Sygn. akt: XU-44/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 18 grudnia 2014r. we Wrocławiu sprawy z odwołania E. M. działającej w imieniu małoletniego W. M. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 22 października 2013r. znak: WZON. (...) w sprawie małoletniego W. M. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie. UZASADNIENIE Wnioskodawczyni E. M. przedstawiciel ustawowy małoletniego W. M. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 20 grudnia 2013r., który utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia 18 września 2013r. Powiatowy Zespól do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. na posiedzeniu w dniu 18 września 2013r. zaliczył małoletniego W. M. do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim od 16 roku życia do 30 września 2018r., symbol przyczyny niepełnosprawności 11-I. We wniesionym od tego orzeczenia odwołaniu wnioskodawczyni wnosiła o zmianę orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu i ponowną ocenę stanu zdrowia dla celów ustalenia iż małoletni W. M. z uwagi na stan zdrowia jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że małoletni z uwagi na stan zdrowia wymaga częściowej pomocy osób drugich w codziennym funkcjonowaniu. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : Wnioskodawczyni E. M. w imieniu małoletniego W. M. ur. (...) , w dniu 05 sierpnia 2013r. wystąpiła do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności w związku z wygaśnięciem terminu ważności poprzedniego orzeczenia dla celów zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze i uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego. W dniu 18 września 2013r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. wydał orzeczenie o zaliczeniu małoletniego do lekkiego stopnia niepełnosprawności od 16 roku życia do 30 września 2018r., symbol przyczyny niepełnosprawności 11 - I. Z wydanym orzeczeniem wnioskodawczyni nie zgodziła się i wniosła odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w woj. (...) . Na skutek wniesionego odwołania Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) na posiedzeniu w dniu 22 października 2013r. orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. utrzymał w mocy. Dowód: akta WZON. (...) Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014r. Sąd na zasadzie art.468 § 1 i § 2 pkt 4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego diabetologa na okoliczność ustalenia czy małoletni wnioskodawca W. M. może zostać zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – t.j. Dz.U. z 2011r., Nr 127, poz.721 oraz § 3 pkt 2 rozp. MGPiPS z dnia 15 lipca 2003r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności – Dz.U.139, poz.
- W wydanej w dniu 20 maja 2014r. opinii biegły sądowy diabetolog rozpoznał u wnioskodawcy cukrzycę typu 1 leczoną metodą osobistej pompy insulinowej i wydał opinię, że małoletni wnioskodawca, nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Dowód: opinia biegłego sądowego z dnia 20.05.2014r. - k. 14 akt. Postanowieniem z dnia 02 czerwca 2014r. Sąd na zasadzie art.468 § 1 i § 2 pkt 4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego: specjalisty chorób dzieci, psychologa i psychiatry na okoliczność ustalenia czy małoletni wnioskodawca W. M. może zostać zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – t.j. Dz.U. z 2011r., Nr 127, poz.
- W wydanej w dniu 25 lipca 2014r. opinii biegły sądowy specjalista chorób dzieci rozpoznał u małoletniego wnioskodawcy cukrzycę typu 1 i wydał opinię, że małoletni W. M. nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Dowód: opinia biegłego sądowego z dnia 25.07.2014r. – k. 23 - 25 as. W wydanej w dniu 03 października 2014r. opinii biegły sądowy psychiatra i psycholog na podstawie wywiadu ustalili objawy zespołu ADHD u małoletniego i wydał opinię, że małoletni W. M. nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Dowód: opinia biegłego sądowego z dnia 03.10.2014r. – k.
- Z wydanymi w sprawie opiniami nie zgodziła się wnioskodawczyni, ale nie wniosła do nich merytorycznych zastrzeżeń. Podtrzymała jedynie swoje stanowisko zawarte w odwołaniu o stanie zdrowia syna. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanych opinii w sprawie. Sąd zważył, co następuje : Odwołanie wnioskodawczyni działającej w imieniu małoletniego W. M. nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów: Zgodnie z art.2 pkt.10 i art.3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – t.j. Dz.U. z 2011r., Nr 127, poz.721, niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy. Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki. W art.4 cyt. ustawy ustawodawca zawarł definicję stopni niezdolności do pracy i tak zgodnie z ust. 1 do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Stosownie do ust.4 art.4 cyt. ustawy niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspakajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Dla oceny stanu zdrowia małoletniego W. M. i ustalenia stopnia niepełnosprawności wydane zostały w sprawie opinie biegłego sądowego diabetologa, specjalisty chorób dzieci, psychiatry i psychologa. Zdaniem biegłych sądowych małoletni wnioskodawca nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, a orzeczenie WZON z dnia 22 października 2013r. jest zasadne. Zdaniem biegłych sądowych aktualnie w stanie zdrowia wnioskodawcy nie stwierdza się tak znacznego naruszenia sprawności organizmu, które skutkowałoby ustaleniem stopnia umiarkowanego. Małoletni W. M. jest samodzielny w codziennym funkcjonowaniu i wypełnianiu swoich obowiązków, nie wymaga pomocy drugiej osoby w pełnieniu ról społecznych. Sąd podzielił dokonane przez biegłych sądowych ustalenia i przyjął wydane w sprawie opinie za podstawę swego rozstrzygnięcia. Biegli sądowi, którzy wydali opinię w niniejszej sprawie są specjalistami o dużej wiedzy merytorycznej i praktycznej, są lekarzami niezależnymi od stron. Zgodnie z art.282 § 2 kpc w związku z art.283 § 2 kpc biegły wydający opinię w sprawie złożył przed objęciem funkcji przysięgę, którą jest związany i Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłego jak i jego rzetelności przy wydaniu opinii. Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art.233 §1 kpc – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Skoro wydane w sprawie opinie biegłych sądowych są jasne, logiczne w zasadzie nie podważane przez wnioskodawcę poprzez merytoryczne zastrzeżenia, Sąd przyjął je za podstawę swojego orzeczenia. Małoletni Wnioskodawca nie spełnia więc kryteriów niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym o jakim mowa w art.4 ust.2 cyt. ustawy z 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych . Mając więc na uwadze treść opinii wydanych przez biegłych sądowych, oraz przeprowadzone wyżej rozważania Sąd uznał, że nie było podstaw do zaliczenia wnioskodawcy do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wydający w sprawie opinię biegli sądowi uznali orzeczenie WZON z dnia 22 października 2013r. za prawidłowe w zakresie, w jakim małoletni wnioskodawca został zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim do dnia 30 września 2018r. Brak więc, było podstaw do orzeczenia u wnioskodawcy umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W związku z tym odwołanie wnioskodawczyni działającej w imieniu małoletniego W. M. nie może zostać uwzględnione i podlega oddaleniu Z tych względów na zasadzie art. 477 14 § 1 kpc należało orzec jak w sentencji.