WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2015 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale II Karnym, w składzie : Przewodniczący : SSR Antonina Surma Protokolant
§ 1k.k.
I. uznaje oskarżonego A. Z. za winnego zarzuconego jemu czynu, tj. przestępstwa z art.
§ 1k.k.
i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie wymierzonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby; III. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka w stosunku do oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat; IV. na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwieście) złotych; V. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie w dniu 28 stycznia 2014 roku; VI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. Nr 27, poz. 152) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty. Sygn. akt II K 313/14 UZASADNIENIE W toku postępowania w sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Dnia 28 stycznia 2014r., około godz. 3.00, A. Z. , który wcześniej spożywał alkohol, jechał samochodem marki D. (...) o numerze rejestracyjnym (...) ul. (...) a N. we W. . Samochód zarejestrowany był na syna żony A. Z. – A. S.
(1), który wcześniej tego dnia mu go pożyczył. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego A. Z. – k. 14, 100 , zeznania świadka A. S. - skiego – k. 19, 101). Funkcjonariusze Policji: R. B. i B. W.
(1), którzy otrzymali informacje o nietrzeźwym kierującym, udali się w miejsce gdzie miał się on poruszać samochodem. Policjanci zatrzymali A. Z. do kontroli. Z uwagi na okoliczność, iż od mężczyzny wyczuwalna była silna woń alkoholu, został on zatrzymany i przewieziony do KP W. , gdzie poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Pierwszy wynik wynosił 0,96 mg/l, drugi, zaś – 0,82 mg/l. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego A. Z. – k. 14 - 15, 100, zeznania B. W. go – k. 45, 101, protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu – k. 2). Oskarżony A. Z. – obywatel T. (...) - to trzydziestopięcioletni bezdzietny żonaty mężczyzna. A. Z. uzyskał wykształcenie średnie i jest z zawodu historykiem. Obecnie zatrudniony jest w barze jako kasjer, z którego to tytułu osiąga wynagrodzenie w kwocie 2000 zł. Oskarżony nie był wcześniej leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Nie był też wcześniej karany. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 12 - 13,99, dane o karalności – k. 35, dane osobopoznawcze – k. 36). W toku postępowania w sprawie oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, składał wyjaśnienia i wielokrotnie wyrażał skruchę. Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o wewnętrznie spójne i jednoznaczne wyjaśnienia oskarżonego (k.14 - 15, 100), jakie złożył w toku postępowania. A. Z. przyznał się wtedy do popełnienia zarzucanego mu czynu, a podczas rozprawy dnia 6 maja 2015r. wyjaśnił ostatecznie, iż wiedział, że w Polsce jazda samochodem w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem, o czym powziął wiadomość mieszkając w Polsce. Sąd dał też wiarę logicznym i obiektywnym zeznaniom świadka B. W.
(1)(k. 45, 101) – funkcjonariusza Policji, który brał udział w zatrzymaniu oskarżonego. Świadek stwierdził w szczególności, iż pojazd, którym poruszał się A. Z. został zatrzymany do kontroli. Wobec wyczuwalnej od kierującego silnej woni alkoholu, zdecydowano się przewieźć go na komisariat, a następnie poddać badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Funkcjonariusz podał też – spójnie z wynikami wykazywanymi przez urządzenie do kontrolno – ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu - stopień nietrzeźwości oskarżonego. W toku postępowania w sprawie wykorzystano też szczere zeznania właściciela samochodu marki D. (...) , jakim w dniu zdarzenia poruszał się oskarżony – A. S.
(1)(k. 19, 101), który przyznał, ze dnia 28 stycznia 2014r. pożyczył mężowi swojej matki swój samochód. Nie miał, natomiast, innych szczegółów zdarzenia. Dokonując ustaleń w sprawie Sąd wykorzystał także protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu (k.2), na pod-stawie którego ustalono stopień nietrzeźwości A. Z. , jak również dane o karalności oskarżonego (k.35), zaświadczające o jego uprzedniej karalności. Wykorzystano tez sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, a przez to uznane za wiarygodne, dane osobopoznawcze (k.36), które umożliwiły weryfikację podawanych przez oskarżonego szczegółów odnoszących się do jego stanu majątkowego i rodzinnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, iż A. Z. w dniu 28 stycznia 2014 roku we W. , będąc w stanie nietrzeźwości 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował samochodem osobowym marki D. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , jadąc ul. (...) a ul. (...) . W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego – w szczególności przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 14 – 15, 100), zeznań świadka B. W. (k. 45, 101), jak tez protokołu urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 2), nie ulega, bowiem, wątpliwości, że oskarżony podczas jazdy samochodem, dnia 28 stycznia 2014r. we W. znajdował się w zdefiniowanym w art. 115 § 16 k.k. stanie nietrzeźwości Jak wykazało, bowiem, badanie alkomatem, zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego przez niego powietrza przekraczała, bowiem 0,25 mg/l, o czym w sposób jednoznaczny stanowi protokół opisywanego badania. Jak wyjaśnił A. Z. , miał on świadomość swojej ni-trzeźwości. Stwierdzić, zatem, należy, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa z art.
§ 1k.k.
W związku z powyższym, Sąd wymierzył oskarżonemu A. Z. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Stwierdził bowiem, iż tak wymierzona sankcja będzie współmierna do winy i adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości jego zachowania. Ta ostatnia wyraża się przede wszystkim w rodzaju i charakterze naruszonego dobra - którym w niniejszym wypadku jest bezpieczeństwo w ruchu drogowym - jak również w sposobie i okolicznościach popełnionego czynu. Sąd zauważył w szczególności, iż oskarżony poruszał się samochodem w godzinach nocnych, lecz z uwagi na znaczny stopień nietrzeźwości swoim zachowaniem stwarzał duże zagrożenie dla pozostałych użytkowników drogi. Nadto stwierdzono, iż wymierzona w ten sposób kara spełni swoje zadania ogólnoprewencyjne i odzwierciedli brak społecznego przyzwolenia dla prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości, a także – w szczególności w połączeniu z pozostałymi zastosowanymi względem oskarżonego środkami karnymi - przyczyni się do realizacji indywidualnoprewencyjnych celów kary, a zatem, że oskarżony w wyniku jej oddziaływania nie powróci do przestępstwa i będzie przestrzegał porządku prawnego. Co więcej, Sąd dostrzegł zachodzącą wobec oskarżonego pozytywną prognozę kryminologiczną, w związku z czym wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary zawieszono warunkowo na okres dwóch lat próby. Zwrócono, bowiem, uwagę, że oskarżony który ma stałą pracę nie był wcześniej karany, a w toku postępowania wielokrotnie wyrażał skruchę. Co więcej, w stosunku do oskarżonego orzeczono też środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat. Przesłanką jego stosowania, bowiem, jest zagrożenie, które w przyszłości oskarżony mógłby spowodować swoim zachowaniem (tak tez wyr. SN z dnia 24.04.1982r., V KRN 106/82, OSNPG 1982/8/108). Zauważyć przy tym należy, iż oskarżony, który dnia 28 stycznia 2014r. kierował samochodem posiadając aż 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, mógłby stworzyć w przyszłości takie samo zagrożenie kierując jakimkolwiek innym pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym. W związku z tym stwierdzono, iż uniemożliwienie oskarżonemu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat będzie wystarczające dla eliminacji niebezpieczeństwa, jakie mógłby stworzyć kierując takimi właśnie pojazdami. Mając, natomiast, na uwadze uzmysłowienie oskarżonemu, że poruszając się samochodem w stanie nietrzeźwości kreował zagrożenie nie tylko dla siebie, ale i innych uczestników ruchu, Sąd orzekł w stosunku do oskarżonego także świadczenie pieniężne, którego wysokość ustalił na 200 zł. Realizując, natomiast, dyspozycję art. 63 k.k. , Sąd zaliczył na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie (zatrzymania). Mając, zaś, na względzie skomplikowaną sytuację majątkową oskarżonego, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, w tym, od opłaty.