Sad powszechny, VI Nsm 56/15

(1)z małoletnia córką M. J. , ustalonych w ugodzie sądowej zawartej w dniu 21 czerwca 2007 roku przed Sądem Rejonowym dla Warszawy W. w W. w sprawie sygn. akt VI Nsm 575/06 zmieniającej w tym zakresie pkt 4 wyroku Sądu Okręgowego dla Warszawy P. w W. z dnia 20 kwietnia 2006 r. i orzeczenie, że w miejsce kontaktów osobistych ustalonych w ugodzie, kontakty J. J.

(1)z małoletnią M. J. będą miały postać wyłącznie telefoniczną i uczestnik będzie telefonował do córki w pierwszy i trzeci piątek miesiąca w godz. 19.00 – 20.00 na jej numer (...) . J. J.

(1), ojciec małoletniej chciał osobistych spotkań z córką, aby poznała jego nową rodzinę oraz negował sposób uregulowania kontaktów ograniczający się jedynie do telefonów w określonym dniu i określonej godzinie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20.04.2006 roku w sprawie syg. akt III C 98/05 orzeczony został rozwód małżonków E. J. i J. J.

(1). Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią M. J. zostało powierzone obojgu rodzicom, z ustaleniem miejsca zamieszkania dziecka przy matce. Udział ojca w kosztach utrzymania dziecka określony został na kwotę 900 złotych miesięcznie. W pkt. 4 wyroku sąd ustalił, iż powód będzie kontaktował się z córka M. w ten sposób, że będzie ja odbierać z przedszkola we wtorki i czwartki o godzinie 15.30 i z nią przebywać do godziny 17, ponadto będzie widywać się z córką w co druga sobotę i w co drugą niedzielę, na zmianę od godziny 10 do godziny 13 w dyskretnej obecności matki. W dniu 11 lipca 2006 roku J. J.

(1)wniósł o zmianę powyższego wyroku w punkcie 4, wobec czego strony na skutek porozumienia zawarły ugodę w dniu 21 czerwca 2007 roku przed Sądem Rejonowym dla Warszawy W. w W. w sprawie sygn. akt VI Nsm 575/06. W ugodzie tej kontakty J. J.

(1)z małoletnią M. J. ustalono w ten sposób, że zobowiązał się do kontaktowania się z małoletnia w każdy wtorek i czwartek w godzinach 15.00 – 17.00 oraz w co druga sobotę miesiąca w godzinach 10.00 – 19.00, poza miejscem zamieszkania małoletniej, bez obecności matki oraz babci ojczystej i macierzystej, przy czym J. J.

(1)będzie zabierał i odprowadzał małoletnią do jej miejsca zamieszkania, a w roku szkolnym w dni powszednie zabierał małoletnią ze szkoły . W postanowieniu z dnia 6 listopada 2014 roku w sprawie syg. akt VI Nsm 554 /14 tutejszy Sąd zmienił punkt 2 wyroku Sądu Okręgowego Warszawa P. w W. z dnia 20 kwietnia 2006 roku w sprawie o rozwód sygn. akt III C 98/05 w ten sposób, że wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią M. J. ur. (...) powierzone zostało matce E. J. ograniczając władzę rodzicielską ojca J. J.

(2)do współdecydowania o kwestiach światopoglądu i wyznania dziecka. J. J.

(1)ma 48 lat, posiada wykształcenie średnie techniczne, mieszka w J. na (...) pracuje jako taksówkarz, zarobki podaje w wysokości około 2-3 tys. złotych miesięcznie. W 2011 roku zaniechał realizacji świadczeń alimentacyjnych ma rzecz M. . Z powodu uporczywości uchylania się od wykonywania tego obowiązku Sąd Rejonowy dla Warszawy W. w W. III Wydział Karny wyrokiem nakazowym z dnia 28.11.2013r. skazał go na karę ograniczenia wolności warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 3 lat próby i zobowiązując uczestnika do wykonania ciążącego na nim obowiązku (k.10). J. J.

(1)zaczął realizować ten nakaz dopiero w październiku 2014r. Założył drugą rodzinę ma dwoje dzieci, synów A. i F. . Uważa, że to matka dziecka utrudnia mu kontakty z małoletnią. E. J. ma 46 lat, ekonomistka, pracuje jako regionalny kierownik salonu sprzedaży, zarabiając około 10 tysięcy złotych netto mieszka przy ulicy (...) w W. . Po rozstaniu z mężem nie zawarła kolejnego małżeństwa. Małoletnia M. jest jej drugim dzieckiem, ma jeszcze córkę z pierwszego małżeństwa, 21 letnia K. . Przychyla się do woli córki w przedmiocie kontaktów z ojcem, chce zaoszczędzić dziecku stresu. M. J. ma 13 lat, jest córką wnioskodawczyni i uczestnika postępowania, mieszka z matką i babką. Uczęszcza od września 2014 roku do pierwszej klasy gimnazjum. Początkowo ojciec realizował kontakty z nią określone w ugodzie tylko co do soboty bez kontaktów w tygodniu. Była na wakacjach z ojcem w 2009 i 2010 roku. Następnie prowadziła z ojcem korespondencję przez portal społecznościowy F. . Doprowadziło to do spotkania z ojcem w listopadzie 2013 r. Do dalszych spotkań nie doszło mimo prośby małoletniej. W 2014 roku M. skontaktowała się z ojcem, gdyż zależało jej, aby wyraził zgodę na paszport dla niej, o co go prosiła i w efekcie nie otrzymała odpowiedzi w tej sprawie. Ojciec nie uczestniczy w jej życiu, nie chodził na żadne zebrania szkolne. J. J.

(1)obecnie nie spotyka się z córką, pisał do niej jedynie lakoniczne wiadomości poprzez Internet. Nie chciała spotkać się z ojcem w święta mimo jego propozycji, ponieważ nie czuje więzi z jego rodziną. Uważa, że więź z ojcem została zerwana i trzeba ją na nowo odbudować. Ojciec podczas kontaktów z nią nie wyrażał zainteresowania jej osobą, za to opowiadał dużo o swojej nowej rodzinie. Małoletnia wyraża chęć kontaktów telefonicznych z ojcem. Na chwile obecną nie wyobraża sobie osobistego kontaktu z ojcem i rozmowy, co wynika z protokołu wysłuchania małoletniej z dnia 06 marca 2015 r. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty dołączone do akt sprawy oraz dowód z przesłuchania stron w trybie art. 299 i 304 Kodeksu postępowania cywilnego . Sąd Rejonowy zważył co następuje : Wniosek E. J. należało uwzględnić poprzez uchylenie kontaktów J. J.

(1)z jego małoletnią córką M. J. ustalonych w ugodzie z dnia 21.06.2007 roku zawartej przed sądem Rejonowym dla Warszawy – Woli w W. w sprawie syg. akt VI Nsm 575/06 oraz ograniczenie możliwości kontaktowania się J. J.

(1)do kontaktów telefonicznych w każdy pierwszy i trzeci piątek miesiąca w godzinach 19.00 – 20.00 na numer telefonu małoletniej (...) zobowiązując ojca do utrzymywania tych kontaktów, a matkę do ich nieutrudniania. Co do kontaktów, to obecnie podstawę merytoryczną do orzekania o kontaktach stanowią art. 113 – 113 6 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego . Artykuł 113 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, iż niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się z nim, utrzymywania korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej. Jeżeli dziecko przebywa stałe u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia; w braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy ( art. 113 1 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ). Sąd opiekuńczy orzekając w sprawie kontaktów z dzieckiem może zobowiązać rodziców do określonego postępowania, w szczególności skierować ich do placówek lub specjalistów zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń ( art. 113 4 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ). Z kolei w myśl art. 113 5 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego Sąd opiekuńczy może zmienić rozstrzygnięcie w sprawie kontaktów, jeżeli wymaga tego dobro dziecka. W niniejszej sprawie z uwagi na dobro małoletniej M. należało ograniczyć kontakty jej ojca z nią do zakresu akceptowanego przez dziecko. J. J.

(1)nie przejawiał dotychczas prawie wcale zainteresowania dobrem swojej córki M. , tym jak się uczy, jakie są jej zainteresowania. Przez długi okres czasu nie płacił zasądzonych alimentów, nie spotykał się z córką. W ocenie małoletniej ojciec zajął się swoja nowa rodziną, a jej życie go nie interesuje. Uczestnik ograniczał się jedynie do kontaktu internetowego z córką, co irytowało małoletnią, gdyż używał niewłaściwych zwrotów, nazewnictwa odpowiedniego do jej wieku. W związku z tym małoletnia skasowała konto na portalu społecznościowym F. . Z zachowania ojca nie wynika jakoby zależało mu na utrzymywaniu kontaktu z córką, ponieważ nie podejmuje w tym kierunku żadnych działań. Nie odpowiedział na jej prośbę o zgodę na paszport, czym zraził ją bardzo do siebie, bowiem był to smutny przykład bezmyślności i lekceważenia potrzeb dziecka. Długa nieobecność J. J.

(1)w życiu córki spowodowała zerwanie więzi między M. , a ojcem. Małoletnia owszem chciałby ją odbudować, ale etapowo, poczynając od kontaktów telefonicznych. Ojciec dzwoniąc do córki ma szansę na okazanie jej zainteresowania i uczuć, oraz poznanie jej problemów o ile odzyska zaufanie dziecka. Obecnie je z własnej winy utracił i to uzasadnia ograniczenie jego kontaktów tylko do takiej formy, którą akceptuje M. . Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.