Sad powszechny, III AUz 124/13

Sygn. akt III AUz 124/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący : SSA Jolanta Ansion Sędziowie : SSA Ewa Piotrowska SSA Maria Małek-Bujak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy H. U. ( H. U. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o prawo do emerytury w związku z zażaleniem ubezpieczonej H. U. na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie z dnia 8 lutego 2013r., sygn. akt IV U 547/12 postanawia: oddalić zażalenie. /-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Małek-Bujak Sędzia Przewodnicząca Sędzia Sygn. akt III AUz 124/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lutego 2013r., wydanym w sprawie sygn. akt IV U 547/12, Sąd Okręgowy w Częstochowie odrzucił odwołanie ubezpieczonej H. U. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 13 października 2010r., Nr E- (...) . Uzasadniając dokonane w sprawie rozstrzygnięcie, Sąd I instancji wskazał, iż w odwołaniu skierowanym do Sądu Okręgowego w dniu 6 marca oraz 14 marca 2012r. pełnomocnik ubezpieczonej kwestionował decyzję organu rentowego z dnia 13 października 2010r., domagając się przyznania ubezpieczonej wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach wraz z wyrównaniem i odsetkami od dnia złożenia pierwszego odwołania od decyzji ZUS O/ C. . Sąd Okręgowy wskazał zarazem, iż sprawa z odwołania ubezpieczonej o przyznanie wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach na stanowisku „ulewacza świec”, była już przedmiotem jego rozpoznania. Sąd I instancji podkreślił przy tym, że wyrokiem z dnia 6 stycznia 2009r., sygn. akt IV U 1544/08 oddalił odwołanie ubezpieczonej w sprawie o przyznanie emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, a postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011r., sygn. akt IV U 1635/10 odrzucił odwołanie ubezpieczonej od decyzji z dnia 13 października 2010r., odmawiającej przyznania ubezpieczonej wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach, wobec prawomocności rozstrzygnięcia wydanego w sprawie IV U 1544/08. Jednocześnie Sąd Okręgowy zaakcentował, iż Sąd Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z dnia 28 marca 2011r., sygn. akt III AUz 73/11 oddalił zażalenie ubezpieczonej w przedmiocie odrzucenia odwołania przez Sąd I instancji. Oceniając odwołanie w niniejszej sprawie (sygn. akt Sądu Okręgowego IV U 547/12), Sąd I instancji stwierdził, iż odwołanie ubezpieczonej podlega odrzuceniu i to zarówno jeżeli traktować je jako odwołanie od wskazanej decyzji ZUS, z uwagi na prawomocność rozstrzygnięcia w sprawie, jak i wówczas, gdyby odwołanie potraktować jako pozew przeciwko ZUS, albowiem w takim przypadku podlegałoby ono odrzuceniu przez Sąd Ubezpieczeń Społecznych, rozstrzygający o prawach emerytalnych w ramach kontroli decyzji organów rentowych. Orzeczenie Sądu Okręgowego zaskarżył zażaleniem pełnomocnik ubezpieczonej, wskazując, iż wniesione przez niego pismo stanowiło pozew, a nie odwołanie, a także wskazując na szereg uchybień o charakterze organizacyjno - personalnym, wskazujących na wadliwość podejmowanych w sprawie ubezpieczonej czynności procesowych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako bezzasadne w stopniu oczywistym podlega oddaleniu. Na wstępie zauważyć należy, iż wbrew temu, że pełnomocnik ubezpieczonej podkreśla, iż wnoszone przez niego w sprawie ubezpieczonej H. U. pisma stanowią pozew przeciwko ZUS, a w żadnej mierze nie są odwołaniem od jakiejkolwiek decyzji w/w organu rentowego, nie sposób uznać wywodzonych pism za nic innego jak odwołania od decyzji ZUS z dnia 13 października 2010r., wydanej w sprawie Nr E- (...) , a w szczególności nie sposób przyjąć, iż pisma te stanowią powództwa wytaczane przeciwko organowi władzy publicznej, jakim jest ZUS, w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego . W pierwszym rzędzie zaakcentować należy, iż z całej argumentacji podnoszonej przez pełnomocnika ubezpieczonej we wszystkich pismach w sprawie, w sposób jednoznaczny wynika, iż źródłem podnoszonych roszczeń jest kwestia świadczenia (wcześniejszej emerytury), jakiej domaga się przez swojego pełnomocnika ubezpieczona H. U. . Przypomnieć w tym miejscu wypada, pochodzącą jeszcze z prawa rzymskiego paremię falsa demostratio non nocet , zgodnie z którą fałszywe oznaczenie jakiegoś przedmiotu, w tym także pisma procesowego, nie wpływa na jego istotę. Oznacza to, iż w sytuacji, gdy pełnomocnik ubezpieczonej, wnosząc do Sądu pisma zatytułowane np. „pozew”, upiera się, iż inkorporują one pismo procesowe o takim właśnie charakterze, a z zawartych w tym piśmie treści w jednoznaczny sposób wynika, iż pismo to stanowi odwołanie od decyzji organu rentowego w rozumieniu art. 476 § 2 i § 3 kpc , czy art. 447 9 kpc , to pismo to stanowi odwołanie w rozumieniu powołanych przepisów prawa, bez względu na to, jaką nadano mu nazwę. Po wtóre, Sąd Apelacyjny pragnie przypomnieć, iż przepisy działu III tytułu VII, Księgi Pierwszej, Części Pierwszej k.p.c. ( art. 459 - art. 477 16 ), statuującego postępowanie odrębne z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, nie wyłączają ogólnych reguł tego Kodeksu, wyrażanych min. przez art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. , które podlegają jedynie stosownej adaptacji na potrzeby tego postępowania, stosownie do których Sąd odrzuca odwołanie, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Reasumując - zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i nie narusza przepisów prawa. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji po myśli art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. /-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Małek-Bujak Sędzia Przewodnicząca Sędzia JR