Sad powszechny, V U 6500/14

Sygn. akt VU 6500/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2015 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Agnieszka Leżańska Protokolant Iwona Jasińska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku M. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do emerytury na skutek odwołania M. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 9 października 2014 r. sygn. (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 6500/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 9 października 2014 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił wnioskodawcy M. J. prawa do emerytury, z uwagi na brak 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz brak wymaganego stażu 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy do stażu pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył okresu zatrudnienia w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. w okresie od 2 października 1978 roku do 3 czerwca 1996 rok u, bowiem w tym okresie nie był on pracownikiem spółdzielni, ale jej członkiem. Ponadto, organ rentowy nie zaliczył do stażu pracy okresu od 2 października 1978 roku do 31 grudnia 1979 roku w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej, ponieważ brak dni obrachunkowych w tym okresie. W odwołaniu z dnia 14 listopada 2014 roku ,pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości przez przyznanie M. J. prawa do emerytury, kwestionując odmowę zaliczenia spornego okresu do pracy w warunkach szczególnych oraz spornego okresu jako okresu zatrudnienia. Wnosił również o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. wniósł o oddalenie odwołania powielając argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: M. J. , urodzony w dniu (...) 1954 roku, złożył w dniu 19 września 2014 roku, wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Wnioskodawca nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (dowód: wniosek o emeryturę k. 1-4 w aktach ZUS). M. J. na dzień 1 stycznia 1999 roku legitymuje się stażem ubezpieczeniowym w wymiarze 24 lata, 10 miesięcy i 24 dni (dowód: decyzja z dnia 9 października 2014 r. k. 20 akt ZUS). Do stażu pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy żadnego okresu zatrudnienia (dowód: decyzja z dnia 9 października 2014 r. k. 20 akt ZUS, odpowiedź na odwołanie k. 14-15 akt). Organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy do ogólnego stażu pracy okresu wykonywania pracy w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. od dnia 2 października 1978 roku do 31 grudnia 1979 roku, z uwagi na brak dni obrachunkowych w tym okresie, a do pracy w szczególnych warunkach okresu członkostwa w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. od dnia 2 października 1978 roku do 3 czerwca 1996 roku (dowód: decyzja z dnia 9 października 2014 r. k. 20 akt ZUS, odpowiedź na odwołanie k. 14-15 akt). W okresie od dnia 2 października 1978 roku do dnia 3 czerwca 1996 roku M. J. pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. na stanowisku spawacza. W dniu 31 października 1978 roku M. J. złożył wniosek o przyjęcie go w poczet członków spółdzielni i wniosek ten uwzględniono. M. J. z dniem 30 kwietnia 1996 roku został wykreślony z rejestru członków spółdzielni (dowód; świadectwo pracy z dnia 3 czerwca 1996 roku k. 68 akt osobowych, wniosek z dnia 31 października 1978 roku k. 4 akt osobowych, uchwała nr (...) k. 63 akt osobowych ). W spółdzielni nie obowiązywały sztywne reguły dotyczące rozpoznania wniosku o przyjęcie w poczet członków, wniosek taki mógł być rozpoznany w przeciągu kilku dni lub nawet w przeciągu dwóch lat (dowód: zeznania świadka Z. W. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 7.58 do minuty 18.30). Spółdzielnia Kółek Rolniczych zajmowała się wykonywaniem prac rolniczych, wykonywaniem usług budowlanych i transportowych oraz innych na rzecz różnych podmiotów. Wnioskodawca w spółdzielni tej pracował początkowo na stanowisku ślusarza, zaś po zdobyciu uprawnień spawalniczych, został zatrudniony na stanowisku spawacza w brygadzie, która była oddelegowywana do pracy na rzecz różnych przedsiębiorców. Pracował codziennie po 8 godzin. Z dniem 4 stycznia 1980 roku, wnioskodawcy został przedstawiony zakres obowiązków dotyczących ochrony przeciwpożarowej spawacza. Wnioskodawca w ramach swoich obowiązków wykonywał prace spawacza przy naprawie szczotek w oczyszczalni, przy cementowni. Wycinał przy pomocy palnika uszkodzony element i spawał nowy. Ponadto, w zależności od potrzeb, wykonywał inne prace na oczyszczalni, dotyczące prac porządkowych, które wykonywał ręcznie przy użyciu łopaty (dowód: angaże dotyczące ślusarza k. 24, zakres obowiązków spawacza k. 27 akt osobowych, zeznania świadka Z. W. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 7.58 do minuty 18.30, zeznania świadka J. J. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 19.03 do minuty 24.01, zeznania świadka T. M. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 24.11 do minuty

1. 10). W spółdzielni zatrudnieni byli pracownicy na podstawie umowy o pracę, ale również pracowały osoby przyjęte w poczet członków spółdzielni. Ich wynagrodzenia różniły się, albowiem pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę otrzymywali miesięczne wynagrodzenie w przeliczeniu do dniówek obrachunkowym. Natomiast członkowie spółdzielni, dodatkowo poza stałym miesięcznym wynagrodzeniem wyliczanym w przeliczeniu do dniówek obrachunkowych, uczestniczyli w podziale zysku po roku obrachunkowych po walnym zgromadzeniu (dowód: zeznania świadka Z. W. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 7.58 do minuty 18.30, zeznania świadka J. J. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 19.03 do minuty 24.01, zeznania świadka T. M. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 24.11 do minuty
2. 14). M. J. był wynagradzany według zasad określonych w regulaminie opłat za prace członków i domowników (dowód: angaż z dnia 28 listopada 1983 roku k. 17 akt osobowych). M. J. w wykonywaniu swoich obowiązków był podporządkowany zwierzchnictwu spółdzielni. Wykorzystywał urlop wypoczynkowych. Podpisywał listę obecności, a spółdzielnia opłacała za niego składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy (dowód: zeznania świadka Z. W. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 7.58 do minuty 18.30, świadectwo pracy z dnia 3 czerwca 1996 roku k. 68 akt osobowych). Wnioskodawca, jako członek Spółdzielni informowany był o zebraniach w Spółdzielni i brał w nich udział, natomiast nie był członkiem Zarządu i nie brał udziału w zebraniach tego Zarządu (dowód: zeznania świadka Z. W. protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku nagranie od minuty 7.58 do minuty 18.30) Wnioskodawcy zostało wystawione w dniu 2 października 2014 roku świadectwo pracy w warunkach szczególnych, w którym wskazano, iż w okresie zatrudnienia od 2 października 1978 roku do dnia 3 czerwca 1996 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy spawaniu na stanowisku spawacz wymienionym w wykazie A, dział XIV poz. 12 pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Głównego (...) z dnia 25 lipca 1983 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy (dowód: świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach k. 18). Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów i zważył, co następuje: odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
3. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2). W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało rozpoznać w aspekcie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Z treści § 4 tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, - ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie kwestią sporną między stronami było to, czy wnioskodawca posiada wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu, a jednocześnie nie budzi żadnych wątpliwości – wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest 25 lat, ukończył 60 lat i nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego. Organ rentowy zakwestionował bowiem możliwość zaliczenia wnioskodawcy do szczególnego stażu pracy okres zatrudnienia w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. od 2 października 1978 roku do 3 czerwca 1996 roku a zasadach członkostwa w tej Spółdzielni. W ocenie Sądu, zakwestionowane przez pełnomocnika wnioskodawcy członkostwo M. J. w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. w świetle dokumentów zebranych w jego aktach osobowych, w tym jego podania o przyjęcie w poczet członków z dnia 31 października 1978 roku (k. 4) oraz świadectwa pracy z dnia 3 czerwca 1996 roku (k. 68), pisma walnego zgromadzenia z dnia 16 kwietnia 1996 roku (k. 67) i uchwały walnego zgromadzenia członków Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. z dnia 30 kwietnia 1996 roku (k. 63), nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Sąd zauważa, że w aktach osobowych M. J. nie znajdują się żadne dokumenty określające pewną datę, od której został przyjęty w poczet członków, a także przesłuchani w sprawie świadkowie oraz sam wnioskodawca, nie posiadają wiedzy odnośnie tej okoliczności Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, iż w aktach osobowych wnioskodawcy brak jest umowy o pracę, z której wynikałoby, że wnioskodawca był właśnie na jej podstawie zatrudniony w Spółdzielni. Z tych wszystkich względów w ocenie Sądu, wnioskodawca reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, nie udowodnił, aby w okresie nie uznanym przez ZUS do ogólnego stażu pracy, był zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Podkreślenia wymaga, iż pracodawca wnioskodawcy w dniu 3 czerwca 1996 roku wystawił mu świadectwo pracy, w którym wskazał, że wnioskodawca był członkiem Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. , a wykreślił zdanie dotyczące zatrudnienia. Wnioskodawca tego świadectwa pracy nie kwestionował. Dopiero na etapie postępowania w sprawie o przyznanie prawa do emerytury, wobec braku wymaganych ustawą okresów stażu pracy, wnioskodawca podnosił, iż ze spółdzielnią łączył go stosunek pracy na podstawie umowy o pracę, a nie stosunek członkostwa. W tej sytuacji stwierdzić należy, i okres za który zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne, nie jest okresem składkowym z tytułu pracowniczego ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 29 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach, ale pozostaje okresem składkowym ubezpieczenia członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej (art. 6 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 8 ust. 4 i art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). Odnosząc się natomiast do drugiej przyczyny odmowy przyznania prawa do emerytury, to wskazać należy, iż twierdzenie pełnomocnika ubezpieczonego, iż fakt bycia członkiem Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. nie wyklucza uznania tego okresu pracy, za pracę w szczególnych warunkach, skoro w rzeczywistości taką pracę wykonywał, nie znajduje podstaw prawnych. Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Okresy pracy w warunkach szczególnych, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) akt ten stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia, zwanych dalej "wykazami". W myśl § 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracowniczym. Stosownie do art. 2 k.p. pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowę o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. A contrario osoba zatrudniona na innej podstawie prawnej niż wskazana w § 2 k.p. , nie jest pracownikiem. A zatem nie jest pracownikiem osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy agencyjnej oraz umowy o pracę nakładczą. Pracownikami nie są natomiast członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych,. Takie stanowisko w tej kwestii zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 stycznia 2005r., II UK 136/04 stwierdzając, że przepisy art. 32 ustawy o emeryturach i rentach obejmują pracę wykonywaną w ramach stosunku pracy, a nie stosunku członkostwa w spółdzielni, powołując się na podobny pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 marca 2003r. ( publ. Prawo Pracy 2003, nr 9). Również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 czerwca 2004r., P 17/03, OTK ZU 2004 nr 6a, poz. 57 (Dz. U. Nr 144, poz. 1530) nie zakwestionował ograniczenia prawa do wcześniejszej emerytury, z uwagi na wykonywanie zatrudnienia tylko w charakterze pracownika. Sąd Apelacyjny w Łodzi, w sprawie III AUa 407/13, w wyroku z dnia 10 stycznia 2014r. podzielił tą argumentację stwierdzając, że wnioski wypływające z wykładni logiczno – językowej art. 32 ustawy o emeryturach i rentach oraz przepisów rozporządzenia z 7 lutego 1983r. (w przepisach tych mowa tylko o pracowniku), z wykładni systemowej, z wykładni historycznej (w świetle unormowań obowiązujących przed reformą ubezpieczeń społecznych w 1998r. prawo do wcześniejszej emerytury z uwagi na zatrudnienie w szczególnych warunkach dotyczyło jedynie pracowników), a także celowościowej (zamiarem ustawodawcy reformującego ubezpieczenia społeczne nie było modyfikowanie reguł dotyczących przyznawania tego prawa), zmuszają do przyjęcia tezy, że przepisy art. 32 ustawy o emeryturach i rentach nie mogą być inaczej rozumiane jak tylko w ten sposób, że prawo do emerytury w wieku niższym niż ogólny wiek emerytalny przysługuje jedynie pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach. Zróżnicowanie uprawnień podmiotów w zależności od tego, czy praca wykonywana jest w ramach stosunku pracy, czy też na podstawie innych stosunków prawnych w obszarze prawa pracy ma charakter podstawowy i wiąże się ze szczególnymi cechami stosunku pracy, które jakościowo odróżniają go od innych stosunków prawnych, w ramach których świadczona jest praca. Wskazać także należy, że wynikające z unormowań art. 32 ustawy o emeryturach i rentach zróżnicowanie uprawnień ubezpieczonych stanowi konsekwencje wcześniej istniejących różnic między pracowniczym i pozapracowniczym ubezpieczeniem społecznym, które wyrażały się przede wszystkim w szczególnym ukształtowaniu wysokości i zasad opłacania składek na ubezpieczenie społeczne w zależności od tego, czy ubezpieczony wykonywał pracę jako pracownik, czy też jako inna osoba zatrudniona. Zatrudnienie wynikające ze stosunku członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej nie odpowiada warunkom opisanym w art. 22 §2 k.p. , bowiem z jego istoty wynikają prawa i obowiązki niewystępujące w stosunku pracy, a wynikające z art. 18 ustawy z 1982r. - Prawo spółdzielcze , np.: prawo do uczestnictwa w wlanym zgromadzeniu lub zebraniu grupy członkowskiej, do wybierania i bycia wybieranym do organów spółdzielni, do udziału w nadwyżce bilansowej, do świadczeń spółdzielni w zakresie jej statutowej działalności oraz prawo do zaskarżania uchwał walnego zgromadzenia spółdzielni, obowiązek wniesienia wkładu. Z powyższych względów okres taki nie może zostać zaliczony do okresu, od którego zależy nabycie prawa do wcześniejszej emerytury z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych {wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25.04.2012r., (...) 383/1 1, Lex nr 1215134; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia !2.02.2013r., III AUa 1360/12, Lex nr 1289747; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z !.02.2012r., III AUa 1547/11, LEX nr 1115422, wyrok Sądu Najwyższego z 8.12.2009r., I UK 186/09, OSNP 2011/13-14/189, wyrok Sądu Najwyższego z 21.10.2009r., I UK 115/09, LEX nr 558571, wyrok Sądu Najwyższego z 25.01.2005r„ I UK 142/04, OSNP, 2005/17/272, wyrok Sądu Najwyższego z 18.01.2005r., II UK 136/04, LEX nr 602703). Prezentowane przez skarżącego stanowisko, iż jego praca w rolniczej spółdzielni produkcyjnej niczym nie różniła się od pracy wykonywanej przez pracowników tej spółdzielni, a zatem winien być traktowany tak jak pracownik, nie jest trafne. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2005r. ( I UK 142/04, OSNP 2005/17/272), podkreślono znaczące różnice pomiędzy pracą w ramach stosunku pracy a pracą w ramach członkostwa w spółdzielni. Sąd Najwyższy zaznaczył, że nie chodzi tyle o różnice niejako „fizyczne” (w rozumieniu rodzaju, ilości, sposobu wykonywania pracy), ale formalnoprawne, a ten punkt widzenia jest rozstrzygający. Zachodzi bowiem zasadnicza różnica między pracą wykonywaną w ramach stosunku pracy, a pracą świadczoną w ramach stosunku członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej. W tym drugim wypadku prawo i obowiązek świadczenia pracy wynika ze stosunku członkostwa w spółdzielni, z którym wiąże się między innymi prawo udziału w jej zarządzaniu poprzez jej organy i inne rozwiązania instytucjonalne właściwe ruchowi spółdzielczemu, co ma określony wpływ na sposób organizacji pracy i podporządkowanie w procesie jej świadczenia. W wyroku z dnia 8 grudnia 2009 r. (I UK 186/09 OSNP 2011/13-14/189) Sąd Najwyższy po raz kolejny wyraził pogląd, że w przypadku nawiązania z pracownikiem spółdzielni produkcyjnej stosunku członkostwa dochodzi do dorozumianego rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron. Członek tej spółdzielni nie może pozostawać z nią w pracowniczym stosunku zatrudnienia. W rezultacie okres wykonywania pracy w charakterze członka nie może zostać zaliczony do stażu pracowniczego, od którego zależy nabycia prawa do wcześniejszej emerytury. Prawa i obowiązki członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych są uregulowane w odmienny sposób od praw i obowiązków pracowniczych. Aktem regulującym wykonywanie pracy przez członków spółdzielni była w spornym okresie ustawa z dnia 16 września 1982r. - Prawo spółdzielcze (tekst jednolity - Dz.U. z 2003r. Nr 188, poz. 1848 z zm.), która obowiązuje od 1 stycznia 1983r. Przepis art. 155 § 1 prawa spółdzielczego stanowi, że zdolny do pracy członek spółdzielni ma prawo i obowiązek pracować w spółdzielni w rozmiarze ustalanym corocznie przez zarząd, stosownie do potrzeb wynikających z planu działalności gospodarczej spółdzielni. Możliwe jest także zatrudnienie osób niebędących członkami spółdzielni na mocy art. 157 ustawy, zgodnie z którym spółdzielnia poza członkami i domownikami może zatrudniać stosowanie do swoich potrzeb również inne osoby na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innego stosunku prawnego, którego przedmiotem jest świadczenie pracy. Z przepisów tych wynika dostatecznie, że członkowie spółdzielni produkcyjnej mogą świadczyć pracę na rzecz spółdzielni wyłącznie w oparciu o stosunek członkostwa. Umowa o pracę lub umowy cywilnoprawne mogą zaś być zawierane jedynie z osobami, które nie są członkami rolniczej spółdzielni produkcyjnej. Tak więc członek rolniczej spółdzielni produkcyjnej nie może świadczyć pracy na podstawie umowy o pracę. Choć zatem niektóre prawa i obowiązki związane z wykonywaniem pracy członka spółdzielni mogą być podobne lub identyczne jak wynikające z zatrudnienia pracowniczego, to w sensie formalnoprawnym występują tu zasadnicze różnice i to one mają znaczenie. Nie jest natomiast tu tak istotne, że sama praca była świadczona w sposób podobny do pracy zwykłych pracowników. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca był członkiem Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej, brał udział w zebraniach Spółdzielni i był wynagradzany wg zasad wynagradzania członków i domowników rolniczych spółdzielni produkcyjnych. Świadczył zatem swą pracę w związku i z powodu członkostwa w Spółdzielni. Wszystkie powyższe okoliczności świadczą zatem o tym, że w tym właśnie reżimie wykonywał swą pracę. Natomiast brak jest podstaw do twierdzenia, że pomimo, iż był członkiem spółdzielni, w rzeczywistości był zatrudniony w ramach stosunku pracy, bo to na mocy obowiązujących w spornym okresie przepisów spółdzielczych było wyłączone. Biorąc zatem pod uwagę, że wnioskodawca w spornym okresie pracował jako członek Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B. , a zatem nie wykonywał pracy jako pracownik w rozumieniu art. 2 k.p. , okresu tego nie można zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach. Określenie warunków w jakich ta praca była świadczona przez wnioskodawcę jest bez znaczenia, gdyż z uwagi na świadczenie jej poza pracowniczym stosunkiem pracy jej wykonywanie nie może być uznane za pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Na marginesie wskazać należy, iż również T. M. organ rentowy odmówił przyznania prawa do wcześniejszej emerytury decyzją z dnia 25 marca 2011 roku, uznając, że w okresie od 23 października 1978 roku do 30 kwietnia 1996 roku nie był on pracownikiem Spółdzielni, ale jej członkiem. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem z dnia 28 lipca 2011 roku oddalił odwołanie T. M. od tej decyzji (k. 11 akt VU 504/11). Apelacja wnioskodawcy została przez Sąd Apelacyjny w Łodzi w sprawie III AUa 1219/11 wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 roku oddalona (k. 31 akt VU 504/11). Biorąc pod uwagę powyższe uznać należało, iż w toku procesu wnioskodawca nie wykazał, by pracował w warunkach szczególnych w ilości, co najmniej 15 lat. Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 100 ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawo do świadczenia (in abstracto) powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do jego nabycia, w niniejszej sprawie nie jest zatem dopuszczalne wydanie wyroku ustalającego spełnienie przez ubezpieczonego jednej z przesłanek wymaganych do nabycia prawa do świadczenia (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2010 r., I UK 262/09, LEX nr 585728; z dnia 9 marca 2010 r., I UK 267/09, Monitor Prawa Pracy 2010 nr 7, s. 382 i z dnia 7 kwietnia 2011 r., I UK 363/10, LEX nr 863948). Regułą bowiem jest, iż sąd ubezpieczeń społecznych w trybie rozpoznania odwołania od decyzji organu rentowego "przyznaje" konkretne świadczenie lub określa jego wysokość (wyrok Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2008 r., I UK 267/07, LEX nr 607443). Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. , orzekł, jak w sentencji.