Sad powszechny, I C 361/15

UZASADNIENIE Pozwem Gmina G. zażądała zasądzenia od pozwanego S. S. kwoty 6125,46 zł. w tym kwoty 5.633,50 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 01 listopada 2014r. oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu podała, że pozwany zajmuje lokal mieszkalny powódki, położony w G. przy ul. (...) bez tytułu prawnego i jest zobowiązany do uiszczenia odszkodowania i opłat eksploatacyjnych za korzystanie z lokalu, które wg stanu na dzień 31 października 2014r. wynoszą 5.633,50 zł. oraz 491,96 zł. skapitalizowanych ustawowych odsetek. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 23 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach w osobie Referendarza Sądowego, zasądził od pozwanego na rzecz powódki żądaną kwotę z ustawowymi odsetkami oraz kosztami procesu. Od przedmiotowego nakazu zapłaty, pozwany złożył w terminie sprzeciw zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów procesu. Pozwany zarzucił, że nie włada faktycznie lokalem, bowiem nie ma swobodnego do niego dostępu, nie przechowuje w nim swoich rzeczy, nie jest w nim zameldowany ani w nim nie zamieszkuje. Przyznał że posiada klucz do lokalu, przekazany mu przez Policję po śmierci jego brata – najemcy lokalu. Pozwany zarzucił, że bezskutecznie zwracał się do powódki o protokolarny odbiór lokalu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Lokal mieszkalny położony w G. przy ul. (...) stanowi własność powódki Gminy G. . Najemcą lokalu był brat pozwanego H. S. , który zmarł 25 lipca 2013r. okoliczności bezsporne. Najbliższą rodzinę najemcy stanowił m.in. pozwany, dlatego funkcjonariusze Policji pozostawili mu klucze do lokalu. Pozwany zorganizował pogrzeb i wraz z siostrą Z. L. przystąpił do porządkowania rzeczy zmarłego. W tym celu w lokalu bywał przez pierwsze dwa miesiące, każdorazowo wracając do swojego mieszkania w G. przy ul (...) . Pozwany nie miał pilota do bramy wjazdowej, przez co nie mógł wjechać samochodem na teren nieruchomości w celu zabrania mebli i cięższych rzeczy z mieszkania. Pomimo próśb pracownicy ROM 1 w G. przy ul. (...) , nie wydali pozwanemu pilota do bramy. Podczas rozmów pozwany chciał również wydać klucze do mieszkania pracownikom ROM-u pod warunkiem podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego w przekazywanym lokalu. Pracownicy ROM-u godzili się jedynie na spisanie protokołu w ich miejscu pracy, przez co do wydania kluczy nie doszło. Pozwany zamieszkuje w G. przy ul (...) . Mieszkanie to stanowi jego centrum życiowe. dowody: zeznania świadka Z. L. /k.37v. /, pozwanego /k.37v.-38/ Tak ustalony stan faktyczny był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. Sąd ustalił go w oparciu o stanowiska stron i zeznania świadka oraz pozwanego, które uznał za wiarygodne. Sąd zważył co następuje: Powództwo jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu. Na podstawie art. 18 ust 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego , osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu, co miesiąc uiszczać odszkodowanie. W ocenie Sądu powódka nie wykazała, aby w okresie objętym pozwem, pozwany zajmował przedmiotowy lokalu. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego – zeznań świadka i pozwanego jednoznacznie wynika, że pozwany w lokalu tym nie mieszkał, a klucze do lokalu przekazali mu funkcjonariusze Policji po ujawnieniu zgonu najemcy lokalu – brata pozwanego. Zatem pozwany godząc się na wydanie lokalu, jedynie usuwał z niego rzeczy zmarłego brata. W tym kontekście należało rozumieć prośbę pozwanego o wydanie kluczy do bramy, który samochodem chciał wywieźć pozostałe meble. W żaden sposób zachowania takiego nie można uznać, jak chce tego powódka, za intencjonalne zajmowanie lokalu przez pozwanego. Wskazać należy, iż pozwany w lokalu powódki nie zamieszkiwał tj. nie spał, nie miał w nim swoich rzeczy, nie miał do niego swobodnego dostępu, nie stanowiło ono jego centrum życiowego, a klucze pozyskał jako osoba należąca do potencjalnego kręgu spadkobierców najemcy. W ocenie Sądu pomimo woli wydania kluczy przez pozwanego, do przekazania lokalu nie doszło w wyniku zaniechania osób działających na zlecenie powódki. Pozwany wykazał, że pracownicy odmówili mu sporządzenia protokołu zdawczo – odbiorczego w przedmiotowym lokalu, a deklarowali chęć jego sporządzenia poza nim w swoim miejscu pracy i następnie odebrania kluczy. Słusznie zatem pozwany chcąc dochować minimum staranności przy sporządzeniu protokołu, kierował się chęcią dokonania jego oględzin. Nie można zdaniem Sądu czynić pozwanemu z tego tytułu zarzutu braku woli wydania kluczy do lokalu, a tym bardziej uznać, że od dnia śmierci swego brata do chwili wytoczenia powództwa zajmował sporny lokal. Tym bardziej, że w trakcie postępowania również deklarował chęć wydania przedmiotowych kluczy, a pełnomocnik powódki odmówił odbioru, wskazując że dokona tego w toku sprawy eksmisyjnej. Powyższe okoliczności stanowiły podstawę do oddalenia powództwa, bowiem w oparciu o art. 18 ust 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego , powódka nie wykazała, aby pozwany zajmował lokal w okresie objętym pozwem. SSR Łukasz Malinowski