Sad powszechny, V Ca 1100/13

(1)z udziałem S. S. , S. Z.

(2), M. Z.

(1), M. Z.

(2), I. Z. , M. R. , R. M. , A. G. , K. Z. , Z. M. i P. M. o ustanowienie kuratora spadku na skutek apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt II Ns 205/11 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w jego punkcie 1 w miejsce słów: „w osobie adwokata P. S. Kancelaria ul. (...) , (...)-(...) W. ” wpisać: ”w osobie S. Z.

(1)ul. (...) , (...)-(...) W. ”. Sygn. akt V Ca 1100/13 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 11 marca 2011 roku S. Z.

(1)wniósł o ustanowienie kuratora spadku w osobie S. Z.

(1)po zmarłej w dniu 31 sierpnia 2010 roku D. Z. . W uzasadnieniu tak zakreślonego żądania podał, iż D. Z. była jego siostrą, a toczące się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku zostało zawieszone przez sąd w dniu 27 grudnia 2010 roku. Wnioskodawca podał również, że jako jedyny z kręgu spadkobierców wykazuje zainteresowanie masą spadkową, a to mieszkaniem położonym w W. przy ul. (...) , a brak tytułu prawnego do tego lokalu, uniemożliwia realizowanie czynności związanych z bieżącym utrzymaniem i eksploatacją przedmiotowego lokalu. W związku z powyższym, w ocenie wnioskodawcy – wniosek o ustanowienie jego osoby jako kuratora spadku po D. Z. jest w pełni zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem z dnia 06 grudnia 2011 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli w Warszawie orzekł w pkt I o ustanowieniu kuratora spadku, po D. Z. zmarłej w dniu 31 sierpnia 2010 roku w W. , w osobie adwokata P. S. z Kancelarii przy ul. (...) w W. . W pkt II w/w orzeczenia, Sąd nakazał Komornikowi przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w Warszawie sporządzenie spisu inwentarza spadku po zmarłej D. Z. . W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia, Sąd Rejonowy wskazał, że zapadło ono po myśli art. 666 § 1 i § 2 k.p.c. a to dlatego, iż spadek po D. Z. nie został objęty, zaś z uwagi na toczące się postępowanie konieczne jest roztoczenie pieczy nad masą spadkową. We wniesionym środku zaskarżenia od powyższego postanowienia, wnioskodawca S. Z.

(1)zaskarżył w całości zapadłe orzeczenie i wniósł o jego uchylenie. Uzasadniając tak zakreślony środek zaskarżenia apelujący wskazał, iż wnosił o ustanowienie jego osoby jako kuratora spadku po D. Z. , albowiem mieszka w lokalu, który jest jedynym składnikiem masy spadkowej oraz ponosi koszty wszystkich opłat związanych z utrzymaniem i zarządem lokalu, a ponadto inicjował szereg postępowań spadkowych w celu ustalenia kręgu spadkobierców po D. Z. . Wnioskodawca wskazał ponadto, iż wszyscy krewni z kręgu spadkobierców nie oponowali temu, by to on zajmował się zarządem masy spadkowej jako kurator spadku. S. Z.

(1)podniósł także fakt, iż brak stosownego tytułu prawnego do lokalu – umocowania, którym mógłby legitymować się wobec dostawców mediów do lokalu czy też wobec spółdzielni mieszkaniowej utrudnia wnioskodawcy faktyczny zarząd lokalem. S. Z.

(1)podniósł również zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania – poprzez odstąpienie od przesłuchania wnioskodawcy, braku wyznaczenia terminu rozprawy – a okoliczności te miały wpływ na wydane orzeczenie pierwszo-instancyjne. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja wnioskodawcy zasługiwała na uwzględnienie, dlatego też Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie i orzekł co do istoty sprawy. Sąd II instancji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w jego punkcie 1 w miejsce słów: „w osobie adwokata P. S. Kancelaria ul. (...) , (...)-(...) W. ” wpisać: „w osobie S. Z.

(1)ul. (...) , (...)-(...) W. ”. Dalej idące żądanie apelującego – zmierzające do uchylenia postanowienia Sądu Rejonowego z uwagi na nie rozpoznanie przez ten Sąd istoty sprawy, okazało się być nietrafne. Wydanie postanowienia pierwszo-instancyjnego w tym przedmiocie nie wymaga bowiem, jak twierdzi apelujący, przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym przesłuchania wnioskodawcy, również istota sprawy została przez Sąd Rejonowy rozpoznana. Nie zachodzi ponadto nieważność postępowania przed Sądem I instancji, która skutkować musiałaby uchyleniem zaskarżonego postanowienia ( art. 386 § 2 k.p.c ). Zaznaczyć należy, że postanowienie w przedmiocie ustanowienia kuratora jest wydawane z urzędu przez sąd spadku, co nie wyłącza inicjatywy w tym zakresie innych podmiotów. W przedmiotowej sprawie osobą inicjującą postępowanie był S. Z.

(1), który domagał się ustanowienia w jego osobie kuratora spadku nieobjętego. Kodeks postępowania cywilnego nakłada na sąd obowiązek czuwania nad całością spadku aż do jego objęcia przez spadkobiercę, a w razie potrzeby - ustanowienia kuratora spadku. Stosownie zaś do art. 667 k.p.c. , zadaniem kuratora spadku jest wyjaśnienie, kto jest spadkobiercą oraz zarząd majątkiem spadkowym pod nadzorem sądu. Sposób sprawowania zarządu nie jest uregulowany wprost - przepis art. 667 § 2 k.p.c. nakazuje stosować w tym przypadku odpowiednio przepisy o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości. W ocenie Sądu II instancji nie było przeszkód ku temu, by wnioskodawcę takim kuratorem ustanowić. Przepisy prawa nie wymagają bowiem by kuratorem spadku nieobjętego był radca prawy bądź adwokat, zaś w świetle w/w okoliczności na kuratorze spadku – wnioskodawcy spoczywał będzie m.in. obowiązek przedstawiania sprawozdań z zarządu spadku. Ekonomika i racjonalność postępowania w sprawie o ustanowienie kuratora spadku nieobjętego, wymagały by Sąd I instancji kuratora tego wyznaczył w osobie S. Z.

(1). Ustanowienie kuratora powoduje zaś konieczność sporządzenia spisu inwentarza i wydania odpowiedniego postanowienia w tym zakresie, dlatego też Sąd zmienił zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 666 § 1 k.p.c. kuratorem tym ustanowił wnioskodawcę, nie zmieniając przy tym orzeczenia Sądu I instancji w przedmiocie sporządzenia spisu inwentarza. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.