Sad powszechny, VIII Gz 279/14

Sygn. akt VIII Gz 279/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Krzysztof Górski Sędziowie: SO Anna Budzyńska (spr.) SO Agnieszka Woźniak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcji Handlu i Usług (...) (...) ” (...) spółki jawnej w W. przeciwko K. S. na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt V GC 292/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSO A. Woźniak SSO K. Górski SSO Anna Budzyńska Sygn. akt VIII Gz 279/14 UZASADNIENIE Powód Przedsiębiorstwo Produkcji Handlu i Usług (...) (...) (...) spółka jawna w W. wniósł o zasądzenie od K. S. kwoty 9.675 Euro wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 7 września 2013 r. oraz kwoty 4.024,80 zł Euro wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 18 września 2013 r. oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany zamawiał u niego wykonanie specjalistycznych metalowych koszy stosowanych w produkcji samochodów. Pozwany każdorazowo udzielał powodowi zlecenia na wykonanie konkretnego zamówienia zakreślając termin wykonania. Po wykonaniu zamówienia, towar odbierany był przez przedsiębiorcę transportowego działającego na zlecenie pozwanego i dostarczany do odbiorcy, którym był producent samochodów. Powód wskazał, że dochodzi zapłaty za wykonany przedmiot zamówienia. Podniósł, że dochodzi zapłaty przed sądem w Polsce albowiem w Polsce doszło do wykonania zobowiązania. W tym względzie odwołał się do regulacji art. 5 ust. 1 a Rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o jego odrzucenie. Wskazał, że z treści zamówień pozwanego oraz listów CMR wynika, że miejscem wykonania zleceń były Niemcy. Pozwany stwierdził, że powód sprzedał mu rzeczy ruchome i zgodnie z klauzulami z zamówień zobowiązał się dostarczyć je do miejsca prowadzenia działalności przez pozwanego. Niezależnie od tego pozwany podniósł, że strony zawarły umowę o poddanie sporów pomiędzy nimi pod rozstrzygnięcie sądu w Niemczech. Do treści umów zawieranych między stronami każdorazowo wchodziły bowiem ogólne warunki umów stosowane przez pozwanego tj. (...) , znane powodowej spółce, dostępne na stronie internetowej pozwanego, na które pozwany wskazywał każdorazowo składając zamówienia u powoda. Pozwany wywodził, że w (...) znajdują się wiążące powoda postanowienia dotyczące sądu właściwego do rozpoznania sporów jak i miejsca spełnienia świadczenia. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie o sygn. akt V GC 292/14 odrzucił pozew. W piśmie z dnia 23 września 2014 r. pozwany wniósł o uzupełnienie postanowienia o odrzuceniu pozwu w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Postanowieniem z dnia 13 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie o sygn. akt V GC 292/14 uzupełnił postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 sierpnia 2014 r. w ten sposób, że dodał punkt II o treści ,,zasądzić od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3.617 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego”. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. Sąd odrzucił pozew, tym samym należało uznać, że to pozwany wygrał proces w całości, a poniesione przez niego koszty zastępstwa procesowego były celowymi do obrony jego praw. Z tych też względów Sąd Rejonowy, na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. , art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu , orzekał o uzupełnianiu postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 r. o koszty procesu. Powód wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości oraz zarzucając mu: - naruszenie prawa procesowego tj. art. 98 § 1 i 3 k.p.c. albowiem powództwo zostało wniesione zasadnie, a na postanowienie o odrzuceniu pozwu powód złożył zażalenie z dnia 18.09.2014 r., skutkiem którego powinno być uchylenie postanowienia z dnia 25.08.2014 r. w przedmiocie odrzucenia pozwu, co implikuje brak zasadności obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego. Wskazując na powyższe zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że rozpoznanie wniosku o uzupełnienie postanowienia w przedmiocie kosztów procesu powinno nastąpić dopiero po rozstrzygnięciu zażalenia na odrzucenie pozwu. Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia, wskazując, że jako niezasadne powinno podlegać oddaleniu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie rozważenia wymagało, wobec zarzutów zażalenia, czy Sąd I instancji miał podstawy do uzupełnienia postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 roku, wydanego w sprawie V GC 292/14, którego przedmiotem było odrzucenie pozwu na podstawie art. 1099 k.p.c. o postanowienie dotyczące kosztów procesu oraz prawidłowość obciążenia kosztami procesu strony powodowej. Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie pozwany, którzy był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wnosząc odpowiedź na pozew, wdał się w spór. Ponadto, pełnomocnik pozwanego złożył w jego imieniu żądanie w przedmiocie zwrotu kosztów procesu. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 roku Sąd Rejonowy- jak wskazano na wstępie – odrzucił pozew w sprawie. Orzeczenie powyższe, niewątpliwie mające charakter kończącego sprawę w instancji – wbrew treści art. 108 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji – nie zawierało obligatoryjnego rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Zgodnie z treścią art. 351 § 1 k.p.c. - strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wobec złożenia przez pozwanego w zakreślonym terminie wniosku o uzupełnienie postanowienia, które nie zawierało obligatoryjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu – Sąd Rejonowy prawidłowo zatem uzupełnił w trybie art. 351 k.p.c. postanowienie z dnia 25 sierpnia 2015 r. w zakresie kosztów postępowania. Wskazać należy przy tym, że wobec odrzucenia przez Sąd I instancji pozwu wniesionego przez powódkę na podstawie art. 1099 k.p.c. - pozwany w rozumieniu przepisów o kosztach procesu ( art. 98 § 1 k.p.c. ) traktowany jest jako wygrywający sprawę, co rodzi po stronie powodowej obowiązek zwrotu na jego rzecz niezbędnych kosztów procesu, na które składało się wynagrodzenie pełnomocnika reprezentującego stronę pozwaną i opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Okoliczności podnoszone w zażaleniu powoda co do przedwczesności wydanego przez Sąd postanowienia w przedmiocie uzupełnienia postanowienia o odrzuceniu pozwu o rozstrzygnięcie o kosztach procesu – nie mogę być w świetle przepisu art. 108 § 1 k.p.c uznane za uzasadnione. Stosownie do treści tego przepisu - sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Wobec powyższego zażalenie powoda jako nieuzasadnione podlegało na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddaleniu. SSO A. Woźniak SSO K. Górski SSO Anna Budzyńska