Sygn. akt: I C 265/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Remigiusz Drzewiecki Protokolant: protokolant sądowy Joanna Pilc-Syposz po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na rozprawie w N. sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Dużej nr 110 w N. przeciwko N. S. o zapłatę I. zasądza od pozwanej N. S. na rzecz strony powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej Dużej nr 110 w N. kwotę 1.453,18 zł (jeden tysiąc czterysta pięćdziesiąt trzy złote i osiemnaście groszy) z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot: - 25,18 zł (dwadzieścia pięć złotych i osiemnaście groszy) od dnia 17.12.2010 r. do dnia zapłaty, - 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 18.03.2011 r. do dnia zapłaty, - 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 1.07.2011 r. do dnia zapłaty, - 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 2.09.2011 r. do dnia zapłaty, - 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 1.12.2011 r. do dnia zapłaty, II. w pozostałym zakresie powództwo oddala, III. zasądza od pozwanej N. S. na rzecz strony powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej Dużej nr 110 w N. kwotę 23,10 zł (dwadzieścia trzy złote i dziesięć groszy) tytułem części poniesionych kosztów postępowania . UZASADNIENIE Strona powodowa Wspólnota Mieszkaniowa Duża nr 110 przy ul. (...) w N. w pozwie wniesionym w dniu 14 listopada 2013 roku do Sądu Rejonowego w Nysie domagała się zasądzenia od pozwanej N. S. kwoty 1.877,31 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot: 67,13 zł od dnia 1.06.2010 r. do dnia zapłaty; 357 zł od dnia 1.09.2010 r. do dnia zapłaty; 25,18 zł od dnia 17.12.2010 r. do dnia zapłaty; 357 zł od dnia 18.03.2011 r. do dnia zapłaty; 357 zł od dnia 1.07.2011 r. do dnia zapłaty; 357 zł od dnia 1.09.2011 r. do dnia zapłaty; 357 zł od dnia 1.12.2011 r. do dnia zapłaty. Domagała się również zasądzenia od pozwanej kosztów sądowych, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że wierzytelność której dochodzi w tym postępowaniu wynika z umowy najmu zawartej na piśmie w dniu 1 marca 2010 r. Zgodnie z tą umową strona powodowa wynajęła pozwanej część ściany swojego budynku, pozwana na tej ścianie miała umieścić tablicę reklamową i z tego tytułu zobowiązała się płacić stronie powodowej kwartalnie 357 zł brutto. Strona powodowa wykonywała usługę zgodnie z umową i w okresie jej obowiązywania od 1 marca 2010 r. do 28.02.2012 r. za tę usługę wystawiła faktury: nr (...) -LOGOS z 10 maja 2010 r. na kwotę 67,13 zł, nr 14/10LOGOS z dnia 16 sierpnia 2010 r. na kwotę 357 zł, w dniu 22 listopada 2010 r. fakturę nr (...) LOGOS na kwotę 25,18 zł, w dniu 9 lutego 2011 r. nr 2/11 – LOGOS na kwotę 357 zł, 9 maja 2011 r. fakturę nr (...) LOGOS na kwotę 357 zł, 18 sierpnia 2011 r. fakturę nr (...) LOGOS na kwotę 357 zł, 2 listopada 2011 r. fakturę nr (...) LOGOS na kwotę 257 zł. Wszystkie faktury określały dwudziestojednodniowy termin płatności. Pozwana nie uregulowała należności wynikających z faktur. Pismami z 7 listopada 2011 r., 4 stycznia 2012 r. oraz 21 lutego 2012 r. strona powodowa wezwała pozwaną do dobrowolnej zapłaty żądanej kwoty w terminie 7 dni. Do dnia wniesienia pozwu pozwana nie przesłała stronie powodowej żadnej pisemnej odpowiedzi na te wezwania, ani nie zapłaciła żadnej kwoty. Od należności wynikających z faktur strona powodowa domagała się także odsetek ustawowych, które były naliczone od następnego dnia po dniu wymagalności płatności danej faktury. Dnia 29 stycznia 2014 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Nysie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym zasądził od pozwanej N. S. na rzecz strony powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej Dużej nr 110 przy ul. (...) w N. całą należność żądaną pozwem oraz kwotę 7,50 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej. Dnia 7 lutego 2014 roku pozwana N. S. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 29 stycznia 2014 roku (k. 37-40), w którym domagała się oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od strony powodowej kosztów procesu według norm przepisanych. W sprzeciwie pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia. Podała też, że umowa dołączona do pozwu jest nieważna. Wskazała także, że przekazała stronie powodowej tablicę reklamową w zamian za umorzenie swoich zobowiązań. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana wskazała, że roszczenie strony powodowej uległo przedawnieniu, albowiem obowiązuje je 24-miesięiczny termin przedawnienia przewidziany przez art. 554 k.c. Pozwana wskazała też, że daty wymagalności należności na fakturach nie zgadzają się z tymi wskazanymi w wezwaniu do zapłaty. Pozwana stwierdziła, że umowa pisemna między stronami nie doszła do skutku, albowiem nie została ona podpisana przez stronę powodową zgodnie z art. 21 ustawy o własności lokali i w związku z tym umowa ta jest nieważna. Pozwana podała również, że jej tablica reklamowa została kupiona przez właściciela firmy (...) z N. za 1.200 zł w zamian za umorzenie jej zobowiązań. W odpowiedzi na sprzeciw z dnia 20 kwietnia 2014 roku (k. 59-64)strona powodowa podniosła, że jej roszczenie nie jest przedawnione, albowiem nie obowiązuje go 24-miesięczny termin przedawnienia. Roszczenie to wynika bowiem z umowy najmu, a nie umowy sprzedaży. Jeśli chodzi o zarzut nieważności umowy to strona powodowa wskazała, że umowa jest ważna albowiem była realizowana przez obie strony. Pozwana zapłaciła bowiem należność wynikającą z tej umowy – dokonała bowiem zapłaty za fakturę nr (...) z 10 maja 2010 r. Na rozprawie dniu 09 stycznia 2015 r. (k. 126) strona powodowa podtrzymała żądanie pozwu w całości. Na rozprawie dniu 09 stycznia 2015 r. (k. 126) pozwana podtrzymała żądanie oddalenia powództwa w całości i domagała się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana N. S. prowadziła działalność gospodarczą m. in. w zakresie agencji reklamowych. Na początku marca 2010 r. zwróciła się do Spółdzielni Mieszkaniowej w N. o wynajęcie pod reklamę ściany budynku przy sklepie (...) na ul. (...) w N. W dniu 1 marca 2010 r. pozwana N. S. podpisała druk umowy ze Wspólnotą Mieszkaniową Dużą nr 110 w N. . Zgodnie z zapisami tej umowy pozwana miała wynająć część ściany budynku strony powodowej przy ul. (...) , na której miała umieścić tablicę reklamową o wymiarach 5m x 2,50 m tj. 12,50 m 2 . Za najem miejsca pod tablicę zgodnie z zapisami umowy pozwana miała płacić stronie powodowej kwotę 357 zł brutto na podstawie rachunku wystawionego raz na kwartał. Zgodnie z zapisami umowy miała ona obowiązywać od 1 marca 2010 r. do 28 lutego 2012 r. Powyższa umowa nie została podpisana przez członków zarządu strony powodowej, opatrzono ja tylko pieczęcią wspólnoty. Natomiast N. S. podpisała tę umowę i opatrzyła pieczęcią. Do umowy tej sporządzono aneks nr (...) , w którym wskazano, że zmienił się adres pozwanej N. S. . Aneks podpisała pozwana i administrator strony powodowej S. W. . (dowód: zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej k. 22, wniosek pozwanej k. 64, umowa z 1.03.2010 k. 7-8, aneks nr (...) do umowy k 9) Powyższa umowa była wykonywana przez jej strony. Pozwana umieściła na budynku wspólnoty przy ul. (...) w N. tablicę reklamową na której umieszczała reklamy. Płaciła też należności za najem miejsca pod reklamę. W dniu 10 maja 2010 r. strona powodowa wystawiła pozwanej rachunek nr (...) za najem miejsca pod reklamę na kwotę 476 zł. Należność za ten rachunek została przez pozwana zapłacona dnia 1 lipca 2011 r. (dowód: wydruk z rachunku strony powodowej z 1.07.2011 r. k. 63, rachunek zwykły z 10 maja 2010 r. k. 62, zeznania świadka J. S. k. 83-85, przesłuchanie prezesa zarządu strony powodowej B. H. k. 123-124, przesłuchanie członka zarządu strony powodowej A. G. e-protokół z rozprawy z dnia 9 stycznia 2015 r. Strona powodowa wystawiła pozwanej N. S. za najem miejsca pod tablicę reklamową rachunki: nr (...) z 10 maja 2010 r. na kwotę 476 zł, płatną do 24 maja 2010 r., nr 14/11/10 z dnia 16 sierpnia 2010 r. na kwotę 357 zł, płatną do 30 sierpnia 2010 r.; w dniu 22 listopada 2010 r. nr 18/11/10 na kwotę 357 zł, płatną do 6 grudnia 2010 r.; w dniu 9 lutego 2011 r. nr 2/11/11 na kwotę 357 zł, płatną do 23 lutego 2011 r.; w dniu 9 maja 2011 r. nr 6/11/11 na kwotę 357 zł, płatną do 23 maja 2011 r.; w dniu 18 sierpnia 2011 r. nr 10/11/11 na kwotę 357 zł, płatną do 1 września 2011 r., w dniu 2 listopada 2011 r. nr 14/11/11 na kwotę 357 zł, płatną do 16 listopada 2011 r.. Pozwana nie zapłaciła w należności z rachunku nr (...) w kwocie 67,13 zł oraz z rachunku nr (...) w kwocie 25,18 zł. Należności z pozostałych wskazanych wyżej rachunków nie zostały w ogóle zapłacone przez pozwaną. Pismami z 7 listopada 2011 r., 4 stycznia 2012 r. oraz 21 lutego 2012 r. strona powodowa wezwała pozwaną do dobrowolnej zapłaty kwoty wynikającej w powyższych rachunków w terminie 7 dni pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego (dowód: wezwania do zapłaty z 7.11.2011 wraz z potwierdzeniem nadania, z 4.01.2012 r., z 21.02.2012 r. wraz z potwierdzeniem nadania k. 10-11 oraz 21, rachunki z 10.05.2010, 16.08.2010, 22.11.2011 r., 9.02.2011 r., 9.05.2011 r., 18.08.2011 r., 2.11.2011 r., 10.02.2012 r., k. 12-20, rejestr sprzedaży VAT k. 74-76, zeznania świadka J. S. k. 83-85, zeznania świadka U. W. k. 122-123, przesłuchanie prezesa zarządu strony powodowej B. H. k. 123-124, przesłuchanie członka zarządu strony powodowej A. G. e-protokół z rozprawy z dnia 9 stycznia 2015 r.) Na budynkach strony powodowej przy ul. (...) w (...) miejsca pod tablice reklamowe wynajmował od 2006 r. również J. G. . J. G. prowadził rozmowy z administratorem strony powodowej S. W. co do przejęcia tablicy reklamowej po N. S. . Zaproponował, że odkupi tę tablicę za 1000 zł. Ostatecznie nie zapłacił stronie powodowej za tę tablicę kwoty 1000 zł, ale conajmniej od 2013 r. nalepiał na tej tablicy swoje reklamy. W 2013 r. zapłacił stronie powodowej za wynajęcie miejsca pod tą tablicą 500 zł. W czerwcu 2014 r. wszystkie tablice reklamowe zostały zdementowane z budynku wspólnoty, albowiem J. G. nie zaakceptował kwoty za wynajęcie miejsca pod tablice zaproponowanej przez wspólnotę. Tablice zdemontowano na koszt J. G. i obciążono go należnością za demontaż. (dowód: nagranie rozmowy z J. G. k. 43, zeznania świadka J. G. k. 85-86, rejestr sprzedaży VAT k. 74-76, dokumentacja dotycząca najmu miejsca pod tablice reklamowe przez J. G. – pisma, rachunki, faktury, umowy k. 90-119) Nie doszło do potrącenia zobowiązania pozwanej z tytułu umowy najmu z 1 marca 2010 r. poprzez przekazanie stronie powodowej własności tablicy reklamowej. (dowód: zeznania świadka J. S. k. 83-85, zeznania świadka U. W. k. 122-123, przesłuchanie prezesa zarządu strony powodowej B. H. k. 123-124, przesłuchanie członka zarządu strony powodowej A. G. e-protokół z rozprawy z dnia 9 stycznia 2015 r.) W tym stanie rzeczy Sąd zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu w postepowaniu uproszczonym, albowiem strona powodowa domagała się od pozwanej zapłaty czynszu najmu. Powództwo Wspólnoty Mieszkaniowej Dużej nr 110 przy ul. (...) w N. zasługuje na częściowe uwzględnienie co do kwoty 1.453,18 zł z ustawowymi odsetkami z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot: 25,18 zł (dwadzieścia pięć złotych i osiemnaście groszy) od dnia 17.12.2010 r. do dnia zapłaty; 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 18.03.2011 r. do dnia zapłaty; 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 1.07.2011 r. do dnia zapłaty; 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 2.09.2011 r. do dnia zapłaty; 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) od dnia 1.12.2011 r. do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie powództwo należała oddalić, z uwagi na podniecony zarzut przedawnienia roszczenia. Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd oparł się na dowodach z dokumentów opisanych dokładnie wyżej pod poszczególnymi, które to dokumenty były bezsporne pomiędzy stronami. Do ustalenia stanu faktycznego posłużył także dowód z przesłuchania członków zarządu strony powodowej oraz świadków J. S. , J. G. , U. W. . Zeznania tych osób w większości wzajemnie się potwierdzały i uzupełniały i znalazły potwierdzenie w dowodach z dokumentów. W szczególności na podstawie zeznań świadków G. , W. oraz przesłuchania członków zarządu strony powodowej ustalono, że nie doszło do porozumienia między stronami co do przekazania tablicy reklamowej w zamian za umorzenie zobowiązań pozwanej. Natomiast fakt zawarcia umowy najmu miejsca pod tablicę reklamową ustalono na podstawie druku umowy, zeznań świadka J. S. , dowodu z przesłuchania członków zarządu strony powodowej oraz rachunków. Z dowodów tych wynika, że choć umowa w formie pisemnej nie została podpisana przez stronę powodową, to jednak strony wykonywały tę umowę – pozwana zamontowała tablicę, wywieszała na niej reklamy, zapłaciła część należności za najem miejsca pod tablicę. Chciała też przekazać tę tablicę w zamian za swoje zobowiązania wobec wspólnoty. Zgodnie z art. 659 § 1 k.c. przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Zgodnie zaś z art. 659 § 2 k.c. czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. Przepisy art. 669 k.c. stanowią zaś, że najemca obowiązany jest uiszczać czynsz w terminie umówionym. Jeżeli termin płatności czynszu nie jest w umowie określony, czynsz powinien być płacony z góry, a mianowicie: gdy najem ma trwać nie dłużej niż miesiąc - za cały czas najmu, a gdy najem ma trwać dłużej niż miesiąc albo gdy umowa była zawarta na czas nie oznaczony - miesięcznie, do dziesiątego dnia miesiąca. Strony w okresie objętym żądaniem pozwu łączył więc stosunek najmu miejsca pod tablicę reklamową. W szczególności pozwana winna była w okresie objętym pozwem uiszczać na rzecz strony powodowej czynsz w wysokości 357 zł. Pozwana uiściła tylko część należności za okres objęty pozwem. W pozostałym zakresie powinna uiścić czynsz w terminach wynikających z wystawionych przez stronę powodową rachunków. Zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwaną zasługuje na uwzględnienie co do należności wynikających: z rachunku nr (...) z 10 maja 2010 r. na kwotę 67,13 zł, płatną do 24 maja 2010 r. oraz rachunku nr (...) z dnia 16 sierpnia 2010 r. na kwotę 357 zł, płatną do 30 sierpnia 2010 r. Roszczenia których dochodzi strona powodowa w tym postępowaniu są roszczeniami o świadczenia okresowe. Ulegają więc one trzyletniemu terminowi przedawnienia. Należności te były przedawnione w chwili wniesienia pozwu w niniejszej sprawie. Przedawniły się one przed wniesieniem pozwu. Pozew w niniejszej sprawie wniesiono bowiem dopiero dnia 14 listopada 2013 r., a należności te przedawniły się odpowiednio dnia 25 maja 2014 r. i 31 sierpnia 2014 r. Wobec podniesienia zarzutu przedawnienia przez pozwaną powództwo w tym zakresie należało oddalić Zgodnie z art. 117 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Zgodnie zaś z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 100 zd. 2 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 100 k.p.c. w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd dokonał stosunkowego rozdzielenia kosztów, albowiem powództwo uwzględniono w części. Strona powodowa wygrała sprawę w 77 % - zasądzono na jej rzecz 77 % pierwotnie żądanej kwoty. Strona powodowa poniosła koszty procesu w postaci należnej opłaty sądowej od pozwu w kwocie 30 zł, 77 % poniesionych przez nią kosztów to 23,10 zł. Pozwana nie poniosła żadnych kosztów postępowania - zasadnym było więc jej obciążenie kwotą 23,10 zł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.