Sygn. akt VII Ka 74/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Remigiusz Chmielewski, Sędziowie: SO Małgorzata Tomkiewicz, SO Dariusz Firkowski (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Jolanta Jankowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Waśniewskiego po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015r. sprawy T. H. oskarżonego o przestępstwo z art. 286§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 24 listopada 2014r., sygn. akt II K 419/14 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje. Sygn. akt. VII Ka 74/15 UZASADNIENIE T. H. został oskarżony o to, że w dniu 25 sierpnia 2013 r. w B. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2700 zł w ten sposób, że podając się za osobę M. L.
(1), dokonał zakupu komputera przenośnego m-ki A. (...)- (...) z ogłoszenia zamieszczonego na portalu (...) wprowadzając pokrzywdzoną w błąd co do zamiaru wywiązania się z zapłaty za zakup komputera tj. o przestępstwo z art. 286§ 1 kk Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 listopada 2014r. w sprawie II K 419/14 oskarżonego T. H. uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu. Powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zaskarżył prokurator i zarzucił mu błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na jego treść, polegający na wyrażeniu dowolnego, błędnego poglądu, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, iż oskarżony T. H. dopuścił się zarzucanego mu czynu, podczas gdy całościowa i prawidłowa ocena materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszym postępowaniu, a w szczególności wyjaśnień oskarżonego oraz uzyskanych danych teleinformatycznych, prowadzi o wniosku, iż oskarżony swym działaniem wyczerpał maniona zarzucanego mu przestępstwa. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na apelację obrońca oskarżonego wniósł o nieuwzględnienie apelacji prokuratora. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja prokuratora jest o tyle zasadna, o ile z jej treści wynika potrzeba uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Słuszne jest bowiem stanowisko oskarżyciela publicznego, iż wątpliwości budzi ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy w Olsztynie i oparte na jej podstawie ustalenia faktyczne, których następstwem jest uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż nie wydaje się wystarczająco przekonujące stanowisko Sądu I instancji co do tego, że zebrane w sprawie dowody nie są tego rodzaju, aby mogły stanowić jednoznaczną podstawę do uznania oskarżonego za winnego. W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie nie podjęto próby wyjaśnienia istotnych okoliczności mogących mieć znaczenie przy ocenie ewentualnego sprawstwa T. M. H. . Do takich okoliczności należy kwestia aktywności konta email o adresie (...) , na które logowano się za pomocą numeru (...) , zarejestrowanego na oskarżonego. Wymaga zatem dokładnego ustalenia i zwrócenia się do operatora sieci P. , czy faktycznie oskarżony T. H. w dniu 16.08.2012 r. złożył w tejże sieci wypowiedzenie usług telekomunikacyjnych związanych z numerem (...) (k.199), bądź też czy po dokonanym wypowiedzeniu nie zawarł powtórnie nowej umowy związanej z tym samym numerem. Sąd I instancji winien to potwierdzić, a nie poprzestać na przyjęciu na przyjęciu dokumentu przedłożonego przez oskarżonego, świadczącego o rozwiązaniu umowy o świadczeniu usług telekomunikacyjnych . Z informacji uzyskanych z sieci P. wynika bowiem, że na dzień 23.10.2013 r. abonentem tego numeru był właśnie nadal T. H. ( k.37 ). Kolejną kwestią do ponownego wyjaśnienia pozostaje powiązanie numerów telefonów o nr (...) , z którego kontaktował się sprawca z K. R. , oraz nr (...) , przydzielonego abonentowi W. H. , ojcu oskarżonego, z którym kontaktował się również z numeru (...) w dniu 25.08.2013 r. ( k.26v ). Zwrócić należy przy tym uwagę, iż oskarżony korzystał właśnie z nr (...) . Nie bez racji podnosi skarżący, iż większość logowań do sieci komórkowej z numeru (...) następowała do nadajnika (...) na ul. (...) w B. , o zasięgu 2150 m, co o tyle ma znaczenie o ile zważy się, że nadajnik ten znajdował się w odległości około 1 km od miejsca zamieszkania oskarżonego w B. . Jednocześnie w ocenie Sądu Okręgowego dalszego wyjaśnienia wymaga kwestia właściciela telefonu komórkowego o numerze (...) , który rzekomo był zarejestrowany na osobę o nazwisku M. L.
(2)przebywającego we Włoszech, a przyjeżdżającego do Polski sporadycznie, zamieszkującego pod adresem: S. , ul. (...) . W toku postępowania powyższe ustaliła Komenda Powiatowa Policji w S. z informacji uzyskanych od M. W. , która podała, że telefon ten użytkuje właśnie ona. ( k.97 ). Informacje powyższe KMP pozyskała w październiku 2013 r., zaś M. W. miała się stawić na przesłuchanie do KMP w miesiącu listopadzie 2013 r. Pozostaje zatem kwestia wyjaśnienia od kiedy M. L.
(2)stał się właścicielem telefonu i ewentualnie w jaki sposób go nabył i od kogo, oraz przesłuchanie na te okoliczności M. W. . Pozyskanie powyższych informacji jest istotne z tego względu, że telefon o numerze (...) był w dacie czynu ładowany na kartę pre-paid i nie było żadnych danych osoby używającej go. Wreszcie znamienne jest, iż to właśnie T. H. odbierał w dniu 27.08.2013 r. laptopa wysłanego przez pokrzywdzoną z paczkomatu w T. o godz. 19.07, czemu wymieniony nie zaprzeczył. W odniesieniu do tej okoliczności T. M. H. winien zostać ponownie przesłuchany na okoliczność tego zdarzenia przy uwzględnieniu możliwości pozyskania informacji co danych osoby, numeru telefonu tej osoby, dla której miał pracować. W tym miejscu powołać się należy na statuowaną w art. 2 § 2 k.p.k. zasadę prawdy materialnej, w myśl której decyzje procesowe powinny opierać się na prawdziwych ustaleniach faktycznych. Wynika z niej równocześnie wiążąca organy procesowe, niezależnie od woli stron, dyrektywa zobowiązująca do podjęcia maksymalnych starań i wyczerpania wszystkich środków - z wyłączeniem tylko takich, które byłyby sprzeczne z humanizmem i gwarancjami procesowymi - służących dotarciu do tej prawdy. Realizacji zasady prawdy materialnej mają służyć uregulowane expressis verbis lub wynikające implicite z ustawy sposoby i metody postępowania karnego, m.in. bezpośredniość dowodów jako reguła generalna (SN I KR 120/71, OSNPG 1971, nr 12, poz. 242). Powyższe uwagi świadczą o niedostatecznym rozważeniu przez Sąd Rejonowy wszystkich okoliczności sprawy, co niewątpliwie miało wpływ na poprawność oceny poszczególnych dowodów i rozstrzygnięcie. Mając wskazane okoliczności na uwadze zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania- art.437§2 kpk , art.438pkt.3 kpk . Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag oraz odpowiednim ustosunkowaniu się do pozostałych zarzutów zawartych w apelacji co winno pozwolić na wydanie trafnego wyroku w sprawie.