Sad powszechny, III W 1555/14

Sygn. akt III W 1555/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący S.S.R. Anna Glijerska-Socha Protokolant Monika Suchecka po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. sprawy: J. P. urodz. (...) w W. syna C. , E. z domu W. obwinionego o to, że: w dniu 24 lutego 2014 roku o godz. 07:45 w W. , woj. (...) , przy ul. (...) , kierując pojazdem marki T. o nr. rej. (...) , na odcinku drogi o dopuszczalnej prędkości jazdy 50 km/h poruszał się z prędkością 84 km/h, tj. za wykroczenie z art. 92a k.w. I. obwinionego J. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 92a k.w. i za czyn ten na podstawie art. 92a k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 zł (trzysta złotych); II. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 30 złotych tytułem opłaty. Sygnatura akt III W 1555/14 UZASADNIENIE Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 24 lutego 2014r. obwiniony J. P. kierując pojazdem marki T. o nr rej. (...) poruszał się w W. ulicą (...) w kierunku Placu (...) na obszarze zabudowanym, gdzie dopuszczalna prędkość wynosiła 50 km/h. Obwiniony jadąc drogą dwupasmową , lewym pasem ruchu przekroczył dozwoloną prędkość poruszając się z prędkością 84km/h. Prędkość pojazdu kierowanego przez obwinionego została zmierzona przez pełniącego w tym miejscu służbę funkcjonariusza policji P. Ł. przy pomocy laserowego przyrządu do pomiaru prędkości (...) o nr fabrycznym (...) . Powyższe urządzenie posiadało ważne do dnia 31 grudnia 2014r. świadectwo legalizacji ponownej wydane przez Dyrektora (...) w K. i spełniało wymagania rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 listopada 2007r. w sprawie wymagań , którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych . W związku ze stwierdzonym wykroczeniem funkcjonariusz Policji P. Ł. dokonał zatrzymania pojazdu obwinionego i przedstawił przyczynę zatrzymania informując o przekroczeniu prędkości . Okazał także obwinionemu na urządzeniu wynik pomiaru prędkości jego pojazdu . Obwiniony odmówił przyjęcia mandatu i zaprzeczając przekroczeniu prędkości wskazał, że poruszał się w kolumnie samochodów . Dowód: notatka urzędowa z dnia 24.02.2014r./k- 2/ świadectwo legalizacji ponownej/k- 49/ zeznania świadka P. Ł. /k- 16- 17, 57/ częściowe wyjaśnienia obwinionego J. P. /k- 5, 15-16, 56/ Obwiniony J. P. na całym etapie prowadzonego postępowania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu . Obwiniony wskazał, że jechał pojazdem marki T. o nr rej. (...) w kolumnie samochodów, lewym pasem, a Policjant przepuścił wszystkich i tylko jego zatrzymał . W trakcie jazdy nie spoglądał na prędkościomierz i nie wie z jaką prędkością się poruszał, ale w momencie gdy Policjant wyciągnął „lizaka” jechał z prędkością 45 km/h . Podał, że zauważył Policjanta z odległości 50-70 metrów, że wynik pomiaru prędkości został mu okazany , a Policjant wskazał, że jest to pomiar prędkości jego pojazdu. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu nadto zważył, co następuje: Sprawstwo i wina obwinionego J. P. co do popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości. Na powyższe wskazują zeznania świadka P. Ł. , dokument w postaci notatki urzędowej z dnia 24.02.2014r., świadectwo legalizacji ponownej, oraz częściowe wyjaśnienia obwinionego J. P. . Bezspornym jest to, że obwiniony poruszał się pojazdem marki T. o nr rej. (...) ulicą (...) w kierunku Placu (...) na obszarze zabudowanym , że na tym odcinku drogi funkcjonariusz Policji P. Ł. dokonywał pomiaru prędkości pojazdu przy pomocy laserowego miernika prędkości (...) o nr fabrycznym (...) oraz że obwiniony został zatrzymany przez funkcjonariusza Policji P. Ł. , który okazał mu wynik pomiaru prędkości wskazujący na 84km/h . Powyższe wynika zarówno z zeznań świadka P. Ł. jak i wyjaśnień obwinionego . Wobec zakwestionowania przez obwinionego J. P. prawidłowości wykonania pomiaru prędkości oraz tego, że ów pomiar dotyczył pojazdu kierowanego przez obwinionego kluczowym dowodem w sprawie były zeznania świadka P. Ł. , sporządzona przez niego notatka urzędowa oraz uzyskane w toku ponownego rozpoznania sprawy świadectwo legalizacji ponownej oraz instrukcja obsługi laserowego miernika prędkości (...) o nr fabrycznym (...) . Jak wynika z zeznań świadka P. Ł. po dokonaniu pomiaru prędkości i stwierdzeniu naruszenia przez obwinionego zasad ruchu drogowego zareagował natychmiast zatrzymując pojazd i informując o przyczynie kontroli wskazał na czym polegało naruszenie przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym oraz okazał obwinionemu wynik pomiaru pojazdu- 84km/h. Świadek P. Ł. słuchany dwukrotnie przed sądem kategorycznie stwierdził, iż zmierzona przez niego prędkość dotyczyła pojazdu obwinionego. Świadek wskazał urządzenie , którym dokonywał pomiaru, sposób wykonywania pomiaru i jego wynik . Szczegółowo opisał także zasady działania tego urządzenia podając, że w celu wykonywania pomiarów prędkości pojazdów przy pomocy laserowego miernika prędkości w sposób prawidłowy przechodził specjalne szkolenie w Szkole Policji w K. . Zeznał , że w laserowym mierniku prędkości znajdują się przyrządy celownicze i wiązka laseru jest wypuszczana na konkretny pojazd . Podał także, że w celu wykonania pomiaru może wybrać dowolny pojazd i nie ma żadnego znaczenia czy pojazd ten jedzie w kolumnie pojazdów oraz że nie ma możliwości by był to wynik innego pojazdu, nawet jeśli jedzie on w kolumnie. Jak zeznał świadek P. Ł. urządzenie, którym wykonał pomiar prędkości pojazdu obwinionego ma zasięg do kilometra i wypuszcza wiązkę laseru kierując ją na konkretny pojazd , może dokonać pomiaru prędkości tylko jednego pojazdu i nie ma możliwości mierzenia jednocześnie dwóch lub więcej pojazdów . Świadek podał, że jeżeli jedzie kolumna pojazdów można wybrać dowolny pojazd z tej kolumny i kategorycznie wskazał, że nie jest możliwe by była to prędkość innego pojazdu. Zeznania świadka są logiczne, spójne, poparte notatką urzędową i częściowo także wyjaśnieniami samego obwinionego. Nadto zeznania świadka P. Ł. w zakresie w jaki opisał on obsługę i sposób wykonywania pomiarów laserowym miernikiem prędkości znajdują także potwierdzenie w instrukcji obsługi tego urządzenia , zgodnie z którą laserowy miernik prędkości (...) posiada celownik optyczny wspomagający dokładność dokonywanego pomiaru z dużej odległości , celownik ten umożliwia wybór dowolnego celu na drodze niezależnie od liczby pojazdów oraz pasów ruchu /strona 4 instrukcji obsługi / . Na marginesie tylko wskazać także należy, że zgodnie z uzyskaną instrukcja obsługi / strona 30-32 / jeśli obiekt porusza się na wprost przyrządu wówczas prędkość zmierzona jest prędkością rzeczywistą tego obiektu, jeżeli zaś pomiaru dokonuje się z pobocza drogi co powoduje powstawanie kąta pomiędzy linią wiązki laserowej a linią ruchu pojazdu to zmierzona prędkość jest niższa niż rzeczywista tzw. efekt cosinusowy , który jest zawsze sprzymierzeńcem kierowcy. Podkreślenia wymaga, że laserowy przyrząd do pomiaru prędkości (...) o nr fabrycznym (...) , którym funkcjonariusz Policji P. Ł. dokonał pomiaru prędkości pojazdu obwinionego, posiadał ważne do dnia 31 grudnia 2014r. świadectwo legalizacji ponownej wydane przez Dyrektora (...) Urzędu (...) w K. i jak wynika z treści tego świadectwa przyrząd ten spełniał wymagania obowiązującego w dacie czynu rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 listopada 2007r. w sprawie wymagań , którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych . W kontekście opisanych wyżej dowodów wyjaśnienia obwinionego J. P. w części w jakiej zaprzecza jakoby poruszał się z prędkością 84km/h należy potraktować wyłącznie w kategoriach przyjętej linii obrony. Obwiniony J. P. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 92 a kw , który stanowi, że kto, prowadząc pojazd, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym, podlega karze grzywny. Art. 20 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym stanowi, że prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5 00 -23 00 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2 . Wymierzając obwinionemu J. P. karę sąd wziął pod uwagę jako okoliczność obciążającą znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się znacznym przekroczeniem dozwolonej prędkości bo aż o 34 km/h a tym samym rażącym naruszeniem przez obwinionego podczas jazdy podstawowej reguły prawa o ruchu drogowym . Okoliczności łagodzących sąd się nie dopatrzył. W ocenie sądu wymierzona obwinionemu kara grzywny w kwocie 300 złotych jest współmierna do stopnia zawinienia jak i społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia zapobiegawcze i wychowawcze cele kary, stopień winy oraz właściwości i warunki osobiste sprawcy i jego osobowość. Przy wymiarze grzywny sąd baczył , iż obwiniony prowadzi działalność gospodarczą z czego osiąga dochód w wysokości 2000 złotych i ma możliwości finansowe by orzeczoną grzywnę uiścić . Sąd w oparciu o przepis art. 118 §1i 3 kpw zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania w wysokości określonej stosownie do art. 118§ 4 kpw Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia / §1 pkt 1 wskazanego rozporządzenia /. O opłacie orzeczono stosownie do treści art. 21 pkt 2 w zw. z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych .