Sad powszechny, III AUz 66/15

Sygn. akt III AUz 66/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Iwona Łuka-Kliszcz (spr.) Sędziowie: SSA Grażyna Wiśniewska SSO del. Krzysztof Hejosz Protokolant: st. sekr. sądowy Mariola Pater po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. przy udziale zainteresowanych: (...) Sp. z o.o. w upadłości, A. S. , M. S. o podleganie ubezpieczeniom społecznym na skutek zażalenia wnioskodawcy (...) Sp. z o.o. w W. na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 stycznia 2015 r. sygn. akt V U 2130/14 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie. Sygn. akt III AUz 66/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z odwołania (...) sp. z o.o. w W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. o podleganie ubezpieczeniom społecznym, odrzucił apelację (...) sp. z o.o. w W. od wyroku tegoż Sądu z dnia 3 grudnia 2014 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że odpis wyroku z dnia 3 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 12 grudnia 2014 r., zatem przewidziany w art. 369 § 1 k.p.c. ustawowy termin do wniesienia apelacji upłynął z dniem 27 grudnia 2014 r., albowiem dzień 26 grudnia 2014 r. był - jako święto, dniem ustawo wolnym od pracy, natomiast dzień 27 grudnia 2014 r. przypadał w sobotę, która nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem apelacja została wniesiona dopiero w dniu 29 grudnia 2014 r. W konsekwencji Sąd Okręgowy uznał, że apelacja wnioskodawcy została wniesiona z uchybieniem terminu, tak więc jako spóźniona podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca (...) sp. z o.o. w W. wniósł i zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 115 k.c. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że sobota nie jest dniem równoważnym z dniem ustawowo wolnym od pracy, co spowodowało błędne przyjęcie, że termin do wniesienia apelacji od wyroku z dnia 3 grudnia 204 r. upłynął w sobotę 27 grudnia 2014 r., a nie w następnym dniu roboczym, tj. 29 grudnia 2014 r. Skarżący w oparciu o powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i uznanie, że apelacja została złożona w terminie i zasądzenie od ZUS kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skarżący podniósł, m.in., że z uwagi na powszechnie przyjęty pięciodniowy tydzień pracy, w praktyce sobota jest dniem wolnym od pracy. Potwierdza to orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale 7 sędziów z dnia 15 czerwca 2011 r. (I OPS 1/11, OSNAiWSA 2011 Nr 5, poz. 95) uznał sobotę za dzień równorzędny z dniem wolnym od pracy. Sobotę na równi z dniami wolnymi od pracy traktuje również art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej. Wzgląd na konstytucyjną zasadę równości nazuje więc tak samo traktować sobotę w regulacji postępowania cywilnego. Sąd Apelacyjny zważył co następuje : Zażalenie jest bezzasadne, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego znajduje podstawę prawną w trafnie powołanym przepisie art. 370 k.p.c. Prawidłowo Sąd Okręgowy przyjął, iż ustawowym warunkiem przyjęcia i rozpoznania apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji jest jej wniesienie w ustawowym, dwutygodniowym terminie, liczonym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Uchybienie temu terminowi skutkuje odrzuceniem apelacji bez badania zasadności zawartych w niej zarzutów oraz trafności pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 3 grudnia 2014 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 12 grudnia 2014 r., zatem dwutygodniowy termin do wniesienia apelacji przewidziany w art. 369 § 1 k.p.c. , upłynął z dniem 26 grudnia 2011 r. Jednakże z uwagi na fakt, że było to święto i dzień ustawowo wolny od pracy, koniec dwutygodniowego terminu przypadł w sobotę 27 grudnia 2014 r. Zgodnie z treścią art. 165 § 1 k.p.c. , terminy, m.in. do wniesienia środka zaskarżenia, oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. art. 110-116 k.c. W uchwale z dnia 25 kwietnia 2003 r. (III CZP 8/03, OSNC 2004, z. 1, poz. 1) Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że sobota nie jest dniem uznanym za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w zw. z art. 165 § 1 k.p.c. (zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2007 r., V CZ 43/07, LEX nr 611447). Termin oznaczony m.in. w tygodniach, kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datę odpowiada początkowemu dniowi terminu ( art. 112 k.c. ). Przewidziany w art. 369 § 1 k.p.c. termin do wniesienia apelacji jest terminem liczonym w tygodniach (verbe legis: "w terminie dwutygodniowym"). Zatem jeśli termin dwutygodniowy, przewidziany w art. 369 § 1 k.p.c. , ukończył swój bieg wobec przesunięcia zgodnie z art. 115 k.c. - w dniu 27 grudnia 2014 r., tj. w sobotę, to był on ostatnim dniem do wniesienia apelacji w niniejszej sprawie. Zatem apelacja wniesiona po tym terminie powinna ulec odrzuceniu jako spóźniona ( art. 373 k.p.c. ), co trafnie uczynił Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, na zasadzie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.