Sad powszechny, III K 855/14

(1)urodz. (...) w T. córki P. , T. z domu S.

1. H. S. urodz. (...) w W. córki A. , G. z domu T.
2. R. T. urodz. (...) w B. syna W. , M. z domu R.
3. D. M. urodz. (...) w T. córki E. , E. z domu N. oskarżonych o to, że: w okresie od 9 maja 2012 r. do 14 maja 2012 w W. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim podrobieniu przez inną osobę, zaświadczenia K. M.

(1)o zatrudnieniu i zarobkach osiąganych w Spółce (...) Sp. z o.o. z/ś w W. , posłużyli się nim jako autentycznym przedkładając go w (...) Oddział w W. , czym wprowadzili w błąd uprawnionego pracownika kasy, co do rzetelności dokumentu, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia cudzym mieniem w łącznej kwocie 8000 zł, stanowiącej wysokość udzielonej K. M.

(1)pożyczki, czym działali na szkodę (...) im. (...) , tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. I. Oskarżonych K. M.

(1), H. S. , R. T. i D. M. uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest występku z art. 297§1 kk w zw. z art. 286§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk i za czyn ten na podstawie art. 286§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza im kary: oskarżonym K. M.

(1)i D. M. po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonym R. T. i H. S. kary po 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. zawiesza warunkowo wykonanie orzeczonych wobec oskarżonych R. T. i D. M. kar pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 (trzech), III. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 2 k.k. zawiesza warunkowo wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej K. M.

(1)kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 (trzech), zaś na podstawie art. 73§2 kk oddaje oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, IV. na podstawie art. 46§1 kk orzeka od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego Spółdzielczej (...) w O. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwot po 1870 (jeden tysiąc osiemset siedemdziesiąt) złotych, V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów J. D. , M. K. , M. Ż. i R. B. z Kancelarii Adwokackich w W. kwoty po 619,92 złote tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu, VI. zwalnia oskarżonych od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierza im opłat. Sygnatura akt III K 855/14 UZASADNIENIE sporządzone w trybie art. 423§1a kpk Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Oskarżona K. M.

(1)aktualnie zamieszkuje w T. , ma dwoje dzieci w wieku 9 miesięcy i 3 lat . W 2012r. oskarżona K. M.

(1)miała ciężką sytuacje materialną, nie pracowała ani ona ani jej małżonek. W maju 2012r. znajoma oskarżonej K. M.

(1)D. M. / dawniej U. / namówiła oskarżoną K. M.

(1)do wzięcia pożyczki gotówkowej i proponowała uzyskanie w tym celu fikcyjnego zaświadczenia o zatrudnieniu . Powyższe miała załatwić znajoma oskarżonej D. M. – kobieta o imieniu G. zamieszkała w O. . Oskarżona K. M.

(1)przystała na powyższe . Dowód: wyjaśnienia oskarżonej K. M.

(1)/k- 166-167/ W dniu 9 maja 2012r. osoba podająca się za K. M.

(1)na linii call center w (...) im (...) złożyła telefoniczny wniosek o przyznanie pożyczki na kwotę 8000 złotych. Następnie po wstępnej weryfikacji została ona skierowana do Oddziału (...) w W. przy ul. (...) . Dowód: zeznania świadka K. P. /k- 48-49/ W dniu 14 maja 2012r. kobieta o imieniu G. wraz ze swoim synem W. przyjechali do miejsca zamieszkania oskarżonej K. M.

(1)samochodem w celu przewiezienia jej do oddziału (...) w W. i podpisania przez nią umowy pożyczki. Wraz K. M.

(1)do W. pojechała także oskarżona D. M. . Po drodze do W. samochód zatrzymał się na stacji benzynowej, gdzie G. przekazała oskarżonej K. M.

(1)wypełnione , podrobione i poświadczające nieprawdę , datowane na dzień 4 maja 2012r. zaświadczenie o zatrudnieniu K. M.

(1)w firmie (...) spółka z o.o. w W. od dnia 1 marca 2011r. na stanowisku przedstawiciela handlowego z wynagrodzeniem 1947, 15 netto., które oskarżona K. M.

(1)podpisała a następnie przekazała G. . Po raz kolejny samochód, którym wyżej wymienieni się poruszali zatrzymał się na zjeździe do W. , gdzie czekali oskarżeni R. T. i H. S. , która przedstawiła się imieniem N. , po czym wszyscy udali się do centrum miasta , gdzie zatrzymali się przed jednym z budynków, do którego weszła oskarżona K. M.

(1)wraz z oskarżoną H. S. , która miała przy sobie teczkę z dokumentami. W budynku tym H. S. przekazała nieustalonemu mężczyźnie teczkę z dokumentami oraz dowód osobisty oskarżonej K. M.

(1). Następnie wszyscy udali się do na ulicę (...) do siedziby oddziału (...) , gdzie oskarżona K. M.

(1)zostawiła przekazane jej dokumenty i miała czekać na telefon w sprawie pożyczki . Po uzyskaniu telefonicznej informacji o pozytywnej weryfikacji wniosku o udzielenie pożyczki oskarżona K. M.

(1)wraz z D. M. weszły do siedziby (...) . Dowód: wyjaśnienia oskarżonej K. M.

(1)/k- 166-167/ częściowo wyjaśnienia D. M. / 232, 346/ W oddziale (...) oskarżona K. M.

(1)w celu zawarcia umowy pożyczki przedstawiła poświadczające nieprawdę zaświadczenie z dnia 4 maja 2012r. o zatrudnieniu jej w firmie (...) spółka z o.o. w W. od dnia 1 marca 2011r. na stanowisku przedstawiciela handlowego z wynagrodzeniem 1947, 15 netto i swój dowód osobisty. Po pozytywnej weryfikacji dokumentów w Oddziale (...) w W. w dniu 14 maja 2012r. oskarżona K. M.

(1)zawarła ze (...) im. (...) umowę pożyczki nr (...) na kwotę 8000 złotych , która została jej natychmiast wypłacona . Zwrot pożyczki rozłożono na 59 rat , z tym, że 58 rat w wysokości po 221, 0 2 złotych, ostatnia rata w kwocie 221, 24 złotych , z terminem na 15 dnia każdego miesiąca począwszy od 15 czerwca 2012r. Kiedy oskarżona K. M.

(1)wraz z oskarżoną D. M. przebywały w (...) , na zewnątrz oczekiwali na nią oskarżona H. S. , kobieta o imieniu G. oraz oskarżony R. T. i na ich polecenie oskarżona K. M.

(1)przekazała im całą sumę pożyczki. Następnie ze wskazanej wyżej kwoty oskarżona K. M.

(1)otrzymała kwotę 1000 złotych natomiast kobieta o imieniu G. wzięła od oskarżonej K. M.

(1)wszystkie dokumenty dotyczące zawartej umowy pożyczki . Od dnia zawarcia umowy pożyczki dokonano dwóch wpłat w dniu 17 lipca 2012r. w wysokości 200 złotych i w dniu 24 lipca 2012r. w wysokości 320 złotych . Obie kwoty wpłacone zostały przez nieustaloną osobę przelewem bankowym. W związku z zaprzestaniem spłat wysyłano do oskarżonej K. M.

(1)wezwania do zapłaty, na które nie odpowiadała wobec czego wszczęto procedurę windykacyjną. Dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 4 maja 2012r. /k-152/ umowa pożyczki nr (...) z dnia 14 maja 2012r. /k- 2-4/ oświadczenie /k- 5/ harmonogram spłaty pożyczki /k- 18-19/ wezwania do zapłaty /k- 47, 54, 56/ zeznania świadka K. P. /k- 48-49/ zeznania świadka A. G. /k- 145/ protokoły okazania wizerunku / k- 179-180, 193/ fotografie / k- 179-180, 195- 196/ wyjaśnienia oskarżonej K. M.

(1)/k- 166-167, 194, 241/ częściowo wyjaśnienia D. M. / 232, 346/ W dniu 16 maja 2013r. wpłynęło do Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu pisemne zawiadomienie (...) o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Dowód: pisemne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa /k- 1-20/ Oskarżona H. S. była dotychczas wielokrotnie karana sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu . Dowód: dane o karalności oskarżonej H. S. /k- 233-234/ Oskarżony R. T. był dotychczas karany sądownie za czyn z art. 178a§1 kk . Dowód: dane o karalności oskarżonego R. T. /k- 236/ Oskarżona D. M. była dotychczas karana sądownie za czyn z art. 270§1 kk Dowód: dane o karalności oskarżonej /k- 249/ Oskarżony R. T. na całym etapie postępowania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że nie zna K. M.

(1), zna H. S. i nie brał z nią żadnych kredytów. Wskazał, że nie wie co robił w maju 2012r. Przed sądem odmówił składania wyjaśnień . Oskarżona H. S. w postępowaniu przygotowawczym nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu , podała, że w związku z faktem, że pomagała w załatwianiu kredytów zwykle pamięta osoby, którym udzielała takiej pomocy, wskazała, że nie pamięta nazwiska M. oraz, że nie pomagała nikomu w zawieraniu umowy w (...) w W. . Po okazaniu jej zaświadczeniu o zatrudnieniu i zarobkach datowanego na dzień 4 maja 2012r. a dotyczącego oskarżonej K. M.

(1), podała, że ani ona ani R. T. go nie wypełniali i nie wie kto mógł je wypełnić. Podała, że zna kobietę o imieniu G. , która często przyjeżdżała do niej z osobami , które chciały wziąć kredyt i nie było możliwości by druk zaświadczenia z firmy (...) spółka z o.o. w W. komuś udostępniała /k- 211/. Na rozprawie głównej oskarżona H. S. przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień. Po odczytaniu wyjaśnień z postępowania przygotowawczego podała, że być może zaprowadzała K. M.

(1)do pośrednika, ale pieniędzy nie dostała. Podała, że przyznaje się do zarzutu albowiem ma mnóstwo postępowań i zależy jej na szybkim zakończeniu tej sprawy. Oskarżona D. M. na całym etapie postępowania nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i w postępowaniu przygotowawczym podała, że wraz z oskarżoną K. M.

(1)poznały się z kobietą o imieniu G. w 2012r. w T. , wówczas G. zajmowała się robieniem wypieków na różne uroczystości. Po wspólnym pieczeniu ciasta na komunię jej dziecka któregoś dnia wracając ze sklepu z oskarżoną K. M.

(1)spotkały G. i zaprosiły ją do domu D. M. i wówczas oskarżona K. M.

(1)zaczęła opowiadać G. o swoich problemach z długami. Wtedy G. zaproponowała, że jej pomoc w załatwieniu pożyczki kredytu informując, że skontaktuje się telefonicznie. Po kilku dniach, jak podała oskarżona D. M. kobieta o imieniu G. skontaktowała się z nią telefonicznie informując, że może załatwić kredyt oskarżonej K. M.

(1). Wówczas jak wskazała oskarżona D. M. skontaktowała się z oskarżoną K. M.

(1), która od G. dowiedziała się, że powinna udać się do W. . Oskarżona padała, że pojechała z oskarżoną K. M.

(1)bo ta ją o to porosiła i w zamian za powyższe zaproponowała jej 100 złotych . W umówionym dniu kobieta o imieniu G. zatelefonowała do D. M. i spotkały się pod sklepem (...) po czym razem z G. i jej synem samochodem pojechali po oskarżoną K. M.

(1)a następnie do W. . Oskarżona podała, że kiedy dojechali do W. zatrzymali samochód i podeszła do nich kobieta i dwóch mężczyzn, po czym G. z oskarżoną K. M.

(1)udały się do jakiegoś budynku , w tym czasie D. M. siedziała w samochodzie sama. Kiedy oskarżona K. M.

(1)wróciła , miała w ręku jakieś dokumenty a jeden z mężczyzn mówił, do niej , że ma się tego nauczyć na pamięć. G. kazała jej udać się z K. M.

(1)do oddziału (...) przy ul. (...) , reszta osób została na zewnątrz. Oskarżona D. M. podała, że w oddziale (...) oskarżona K. M.

(1)podpisywała jakieś dokumenty zaś D. M. siedziała obok niej . Jak podała K. M.

(1)po otrzymaniu dokumentów dostała 5000 złotych a następnie jeden z mężczyzn, którzy razem z nimi przyjechali kazał jej dać pieniądze. Po jakimś czasie podeszła do K. G. i przekazała jej 1000 złotych. Oskarżona wskazała, że od K. M.

(1)nie otrzymała obiecanych 100 złotych /k- 232/. Przed sądem oskarżona D. M. odmówiła składania wyjaśnień podtrzymując wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego . Na pytanie sądu oskarżona podała , że nie wie czy oskarżona H. S. była przed bankiem, pojechała do banku by być z K. i była obok K. gdy ta podpisywała dokumenty, natomiast G. miała załatwić K. legalne zatrudnienie. Wskazała, że nie widziała dokumentów była tylko obserwatorem , nie wiedziała nic o tym kredycie . Podała, że wiedziała, iż K. M.

(1)miała ciężką sytuacje materialną /k- 346/. Oskarżona K. M.

(1)na całym etapie postępowania przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniła zgodnie z ustalonym stanem faktycznym . Przed sądem odmówiła składania wyjaśnień, podała, że oskarżona H. S. była z nią u pośrednika a oskarżony R. T. czekał na zewnątrz . Wskazała, że pieniądze dała do ręki G. i zaprzeczyła by mówiła o tym, że to oskarżona H. S. zabierała jej pieniądze. Nadto wskazała, że D. M. nie namawiała jej do wzięcia kredytu, protokołów z postępowania przygotowawczego nie czytała, a tylko je podpisała / k- 345/. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje: Sprawstwo i wina oskarżonych H. S. , D. M. i R. T. co do popełnienia zarzucanego im czynu nie budzi żadnych wątpliwości. Na powyższe wskazują przede wszystkim wyjaśnienia oskarżonej K. M.

(1)złożone w postępowaniu przygotowawczym, protokoły okazania wizerunku wraz z fotografiami, dokumentacja w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 4 maja 2012r. , umowa pożyczki nr (...) z dnia 14 maja 2012r. wraz z oświadczeniem i harmonogramem spłaty pożyczki /k- 18-19/, wezwania do zapłaty, zeznania świadków K. P. i A. G. . Za w pełni wiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej K. M.

(1)złożone w postępowaniu przygotowawczym. Oskarżona słuchana przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu w sposób dokładny odpowiadała na zadawanej jej pytania podając w jaki sposób i po czyich namowach doszło do podjęcia przez nią decyzji o zawarciu umowy pożyczki, wskazała osoby, które uczestniczyły w całym procederze związanym z zawarciem przez nią tej umowy i przedstawiła rolę każdej z tych osób, szczegółowo wskazując działania poprzedzające zawarcie umowy i poszczególne etapy podróży do W. i miejsca konkretnych czynności. Te wyjaśnienia oskarżonej są szczere , spontaniczne, logiczne i konkretne. Wskazać należy , iż oskarżona K. M.

(1)spośród osób oskarżonych znała jedynie D. U. – obecnie M. , pozostałych osób , w tym oskarżonego R. T. ani H. S. nie znała . Podczas składania wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym oskarżona posługiwała się imieniem R. i imieniem N. , które używała oskarżona H. S. i dopiero w toku kolejnego przesłuchania podczas okazania jej wizerunku H. S. i R. T. rozpoznała wyżej wymienionych na fotografiach. Oskarżona wskazała także na przedstawionej jej fotografii D. M. . Niekomfortowa pod względem psychologicznym sytuacja oskarżonej K. M.

(1)na rozprawie głównej przed sądem, związana z odczytaniem jej wyjaśnień z postępowania przygotowawczego obciążających pozostałych oskarżonych w ich obecności spowodowała , że oskarżona mimo początkowego potwierdzania odczytywanych jej wyjaśnień w miarę odczytywania kolejnych próbowała z nich częściowo się wycofać, by w ten sposób w swoisty sposób „zniwelować” skutki swoich wcześniejszych depozycji procesowych. Nieudolna próba wycofania się przez oskarżoną K. M.

(1)z części swoich wyjaśnień ukazujących w jednoznacznie negatywnym świetle oskarżonych H. S. , R. T. oraz D. M. , przy jednoczesnym przyznaniu się do popełnienia zarzucanego jej czynu zdaniem sądu wynika z tego, że nie chcąc pozostałym oskarżonym „ zaszkodzić” ma na celu przede wszystkim umniejszenie udziału i roli każdego z nich w zdarzeniu w celu uzyskania jak najkorzystniejszego dla nich rozstrzygnięcia. Oskarżona K. M.

(1)musi bowiem mieć świadomość, że wobec nie przyznania się pozostałych oskarżonych do popełnienia czynu, to właśnie jej wyjaśnienia mają w sprawie znaczenie fundamentalne. Absolutnie nie można dać wiary prezentowanym na rozprawie głównej twierdzeniem oskarżonej K. M.

(1), że słuchana w postępowaniu przygotowawczym nie mówiła o pozostałych oskarżonych tak jak zapisano w protokołach a protokołów tych nie przeczytała. Jeszcze raz podnieść należy, że oskarżona K. M.

(1)w postępowaniu przygotowawczym odmówiła składania wyjaśnień i odpowiadała tylko na pytania zadawane jej przez prokuratora , co wynika z treści protokołów. Za wiarygodne sąd uznał zeznania świadków K. P. i A. G. , które są spójne, logiczne i znajdują potwierdzenie w dokumentacji wskazanej wyżej oraz wyjaśnieniach oskarżonej K. M.

(1). Wyjaśnienia oskarżonego R. T. sprowadzają się w istocie tylko do zaprzeczania okolicznościom wskazanym przez oskarżoną K. M.

(1)bez wskazania jakichkolwiek przesłanek , które podważałyby treść jej depozycji procesowych i traktować je należy jako przyjętą linię obrony. Także wyjaśnienia oskarżonej H. S. sąd uznał za niewiarygodne za wyjątkiem tej części, w której podała, że zna kobietę o imieniu G. i pomagała jej w załatwianiu kredytów oraz stwierdzenia z postępowania przed sądem, że przyznaje się do zarzutu . Także i wyjaśnienia oskarżonej H. S. pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniami K. M.

(1)z postępowania przygotowawczego i sprowadzają wyłącznie się do zaprzeczania udziału w czynie natomiast wskazana przez oskarżoną motywacja, dla której przed sądem przyznała się do czynu podając, że chce by szybko zakończyła się sprawa budzi istotne zastrzeżenia . Oskarżona w głosach końcowych wniosła o wymierzenie jej kary z warunkowym zawieszeniem wykonania, co skłania do konstatacji, że liczyła, iż przyznając się do czynu uzyska lepszą sytuację procesową co w kontekście całości jej depozycji stoi w sprzeczności z zasadami logiki . Wyjaśnienia oskarżonej D. M. sąd uznał za niewiarygodne w części w jakiej dotyczą jej udziału w inkryminowanym czynie. Pozostają one w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonej K. M.

(1)z postępowania przygotowawczego. W wyjaśnieniach tejże oskarżonej także widoczna jest tendencja do nieobciążania swoimi wyjaśnieniami oskarżonych H. S. i R. T. / w zakresie udziału tych osób oskarżona zasłania się niepamięcią, mimo, że cały proceder opisuje nadzwyczaj dokładnie podając istotne szczegóły/, przy jednoczesnym obciążaniu nieustalonej osoby o imieniu G. co jest dla oskarżonej po prostu „ bezpieczne”. Sąd uznał, że poprawność przyjętej kwalifikacji prawnej co do czynu zarzucanego oskarżonym H. S. , D. M. , R. T. nie budzi zastrzeżeń . Wskazać należy, iż w ujęciu art. 297§1 kk oszustwo jest przestępstwem umyślnym o charakterze kierunkowym . Sprawca musi wiedzieć, że przedkłada fałszywe lub poświadczające nieprawdę dokumenty lub złożyć nierzetelne pisemne oświadczenie w celu uzyskania pożyczki bankowej , kredytu lub innego świadczenia, elektronicznego instrumentu płatniczego albo zamówienia publicznego , o którym mowa w tym przepisie. Przestępstwo z art. 297§1 kk ma charakter formalny i celem działania sprawcy jest stworzenie pozorów , że dokument, o którym mowa w tym przepisie jest prawdziwy i rzetelny , po to by uzyskać przy jego wykorzystaniu kredyt. Takim działaniem sprawca niewątpliwie zamierza wprowadzić w błąd co do spełnienia warunków umożliwiających pozyskanie kredytu. Natomiast podnieść należy, iż dla przypisania sprawstwa przestępstwa wyczerpującego kumulatywnie znamiona określone w przepisach art. 297§1 kk i art. 286§1 kk niezbędnym jest wykazanie, że w chwili przedkładania pracownikowi banku w celu uzyskania kredytu dokumentu, o którym mowa w przepisie art. 297 §1 kk sprawca nie tylko zamierzał uzyskać kredyt , ale już miał z góry powzięty zamiar jego niespłacenia w przyszłości / wyrok SA w Katowicach z dnia 24.03.2011r. sygn. akt II Aka 49/11/. Zdaniem sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że w chwili przedkładania poświadczającego nieprawdę i podrobionego dokumentu w postaci zaświadczeń o zatrudnieniu przez oskarżoną K. M.

(1)miała jednocześnie zamiar nieuiszczenia rat kredytu. Co do roli pozostałych oskarżonych nie ma żadnych wątpliwości, że działali oni wspólnie i w porozumieniu z oskarżoną K. M.

(1)oraz kobietą o imieniu G. . Wskazać tu należy, że istota współsprawstwa sprowadza s ię do wspólnego wykonania czynu zabronionego przez kilku uczestników przestępczego porozumienia i objęcia świadomością realizacji całości określonego czynu. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że działania poszczególnych współsprawców muszą mieć istotny, dopełniający się charakter, polegać na wspólnej realizacji znamion konkretnego czynu , zgodnie z przyjętym podziałem ról , przy czym podział ról może nastąpić w sposób konkludentny. Każdy z uczestników musi utożsamiać się z działaniami pozostałych i traktować je jak własne, nawet wówczas gdy osobiście nie realizował żadnych czynności czasownikowych przestępstwa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy zgromadzone dowody wykazały w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż zarówno wzajemne zachowania i cele były dla oskarżonych D. M. , K. M.

(1), R. T. i H. S. oraz kobiety o imieniu G. wspólne a skutki każdy z nich obejmował swoim zamiarem. Sposób działania wszystkich oskarżonych w sposób nie budzący wątpliwości świadczy o tym, iż już przed zawarciem umowy kredytowej przez oskarżoną K. M.

(1)zawarli swoiste porozumienie co do roli każdego z nich i działali wspólnie w określonym celu oraz że skutki wskazanych wyżej czynów wynikały z działania wszystkich oskarżonych. Oskarżona D. M. zainicjowała wzięcie pożyczki przez K. M.

(1)wiedząc jaka jest jej sytuacja materialna i zdając sobie sprawę, że nie będzie ona miała możliwości spłaty kredytu. Skontaktowała ją z kobietą o imieniu G. , o której wiedziała, że „załatwia” fikcyjne zaświadczenia o zarobkach, pojechała razem z G. , jej synem i K. M.

(1)do W. , weszła z K. M.

(1)do siedziby (...) , gdzie „ dopilnowała” zawarcie przez nią umowy pożyczki. O roli pozostałych osób w tym oskarżonych H. S. i R. T. dokładnie wypowiedziała się oskarżona K. M.

(1)wskazując nadto, że z kwoty kredytu otrzymała tylko 1000 złotych , pozostałą kwotę zabrali jej H. S. / N. / , która była z nią u pośrednika , R. T. i G. . Nie może być także wątpliwości, że oskarżona K. M.

(2)była w tej sprawie środkiem do uzyskania celu w postaci gotówki pochodzącej z pożyczki, D. M. miała zapewnić skuteczną realizacje planu, który wcześniej został obmyślony i opracowany przez inne osoby a to kobietę o imieniu G. , która współpracowała z D. M. oraz oskarżonych R. T. i H. S. . Każda z tych osób miała określone zadanie , istotny wkład w powodzenie planu a wszystkie razem działały w określonym celu jakim było uzyskanie pochodzącej z pożyczki kwoty 8000 złotych. Środkiem służącym do realizacji celu było po pierwsze znalezienie przysłowiowego „słupa”, którym była K. M.

(1)/ będąca wówczas w trudnej sytuacji materialnej/, uzyskanie stosownego dokumentu zapewniającego pozytywną weryfikację jej zdolności kredytowej w postaci stosownego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach a następne doprowadzenie do zawarcia umowy i przejęcie kwoty pożyczki. W przedmiotowej sprawie działania wszystkich oskarżonych oraz nieustalonej kobiety o imieniu G. miały zgodnie z przyjętym podziałem ról, dopełniający się charakter i polegały na wspólnej realizacji znamion zarzucanego oskarżonym im czynu . Choć rola K. M.

(1)była istotna, to należy zważyć, że ze względu na wiek, trudną sytuację materialną oraz brak doświadczenia życiowego a nawet można by rzec dużą naiwność nie mogłaby ona zawrzeć umowy pożyczki bez udziału pozostałych wskazanych w akcie oskarżenia osób , to jest D. M. , H. S. , R. T. oraz osoby o imieniu G. , którzy działali w krótkich odstępach czasu ze z góry powziętym , bezpośrednim zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd przedstawiciela (...) do co zamiaru i możliwości spłaty kredytu przez K. M.

(1)i doprowadzili (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8000zł. Wskazani oskarżeni zaplanowali także, że wprowadzenie w błąd ma nastąpić poprzez przedłożenie przez oskarżoną K. M.

(1)uprzednio przygotowanego podrobionego i fikcyjnego zaświadczenia o jej zatrudnieniu co dawało gwarancję uzyskania pożyczki. Wobec powyższego sąd uznał, że oskarżeni K. M.

(1), R. T. , D. M. i H. S. w okresie od 9 maja 2012 r. do 14 maja 2012 w W. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim podrobieniu przez inną osobę, zaświadczenia K. M.

(1)o zatrudnieniu i zarobkach osiąganych w Spółce (...) Sp. z o.o. z/ś w W. , posłużyli się nim jako autentycznym przedkładając go w (...) Oddział w W. , czym wprowadzili w błąd uprawnionego pracownika kasy, co do rzetelności dokumentu, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia cudzym mieniem w łącznej kwocie 8000 zł, stanowiącej wysokość udzielonej K. M.

(1)pożyczki, czym działali na szkodę (...) im. (...) czym wyczerpali znamiona czynu z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Wymierzając kary oskarżonym D. M. , R. T. i H. S. sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu co przejawia się w działaniu zaplanowanym, nastawionym na uzyskanie szybkiego , łatwego zysku oraz w wysokości wyrządzonej szkody. W odniesieniu do tychże oskarżonych jako okoliczność obciążającą sąd potraktował ich uprzednią karalność , natomiast za szczególnie obciążające w odniesieniu do oskarżonej H. S. sąd uznał jej wielokrotną karalność za przestępstwa przeciwko mieniu. Okoliczności łagodzących w odniesieniu do oskarżonych D. M. , H. S. i R. T. sąd się nie dopatrzył. Za taką okoliczność w odniesieniu do oskarżonej H. S. nie może być uznane jej przyznanie się do czynu na rozprawie głównej albowiem owo przyznanie nie ma nic wspólnego z krytycznym stosunkiem do czynu, nie jest wyrazem skruchy, ale działaniem wyrachowanym, nastawionym na uzyskanie najkorzystniejszego rozstrzygnięcia. Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności wymierzona wobec oskarżonej D. M. kara 6 miesięcy pozbawienia wolności a wobec oskarżonych R. T. i H. S. kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności są adekwatne do stopnia zawinienia każdego z nich , społecznej szkodliwości czynu uwzględniają właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowych sposób życia każdego z oskarżonych oraz cele prewencji szczególnej i ogólnej. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych kar wobec oskarżonych D. M. i R. T. uznając, że nie są oni na tyle zdemoralizowanymi aby wymagali oddziaływania resocjalizacyjnego w warunkach izolacji więziennej a warunkowe zawieszenie wykonania kary zrealizuje względem tych oskarżonych cele kary i powstrzyma ich od naruszania porządku prawnego. Wyznaczony okres 3 lat próby w wystarczającym stopniu umożliwi weryfikację ich postawy dając odpowiedź na założoną pozytywną prognozę kryminologiczną. Natomiast wysoki stopień demoralizacji oskarżonej H. S. , co związane jest z wyjątkowo nagannym dotychczasowym trybem życia i wielokrotnym karaniem za przestępstwa podobne wykluczały przyjęcie wobec tejże oskarżonej pozytywnej prognozy kryminologicznej . Sąd uznał , że przesłanki z art. 69§1 i 2 kk w stosunku do oskarżonej H. S. nie zostały zrealizowane a oskarżona nie daje gwarancji przestrzegania porządku prawnego w przyszłości . Zgodnie z przepisem art. 46 § 1 k.k. w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Na podstawie art. 46§1 kk korzystając z możliwości wskazanego wyżej przepisu orzeczono od oskarżonych H. S. , R. T. , D. M. na rzecz pokrzywdzonego Spółdzielczej (...) w O. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwot po 1870 złotych. Jako, że kwota 520 złotych z udzielonej pożyczki została wpłacona przez nieustalona osobę w dwóch ratach przelewami w lipcu 2012r. a działanie wszystkich oskarżonych było objęte porozumieniem winni oni partycypować w obowiązku naprawienia szkody w równych częściach czyli każdy po ¼ z kwoty 7470 złotych pozostałej po odjęciu kwoty 520 złotych z kwoty 8000 złotych pożyczki. W przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym R. T. , H. S. , D. M. z urzędu orzeczono w oparciu o §14 ust 2 pkt 3, §16 , §19 pkt 1 , §20 oraz §2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stosownie do wniosków obrońców każdego z oskarżonych. Każdy z obrońców wnosił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 619, 92 złotych a powyższa kwota mieści się w stawkach określonych wyżej wymieniony rozporządzeniem . Sąd zwolnił oskarżonych R. T. , D. M. i H. S. od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierzył im opłat uznając, że powyższe uzasadnia sytuacja materialna każdego z wyżej wymienionych oskarżonych . Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o przepis art. 624§1 kpk w zw. z art. 17 ust 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych w zw. z art. 624 §1 kpk . Wobec złożenia wniosków o uzasadnienie wyroku w części dotyczącej oskarżonych H. S. , D. M. i R. T. sąd w ograniczył stosowny zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których dotyczyły wnioski.