kk , zaś jako podstawę wymiaru kary wskazuje §1 art. 178 akk, 2. z opisu czynu przypisanego ustalenia o uprzednim skazaniu oskarżonego; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami powstałymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa. IX Ka 150/13 UZASADNIENIE A. K. został oskarżony o to, że w dniu 25 września 2012r. o godz. 15.40 w G. na ul. (...) woj. (...)- (...) prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny tj. samochód osobowy marki O. (...) rej. (...) , znajdując się w stanie nietrzeźwości mając o godz. 16.11 - 1 mg/l, o godz. 16.13-1,01 mg/l, o godz. 16.27 - 0,94 mg/l alkoholu wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dokonał, będąc wcześnie skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. sygn. akt (...) z dnia (...) za prowadzenie pojazdu mechanicznego znajdując się w stanie nietrzeźwości o czyn z art.
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2013r. Sąd Rejonowy Grudziądzu uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego jemu czynu, z tym ustaleniem, ze działał on umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, zaś wyrok w sprawie (...) został wydany przez Sąd Rejonowy dla W. Ś. w W. tj. występku art.
i 4 i na mocy art.
kk wymierzył jemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 4 lat tytułem próby, oddał go w tym czasie pod dozór kuratora i zobowiązał do wykonywanie pracy zarobkowej i powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, orzekł środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat, nadto zasądził od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 50 zł na cel społeczny; zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa. Wyrok zaskarżył prokurator podnosząc zarzut obrazy prawa materialnego tj. art.
kk poprzez jego zastosowanie jako podstawy skazania i wymiaru kary oskarżonego podczas gdy podstawę skazania i wymiaru kary winieni stanowić wyłącznie art.
K. za czyn z art.,
z dnia (...) . sygn. akt (...) uległo zatarciu. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez przyjęcie, ze oskarżony dopuścił się wyłącznie czynu z art.
kk i tym samym wyeliminowanie z opisu czynu zarzucanego wskazania, ze czynu dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia (...) . sygn. akt (...) za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym i wskazanie jako podstawy skazania, a następnie podstawy wymiaru kary wyłącznie art.
Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie należało stwierdzić, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził przewód sądowy gromadząc materiał dowodowy pozwalający na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów, poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, ocena których nie wykazała błędów natury logicznej i faktycznej, była zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, znajdując swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał jakie fakty uznał za ustalone, na czym opierał poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a następnie wskazał prawidłowe wnioski jakie wyprowadził z dokonanych ustaleń. Sąd odwoławczy w pełni podziela argumenty przedstawione w uzasadnieniu wniesionego środka i czyni je własnymi. Akceptuje także stanowisko Sądu Najwyższego przywołane przez skarżącego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2012 r. IV KK 59/12), wskazując na fakt, że w istocie treść przepisu art.
Zwrócić należy uwagę, ze przepis art. 178§4 kk reguluje dwie sytuacje po pierwsze przewidzianą w nim karę ponosi ten sprawca czynu określonego w art.
, który był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 k.k. popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, po drugie ten sprawca, który wymienionego czynu z art.
dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Zatem między znamieniem złamania przez sprawcę orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (ocenianego, w zależności od okoliczności, na płaszczyźnie art. 244 k.k. albo art.
) a warunkiem - najkrócej mówiąc - powtórnego prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego (także gdy sprawca, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem tego środka, popełnił wcześniej jedno z przestępstw wymienionych w art.
) nie sposób postawić prosty znak równości, również z punktu widzenia istoty zatarcia skazania i charakteru wynikających zeń skutków. Jako, że w niniejszej sytuacji oskarżonemu postawiono zarzut prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. sygn. akt (...) z dnia (...) za prowadzenie pojazdu mechanicznego znajdując się w stanie nietrzeźwości, zaś wyrok ten przed dniem wydania zaskarżonego orzeczenia uległ zatarciu, okoliczność ta winna była znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści wyroku. Skoro jednak tak się nie stało, orzeczenie wymagało korekty instancyjnej w sposób zaproponowany przez oskarżyciela. Dokonując wskazanej wyżej korekty wyroku, Sąd odwoławczy utrzymał w pozostałej części zaskarżone orzeczenie w mocy. Biorąc pod uwagę fakt, iż postępowanie odwoławcze zmierzało do naprawienia uchybienia, które stało się udziałem Sądu meriti, sąd odwoławczy uznał za słuszne by koszty procesu poniósł Skarb Państwa ( art. 634 kpk w zw. z art. 624§1kpk ).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.