← Polska

Sad powszechny, IV P 391/12

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 22 maja 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marek Górny Ławnicy: J. H. , K. H. Protokolant: Justyna Niemczyk-Szylar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. we W. sprawy z powództwa K. L. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z siedzibą we W. o odszkodowanie I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 60 złotych z tytułu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Powód K. L. w pozwie skierowanym przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z siedzibą we W. wniósł o przywrócenie do pracy zgodnie z art. 56 §1 kp i przyznanie wynagrodzenia za okres pozostawania powoda bez pracy zgodnie z art. 57 §2 kp . W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż od 22 czerwca 2009 r. był zatrudniony w pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej (...) we W. na podstawie kolejnych umów o prace na czas nieokreślony, na stanowisku dyrektora spółdzielni – prezesa zarządu, a następnie w wyniku wypowiedzenia warunków umowy o pracę z dnia 25 października 2011 r. na stanowisku specjalisty ds. członkowskich i organizacyjnych. W dniu 30 marca 2012 r. pozwany rozwiązał z powodem umowę o pracę bez wypowiedzenia. Wszystkie przyczyny wskazane w oświadczeniu opisują domniemane wydarzenia sprzed 1 miesiąca od daty rozwiązania umowy o pracę co powoduje nieważność tego oświadczenia zgodnie z art. 52 §2 kp . Wykroczenia opisane w pierwszej przyczynie mają charakter ogólnikowy. Nie wykazują żadnego konkretnego przykładu nierzetelności czy tez nie wywiązywania się z „zakresu obowiązków i odpowiedzialności”. Wynika to z faktu, iż praca wykonywana przez powoda była terminowa i nikt z pozostałych pracowników nie był obarczony obowiązkiem jej spełniania. Zastrzeżenie podane w drugiej przyczynie jest nieprawdziwe. Brak rzeczywistego przykładu i uzasadnienia na czym polegało kwestionowanie zasadności poleceń i nie uznawanie podległości służbowej. W przyczynie nr 3 pozwany potwierdza jedynie swoje słabe strony a nie zarzuty wobec powoda. Zastosowane kary nagany wskazanej w przyczynie nr 4 są częścią preparowanych przez pozwanego zarzutów wobec powoda dla przygotowywanego od miesięcy zwolnienia bez wypowiedzenia. Uchylenie tych kar objęte jest oddzielnymi postępowaniami sądowymi. W odniesieniu do przyczyny nr 5 powód wskazał, że wszystkie kwestie przedstawione w piśmie (...) są jednoznacznie, dokładnie i zgodnie z prawdą wyjaśnione przez powoda. W żadnym przypadku nie świadczą o lekceważącym podejściu powoda do wykonywanej pracy. Zdarzenie powoływane w przyczynie nr 6 wystąpiło w sierpniu 2010 r. i dotyczyło w większości spraw zaszłych i nie zawinionych przez powoda. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu wg norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, iż powód pełnił funkcję Prezesa Zarządu Pozwanej. Uchwałą Walnego Zgromadzenia z dnia 17 czerwca (...) . powód został odwołany z tej funkcji. Sytuacja stała się napięta, zwłaszcza że odwołany Prezes uważał, że nadal jako Dyrektor zarządza spółdzielnią i pracownikami a służbowo podlega wyłącznie Radzie Nadzorczej. Jasne stanowisko Rady Nadzorczej w tym zakresie nie wpłynęło jednak na zmianę zachowania powoda w pracy. w związku z odwołaniem powoda z funkcji prezesa pozwana zmieniła powodowi warunki pracy w zakresie zajmowanego stanowiska licząc, iż jasne określenie stanowiska powoda i jego obowiązków wpłynie korzystnie na wzajemną współpracę i zakończy możliwość kwestionowania przez powoda zwierzchności służbowej Prezesa Zarządu. Niestety zmiana warunków umowy o pracę nie zmieniła nastawienia powoda do pracodawcy i wykonywanych poleceń. Powód kwestionował zasadność wydanych poleceń oraz kompetencję i wykształcenie Prezesa Zarządu. Do przełożonego powód zwracał się często nieuprzejmie i obcesowo. Także w pismach kierowanych do RN powód kwestionował kompetencję i wiarygodność Prezesa Zarządu. Powód nie wykonywał lub wykonywał nierzetelnie polecenia służbowe. Za nie wywiązywanie się z obowiązków służbowych w dniach 31.01.2012 i 06.02.2012 zostały na powoda nałożone kary nagany. Negatywny i lekceważący stosunek powoda do pracodawcy widoczny jest także w treści pisma powoda z dnia 29 marca 2012 r. skierowanego w odpowiedzi na pismo Prezesa z 23 marca 2012 r. Powód przy innych pracownikach zwracał się do Prezesa Zarządu w sposób lekceważący używając np. sformułowań „jak Pan tego nie rozumie to ja nie będę Pana uczył”, „Pan się nie zna”. W toku rozprawy z dnia 06 marca 2013 r. powód zmodyfikował roszczenie pozwu i wniósł o zasądzenie odszkodowania w kwocie 27 000 złotych. W dalszych pismach procesowych oraz w toku rozprawy stron podtrzymały swoje wcześniejsze stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód K. L. został zatrudniony przez stronę pozwaną Spółdzielnię Mieszkaniową (...) z siedzibą we W. na podstawie umowy na czas zastępstwa z dnia 22 czerwca 2009 r. na stanowisku PO Prezesa Zarządu – Dyrektora Spółdzielni. Uchwałą Rady Nadzorczej z dnia 25 września 2009 r. powód został powołany na stanowisko Prezesa Zarządu. W dniu 28 września 2009 r. strony zawarły umowę o pracę na okres próbny, zgodnie z którą powierzono powodowi stanowisko Dyrektora Spółdzielni Prezesa Zarządu. W dniu 18 grudnia 2009 r. powód został zatrudniony na tym samym stanowisku na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Uchwałą z dnia 17 czerwca 2011 r. nr (...) Walne Zgromadzenie Członków Spółdzielni Mieszkaniowej K. we W. odwołało powoda z funkcji Prezesa Zarządu. Dowód: ⚫ umowa o pracę z dnia 22 czerwca 2009 r. w aktach osobowych powoda; ⚫ uchwała z dnia 25 września 2009 r. w aktach osobowych powoda; ⚫ umowa o pracę z dnia 18 grudnia 2009 r. w aktach osobowych powoda; ⚫ uchwała nr 11/2011 w aktach osobowych powoda. Uchwałą nr 3/2011 z dnia 7 lipca 2011 r. Rada Nadzorcza SM (...) dokonała wyboru Prezesa Zarządu w osobie M. H. . W dniu 12 lipca 2011 r. zawarto z M. H. umowę o pracę na stanowisku Prezesa Zarządu – Dyrektora Zakładu Pracy. Dowód: ⚫ uchwała nr 3/2011 k. 35 akt sprawy IV P 1055/11 SR dla Wrocławia Śródmieścia. K. L. w lipcu i sierpniu 2011 r. wyrażał przekonanie, że nie podlegał służbowo Prezesowi Zarządu M. H. . Powód informował Radę Nadzorczą o szykanowaniu jego osoby przez Prezesa Zarządu, poprzez grożenie zwolnieniem w przypadku nie przyjęcia warunków zatrudnienia i przyjęcia stanowiska specjalisty oraz związanego z tym obniżenia wynagrodzenia. Powód podnosił, iż służbowo podlega Radzie Nadzorczej, która jest jego pracodawcą, natomiast pomiędzy nim jako Dyrektorem Spółdzielni, a Prezesem Zarządu istniała według niego zależność pozioma polegająca na wzajemnej współpracy i kontroli. Zaproponował także przyjęcie schematu struktury organizacyjnej, w ramach którego podlegał on tylko Radzie Nadzorczej, nie zaś Prezesowi Zarządu. Sporządzał nadto szereg pism do Prezesa Zarządu M. H. , w których wyrażał przekonanie, iż w dalszym ciągu reprezentuje on Spółdzielnię jako jej Dyrektor. Dowód: ⚫ pismo z dnia 29 lipca 2011 r. k. 49 - 50; ⚫ schemat struktury organizacyjnej k. 50; ⚫ pisma k. 11 –

  1. Uchwałą nr 4/2011 z dnia 02.08.2011 r. Rada Nadzorcza Spółdzielni Mieszkaniowej (...) we W. zatwierdziła Schemat Organizacyjny obowiązujący w Spółdzielni, w myśl którego Radzie Nadzorczej podlegał tylko „Prezes Zarządu – Dyrektor”, który sprawował zwierzchność nad pozostałymi pracownikami. Dowód: ⚫ uchwała nr 4/2011 k. 53 akt sprawy IV P 1055/11 SR dla Wrocławia Śródmieścia. Pismem z dnia 9 sierpnia 2011 r. Przewodniczący Rady Nadzorczej udzielił powodowi odpowiedzi, iż jego bezpośrednim przełożonym jest Prezes Zarządu – Dyrektor SM (...) M. H. . Dowód: ⚫ pismo RN z dnia 9 sierpnia 2011 r. w aktach osobowych powoda. W dniu 25 października 2011 r. strona pozwana wypowiedziała powodowi warunki umowy o pracę, w ten sposób, że od dnia 1 grudnia 2011 r. zaproponowano mu nowe warunki zatrudnienia na stanowisku specjalisty ds. członkowskich i organizacyjnych, w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem w kwocie 2700 złotych miesięcznie. Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia w sprawie o sygn. akt IV P 1055/11 oddalił powództwo powoda stanowiące odwołanie od wypowiedzenia warunków pracy i płacy. Dowód: ⚫ wypowiedzenie warunków umowy o pracę w aktach osobowych powoda. ⚫ wyrok w aktach sprawy IV P 1055/11 SR dla Wrocławia Śródmieścia. W drugiej połowie 2011 r. i na początku 2012 r. powód sporządził szereg pism adresowanych do M. H. , w których zarzucał mu między innymi wywołanie „karczemnej awantury”, przypisywał mu błędy w zapoznawaniu się z dokumentacją Spółdzielni. W wiadomości email z dnia 5 lipca 2011 r. skierowanej do członków Rady Nadzorczej powód zarzucał członkowi zarządu L. S. kierowanie wyzwisk, krzyki i wskazywał, że zachowuje się on jak „wściekły byk”. Podnosił, iż L. S. „przeszedł sam siebie w chamstwie i agresywności”. Dowód: ⚫ pisma k. 96,
  2. ⚫ email k.
  3. W dniu 13 stycznia 2012 r. strona pozwana nałożyła na powoda karę nagany za niewywiązanie się z obowiązku przekazania w terminie do 10 stycznia 2012 r. sprawozdania GUS Z-05 poprzez zmianę w dniu 04.01.2012 r. statusu sprawozdania Z-05 z „zatwierdzone” na „wypełniane”, mimo iż sprawozdanie zostało wcześniej zatwierdzone przez Prezesa Zarządu SM (...) . Dowód: ⚫ kara nagany w aktach sprawy IV P 177/12 SR dla Wrocławia - Śródmieścia. Powód od momentu objęcia funkcji Prezesa Zarządu przez M. H. ustnie negował wydawane przez niego polecenia. Kwestionował w obecności Prezesa Zarządu lub pozostałych pracowników zasadność wspomnianych poleceń oraz wiedzę Prezesa Zarządu. K. L. wykonywał część obowiązków opieszale lub niewłaściwie i demonstrował przy tym ustnie lekceważący stosunek do M. H. . M. H. starał się podchodzić do powoda w grzeczny i kulturalny sposób. Mimo nakładanych na powoda kar nagany, jego postawa nie uległa zmianie. Stwierdzał między innymi w stosunku do M. H. , że „się nie zna”, „jak pan tego nie wie to ja nie będę pana uczył”. Powód opóźniał celowo realizowanie niektórych poleceń, lub pozorował w tym zakresie działania. Sytuacja taka trwała bez przerwy aż do końca marca 2012 r., zaś opisane wyżej zachowania powoda były przez niego przejawiane systematycznie, przynajmniej kilka razy w tygodniu. Dowód: ⚫ zeznania świadka E. J. k. 74 – 75; ⚫ zeznania świadka M. D. k. 75 – 76; ⚫ przesłuchanie w charakterze strony pozwanej M. H. k. 133 –
  4. Pismem z dnia 23 marca 2012 r. Prezes Zarządu M. H. , w odpowiedzi na wniosek urlopowy powoda stwierdził, iż powód do tej pory nie wywiązał się z szeregu obowiązków. Wyznaczono powodowi termin do dnia 29 marca 2012 r. na wwiązanie się z tych poleceń służbowych. Dowód: ⚫ pismo k. 52 -
  5. Powód w odpowiedzi skierował w dniu 29 marca 2012 r. pismo do Prezesa Zarządu, w których twierdził, że wykonał nałożone na niego obowiązki lub też kwestionował wydanie mu poleceń oraz dodatkowo użył wobec M. H. następujących sformułowań: „należy tylko przeczytać ze zrozumieniem”, „punkt ten świadczy o całkowitym braku zrozumienia przez Pana treści pisma …”, „odbył się jedynie monolog z Pana strony z mojej obecności …”, „Wniosek: To Pan nie wie”, „treść pisma (…) jest kolejnym Pana pomysłem mającym na celu utrudnienie mi pracy, zniweczenie moich planów urlopowych, oraz próbą usprawiedliwienia Pana negatywnego postępowania wobec mojej osoby”. Dowód: ⚫ pismo z dnia 29 marca 2012 r. k.
  6. W dniu 30 marca 2012 r. strona pozwana złożyła powodowi oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. Jako przyczyny wskazano:
  7. „nie wykonywanie oraz nierzetelne wykonywanie poleceń służbowych Prezesa Zarządu i Członka Zarządu oraz nie wywiązywanie się z „Zakresu obowiązków i odpowiedzialności” (np. obowiązki sprawozdawcze GUS, rozliczanie podatku od nieruchomości i opłat za użytkowanie wieczyste, bieżące prowadzenie rejestrów…). Pana stosunek do pracy jednoznacznie określają Pana wypowiedzi w stylu „Za takie pieniądze nie będę pracował”, „Jaka płaca, taka praca”, „Pan mnie się czepia” – na polecenie Prezesa Zarządu poprawienia błędów, itp.
  8. Od dnia zatrudnienia Prezesa M. H. kwestionował Pan zasadność wydawanych przez niego poleceń i nie uznawał Pan, że Prezes Zarządu jest Pana bezpośrednim przełożonym – przykład stanowią np. pisma (...) i (...) . Pomimo dostarczonej Panu opinii Radcy Prawnego oraz Rady Nadzorczej (pismo (...) ) nadal Pan nie uznawał swojej podległości służbowej
  9. Kwestionowanie w obecności pozostałych pracowników kompetencji i wykształcenia Prezesa Zarządu (stwierdzenia w stylu „Pan się na tym nie zna”, „Jak Pan tego nie rozumie, to ja nie będę Pana uczył” itp. oraz szkalowanie i podawanie nieprawdziwych informacji mających na celu podważenie zaufania Rady Nadzorczej do Prezesa Zarządu. Na przykład pismo (...) do Rady Nadzorczej, odpowiedź Rady Nadzorczej nr (...) świadczą o tym jednoznacznie.
  10. W dniach 13.01.2012 r. i 06.02.2012 r. zostały zastosowane w stosunku do Pana kary nagany z powodu nierzetelnego wykonywania obowiązków służbowych. Nie spowodowało to zmiany Pana stosunku do wykonywanych czynności.
  11. Odpowiedź (pismo (...) z dnia 29 .03.2012 r.) na pisemne wezwanie (nr (...) z dnia 23.03.2012 r.) do wykonania zaległych poleceń służbowych jednoznacznie świadczy o lekceważącym podejściu do wykonywanej pracy i negatywnym stosunku do przełożonego. Zawarte w nim odpowiedzi są niezgodne z prawdą, niemerytoryczne i wymijające.
  12. Ponadto naraził Pan na szkodę Spółdzielnię Mieszkaniową (...) płacą mandat karny nałożony na Pana w wysokości 1500 zł ze środków Spółdzielni i nie zwrócił Pan ww. kwoty pomimo wezwania do zapłaty.” Dowód: ⚫ Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia k. 8 –
  13. Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda obliczone jak ekwiwalent za urlop, na dzień rozwiązania stosunku pracy wynosiło 2700 złotych. Dowód: ⚫ zaświadczenie o wynagrodzeniu k.
  14. Powód urodził się w dniu 6 maja 1949 r. Bezsporne. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się na zeznaniach E. J. i M. D. a także na relacji M. H. . E. J. i M. D. nie mieli żadnego powodu, aby składać fałszywe zeznania na niekorzyść K. L. . Okoliczność, iż pozostają zatrudnieni w Spółdzielni Mieszkaniowej (...) nie stanowi przesłanki, która mogłaby samodzielnie prowadzić do zanegowania prawdziwości ich zeznań. Ich wersje korespondowały ze sobą, a nadto z zebranymi w sprawie dokumentami. Obaj świadkowie opisali stosunek do przełożonego oraz do obowiązków pracowniczych, jaki powód demonstrował i ich twierdzenia były ze sobą zgodne. Tezy te znajdują dodatkowo potwierdzenie chociażby w treści pism, jakie powód kierował do Prezesa Zarządu lub do Rady Nadzorczej, w których da się dostrzec lekceważące nastawienie do M. H. . Zeznania powołanych świadków nie zawierały niejasności, czy też luk, które rodziłyby wątpliwości co do ich wartości dowodowej. Mając powyższe na względzie Sąd poczynił ustalenia faktyczne w zgodzie z relacją E. J. i M. D. . Z tych samych powodów Sąd oparł się na zeznaniach M. H. , albowiem były one całkowicie spójne z wersją wspomnianych wcześniej świadków. M. H. podał więcej szczegółów dotyczących zajść z udziałem powoda, co jest zrozumiałe, gdyż to właśnie Prezes Zarządu był ich aktywnym uczestnikiem i co więcej, jako bezpośredni przełożony K. L. , nadzorował on jego pracę. Sąd za wiarygodne uznał dokumenty przedłożone przez strony w toku postępowania, albowiem ani powód, ani strona pozwana nie kwestionowały ich treści. Z dokumentacji wynika jakie oświadczenia względem siebie wzajemnie strony składały w toku zatrudnienia K. L. . Sąd nie dał natomiast wiary wersji prezentowanej przez L. L. i przez powoda. Zeznania powołanych osób są całkowicie niewiarygodne, w zakresie kluczowych okoliczności, to jest w części w jakich odnosiły się do tego w jaki sposób powód realizował wydawane mu polecenia oraz jaki przejawiał stosunek wobec Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) . Relacje powoda oraz jego małżonki pozostają w sprzeczności z zeznaniami E. J. i M. D. . Co więcej, zarówno K. L. , jak i L. L. nawet w toku rozprawy wyrażali się bardzo nieprzychylnie na temat M. H. oraz L. S. . I tak L. L. w sarkastyczny sposób nazywała Prezesa Zarządu „geniuszem M. ” i wskazywała na rzekome istnienie „kultu H. ”. Powód natomiast wyraził między innymi przekonanie, że Członek Zarządu L. S. prezentował niski poziom intelektualny i powinien być „poddany obserwacji psychiatrycznej”, zaś o M. H. zeznał, że „planuje czmychnąć ze spółdzielni”. Tego rodzaju stwierdzenia świadczą o negatywnym stosunku powoda i jego małżonki do Prezesa Zarządu i rodzą istotną wątpliwość co do zachowania przez K. L. i L. L. obiektywizmu przy prezentowaniu swoich wersji. Przydatność zeznań L. L. podważa ponadto to, że nie była ona w ogóle świadkiem zdarzeń jakie miały miejsce w Spółdzielni w okresie od września 2011 r. do mara 2012 r. (co sama przyznała). Z uwagi na powołane wyżej względy Sąd nie opierał się na zeznaniach powoda i L. L. . Całokształt materiału dowodowego wskazuje na to, iż część przyczyn podawanych w rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia uzasadniała zakończenie stosunku pracy w tym trybie. Zgodnie z treścią art. 52 §2 kp rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy. Z uwagi na brzmienie tego przepisu przyczyna wskazywana w punkcie 6 oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę nie może być w ogóle brana pod uwagę przez Sąd. Dodatkowo oparcia dla decyzji strony pozwanej nie mogą stanowić zdarzenia opisane w karach nagany nałożonych na powoda w dniach 13 stycznia 2012 r. i 6 lutego 2012 r., a także pisma jakie powód sporządzał w okresie poprzedzającym 28 lutego 2012 r. Fakty te miały bowiem miejsce w okresie przekraczającym miesiąc przed zastosowaniem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Zebrane dowody potwierdziły natomiast, że od momentu objęcia funkcji Prezesa Zarządu przez M. H. , aż do zakończenia stosunku pracy, powód systematycznie i stale, ustnie negował wydawane mu polecenia. Dodatkowo kwestionował w obecności Prezesa Zarządu lub pozostałych pracowników zasadność wspomnianych poleceń oraz wiedzę Prezesa Zarządu. K. L. w zamierzony sposób wykonywał część obowiązków opieszale lub niewłaściwie, albo pozorował ich realizowanie. W tym czasie demonstrował lekceważący stosunek do M. H. . Jego postawa nie ulegała poprawie i to mimo faktu nałożenia na niego dwóch kar nagany. Stan ten utrzymywał się bez przerwy aż do końca marca 2012 r. Powód nawet w piśmie z dnia 29 marca 2012 r. nie powstrzymał się przed uszczypliwymi komentarzami na temat przełożonego M. H. , bo właśnie tak należy traktować chociażby zwrot „należy tylko przeczytać ze zrozumieniem” albo sformułowanie „odbył się jedynie monolog z Pana strony w mojej obecności”. Jest oczywiste, że skoro w pismach powód stosował swobodnie tego typu zwroty, to w relacjach ustnych sytuacja nie wyglądała lepiej, co zresztą wynika z zeznań E. J. i M. D. . Opisane zachowania zostały przez stronę pozwaną powołane w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia i zdarzenia te miały miejsce także w okresie miesiąca przed ustaniem zatrudnienia K. L. . Oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę, w zakresie podawanych przyczyn, było zgodne z dyspozycją art. 30 §4 kp . W ocenie Sądu dawały one przy tym podstawę do zastosowania trybu rozwiązania umowy o pracę określonego w art. 52 §1 pkt 1 kp , zgodnie z którym to przepisem pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Do podstawowych powinności pracownika należy w myśl art. 100 §1 stosowanie się do poleceń przełożonych i dodatkowo realizowanie obowiązków w warunkach podporządkowania przełożonemu należy do immanentnych cech stosunku pracy. Powód tymczasem konsekwentnie, celowo i przez długi okres godził w powołany nakaz. Jego działania nie występowały sporadycznie, lecz utrzymywały się przez kilka miesięcy. Co więcej była to postawa umyślnie przejawiana przez powoda i musiała ona prowadzić do konfrontacji z Prezesem Zarządu i w efekcie zaburzać funkcjonowanie strony pozwanej oraz podważać sensowność dalszego zatrudnienia K. L. . Na skutek zachowań powoda szereg obowiązków nie został przez niego wykonany lub został zrealizowany po terminie albo w nieprawidłowy sposób, przy czym z zebranych dowodów wynika, iż stan ten był zamierzony przez powoda. Trzeba przy tym zaznaczyć, iż pracodawca przez długi okres powstrzymywał się przed dyscyplinarnym zwolnieniem powoda i sięgał po mniej drastyczne środki, takie jak kary dyscyplinarne. Suma zachowań powoda, ich nasilenie, brak poprawy oraz czas ich trwania, zdaniem Sądu, dawały podstawę do zastosowania trybu określonego w art. 52 §1 pkt 1 kp . Z tych powodów Sąd powództwo oddalił. O kosztach postępowania orzeczono w zgodzie z zasadą wyrażoną w art. 98 §1 k.p.c. , zgodnie z którą strona przegrywająca obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi poniesione koszty procesu, w tym koszty ustanowienia pełnomocnika w sprawie, określone w oparciu o §11 ust 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu . Zarządzenie:
  15. odnotować,
  16. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć powodowi z pouczeniem.
  17. kal. 14 dni 10 czerwca 2013 r.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.