Sygn. akt: VU 2289/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2015 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant : Katarzyna Awsiukiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. w Legnicy sprawy z wniosku (...) Sp. z o. o. w Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. przy udziale osoby zainteresowanej M. L. o ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym M. L. na skutek odwołania (...) Sp. z o. o. w Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 3 kwietnia 2014 roku nr (...) I. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 3 kwietnia 2014 roku nr (...) w ten sposób, że ustala iż M. L. jako pracownik u płatnika składek (...) Sp. z o.o. w Z. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 20 listopada 2012 roku, II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na rzecz płatnika składek kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VU 2289/14 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 03 kwietnia 2014 r. stwierdził, że M. L. jako pracownik u płatnika składek (...) sp. z o.o. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 20 listopada 2012 r. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że w dniu 12 listopada 2012 r. wnioskodawczyni zawarła z płatnikiem składek umowę o pracę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku dyrektora z wynagrodzeniem w kwocie 20.000 zł miesięcznie i prowizją w kwocie nie wyższej niż 10 % wartości podpisanego kontraktu. Zgłoszenia ubezpieczonej do ubezpieczeń społecznych dokonano z dniem 20 listopada 2012 r. Płatnik składek przed zawarciem umowy o pracę z M. L. nie zatrudniał innych pracowników. Podejmujący wszelkie czynności związane z działalnością spółki członkowie zarządu nie otrzymywali wynagrodzenia. M. L. nie posiadała przed zatrudnieniem w spółce (...) innych tytułów do ubezpieczeń, potwierdzających doświadczenie branżowe, które umotywowałoby wynagrodzenie w kwocie 20.000 zł. Po zawarciu umowy o pracę ubezpieczona w okresie od 07 lutego 2013 r. przebywała na zasiłku chorobowym, a od 23 września 2013 r. zgłosiła wniosek o wypłatę zasiłku macierzyńskiego. Spółka nie zatrudniła nikogo na jej miejsce. Ojcem dziecka M. L. jest W. R. , prezes zarządu spółki. Organ rentowy uznał, że strony postępowania nie przedstawiły dowodów potwierdzających rzeczywiste wykonywanie pracy. Okoliczności sprawy wskazują, że umowa została zawarta dla pozoru, a jedynym celem było uzyskanie wysokich świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Niezgodne z zasadami współżycia społecznego jest również to, że po krótkim okresie czasu pracy korzysta z ww. świadczeń. Wkład w system ubezpieczeń społecznych jest niewspółmierny do zamierzonych do osiągnięcia przez strony (zwłaszcza ubezpieczonego) korzyści w postaci zasiłku chorobowego. W odwołaniu od powyższej decyzji płatnik składek (...) sp. z o.o. Z. zarzucił obrazę: ⚫ art. 83 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, ⚫ art. 22 § 1 i 11 k.p. poprzez jego błędne zastosowanie, ⚫ art. 58 § 1 i 2 oraz art. 83 § 1 i 2 k.c. poprzez ich błędne zastosowanie, ⚫ błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na przyjęciu, że:
- umowa zawarta pomiędzy płatnikiem składek a ubezpieczonym miała charakter pozorny,
- ubezpieczony nie posiadał doświadczenia wymaganego przy zajmowaniu stanowiska dyrektora,
- płatnik nie zatrudniał pracownika na zastępstwo ubezpieczonej,
- ubezpieczona nie wykonywała obowiązków poza granicami kraju, w szczególności na terenie Niemiec,
- ubezpieczona nie posiadała pełnomocnictwa do występowania w imieniu płatnika,
- ubezpieczona nie wykonywała faktycznie pracy,
- ubezpieczona wraz z płatnikiem działała w celu osiągnięcia nieuzasadnionych korzyści z systemu ubezpieczeń społecznych,
- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez pominięcie ustaleń dokonanych w toku kontroli przeprowadzonej u płatnika na przełomie roku 2013 przeprowadzonej w wyniku wniosku ubezpieczonej o wypłatę zasiłku macierzyńskiego, Wskazując na powyższe, płatnik składek wniósł o uchylenie decyzji i przyznanie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg stawek. W uzasadnieniu płatnik składek zaprzeczył, by zawarta z ubezpieczoną umowa miała charakter pozorny. Wskazał, że M. L. sporządzała w imieniu płatnika pisma, złożone do postępowań sądowych, organów państwowych. Ubezpieczona brała udział w procesie sprzedaży kamienicy w B. . Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o oddalenie odwołania. W kończącym postępowanie w sprawie wniosku pełnomocnik organu rentowego wniósł o zmianę decyzji poprzez ustalenie, że zainteresowana podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym od 20 listopada 2012 r. oraz, że podstawą wymiaru składek powinna być kwota 1.500 zł, a od 01 stycznia 2013 r. kwota 1.600 zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Spółka (...) prowadzi działalność, której przedmiot stanowią prace ogólnobudowlane, kupno i sprzedaż nieruchomości, prace budowlane sprzętem ciężkim. W dniu 12 listopada 2012 r. prezes zarządu spółki (...) W. R. zawarł umowę o pracę na czas nieokreślony z M. L. , obowiązującą od 20 listopada 2012 r. Na jej podstawie ubezpieczona została zatrudniona na stanowisku dyrektora z wynagrodzeniem 20.000 zł brutto i prowizją w kwocie nie wyższej niż 10 % wartości podpisanego kontraktu. Ubezpieczoną zgłoszono do ubezpieczenia społecznych i zdrowotnego z dniem 20 listopada 2012 r. Przed jej zatrudnieniem obowiązki dyrektora wykonywał zarząd spółki, R. R. i W. R. , którzy z tytułu pełnionych funkcji nie pobierali wynagrodzenia. W ramach wynikających z zawartej umowy obowiązków M. L. uczestniczyła w dniu 05 stycznia 2013 r. w negocjacji sprzedaży nieruchomości w B. , sporządzała w imieniu spółki prostą w swej treści korespondencję i wezwania do zapłaty. W okresie od 07 lutego 2013 r. M. L. przebywała na zasiłku chorobowym, a od 23 września 2013 r. zgłosiła wniosek o wypłatę zasiłku macierzyńskiego. Ojcem trojga dzieci M. L. jest W. R. , prezes zarządu spółki. (n i e s p o r n e) Sąd zważył co następuje. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne w okresach, pracownicy – od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy ( art. 8 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ). W realiach rozpoznawanej sprawy organ rentowy polegając na poczynionych ustaleniach faktycznych uznał, że ze względu na brak dowodów faktycznego świadczenia pracy, zawarta pomiędzy M. L. i płatnikiem składek umowa o pracę jest pozorna w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. , albowiem wyłącznym celem tej umowy było uzyskanie przez ubezpieczoną świadczeń z ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego. Takiej oceny nie zaakceptował płatnik składek oraz ubezpieczona, którzy stwierdzili, iż zainteresowana faktycznie zawartą umowę o pracę wykonywała. Zatem istota sprawy sprowadziła się do oceny, czy w ramach formalnie zawartej pomiędzy (...) sp. z o.o. i M. L. umowy o pracę, wnioskodawczyni określoną tą umową pracę faktycznie wykonywała. W świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału zdaniem Sądu Okręgowego zaskarżona decyzja zasługuje na uwzględnienie, albowiem zebrany w sprawie materiał uzasadnia ocenę, że zawarta przez płatnika składek umowa o pracę była przez strony umowy rzeczywiście realizowana. Taką ocenę zaakceptował również reprezentujący organ rentowy pełnomocnik, który w kończącym postępowanie w sprawie wniosku wniósł o zmianę decyzji poprzez ustalenie – zgodnie z wnioskiem odwołania - że zainteresowana podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym od 20 listopada 2012 r., z jednoczesnym ustaleniem, że podstawą wymiaru składek powinna być kwota 1.500 zł, a od 01 stycznia 2013 r. kwota 1.600 zł. W związku z wnioskiem pełnomocnika organu rentowego o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia należy wskazać, iż zakres i przedmiot rozpoznania sądowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza przedmiot decyzji organu rentowego i żądanie zgłoszone w odwołaniu wniesionym do sądu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 02 marca 2011 r., II UZ 1/11, LEX nr 844747 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 lutego 2014 r., znak III AUa 821/13, LEX nr 1438090 ). Przedmiot zaskarżonej w sprawie decyzji stanowi jedynie ustalenie, iż M. L. jako pracownik u płatnika składek (...) sp. z o.o. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 20 listopada 2012 r. Decyzja ta nie określa podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Z kolei zgłoszone w odwołaniu żądanie zmierza do ustalenia, że wbrew błędnym ustaleniom organu rentowego, ubezpieczona podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym. Skoro więc przedmiotu zaskarżonej decyzji nie stanowi wysokość podstawy wymiaru składek i zgłoszone w odwołaniu żądanie także nie dotyczy wysokości podstawy wymiaru, wniosek pełnomocnika organu rentowego ustalenia wysokości podstawy wymiaru nie jest w niniejszym postępowaniu możliwe. W świetle powyższych wywodów niezasadnie zdaniem Sądu organ rentowy kierując się normą art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. ocenił, że wnioskodawczyni i płatnik składek zawarli umowę o pracę dla pozoru, i że pomimo jej formalnego zawarcia określonej tą umową pracy M. L. faktycznie pracy nie świadczyła. Zebrany w sprawie materiał uzasadnia wniosek, że wnioskodawczyni w ramach zawartej umowy świadczyła pracę, wykonując proste i nieskomplikowane, nie wymagające szczególnej samodzielności czynności pracownicze. Doszło zatem do zawarcia umowy o pracę w rozumieniu art. 22 k.p. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. uwzględnił uzasadnione odwołanie i orzekł co do istoty sprawy. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.