Sad powszechny, II Ca 115/14

Sygn. akt II Ca 115/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K. , dnia 22 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt (spr.) Sędziowie: SSO Paweł Szwedowski SSO Marian Raszewski Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Bąk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa J. P. przeciwko E. S. o ustalenie na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 23 lipca 2013r. sygn. akt I C 326/13 oddala apelację. II Ca 115/14 UZASADNIENIE Powód J. P. wystąpił z pozwem przeciwko E. S. o ustalenie, że jest właścicielem, samochodu osobowego marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) . Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i oświadczyła, że samochód w dniu 24 czerwca 2013 r. sprzedała osobie trzeciej. Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 r. ustalił , że powód J. P. jest właścicielem samochodu marki V. (...) o nr podwozia (...) rejestracyjny (...) i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach: Strony zawarły związek małżeński w 1998 r. Został on rozwiązany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 17 sierpnia 2011 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu dokonał podziału majątku wspólnego stron. Podziałem tym nie został objęty przedmiotowy samochód. Strony w tej sprawie złożyły zgodne oświadczenie , że pojazd ten został nabyty i wyremontowany ze środków należących do majątku osobistego J. P. pochodzących ze sprzedaży samochodu marki W. . Samochód ten został zarejestrowany na nazwisko ówczesnej żony powoda noszącej wówczas nazwisko E. P. . Środki na zakup i remont przedmiotowego samochodu w całości pochodziły ze sprzedaży samochodu marki (...) stanowiącego majątek powoda jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego z pozwaną. Po rozstaniu stron samochód znajdował się w posiadaniu powoda. Pozwana wbrew woli powoda zabrała auto na lawecie i sama nim dysponowała. Doszło do tego na pewno po dniu 7 marca 2012 r. kiedy to strony na rozprawie o podział majątku wspólnego zgodnie oświadczyły , że samochód jest użytkowany przez J. P. . Fakt zaboru samochodu powód zgłosił Policji, jednakże nie odzyskał pojazdu z uwagi na jego rejestrację na nazwisko pozwanej. W dniu 24 czerwca 2013 r. pozwana bez konsultacji z powodem zbyła przedmiotowy samochód na rzecz A. K. . Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożyła pozwana zaskarżając wyrok w całości. Zarzuciła naruszenie art. 189 § 1 k.p.c ,. przez bezpodstawne przyjęcie, że powód miał interes prawny w żądaniu ustalenia, że jest właścicielem pojazdu. Zarzuciła również naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na dokonaniu tej oceny z całkowitym pominięciem części przeprowadzonych dowodów i sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie, że powód zakupił sporny pojazd w trakcie trwania małżeństwa stron za środki finansowe pochodzące ze sprzedaży pojazdu marki W. , podczas gdy cena uzyskana ze sprzedaży pojazdu marki W. nie była wystarczająca do zakupu spornego pojazdu i brakujące środki zostały przeznaczone z majątku wspólnego. Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o zmianę orzeczenia i oddalenie powództwa. Powód wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ma racji skarżąca, podnosząc że powód nie wykazał interesu prawnego jaki ma w żądaniu ustalenia własności przedmiotowego pojazdu. Sąd Rejonowy kwestie tę szczegółowo wyjaśnił i w swoim uzasadnieniu wskazał na czym polega interes powoda w ustaleniu własności. Wyjaśnienia te zasługują w pełni na akceptacje. Skoro bowiem samochód został zarejestrowany na byłą żonę powoda E. P. , to powód nie może dysponować tym samochodem i wobec osób trzecich legitymować się dowodem własności. Sąd również zgodnie z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie prawidłowo ustalił, że samochód ten stanowi własność powoda. Oceniając materiał dowodowy Sąd nie przekroczył zastrzeżonej dla sądów granic swobodnej oceny dowodów. Wskazał na jakich dowodach się oparł i dlaczego pozostałym dowodom odmówił wiarygodności. Ocena ta zasługuje na akceptacje w szczególności dlatego, że strony w sprawie o podział majątku wspólnego zgodnie oświadczyły, że samochód ten stanowi własność powoda. Kwestia ewentualnych nakładów z majątku wspólnego na odrębny powinna być podniesiona w sprawie o podział majątku wspólnego. Art. 618 § 3 k.p.c. wyłącza możliwość dochodzenia roszczeń opisanych w § 1 tegoż art. wobec współuczestników postępowania działowego nawet jeśli nie zostały one zgłoszone (por. Piotr Pruś /w/ Komentarz do k.p.c pod redakcją M. Manowskiej , Warszawa 2013, s. 1136; wyrok SN z dnia 2 kwietnia 2009 r., IV CSK 566/08). Żaden wiec z zarzutów apelacji nie jest uzasadniony. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 i 98 k.p.c. , orzec jak w sentencji.