Sygnatura akt IX C 676/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 09-01-2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IX Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Beata Wójtowicz-Woźniczka Protokolant:Anna Torończak po rozpoznaniu w dniu 09-01-2014 r. we W. sprawy z powództwa Gminy W. przeciwko M. Z. , W. Z. - o opróżnienie lokalu mieszkalnego I. nakazuje pozwanym M. Z. i W. Z. aby opróżnili, opuścili i wydali stronie powodowej Gminie W. lokal mieszkalny nr (...) położony we W. przy ul. (...) ; II. orzeka o braku uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego; III. zasądza od pozwanych na rzecz strony powodowej kwotę po 160,00 zł każdy kosztów procesu. Sygnatura akt IX C 676/12 UZASADNIENIE Strona powodowa - Gmina W. – wniosła o nakazanie pozwanym - M. Z. i W. Z. – aby opróżnili opuścili iw wydali na jej rzecz lokal mieszkalny położony we W. przy ulicy (...) . Nadto wniosła o zasądzenie od pozwanych na jej rzecz kosztów procesu stosownie do norm prawem przepisanych. Uzasadniając żądanie pozwu podała , iż pozwani zajmują sporny lokal nie mając żadnego tytułu prawnego do władania nim. Najemcą lokalu był bowiem W. G. – ojciec pozwanej i teść pozwanego. Najemca zmarł 30.07.2009r. Pozwana złożyła wniosek o zawarcie z nią umowy najmu w oparciu o brzmienie art. 691 k.c. , jednak przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie wykazało istnienia przesłanek powyższe warunkujących. W odpowiedzi na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od strony powodowej na ich rzecz kosztów procesu stosownie do norm prawem przepisanych . Motywując tak wyrażone stanowisko w sprawie pozwani przyznali iż od roku 2006 zajmują sporny lokal, zarzucając tym samym iż przysługuje im skuteczne względem strony powodowej prawo do lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ulicy (...) . Powyższe wywodzą z faktu wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym W. G. na podstawie art. 691 k.c. Nadto z ostrożności procesowej wskazali iż żądanie pozwu pozostaje w sprzeczności art. 5 k.c. Postanowieniem z dnia 23.10.2012r. orzekający w sprawie Sąd zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy z powództwa pozwanej przeciwko stronie powodowej o wstąpienie w stosunek najmu spornego lokalu, zawisłej za sygnaturą akt I C 983/
- Postanowieniem z dnia 30.10.2013r. podjęto zawieszone postępowanie w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Najemcą lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) był ojciec pozwanej a teść pozwanego – W. G. . W. G. zmarł 30.07.2009r. (dowód: umowa najmu k. 4-7; skrócone odpis aktu małżeństwa k. 8; skrócony odpis aktu zgonu k. 8v.) W spornym lokalu zameldowany jest pozwany - W. Z. . (dowód: potwierdzenie zameldowania k. 9) Po śmierci ojca pozwana – M. Z. – złożyła stronie pozwanej wniosek o zawarcie umowy najmu na sporny lokal na podstawie art. 691 k.c. Wniosek, na skutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego rozstrzygnięto odmownie. (dowód: wniosek k. 10-12, notatki służbowe, protokoły z czynności wyjaśniających, oświadczenia, korespondencja między stronami k. 13v – 16) Pozwani nie korzystają z pomocy społecznej, nie figurują w ewidencji osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy we W. , nie korzystają ze świadczeń ZUS. (dowód: informacja MOPS, ZUS, PUP k. 32, 34, 36,37) Prawomocnym wyrokiem z dnia 25.04.2012r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w I Wydziale Cywilnym oddalił powództwo M. Z. przeciwko Gminie W. o wstąpienie w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ulicy (...) . Podstawą zapadłego rozstrzygnięcia było brak spełnienia przez pozwaną przesłanek wynikających z brzmienia art. 691 k.c. a to przesłanki wspólnego zamieszkiwania z najemcą do chwili jego śmierci. (dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny z dnia 25.04.2012r. w aktach tegoż Sądu sygnatura I C 983/12) Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało w całości na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie bezspornym było, iż pozwanych nie wiązał z Gminą W. stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) , zaś swe prawo do jego zajmowania wywodzili z faktu wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym ojcu pozwanej – W. G. , który to spór był przedmiotem rozstrzygania w sprawie toczącej się i prawomocnie zakończonej przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu I C 983/
- Tym samym dla oceny zasadności podnoszonych roszczeń koniecznym było jedynie ustalenie statusu prawnego pozwanych którzy wnosili o oddalenie powództwa w całości a nadto czy ich sytuacja faktyczna i prawna uzasadnia orzeczenie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego od Gminy W. . Niewątpliwym jest, iż materialno – prawną podstawę żądania pozwu stanowi brzmienie art. 222 § 1 k.c. po myśli którego właściciel może żądać od osoby która włada faktycznie jego rzeczą , ażeby rzecz została mu wydana, chyba ze osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Dla oceny zasadności roszczeń w oparciu o wskazaną regulację prawną konieczne jest więc ustalenie, iż podmiot który faktycznie rzeczą włada nie dysponuje skutecznym względem właściciela uprawnieniem do wykonywania powyższego, co w przedmiotowej sprawie sprowadza się do oceny słuszności zarzutu pozwanych dotyczącego wstąpienia w stosunek najmu spornego lokalu. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który stał się podstawą czynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sposób niezbity stwierdzić należy , iż pozwani nie dysponują skutecznym względem właściciela – strony powodowej – uprawnieniem do władania lokalem mieszkalnym położonym we W. przy ul. (...) . Kwestię tę przesądził prawomocny wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny który w sprawie I C 983/12 oddalił powództwo M. Z. przeciwko Gminie W. o wstąpienie w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ulicy (...) . Podstawą zapadłego rozstrzygnięcia był brak spełnienia przez pozwaną przesłanek wynikających z brzmienia art. 691 k.c. a to przesłanki wspólnego zamieszkiwania z najemcą do chwili jego śmierci. Niewątpliwym przy tym jest, iż treść tegoż rozstrzygnięcia z mocy art. 365 § 1 k.p.c. wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy (…). Nadto w toku niniejszego postępowania strona pozwana nie zaoferowała żadnych dowodów które miałyby wskazać na okoliczność faktyczną polegającą na istnieniu innego uprawnienia do spornego lokalu, a niewątpliwie to na niej w tym zakresie spoczywał ciężar dowodzenia ( art. 6 k.c. i jej formalno – procesowy odpowiednik zawarty w treści art. 232 k.p.c. ). Tym samym jako że prawa właścicielskie strony powodowej były bezsporne orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu. Zważyć przy tym należy, iż Sąd został pozbawiony możliwości zbadania zasadności żądania w świetle art. 5 k.c. , co także stanowiło zarzut pozwanych , a to wobec niemożliwości przesłuchania stron postępowania, które pomimo wezwania skutecznego , nie stawiły się na rozprawę, konsekwencją czego było pominięcie tegoż dowodu. Zgodnie z brzmieniem art. 14 ust
- uopl w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. W ust. 4 stanowi się natomiast, iż sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: - kobiety w ciąży, - małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm. 2) )
(17)lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, - obłożnie chorych, - emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, - osoby posiadającej status bezrobotnego, - osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. W świetle powyższego niewątpliwym jest iż pozwanym uprawnienie do lokalu socjalnego nie przysługuje, albowiem żadna z powyższych przesłanek zarówno pozytywna jak i negatywna nie została spełniona. Zważyć przy tym należy iż w tym zakresie Sąd oparł się na informacjach z MOPS, ZUS i PUP, z których nie wynika by pozwani figurowali w rejestrach tych placówek. Pozwani natomiast wezwani na posiedzenie wyznaczone celem przesłuchania nie stawili się w konsekwencji dowód z przesłuchania stron został pominięty w oparciu o brzmienie art. 217 § k.p.c. Orzeczenie o kosztach znalazło oparcie w treści art. 98 k.p.c. , konsekwencja czego było obciążenie pozwanych w częściach równych ( art. 105 k.p.c. ) kosztami procesu strony powodowej, które obejmowały wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 120 zł oraz opłatę sądową od pozwu w kwocie 200,00 zł.