniu 13 października 2006 roku powódka zgłaszała się do Poradni Neurologicznej w A. , gdzie otrzymywała leki przeciwbólowe i rozluźniające mięśnie; przez okres dwóch tygodni powódka korzystała z rehabilitacji leczniczej ; W dacie zdarzenia powódka nie pracowała, była zarejestrowana jako osoba bezrobotna; zajmowała się prowadzeniem gospodarstwa domowego. Przed zdarzeniem nie cierpiała na żadne schorzenia kostne, neurologiczne; Nie cierpiała na żadne przewlekłe choroby, ponadto wcześniej nie doznała złamania układu kostnego; Po opuszczeniu szpitala powódka większość dnia spędzała w pozycji leżącej; Nie mogła wykonywać żadnych czynności w domu typu gotowanie, sprzątanie, - i taki stan trwał około 4 miesięcy. Nie mogła się samodzielnie umyć, wykąpać. Przez 10 miesięcy powódka wymagała pomocy osób trzecich w czynnościach życia codziennego; Przed zdarzeniem powódka była osoba aktywną fizycznie, chodziła na aerobik, na basen, jeździła rowerem. Po wypadku masa ciała powódki uległa zwiększeniu ok. 15 kilogramów i to jest wynikiem też tego, że nie może ona uprawiać żadnych ćwiczeń fizycznych. Do dnia dzisiejszego powódka odczuwa bóle głowy i bóle kręgosłupa, przyjmuje leki przeciwbólowe. Nadto powódka odczuwa drętwienie rąk oraz palców u nóg; Przez okres dwóch lat o wypadku powódka nie korzystała z komunikacji MPK, gdyż odczuwała silny lęk; Poza tym czuje się przygnębiona, że nadal nie powróciła do pełnej sprawności i wciąż musi korzystać z pomocy osób trzecich; ( dowód ; wyjaśnienia powódki k. 64v, zeznania świadka M. J. k. 65, dokumentacja medyczna 10-20); W wyniku wypadku powódka doznała złamania kręgosłupa lędźwiowego , kręgu L1, co stanowi 10 % uszczerbek na jej zdrowiu; leczenie powódki polegało na unieruchomieni złamania w gorsecie J. przez okres około 9 miesięcy, stosowaniu leków przeciwbólowych, rozluźniających mięsnie oraz 2 – tygodniowej rehabilitacji; powódka bezpośrednio po wypadku mogła odczuwać silne dolegliwości bólowe przez okres około 6 tygodni, ale po wdrożeniu leczenia dolegliwości te stopniowo uległy zmniejszeniu; wdrożone leczenie polegające na unieruchomieniu gorsetem ortopedycznym z całą pewnością ograniczały czynności życia codziennego ; powódka cierpi obecnie na inne schorzenia kręgosłupa w postaci wielopoziomowej dyskopatii odcinka kręgosłupa L/S ; ( dowód: opinia biegłego ortopedy- traumatologa k. 98-102 ). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych – zwanej dalej ustawą (...) - Dz.U. nr 124, poz. 1152 z późn. zm., z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. W kontekście powyższej regulacji rozpatrywać należało odpowiedzialność pozwanego w sprawie niniejszej. Żądanie swe powód wywodził bowiem z faktu, iż w wyniku wypadku samochodowego spowodowanego przez kierowcę pojazdu mechanicznego, któremu pozwany ochrony ubezpieczeniowej w zakresie OC udzielał, doznał on krzywdy oraz wymiernej szkody majątkowej; Na gruncie sprawy niniejszej wątpliwości nie budziła odpowiedzialność sprawcy wypadku z dnia 15 listopada 2006 roku za szkodę na osobie powoda. Odpowiedzialność sprawcy wypadku znajduje swe źródło w art. 436§1 kc w zw. z art. 435§1 kc i 415 kc. Odnosząc się do żądania zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, którego podstawą prawną jest art. 445 § 1 kc , , Sąd miał na uwadze rozmiar krzywdy doznanej przez powódkę w związku z wypadkiem komunikacyjnym. Z materiału dowodowego zebranego w toku postępowania wynika, że powódka przed zdarzeniem była osobą bardzo aktywną, uprawiającą różne rodzaje aktywności fizycznej; sytuacja ta dramatycznie zmieniła się na skutek przedmiotowego zdarzenia; powódka – mimo że od wypadku minęło już 6 lat – nie powróciła do swej poprzedniej aktywności, nie jest w stanie wykonywać dotychczasowych czynności bez pomocy osób trzecich, doznaje w życiu codziennym bardzo istotnych ograniczeń, jak chodzi o pomoc swej mamie, prowadzenie domu, nadal odczuwa dolegliwości bólowe, nadal przyjmuje silne leki przeciwbólowe; odczuwa drętwienie rąk; wszystko to ma wydźwięk również w sferze psychicznej; powódka jest przygnębiona, zasmucona, iż nadal wymaga pomocy osób trzecich, iż nadal odczuwa dolegliwości bólowe; w ocenie Sądu przyznana kwota zadośćuczynienia w wysokości 20.000,00 złotych ( wliczając zadośćuczynienie przyznane przez pozwanego oraz sprawcy wypadku) będzie stanowić odczuwalną rekompensatę dla powódki z racji doznanych i doznawanych przez nią cierpień fizycznych, psychicznych. Jednocześnie Sąd uznał, iż żądana przez powódkę kwota 23.000 złotych tytułem zadośćuczynienia jest zawyżona; pamiętać bowiem należy, iż stan zdrowia powódki – jak wynika z opinii biegłego – nie stanowi na przyszłość złych rokowań, zaś dolegliwości bólowe przez nią odczuwane są nasilone na skutek innych schorzeń kręgosłupa, nie mających związku z wypadkiem; Wyrazem powyższego jest pkt 1 i 2 orzeczenia; O kosztach sądowych orzeczono na postawie art. 100 § 1 kpc , stosunkowo je rozdzielając. /-/ SSR Agnieszka Kluczyńska