Sad powszechny, IX U 1934/14

Sygn. akt IX U 1934/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Konieczna Protokolant: Elwira Dembińska - Kołodziejczyk przy udziale./. po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. w Rybniku sprawy z odwołania B. K. ( K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 9 października 2014 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia (...) Sędzia Sygn. akt IXU 1934/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 09.10.2014r.organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu B. K. ( K. ) prawa do emerytury m.in. na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , gdy ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. nie udokumentował wymaganego 15 - letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a jedynie 8 lat, 7 miesiące i 26 dni. Organ rentowy wskazał, iż jako takiej pracy nie uwzględnił okresu zatrudnienia ubezpieczonego od dnia 15.05.1980r. do dnia 30.04.1990r. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego, bo świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione zostało przez podmiot nieuprawniony, gdy P. U. –. P. H. „. (...) Sp. z o.o. nie jest następcą prawnym zlikwidowanego P. „. T. –. R. ”. Nadto w przedłożonej dokumentacji brak jest informacji o zajmowanym stanowisku wykazanym w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych, po uprzednim zaliczeniu do takiej pracy powyższego okresu zatrudnienia, kiedy to faktycznie pracował jako kierowca samochodu ciężarowego. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony B. K. urodził się w dniu (...) W dniu 08.08.2014r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy postanowił jak w zaskarżonej decyzji z dnia 09.10.2014r., omówionej na wstępie. Organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. staż pracy w łącznym wymiarze 26 lat, 4 miesięcy i 2 dni, w tym 8 lat, 7 miesięcy i 26 dni pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. W okresie od dnia 15.05.1980r. do dnia 30.04.1990r. ubezpieczony był zatrudniony w P. „. T. –. R. ”. na stanowisku kierowcy. Przedsiębiorstwo to wykonywało usługi transportowe na rzecz głównie zakładów budowlanych na terenie (...) . Ubezpieczony w podanym powyżej okresie spornym faktycznie generalnie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, a mianowicie jeździł samochodami marki: Z. S. , T. , K. którym przewoził różnego rodzaju materiały budowlane: żwir, piasek, płyty betonowe itd., a także ziemię. Przedsiębiorstwo to dysponowało również mniejszymi samochodami dostawczymi poniżej 3,5 tony takimi jak: N. i Ż. , przy czym ubezpieczony samochodami tymi zasadniczo nie jeździł, tylko sporadycznie, raz do roku zdarzało się, iż samochód taki prowadził. Razem z ubezpieczonym pracowali w tym czasie: G. M. , E. D. i F. M. . Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego w okresie spornym, zeznań świadków G. M. , E. D. i F. M. oraz zeznań ubezpieczonego – protokół elektroniczny z rozprawy z dnia 19.02.2015r. min. 00:11:52 – 00:30:25. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunek prawa do emerytury o jakim mowa w art. 184 pkt 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2013r., Nr 1440 ), to jest czy na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe w sprawie pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresie spornego zatrudnienia w P. „. T. –. R. ”. od dnia 15.05.1980r. do dnia 30.04.1990r. faktycznie generalnie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienioną w stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm. ) Wykazie A, Dziale VIII, poz.2, to jest „ pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony (… )”. Takiemu przyjęciu nie przeczy fakt, że ubezpieczony czasami prowadził samochód o mniejszym tonażu niż 3,5 tony, a to Żuka lub Nysę, gdy zdarzało się to tylko sporadycznie, przeciętnie raz do roku. Ustalając powyższe w zakresie rzeczywiście wykonywanej pracy przez ubezpieczonego Sąd oparł się na powołanej uprzednio dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego i aktach osobowych dotyczących spornego zatrudnienia ubezpieczonego, a także na zeznaniach świadków G. M. , E. D. i F. M. , którzy pracowali razem z ubezpieczonym w okresie spornym i byli bezpośrednimi świadkami wykonywanej przez niego wówczas pracy, stąd niewątpliwie mieli też bezpośrednie informacje na temat pracy świadczonej przez ubezpieczonego. W tej sytuacji Sąd uznał zeznania te za wiarygodne, gdy były one rzeczowe, logiczne, przekonywujące, zasadniczo ze sobą zgodne. Sąd oparł się także na zeznaniach ubezpieczonego, gdy korespondowały one z treścią zgromadzonej w sprawie dokumentacji i z zeznaniami świadków i stąd uznał zarówno te zeznania jak i dokumentację również za wiarygodne, dodatkowo jako nie kwestionowane przez organ rentowy. Sąd uznał powyższe zeznania za wiarygodne również wobec braku dowodów na okoliczność przeciwną i w sytuacji znanej Sądowi z urzędu, a potwierdzonej zeznaniami ww. osób specyfiki działalności wymienionego wcześniej Przedsiębiorstwa – prowadzenia transportu materiałów budowlanych. Przy zaliczeniu spornego okresu zatrudnienia ubezpieczonego podanego na wstępie rozważań do pracy w warunkach szczególnych uznanej przez organ rentowy ubezpieczony posiada na dzień 01.01.1999r. wymagany do przyznania emerytury 15 - letni staż takiej pracy. W takiej sytuacji, gdy ostatecznie bezspornym jest, że ubezpieczony w dniu 30.07.2014r. ukończył wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany 25 - letni okres składkowy i nieskładkowy, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, Sąd stwierdził, iż ubezpieczony spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do dochodzonego świadczenia na podstawie z art.184 w związku z art.32 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w związku z § 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach… i stąd przyznał to świadczenie od dnia 01.08.2014r., to jest od miesiąca zgłoszenia wniosku, zgodnie z art.129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach…. W konsekwencji takiego stanowiska, kierując się powołanymi na wstępie rozważań uregulowaniami prawnymi, Sąd z mocy art.477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. Sędzia