Sad powszechny, XI GC 511/14

Sygn. akt XI GC 511/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy, w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Górnik Protokolant: Anna Sabinicz, po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 roku na rozprawie sprawy z powództwa M. R. i F. S. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w S. o zapłatę I. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w S. na rzecz powodów solidarnych M. R. i F. S. kwotę 7.195 zł (siedem tysięcy sto dziewięćdziesiąt pięć złotych) z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 3 lutego 2013 roku do dnia zapłaty, II. oddala powództwo w pozostałym zakresie, III. pozostawia referendarzowi rozliczenie kosztów procesu przy ustaleniu, że powodowie wygrali w 71%. Sygn. akt XI GC 511/14 Sprawa rozpoznawana była w postępowaniu zwykłym UZASADNIENIE Dnia 19 maja 2014 roku powodowie F. S. i M. R. wnieśli przeciwko pozwanej (...) spółce akcyjnej w S. pozew o zapłatę kwoty 10 100,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 3 lutego 2013 roku do dnia zapłaty oraz złożyli wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2 400,00 złotych i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 34,00 złotych, zastrzegając jednocześnie możliwość rozszerzenia powództwa na dalszym etapie postępowania. W uzasadnieniu swego żądania powodowie wskazali, iż w wyniku kolizji drogowej uszkodzony został samochód marki D. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należący do K. S. , zaś sprawca wypadku był ubezpieczony u pozwanej. Powodowie wskazali, iż poszkodowany wynajął pojazd zastępczy, który był mu niezbędny ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą związaną z przewozem osób. Pozwana zaś wypłaciła odszkodowanie, jednakże nie w pełnej wysokości. W odpowiedzi na pozew pozwana wskazała, iż decyzjami z dnia 31 stycznia 2013 roku oraz z dnia 30 czerwca 2014 roku uznała roszczenie powodów o zwrot kosztów najmu co do zasady oraz częściowo także co do wysokości, uznając za zasadny najem pojazdu przez okres 22 dni, przy uwzględnieniu stawki dobowej najmu w wysokości przyjętej przez powodów, tj. 430,50 zł brutto. Tym samym pozwana kwestionuje roszczenie powodów w zakresie kosztów najmu co do wysokości, wskazując, iż najem pojazdu zastępczego przez okres przekraczający 22 dni był niezasadny. Postanowieniem wydanym na rozprawie z dnia 3 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie Wydział XI Gospodarczy zawiesił postępowanie w sprawie z udziałem (...) spółka akcyjna w S. i podjął postępowanie z udziałem (...) spółki akcyjnej w S. . W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 18 września 2012 roku doszło do kolizji drogowej samochodu marki D. (...) o numerze rejestracyjnym (...) Stanowiącego Własność K. S. , przystosowanego do przewożenia 8 osób i wykorzystywanego przez poszkodowanego do prowadzenia działalności zawodowej polegającej na przewozie rzeczy oraz osób z samochodem, którego kierowca posiadał polisę od odpowiedzialności cywilnej u pozwanej. Szkoda została pozwanej zgłoszona dnia 24 września 2012 roku. Bezsporne, nadto dowód: Kopia dowodu rejestracyjnego – k. 10 Oświadczenie – k. 11 Zgłoszenie szkody z dnia 24 września 2012 roku – k.45 Zeznania K. S. – k. 485-485 verte Dnia 24 września 2012 roku w wyniku przeprowadzonych pierwszych oględzin uszkodzonego pojazdu został sporządzony protokół oraz wstępny kosztorys naprawy nr (...) . Dowód: Protokół – k. 46 Kalkulacja nr (...) – k. 47-53 W dniu 26 września 2012 (...) spółka akcyjna po raz pierwszy zgłosiła pozwanej potrzebę wykonania dodatkowych oględzin. Zostały one wykonane dnia 27 września 2012 roku. Dowód: Protokół – k. 8 Wydruk z poczty elektronicznej – k. 88 W dniu 1 października 2012 (...) spółka akcyjna zgłosiła pozwanej potrzebę wykonania trzecich (drugich dodatkowych) oględzin. Oględziny zostały wykonane w dniu 3 października 2012 roku i tego samego dnia przekazane za pośrednictwem poczty elektronicznej spółce (...) . Dowód: Protokół – k. 55-57 Wydruk z poczty elektronicznej – k. 89-90 Wydruk z poczty elektronicznej – k. 91 Dnia 18 października 2012 roku uszkodzony pojazd został przekazany do naprawy do serwisu (...) w P. . Dnia 19 października 2012 roku zakład naprawczy otrzymał protokół oględzin wraz z kwalifikacją. Dowód: Harmonogram naprawy pojazdu – k. 24 W dniu 22 października 2012 roku, z uwagi na wykorzystywanie przez poszkodowanego uszkodzonego pojazdu dla celów zarobkowych, wynajął on od powodów pojazd zastępczy marki R. o numerze rejestracyjnym (...) . Strony ustaliły wynagrodzenie za każdą rozpoczętą dobę najmu bez limitu kilometrów na kwotę 350 złotych netto. Bezsporne, nadto dowód: umowa – k. 12 Kopia dowodu rejestracyjnego – k. 15 Zeznania K. S. – k. 485-485 verte Serwis (...) dokonał pierwszego zamówienia części zamiennych w dniu 6 listopada 2012 roku, kolejnych w dniach 15 i 22 listopada 2012 roku. Części zamienne odebrano w dniu 15 listopada 2012 roku. Dowód: Harmonogram naprawy pojazdu – k. 24 W dniu 16 listopada 2012 roku Serwis (...) zgłosił czwarte (trzecie dodatkowe) oględziny. Zostały one wykonane dnia 20 listopada 2012 roku. W ich wyniku sporządzono kalkulację nr (...) z dnia 27 listopada 2012 roku. Dnia 21 grudnia 2012 roku serwis otrzymał za pośrednictwem poczty elektronicznej informację o uznaniu rozszerzenia zakresu naprawy o wymianę przepływomierza. Tego samego dnia nastąpiło wydanie pojazdu poszkodowanemu. Dowód: Harmonogram naprawy pojazdu – k. 24 Kalkulacja – k. 66-75 Wydruk z poczty elektronicznej – k. 530 Wynajęty pojazd zastępczy został przez poszkodowanego zwrócony dnia 21 grudnia 2012 roku. Z tytułu wynajmu pojazdu zastępczego powodowie wystawili na jego rzecz fakturę VAT o numerze (...) za 61 dni najmu, opiewającą na kwotę 26 260,50 złotych brutto, zakreślającą termin płatności do dnia 4 stycznia 2013 roku. Powodowie stali się wierzycielami wierzytelności przysługującej poszkodowanemu względem pozwanej z tytułu wystawionej faktury VAT na mocy umowy cesji wierzytelności zawartej dnia 21 grudnia 2012 roku. Dowód: potwierdzenie zwrotu pojazdu – k. 13 faktura – k. 14 umowa – k. 16 W wyniku otrzymanego zgłoszenia roszczenia o zapłatę kwoty wynikającej z wierzytelności z tytułu najmu pojazdu zastępczego pozwana wydała decyzję opatrzoną datą 31 stycznia 2013 roku i dokonując weryfikacji faktury FS (...) uznała za uzasadniony czas naprawy okres 22 dni przestoju a za stawkę dobową kwotę 260,00 złotych brutto i przyznała powodom kwotę odszkodowania w wysokości 5 720,00 złotych. Pismem z dnia 22 sierpnia 2013 roku powodowie wezwali pozwaną do zapłaty kwoty 20 540,00 zł stanowiącej różnicę pomiędzy przyznanym odszkodowaniem, a kwotą wynikającą z faktury FS (...) . W odpowiedzi pozwana poinformowała powodów, że po ponownej analizie dokumentacji szkodowej nie znalazła podstaw do zmiany stanowiska. Wskazała jednocześnie, że jej stanowisko jest ostateczne. Dowód: Pismo – k. 17 Pismo – k. 18 Pismo – k. 19-20 verte Pismo – k. 21-23 W dniu 30 czerwca 2014 roku pozwana dokonała uznania dobowej stawki za najem pojazdu zastępczego w wysokości 430,50 zł brutto. Bezsporne, nadto dowód: Pismo – k. 86 Technologicznie uzasadniony czas naprawy samochodu marki D. (...) wynikający z czasochłonności operacji przewidzianych na naprawę pojazdu wynosił 13 dni roboczych. Czas niezbędny na wykonanie naprawy przez warsztat naprawczy “ P. i (...) w P. , a tym samym uzasadniony okres wynajmu pojazdu zastępczego, uwzględniający dni wolne od pracy, czas oczekiwania na oględziny, czas potrzebny na sprowadzenie części zamiennych oraz czas organizacji pracy w warsztacie, mógł wynieść 30 dni – od 22 października 2012 roku do 20 listopada 2012 roku. Wymiana przepływomierza nie przedłużała tego czasu, zaś oczekiwanie na ostateczne potwierdzenie zaliczenia tej wymiany do szkody nie było konieczne. Dowód: akta szkody – k. 106-463 opinia biegłego – k. 495-508 ustna uzupełniająca opinia biegłego – k. 563-564 Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo okazało się uzasadnione w części. W razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody wymienione osoby mogą wzajemnie żądać naprawienia poniesionych szkód tylko na zasadach ogólnych ( art. 436 § 2 in principio k.c. ). Zgodnie z art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela ( art. 822 § 4 k.c. ). Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono ( art. 361 k.c. ). Adekwatny związek przyczynowy pełni więc, prócz przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej, również funkcję limitującą należne poszkodowanemu odszkodowanie. Bezsporne w niniejszym postępowaniu były okoliczności zdarzenia będące podstawą odpowiedzialności odszkodowawczej. Bezspornym nadto jest, iż sprawcę szkody i pozwanego łączyła umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zgodna z treścią przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.). Przepis art. 4 powyższej ustawy wskazuje, iż ubezpieczeniem obowiązkowym jest ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Stosownie do treści art. 13 ust. 2 ustawy w obowiązkowych ubezpieczeniach OC odszkodowanie wypłaca się w granicach odpowiedzialności cywilnej podmiotów objętych ubezpieczeniem. Natomiast w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego (art.22 ust. 1 ustawy). W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostawało, iż spełnione zostały ww. przesłanki, a mianowicie pozwana nie kwestionowała, iż sprawcą szkody była osoba, która była w tym czasie ubezpieczona z tytułu odpowiedzialności cywilnej u pozwanej. Co za tym idzie pozwana jest legitymowana biernie do występowania w tym procesie. Poza sporem pozostawała także umowa cesji wierzytelności przysługującej poszkodowanemu na rzecz powoda i jej ważność. Spór w istocie dotyczył ustalenia wysokości zaistniałej szkody, a konkretnie wyłącznie uzasadnionego czasu najmu pojazdu zastępczego, bowiem pozwana najpóźniej w odpowiedzi na pozew uznała żądaną przez powodów wysokość dzienną stawki za najem pojazdu zastępczego w przedmiotowej sprawie. W spornym zaś zakresie Sąd w całości oparł się dokumentach przedłożonych przez strony oraz opinii biegłego, która była spójna, logiczna oraz po jej uzupełnieniu wyczerpująca, a metodologia przyjęta przez biegłego nie może budzić zastrzeżeń. Zgodnie z wydaną w sprawie opinią, uzasadniony technologicznym i organizacyjnym czasem naprawy okres trwania umowy najmu wynosi 30 dni. Sąd przychyla się do wyjaśnień biegłego złożonych na rozprawie z dnia 3 czerwca 2015 roku, że brak jest ustalonym stanie faktycznym uzasadnienia dla aż czterokrotnego przeprowadzenia oględzin. W przedmiotowej sprawie istotą złożonej przez biegłego opinii było określenie ekonomicznie uzasadnionego czasu najmu pojazdu zastępczego. Biegły słusznie zauważył, że nie jest on tożsamy z czasem naprawy pojazdu lub też czasem, w jakim pojazd pozostaje w warsztacie naprawczym, zwłaszcza wobec opieszałości warsztatu, która w niniejszej sprawie polegała na niczym nieuzasadnionych opóźnieniach warsztatu w zamawianiu części zamiennych, czy też opóźnieniu w zgłaszaniu dodatkowych oględzin. Jak zostało to powyżej wskazane, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła i zadaniem Sądu było ustalenie okresu najmu, który pozostawał w adekwatnym związku przyczynowym z zaistniałą szkodą. Taki też okres został ustalony na 30 dni kalendarzowych. Wskazać przy tym trzeba także, że pojazd wydano poszkodowanemu w dacie uznania przez zakład ubezpieczeń wymiany przepływomierza, co uzasadnia twierdzenie, iż w istocie naprawę zakończono wcześniej i przetrzymywanie pojazdu w warsztacie – a tym samym trwanie umowy najmu w dłuższym czasie nie pozostawało w związku przyczynowym ze szkodą. Biorąc pod uwagę, iż nie była sporna pomiędzy stronami stawka dzienna, jakiej żądają powodowie tytułem najmu pojazdu, całkowita kwota należnego w niniejszej sprawie odszkodowania z tego tytułu wynosiła 12 915,00 złotych. Od powyższej kwoty należało odjąć kwotę 5 720,00 zł już przyznaną decyzją z dnia 31 stycznia 2013 roku. Wobec powyższego powództwo okazało się uzasadnione co do kwoty 7 195,00 zł. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 817 §1 k.p.c. zgodnie z żądaniem pozwu. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 i 98 k.p.c. w zw. z art. 108 k.p.c. Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. , Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Powodowie wygrali proces w 71 % i w takich proporcjach Sąd przyznał stronom koszty procesu. Szczegółowe rozliczenie kosztów, Sąd pozostawił referendarzowi w trybie art. 108 §1 k.p.c. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. ZARZĄDZENIE 1. Odnotować 2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron 3. Akta z apelacja lub za 30 dni