Sad powszechny, II Cz 787/14

Sygn. akt II Cz 787/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2014 r . Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Jankowska-Kocon Sędziowie: SO Janusz Kasnowski SO Aurelia Pietrzak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Aresztu Śledczego w B. przeciwko M. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 3 października 2014 r. w sprawie o sygn. akt I C 2819/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Na oryginale właściwe podpisy II Cz 787/14 UZASADNIENIE Powód Skarb Państwa – Areszt Śledczy w B. w pozwie przeciwko M. K. wniósł pozew o zapłatę kwoty 2781,90 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód podał, że pozwany przebywał w powodowej jednostce penitencjarnej na skutek samouszkodzenia i z tego powodu podlegał leczeniu na Oddziale Chirurgicznym Szpitala Aresztu Śledczego. Gdyby pozwany nadal przebywał u powoda, podstawą żądania zwrotu kosztów leczenia byłby art. 115 kodeksu karnego wykonawczego , lecz skoro opuścił Areszt, podstawą żądania powoda stał się art. 415 k.c. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o jego odrzucenie, twierdząc, że na mocy art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. droga sądowa jest niedopuszczalna, gdyż w tej sprawie winien orzekać sąd penitencjarny. Postanowieniem z dnia 3 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy odrzucił pozew i przyznał kuratorowi pozwanego wynagrodzenie w kwocie 300 zł. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że powód roszczenie swe wywodzi z art. 119 k.k.w. , a zgodnie z tym przepisem skazany, który w celu wymuszenia określonej decyzji lub postępowania organu wykonawczego lub uchylenia się od ciążącego na nim obowiązku powoduje u siebie uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia, niezależnie od odpowiedzialności dyscyplinarnej, może być obciążony w całości lub w części kosztami związanymi z leczeniem. W ocenie Sądu Rejonowego wydanie decyzji w takiej sprawie jest fakultatywne i winno być poprzedzone złożeniem wniosku (a nie pozwu) do sądu penitencjarnego. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, iż droga sądowa jest niedopuszczalna i na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. pozew odrzucił. Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył powód, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, iż Sąd Rejonowy błędnie przyjął podstawę prawną jego roszczenia. Powód wskazał, iż pozwany opuścił jednostkę penitencjarną i do niego nie mają zastosowania przepisy kodeksu karnego wykonawczego , dlatego też jako podstawę prawną powództwa wskazał art. 415 k.c. , a zatem droga sądowa w tej sprawie jest dopuszczalna. W odpowiedzi na zażalenie kurator pozwanego wniósł o jego oddalenie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. W ocenie Sądu Okręgowego, rację ma skarżący, że nie było podstaw do odrzucenia pozwu, a droga sądowa w niniejszej sprawie jest dopuszczalna. Powód bowiem jako podstawę swojego żądania wskazał art. 415 k.c. , czyli wyrządzenie szkody czynem niedozwolonym. Jak słusznie skarżący wskazał pozwany po opuszczeniu jednostki penitencjarnej (po odbyciu kary) nie podlega pod przepisy kodeksu karnego wykonawczego . W art. 119 § 1 k.k.w. mowa bowiem jest o skazanym, czyli o osobie odbywającej karę (w tym przypadku pozbawienia wolności). Tylko w takim przypadku kognicja sądu penitencjarnego jest właściwa. Natomiast w niniejszej sprawie pozwany opuścił zakład karny i nie podlega pod przepisy kodeksu karnego wykonawczego , a zatem sąd penitencjarny nie może w stosunku do niego orzekać. Zresztą powód wskazał podstawę prawną (i faktyczną) swojego żądania czyn niedozwolony pozwanego i w związku z tym, należy uznać, że Sąd związany jest stanem faktycznym opisanym przez pozwanego, a zatem droga sądowa jest dopuszczalna, gdyż jest to sprawa cywilna ( art. 2 ust. 1 k.c. ). W związku z powyższym, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem