Sad powszechny, X U 1414/14

Sygn. akt: X U 1414/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2015 roku Sąd Okręgowy w Katowicach X Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Reszczyńska - Łoboda Sędziowie/Ławnicy: Protokolant: Anna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 roku w Katowicach odwołania S. K. ( S. K. ) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. z dnia 4 kwietnia 2014 roku Nr: (...)- (...) -1/5 w sprawie S. K. ( S. K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. o prawo do emerytury górniczej bez względu na wiek oddala odwołanie SSO Barbara Reszczyńska - Łoboda Sygn. akt: XU 1414/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 4 kwietnia 2014r., rozpoznając wniosek ubezpieczonego z dnia 20 sierpnia 2013r., organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu S. K. prawa do emerytury górniczej w oparciu o przepisy art. 50 e ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W uzasadnieniu wskazał, że ubezpieczony nie spełnia warunków do ustalenia emerytury górniczej bez względu na wiek ponieważ nie udowodnił wymaganego 25 – letniego okresu pracy górniczej. Od decyzji tej ubezpieczony reprezentowany przez adwokata A. K. , wniósł odwołanie domagając się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do emerytury górniczej oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych; ewentualnie o uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniósł o zobowiązanie pracodawcy – (...) S. A. KWK (...) w K. do przedłożenia zestawienia jego okresów niezdolności do pracy z wyszczególnieniem niezdolności do pracy, za które wypłacono zasiłki w związku z chorobą zawodową, o dopuszczenie dowodu z akt sprawy Sądu Okręgowego w Katowicach sygn. akt XU 2029/12 na okoliczność stwierdzonej choroby zawodowej oraz dokumentacji medycznej, o dopuszczenie dowodu z akt sprawy Sądu Okręgowego w Katowicach sygn. akt XU 2029/12 – postanowienia z dnia 5 lutego 2014r. o przekazaniu organowi rentowemu wniosku o prawo do emerytury z art. 50 e ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Podniósł, że z uwzględnieniem okresów niezdolności do pracy z tytułu choroby zawodowej legitymuje się okresem pracy górniczej w rozumieniu art. 50 e ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie odwołania ubezpieczonego. Sąd ustalił i zważył co następuje: Ubezpieczony S. K. ( ur. (...) ) w dniu 16 maja 2012r. złożył w organie rentowym wniosek o emeryturę górniczą. Choroba zawodowa skóry stwierdzona została u ubezpieczonego Decyzją Państwowego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia (...) . i z tego tytułu do dnia (...) pobierał on rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Decyzją z dnia 6 czerwca 2012r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury górniczej - w oparciu o regulację art. 50 a ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2013r. poz. 1440 z pózn.zm.), zwanej dalej ustawą emerytalną – stwierdzając, że ubezpieczony nie udowodnił wymaganego 25 – letniego okresu pracy górniczej – a jedynie 22 lata takiego stażu. Odwołanie ubezpieczonego od decyzji z dnia 6 czerwca 2012r. zostało oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 3 października 2012r., sygn.akt XU 2029/12. W dniu 22 lipca 2013r. ubezpieczony, za pośrednictwem pracodawcy (...) S.A. KWK (...) w K. , ponownie wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie mu prawa do górniczej emerytury. Decyzją z dnia 6 sierpnia 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do górniczej emerytury – w oparciu o przepisy art. 50 a ust. 2 ustawy emerytalnej. Wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił wymaganego 25 – letniego okresu pracy górniczej i pracy równorzędnej z praca górniczą – a jedynie 22 lata, 10 miesięcy i 18 dni takiej pracy. Prawomocnym wyrokiem z dnia 5 lutego 2014r., sygn. akt XU 3133/13, Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji z dnia 6 sierpnia 2013r. W uzasadnieniu wywiódł, że skoro odwołujący się ( ur. (...) ) składając w dniu 22 lipca 2013r. wniosek emerytalny miał ukończone 52 lata życia to jego uprawnienia do emerytury górniczej oceniać należy poprzez pryzmat przepisu art. 50 a ust. 2 ustawy emerytalnej, a przepis ten w odniesieniu do mężczyzn wymaga dla uzyskania uprawnień do emerytury górniczej w obniżonym wieku emerytalnym 50 lat życia legitymowania się 25 – letnim okresem pracy górniczej i równorzędnej. Ubezpieczony tymczasem stażem takim nie legitymuje się – na dzień wniosku o emeryturę złożonego w dniu 22 lipca 2013r. jego łączny staż pracy górniczej wynosił 22 lata, 10 miesięcy i 18 dni. Sąd zaznaczył, że podziela stanowisko wyrażone już w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie ubezpieczonego ozn. sygn. akt XU 2029/12, iż do ustalenia okresów pracy górniczej bez znaczenia pozostają okresy korzystania z wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego pozostające w związku z chorobą zawodową. Jednocześnie jednak odrębnym postanowieniem z dnia 5 lutego 2014r., sygn. akt XU 3133/13, Sąd Okręgowy w Katowicach Sąd wniosek ubezpieczonego zawarty w odwołaniu z dnia 20 sierpnia 2013r. o prawo do emerytury górniczej z art. 50 e ustawy emerytalnej przekazał organowi rentowemu celem rozpoznania i wydania decyzji. W wykonaniu powyższego zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia 4 kwietnia 2014r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury górniczej w oparciu o przepisy art. 50 e ustawy emerytalnej. W uzasadnieniu wskazał, że na dzień 30 czerwca 2013r. ubezpieczony udowodnił okres pracy wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wynoszący 22 lata, 9 miesięcy i 24 dni i jest to udokumentowany przez niego łączny okres zaliczony do ustalenia prawa do górniczej emerytury bez względu na wiek. Ubezpieczony nie udowodnił zatem wymaganego 25 – cio letniego okresu pracy górniczej. W niniejszym postępowaniu spornym pozostawało czy prawidłowo ustalił organ rentowy brak uprawnień ubezpieczonego do górniczej emerytury z art. 50 e ustawy emerytalnej. Powoływany przepis stanowi, że prawo do górniczej emerytury, bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, przysługuje pracownikom, którzy pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat (ust. 1 art. 50 e ustawy emerytalnej). Do okresów pracy górniczej zalicza się okresy niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne, bezpośrednio poprzedzone pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przypadające w czasie trwania stosunku pracy (art. 50 e ust. 2 pkt 1 ustawy emerytalnej). Ubezpieczony tymczasem we wniosku z dnia 20 sierpnia 2013r. domagał się przyznania prawa do górniczej emerytury z uwzględnieniem na staż do niej uprawniający okresów pobierania świadczeń chorobowych związanych z rozpoznaną u niego choroba zawodową. Organ rentowy wywodził, że do stażu pracy uprawniającego do górniczej emerytury nie uwzględnił ubezpieczonemu żadnych okresów niezdolności do pracy z tytułu choroby zawodowej bowiem zakład pracy KWK (...) nie wskazał aby odwołujący się korzystał z okresów niezdolności do pracy spowodowanych skutkami stwierdzonej u niego choroby zawodowej ( pismo procesowe z dnia 11 lipca 2014r. – k. 10 a.s.). Jak wynika z informacji (...) S.A. niezdolności do pracy ubezpieczonego nie były wypłacane jako skutki choroby zawodowej (pismo z dnia 31 lipca 2014r. – k. 19 a.s. wykaz wypłaconych ubezpieczonemu zasiłków chorobowych – k. 20 – 22 a.s.). Sąd po uzyskaniu kopii będących w posiadaniu pracodawcy skarżącego druków (...) oraz decyzji stwierdzającej jego chorobę zawodową (dokumenty k. 35 a.s. – koperta), a także dokumentacji medycznej ubezpieczonego z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. ((k. 44 – 45 a.s.) dopuścił dowód z opinii lekarza biegłego z zakresu chorób skórnych - na okoliczność ustalenia w oparciu o dokumentację medyczną ubezpieczonego zawartą w jego aktach emerytalnych, w aktach sądowych XU 2029/12, w aktach sprawy XU 1414/14 oraz zgromadzonych w niniejszym postępowaniu, które z wykazanych okresów czasowej niezdolności do pracy ubezpieczonego, przypadających począwszy od stwierdzenia u niego decyzją z dnia 23 czerwca 1998r. choroby zawodowej skóry, były spowodowane tą chorobą zawodową. W opinii z dnia 9 grudnia 2014r. biegła sądowa z zakresu chorób skórnych lek. med. Z. J. wskazała, że okresami czasowej niezdolności do pracy ubezpieczonego przypadającymi od stwierdzenia u niego choroby zawodowej skóry spowodowanymi tą chorobą były okresy: - 23 czerwca 1998r. – 3 lipca 1998r. (11 dni), - 4 lipca 1998r. – 20 lipca 1998r. (17 dni), - 21 lipca 1998r. – 31 lipca 1998r. ( 11 dni), - 1 sierpnia 1998r. – 7 sierpnia 1998r. (7 dni), - 15 lutego 1999r. – 18 lutego 1999r. (4 dni), - 5 grudnia 2000r. – 12 grudnia 2000r. (7 dni), - 3 stycznia 2001r. – 10 stycznia 2001r. (8 dni), - 13 czerwca 2001r. – 22 czerwca 2001r. (10 dni), - 21 lutego 2002r. – 28 lutego 2002r. (8 dni), - 11 czerwca 2003r. – 20 czerwca 2003r. (10 dni), - 7 lipca 2003r. – 11 lipca 2003r. (5 dni), - 12 lipca 2003r. – 31 lipca 2003r. ( 20 dni), - 4 maja 2004r. – 20 maja 2004r. (17 dni) – w sumie 135 dni niezdolności do pracy - opinia biegłej - k. 61 – 63 a.s.. Opinii biegłej lek. med. Z. J. nie kwestionowała żadna ze stron. Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika ubezpieczonego zgłoszonego na rozprawie w dniu 6 maja 2015r. o przesłuchanie ubezpieczonego na okoliczność jego stażu, a także okresów nieobecności w pracy spowodowanych niezdolnością do pracy związano z chorobą zawodową albowiem przeprowadzenie takiego dowodu zmierzałoby tylko do przewlekłości postępowania, a okoliczności, na jakie dowód ten miałby być przeprowadzony ustalone zostały w oparciu o wyżej wskazaną dokumentację oraz niekwestionowaną przez strony opinię biegłej z zakresu chorób skórnych. Sąd stwierdził, że tytułem wykazanych w opinii biegłej okresów niezdolności do pracy ubezpieczonego związanych z chorobą zawodową do ustalonego na dzień 30 czerwca 2013r. przez organ rentowy stażu pracy górniczej w wymiarze 22 lat, 9 miesięcy i 24 dni doliczyć należy 11 miesięcy stażu. Tym samym ubezpieczony zarówno na dzień wniosku i na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie wykazał co najmniej 25 lat pracy górniczej, z uwzględnieniem zaliczanych do takiego stażu okresów niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne, bezpośrednio poprzedzonych pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przypadających w czasie trwania stosunku pracy (art. 40 e ustawy emerytalnej). Zaznaczenia wymaga, że postępowanie cywilne w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych jest wszczynane wniesieniem przez ubezpieczonego odwołania od decyzji organu, a treść decyzji, od której wniesiono odwołanie, wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999r., sygn. II UZ 52/99, publ. OSNP 2000, nr 15, poz. 601; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 1999r., sygn. II UKN 204/99, publ. OSNP 2001, nr 5, poz. 169). Ocena legalności zaskarżonych decyzji organu rentowego musi zatem uwzględniać stan faktyczny i prawny z daty ich wydania. Taka jest bowiem specyfika postępowania odwoławczego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, którego cechę charakterystyczną stanowi to, że w każdym wypadku zakres rozpoznania i orzeczenia Sądu rozpoznającego odwołanie od decyzji organu rentowego jest wyznaczany właśnie treścią kwestionowanej przez stronę decyzji. Stwierdzić zatem należy ponownie, że zaskarżona decyzja organu rentowego z dnia jest prawidłowa. Nadmienić nadto należy, że ubezpieczony w toku postępowania odwoławczego nie przedstawił żadnych nowych dowodów na okoliczność przebytych po dniu 30 czerwca 2013r. okresów zatrudnienia. Ponadto nawet w razie ich przedstawienia winny one być poddane najpierw ocenie organu rentowego. Zaznaczenia także wymaga, że jeśli ubezpieczony nadal pozostaje w zatrudnieniu to nawet w wypadku przyznania mu prawa do emerytury w związku ze złożeniem kolejnego wniosku emerytalnego i udokumentowaniem wymaganego stażu pracy górniczej stosownie do regulacji art. 103 a ustawy emerytalnej prawo do emerytury ulegnie zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez ubezpieczonego z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego. Mając na uwadze powyższe okoliczności i przepisy Sąd na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. SSO Barbara Reszczyńska – Łoboda