2, 70 § 1 pkt 1 kk ; 2. w jego punkcie III jako podstawę prawną oddania oskarżonego S. K. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego wskazuje artykuł 73 § 1 kk . II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego S. K. od kosztów sądowych za II instancję. Sygn. akt IX Ka 612/13 UZASADNIENIE K. K. i S. K. oskarżeni zostali o to, że w dniu 5 października 2012 roku w K. działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu R. S. poprzez przytrzymywanie za ubranie, a następnie kilkukrotne uderzanie pokrzywdzonego po twarzy i po głowie, przez co pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 kk , przy czym R. S. doznał sińca i rany na twarzy, złamania korony zęba 1 górnej szczęki w obrębie szkliwa i zębiny, a obrażenia powyższe naruszyły czynności narządów jego ciała na czas powyżej dni siedmiu tj. o przestępstwo z art. 158 § 1 kk Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013r. sygn. akt II K 1066/12 orzekł, co następuje: I. oskarżonych K. K. i S. K. uznał za winnych popełnienia czynu zarzucanego im aktem oskarżenia stanowiącego przestępstwo z art. 158 § 1 kk i za ten czyn na podstawie tego przepisu wymierzył im kary po 1 roku pozbawienia wolności: II. na podstawie art. 69 §
70 § 2 kk w przypadku oskarżonego S. K. , zaś na podstawie art. 69 §
70 § 1 pkt 1 kk w przypadku oskarżonego K. K. wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okresy próby wynoszące: 3 lat co do oskarżonego S. K. i 5 lat co do oskarżonego K. K. ; III. na podstawie art. 73 § 2 kk w przypadku oskarżonego S. K. , a na podstawie art. 73 § 1 kk w przypadku oskarżonego K. K. oddał tych oskarżonych w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; IV. na podstawie art. 71 § 1 kk i art. 33 §
K. i K. K. kary grzywny w wysokości po 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych w przypadku każdego z nich; V. na podstawie art. 46 § 2 kk orzekł wobec oskarżonych K. K. i S. K. nawiązki na rzecz pokrzywdzonego R. S. w kwotach po 2000 złotych; VI. na podstawie art. 415 § 3 kpk pozostawił bez rozpoznania powództwa cywilne wniesione przez prokuratora przeciwko oskarżonym K. K. i S. K. ; VII. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator. Na podstawie art. 444 kpk zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego S. K. . Powołując się na art. 438 pkt 1 kpk wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 70 § 2 kk i art. 73 § 2 kk poprzez ich niezasadne zastosowanie i błędne uznanie oskarżonego za sprawcę młodocianego, co spowodowało, iż jako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności Sąd przyjął art. 70 § 2 kk , a oddania po dozór kuratora art. 73 § 2 kk podczas gdy w czasie czynu oskarżony miał już ukończone 21 lat. Podnosząc powyższy zarzut prokurator na podstawie art. 437 § 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. II i III i przyjęcie jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w miejsce art. 70 § 2 kk art. 70 § 1 pkt 1 kk , natomiast oddania pod dozór kuratora w miejsce art. 73 § 2 kk art. 73 § 1 kk . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelację prokuratora należało uznać za zasadną. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko prokuratora, iż w przedmiotowej sprawie doszło do obrazy przepisów prawa materialnego. Wskazać należy, iż skarżący nie kwestionuje, we wniesionej apelacji, dokonanych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych oraz bytu czynu przypisanego oskarżonemu S. K. . Sąd odwoławczy nie ma w tym zakresie żadnych wątpliwości. Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie zgromadził kompletny materiał dowodowy i dokonał prawidłowych ustaleń. Zgromadzone dowody poddane zostały ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Ustalenia faktyczne nie dają podstaw do przyjęcia innej, niż została dokonana, kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego. Prokurator nie kwestionował także rozmiaru orzeczonej kary jak i zastosowanego środka probacyjnego. Zgodzić się jednak należy z zarzutem prokuratora odnośnie obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie wskazania podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności oraz oddania pod dozór kuratora w stosunku do oskarżonego S. K. . Zasadnie prokurator wskazał, iż Sąd Rejonowy orzekając o zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności powołał w podstawie prawnej art. 70 § 2 kk natomiast w podstawie prawnej orzeczonego dozoru kuratora art. 73 § 2 kk . Art. 70 § 2 kk stanowi, iż w wypadku zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy młodocianego lub określonego w art. 64 § 2 , okres próby wynosi od 3 do 5 lat. Natomiast zgodnie z art. 73 § 2 kk dozór jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawy przestępstwa umyślnego, sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk , a także wobec sprawcy przestępstwa popełnionego w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych. Tymczasem, jak zasadnie wskazał prokurator, oskarżony S. K. w chwili czynu jak i w chwil orzekania w I instancji nie mógł być, z racji swojego wieku, zaliczony do kategorii sprawców młodocianych zdefiniowanej w art. 115 § 10 kk . Nie przypisano także oskarżonemu działania w warunkach art. 64 § 2 kk , ani też czynu związanego z zaburzeniem preferencji seksualnych. Wskazać należy, iż oskarżony S. K. urodził się 7 czerwca 1990r. a czynu będącego przedmiotem osądu dopuścił się w dniu 5 października 2012r. Bezsprzecznie więc wskazane przez Sąd Rejonowy przepisy nie mogły stanowić podstawy zastosowanego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności oraz orzeczonego dozoru kuratora. Nadmienić należy, iż mankament ten dostrzegł także Sąd Rejonowy sygnalizując o tym w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Podkreślić należy jedynie w tym miejscu, iż w pełni zasadnie orzeczony został środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności jak i dozór kuratora. Rozstrzygniecie to nie było kwestionowane. Zważywszy na wskazane mankamenty konieczne było skorygowanie zakwestionowanych podstaw prawnych i określenie jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności i oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego art. 69 §
2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk oraz art. 73 § 1 kk . Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 kpk i art. 456 kpk orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk . SSO Leszek Grzesiak
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.