Sygn. akt II W 170/14 R. (...) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2015r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Radosław Gluza Protokolant: Karolina Raszowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 03 października 2014r. i 19 marca 2015r. i sprawy P. Ś. ( Ś. ) syna H. i S. z d. D. ur. (...) w S. obwinionego o to, że: w dniu 11 grudnia 2013r. o godz. 14.50 w miejscowości G. kierując samochodem marki S. o nr rej. (...) nie zachował należytego odstępu podczas manewru omijania pojazdu marki S. o nr rej. (...) zderzył się z nim przez co stworzył zagrożenie w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.; orzeka: I. na podstawie art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w. uniewinnia obwinionego P. Ś. od zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku; II. na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE WYROKU Komisariat Policji w K. obwinił P. Ś. o to, że w dniu 11 grudnia 2013r. ok. godz. 14.50 w miejscowości G. kierując samochodem marki S. o nr rej. (...) nie zachował należytego odstępu podczas manewru omijania pojazdu marki S. o nr rej. (...) , zderzył się z nim, przez co stworzył zagrożenie w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 11 grudnia 2013r. K. K. , kierując samochodem m-ki S. (...) o nr rej. (...) , jechał ulicą (...) w G. , od strony miejscowości Ż. , w kierunku drogi krajowej nr (...) . Będąc na wysokości nr 61, skręcił on w prawo, na parking przy sklepie spożywczym, gdzie zamierzał zrobić zakupy. Z uwagi na to, że na parkingu nie było wolnych miejsc, K. K. postanowił zaparkować po przeciwnej stronie ulicy. W tym celu włączył się do ruchu na ulicę (...) , aby zawrócić swój pojazd na pobliskim skrzyżowaniu z ulicą podporządkowaną, gdyż wcześniej było to niemożliwie z uwagi na podwójną linię ciągłą. Dowód: częściowo zeznania świadka K. K. , k. 11, 52 – 53, częściowo wyjaśnienia obwinionego P. Ś. , k. 51 –
- W czasie gdy auto prowadzone przez K. K. dojechało do skrzyżowania dróg i znajdowało się na prawym pasie ulicy (...) , z jego lewej strony przejechał poruszający się w tym samym kierunku samochód m-ki S. (...) nr rej. (...) , który prowadził obwiniony P. Ś. . W rezultacie zaistniałej sytuacji doszło do bocznego zderzenia się obu pojazdów, gdzie ich osie wzdłużne były usytuowane pod niewielkim kątem. P. Ś. po przejechaniu obok samochodu m-ki S. (...) , zatrzymał swój samochód w niewielkiej od tego auta. Dowód: częściowo zeznania świadka K. K. , k. 11, 52 – 53, częściowo wyjaśnienia obwinionego P. Ś. , k. 51 – 52, zeznania świadka G. P. , k. 23, 54 – 55, opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnych mgr. inż. A. D. , k. 78 – 94 oraz nośnik z zapisu – koperta, k. 102 – 103, notatka urzędowa, k. 2, fotografie, k. 12, 19 – 20, 45 –
- W wyniku zaistniałego zderzenia w samochodzie m-ki S. (...) nr rej. (...) doszło uszkodzenia zderzaka przedniego po prawej stronie, błotnika prawego przedniego, lusterka prawego, drzwi przednich i tylnych prawych, zderzaka tylnego po stronie prawej, dwóch felg aluminiowych po stronie prawej. W samochodzie m-ki S. (...) o nr rej. (...) zostały natomiast uszkodzone elementy nadwozia z lewej strony, tj.: nakładka zderzaka przedniego, błotnik przedni, nadkole, ślizg zderzaka, wspornik błotnika, podstawa reflektora i sam reflektor, lusterko, wzmocnienie czołowe, fartuch, drzwi przednie, kołpak i felga przedniego koła a ponadto elementy zawieszenia koła lewego przedniego. Dowód: opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnych mgr. inż. A. D. , k. 78 – 94 oraz nośnik z zapisu – koperta, k. 102 – 103, notatka urzędowa, k. 2, fotografie, k. 12, 19 – 20, 45 –
- Obwiniony P. Ś. ma 37 lat, jest żonaty, posiada na utrzymaniu dwoje dzieci, pracuje w firmie transportowej na stanowisku kierownika salonu, uzyskując z tego tytułu miesięcznie 1.600 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa ani wykroczenia. Dowód: wyjaśnienia obwinionego P. Ś. , k. 51 –
- Obwiniony P. Ś. będąc słuchany w toku całego postępowania nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że pojazd m-ki S. (...) włączając się do ruchu z przydrożnego parkingu zajechał mu drogę, co skutkowało zjechaniem przez niego na lewą część jezdni. Ponadto Sąd Rejonowy zważył co następuje: Po przeprowadzeniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, sąd uznał, że brak jest dostatecznych dowodów na to, że zachowanie obwinionego P. Ś. w dniu 11 grudnia 2013r. wyczerpywało ustawowe znamiona czynu zabronionego jako wykroczenie. Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd dysponował dwiema rozbieżnymi wersjami zdarzenia, jakie wyłaniały się z zeznań świadka K. K. oraz wyjaśnień obwinionego P. Ś. . I tak wedle twierdzeń kierującego samochodem S. (...) , miał on wycofać z przysklepowego parkingu, a następnie poruszać się przez co najmniej 20 metrowy odcinek ulicy (...) . Samo zaś zderzenie miało mieć miejsce dopiero po pewnym czasie od tego, gdy K. K. zatrzymał się autem na skrzyżowaniu z ulicą podporządkowaną i sygnalizował manewr skrętu w lewo. Z kolei zgodnie z opisem przedstawionym przez P. Ś. , kierujący samochodem S. (...) , miał wjechać na ulicę (...) bezpośrednio przez jego pojazd, bez uprzedniej sygnalizacji kierunkowskazem, rozpoczynając jazdę z końcowej części przysklepowego parkingu. Wg wyjaśnień obwinionego, był on zmuszony w takiej sytuacji wykonać manewr zmiany pasa ruchu, tak aby uniknąć centralnego uderzenia w tył samochodu S. (...) . Samo zaś zderzenie nastąpiło z uwagi na to, że K. K. w momencie wyprzedzania jego pojazdu zaczął skręcać w lewo. Sąd rozpatrując całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w tym przede wszystkim zeznania złożone przez świadka G. P. , dokumentację fotograficzną obrazującą uszkodzenia pojazdów i miejsca zdarzenia oraz opinię biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnych A. D. , nie był w stanie rozstrzygnąć, która ze wskazanych powyżej wersji zdarzenia zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem sądu zarówno opis sytuacji kolizyjnej przedstawiony przez K. K. , jak i przez P. Ś. , pozostawały w takim samym stopniu prawdopodobne, a przez to jednakowo możliwe. Stwierdzając powyższe, sąd dokonał ustaleń faktycznych w sprawie kierując się zasadą z art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w. , iż nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego. W związku z tym, Sąd Rejonowy na podstawie art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w. uniewinnił obwinionego P. Ś. od zarzucanego mu czynu i na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Sąd nie orzekł o zwrocie przez Skarb Państwa kosztów zastępstwa adwokackiego obwinionemu albowiem ani obwiniony, ani jego obrońca o to nie wnosili. SSR Radosław Gluza