Sad powszechny, III U 630/14

Sygnatura akt III U 630/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 02-04-2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia – SO Anna Walczak- Sarnowska Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Lila Andrzejewska przy udziale po rozpoznaniu w dniu 02-04-2015 r. w Koninie sprawy P. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o dalszą rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania P. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 22-05-2014r. znak: (...) Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje P. G. prawo do dalszej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres do dnia 30 kwietnia 2017r. począwszy od daty wstrzymania wypłaty świadczenia Sygnatura akt III U 630/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22 maja 2014 r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. odmówił P. G. prawa do dalszej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy powołał się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 08.05.2014 r., która nie stwierdziła u wnioskodawcy stanu niezdolności do pracy, wobec czego przyznane okresowo prawo do świadczenia rentowego do dnia 31.03.2014 r. ustaje z dniem 1.04.2014 r. Odwołanie od decyzji złożył P. G. wskazując, że jest ona dla niego bardzo krzywdząca, gdyż od 2008 r. jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i może jedynie pracować przy pracach lekkich, na poziomie „zero” w warunkach pracy chronionej. Podał również, że był przez organ rentowy uznawany za osobę częściową niezdolną do pracy do dnia 31.03.2014 r. i jego stan zdrowia się nie uległ poprawie po tej dacie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od odwołującego na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił i zważył, co następuje : P. G. , ur. (...) W okresie 2006/2007 był zatrudniony jako piekarz a od 8.09.2007 r. był osobą bezrobotną. Decyzją z dnia 30.04.2009 r. (znak : (...) miał przyznaną od 12.12.2008 r. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, której prawo zostało przedłużone do dnia 31.03.2014 r. (dowód : akta ZUS – k.9-21, 43, 124). Od 28.10.2008 r. odwołujący posiada orzeczony do dnia 31.01.2016 r. umiarkowany stopień niepełnosprawności (dowód : akta sprawy – k.14). W dniu 4.02.2014 r. P. G. złożył wniosek o ustalenie dalszego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, oświadczając, że aktualnie jest osobą niepracującą. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 27.02.2014 r. P. G. nie został uznany za osobę niezdolną do pracy. W związku z wniesieniem sprzeciwu, Komisja Lekarska ZUS z dnia 8.05.2014 r. uznała, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy. Orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS stanowiło uzasadnienie wydania zaskarżonej decyzji. (dowód : akta ZUS – k.161-166). Po wniesieniu odwołania, z uwagi na konieczność dokonania oceny stanu zdrowia wnioskodawcy w kontekście niezdolności do pracy, Sąd na podstawie art. 278 k.p.c. dopuścił dowód ze opinii biegłych lekarzy sądowych neurologa Z. R. , psychiatry D. J. oraz psychologa J. G. na okoliczność czy odwołujący jest niezdolny do pracy, czy ewentualna niezdolność ma charakter całkowity czy częściowy. We wspólnej opinii biegli rozpoznali u odwołującego umiarkowany zanik podkorowy obu półkul mózgu (aktualnie bez klinicznych objawów ogniskowych z zakresu mózgowia) padaczkę rzadkimi napadami o morfologii napadów toniczno – klonicznych oraz organiczne zaburzenia zachowania i emocji u osoby z upośledzeniem umysłowym lekkim i padaczką. W oparciu o powyższe rozpoznania biegli wskazali, że odwołujący nie może wykonywać prac na wysokości, na rusztowaniach czy prac wymagających obsługiwania niebezpiecznych maszyn i nie może pracować w pobliżu zbiorników wodnych. Może natomiast pracować na poziomie „zero”. Również mimo dolegliwości psychicznych odwołujący może wykonywać proste prace fizyczne. Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej biegłych, albowiem wnioski dotychczasowej opinii nie były jednoznaczne co do tego czy P. G. jest zdolny do wykonywania pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami tj. pracy piekarza. Na podstawie opinii uzupełniającej Sąd ustalił, że P. G. jest na okres 5 lat (od dnia 30.04.2012 r.) częściowo niezdolny do pracy i z uwagi na schorzenia neurologiczne oraz psychiatryczne nie może wykonywać pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami piekarza. (dowód : k.20-22, 34,39 akt) Pozwany organ rentowy nie wniósł zastrzeżeń do opinii biegłych. (k.44 akt sprawy) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach ZUS, przedłożonych do sprawy a także na podstawie opinii biegłych sądowych : neurologa Z. R. , psychiatry D. J. oraz psychologa J. G. . Wartość dowodowa dokumentów nie budziła wątpliwości Sądu i nie była również kwestionowana przez strony. Sąd uznał opinię biegłych za jasną, przekonującą, wyczerpującą oraz w pełni przydatną do rozstrzygnięcia sprawy. Opinia ta sporządzona bowiem została przez specjalistów posiadających gruntowną wiedzę medyczną, a także doświadczenie zawodowe. Nadto przy sporządzaniu opinii biegli uwzględniły dokumentację medyczną oraz przeprowadzili bezpośrednie badanie odwołującego. Wobec kategorycznych i jasnych wniosków opinii biegłych Sąd uznał, że nie zachodziła potrzeba powołania innych biegłych z tych samych specjalności, w szczególności, że żadna ze stron nie składała zastrzeżeń do opinii biegłych. W ustawie z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U.2013.1440) prawo renty reguluje art. 57 , który stanowi, że renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: 1) jest niezdolny do pracy; 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W niniejszej sprawie okolicznością sporną było to czy wnioskodawca jest w dalszym ciągu chociażby częściowo niezdolny do pracy. Zgodnie z treścią art. 107 wyżej cytowanej ustawy prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności, lub jej ponowne powstanie. Definicja niezdolności do pracy zawarta jest w art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , który stanowi, że niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie, lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Przepis art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach stanowi, że częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Według ustaleń Sądu dokonanych na podstawie opinii biegłych psychiatry, psychologa oraz neurologa wnioskodawca wykazał, że jest częściowo niezdolny do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji na okres 5 lat (liczonych od dnia 30.04.2012 r.). Powyższy stan jest wynikiem schorzenia padaczki, występującym lekkim upośledzeniem umysłowym oraz organicznym zaburzeniom zachowań i emocji, które powodują, że odwołujący jest częściowo niezdolny do pracy i wykluczonym jest wykonywanie przez niego pracy zgodnej z dotychczasowymi kwalifikacjami piekarza. Biegli szczegółowo zanalizowali okoliczności związane z oceną niezdolności do pracy odwołującego i ich opinia jest w tym zakresie przekonująca. W świetle wniosków opinii Sąd uznał, że okres 5 lat (od 30.04.2012 r.) na tym etapie będzie wystarczający, a po jego upływie możliwym będzie ponowna ocena stanu zdrowia odwołującego. W związku z powyższym Sąd uznał odwołanie P. G. za uzasadnione i na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję przyznając odwołującemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres do dnia 30.04.2017 roku począwszy od daty wstrzymania wypłaty świadczenia. SSO Anna Walczak - Sarnowska (...) (...) (...) (...) (...)