Sygn. akt I Cupr 353/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 maja 2015 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia Wydział I Cywilny w składzie Przewodniczący: Sędzia Paweł Kwiatkowski Protokolant: Katarzyna Mulak po rozpoznaniu w dniu 07 maja 2015 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. przeciwko S. H. o zapłatę I. oddala powództwo. I C upr 353/15 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 15 kwietnia 2013 r. strona powodowa (...) sp. z o.o. domagała się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego S. H. kwoty 2286,83 zł z ustawowymi odsetkami szczegółowo określonymi w pozwie. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód dostarczał pozwanemu energię elektryczną do lokalu położonego we W. , przy ul. (...) na podstawie umowy sprzedaży energii elektrycznej z 3 stycznia 1985 r., zawartej przez pozwanego z poprzednikiem powoda – Zakładem (...) . Strona powodowa domagała się kwot: - 70,69 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 25 lutego 2013 r., - 126,51 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 16 stycznia 2013 r., - 126,51 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 17 grudnia 2012 r., - 113,31 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 16 listopada 2012 r., - 113,31 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 16 października 2012 r., - 30,96 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 1 października 2012 r., - 1692,86 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 1 października 2012 r., - 5,39 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 18 sierpnia 2011 r., - 0,88 zł na podstawie faktury VAT nr (...) obejmującej odsetki z tytułu opóźnienia w zapłacie - 6,41 zł na podstawie faktury nr (...) płatnej do dnia 18 sierpnia 2011 r. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 17 czerwca 2013 r. powództwo uwzględniono w całości. W sprzeciwie od w/w nakazu pozwany S. H. wniósł o oddalenie powództwa, zarzucając, że z lokalu przy ul. (...) wyprowadził się w styczniu 1989 r. Następnie zamieszkiwał przy ul. (...) , a od 1991 r. przy ul. (...) . Pod wskazanymi adresami na bieżąco regulował należności za energie elektryczną. Ponadto podniósł zarzut przedawnienia. W odpowiedzi na sprzeciw strona powodowa podniosła, ze umowa z 3 stycznia 1985 r. nie została nigdy wypowiedziana, a pozwany nie informował powoda o opuszczeniu mieszkania. Na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. pozwany oświadczył, że informował o poprzednika powoda o opuszczeniu mieszkania, wskazując, że nie mógłby w innym wypadku zawrzeć umowy o dostarczenie energii elektrycznej do nowego mieszkania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 3 stycznia 1985 r. pozwany S. H. zawarł z poprzednikiem prawnym powoda – Zakładem (...) umowę sprzedaży energii elektrycznej do lokalu przy ul. (...) , we W. , zgodnie z taryfą (...) . Zgodnie z umową o zamiarze opuszczenia lokalu pozwany zobowiązany był zawiadomić dostawce energii elektrycznej najpóźniej na 7 dni naprzód. (dowód: umowa nr (...) – k. 13) Pozwany S. H. od 25 sierpnia 1988 r. do 22 kwietnia 1991 r. był zameldowany przy ul. (...) we W. , od 22 kwietnia 1991 r. przy ul. (...) we W. , lokal przy ul. (...) zdał wynajmującemu w dniu 10 stycznia 1989 r. (dowód: zaświadczenie o zameldowaniu – k. 60, protokół zdawczo-odbiorczy – k. 63-66) Pozwany poinformował o opuszczeniu lokalu przy ul. (...) dostawcę energii elektrycznej przy zawieraniu umowy o dostarczenie tej energii do lokalu przy ul. (...) we W. . (dowód: przesłuchanie pozwanego – rozprawa w dniu 7 maja 2015 r.) W okresie od stycznia 2010 r. do stycznia 2013 r. strona powodowa obliczała należność za energie elektryczną wobec pozwanego według taryfy G
- Łącznie strona powodowa wystawiła faktury obejmujące: - 70,69 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 25 lutego 2013 r., - 126,51 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 16 stycznia 2013 r., - 126,51 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 17 grudnia 2012 r., - 113,31 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 16 listopada 2012 r., - 113,31 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 16 października 2012 r., - 30,96 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 1 października 2012 r., - 1692,86 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 1 października 2012 r., - 5,39 zł na podstawie faktury VAT nr (...) płatnej do dnia 18 sierpnia 2011 r., - 0,88 zł na podstawie faktury VAT nr (...) obejmującej odsetki z tytułu opóźnienia w zapłacie - 6,41 zł na podstawie faktury nr (...) płatnej do dnia 18 sierpnia 2011 r. (dowód: faktury VAT – k. 18-22) Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje. Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie zasadnicze znaczenie miało ustalenie, czy w latach 2010-2013 strony faktycznie łączyła umowa sprzedaży energii elektrycznej, stosownie do art. 555 kc w zw. z art. 535 kc. Strona powodowa powoływała się bowiem na umowę zawarta jeszcze w 1985 roku, natomiast pozwany twierdził, że zawiadomił dostawcę o opuszczeniu lokalu jeszcze pod koniec lat osiemdziesiątych, przy zawieraniu kolejnej umowy o dostarczenie energii elektrycznej. Sam fakt opuszczenia lokalu przy ul. (...) przez pozwanego w 1989 r. został przez pozwanego przekonująco udowodniony protokołem zdawczo-odbiorczym lokalu oraz zaświadczeniem o zmianach zameldowania. Sporne było natomiast, czy o opuszczeniu lokalu pozwany rzeczywiście zawiadomił poprzednika prawnego powoda w 1989 roku, dokonując tej czynności przy zawieraniu kolejnej umowy o dostarczenie energii elektrycznej. Zgodnie z § 6 ust. 3 zarządzenia Ministra Energetyki i Energii Atomowej z dnia 3 maja 1978 r. w sprawie warunków dostarczania energii elektrycznej (M.P. nr 16 z 1978, poz. 55) osoba obejmująca lokal była zobowiązana w terminie 7 dni, licząc od dnia objęcia lokalu, do wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy z dostawcą energii elektrycznej. Przy zawieraniu umowy o dostarczenie energii elektrycznej w kolejnym miejscu zamieszkania pozwany musiał przy tym poinformować poprzednika pozwanego, gdzie korzystał z energii elektrycznej poprzednio. We wzorze umowy (por. k. 13) była w tym zakresie odpowiednia rubryka („poprzednio pobierał energię elektryczną w lokalu…). Przepisy wskazanego zarządzenia wydane na podstawie ustawy z 30 maja 1962 r. o gospodarce paliwowo-energetycznej pozostawały w mocy także po wejściu w życie ustawy z 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej (por. art. 45 ust. 2 tej ustawy). Ze wskazanych przepisów wynikało wprost, że pozwany zobowiązany był do zawierania umowy o dostarczenie energii elektrycznej z ustawowo określonym monopolistą, w każdym mieszkaniu, które zajmował. Sposób sformułowania wzoru umowy zakładał równocześnie, że w treści umowy zawarta była informacja o lokalu, do którego energie dostarczano uprzednio. Należy przypomnieć, że z art. 28 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. – prawo lokalowe wynikał przy tym zakaz zajmowania dwóch lokali na podstawie prawa najmu, wobec czego w latach
- było oczywistym, iż informacja o objęciu w trybie najmu kolejnego lokalu mieszkalnego implikowała informację o opuszczeniu lokalu poprzedniego. Wobec tego za wiarygodne uznać należało twierdzenie pozwanego, że o opuszczeniu lokalu przy ul. (...) zawiadomił dostawcę energii elektrycznej przy zawieraniu kolejnej umowy. Umowy tej nie złożono wprawdzie w niniejszej sprawie, jednak strona powodowa nie zaprzeczała, że taką umowę pozwany zawarł. Pośrednio na fakt kolejnej umowy wskazywał natomiast protokół kontroli technicznej instalacji elektrycznej z 11 lipca 1991 r. (k. 51), z której wynikało, że pozwany niewątpliwie zawierał umowę o dostarczanie energii elektrycznej do lokalu przy ul. (...) w 1991 roku. Jest dla Sądu oczywistym, że po ponad dwudziestu pięciu latach pozwany może nie dysponować dokumentami dotyczącymi umów zawieranych i rozwiązywanych w latach osiemdziesiątych. Wobec tego sam dowód z jego przesłuchania uznano za wystarczający dla udowodnienia, że po 1989 roku nie był on stroną umowy z poprzednikiem powoda. Jeśli strona pozwana uważała, że pozwany zataił przy zawieraniu kolejnej umowy fakt pobierania uprzednio energii elektrycznej w lokalu przy ul. (...) , mogła przedstawić wnioski o zawarcie umowy z dostawcą energii elektrycznej składane w trybie zarządzenia Ministra Energetyki i Energii Atomowej z dnia 3 maja 1978 r. dotyczące lokali przy ul. (...) . Skoro tego nie uczyniła, nie było podstaw do przyjęcia, że pozwany zmieniając miejsce odbioru energii nie informował o opuszczeniu lokalu poprzedniego. Mając powyższe na uwadze, powództwo oddalono, jak w sentencji wyroku.