Sad powszechny, VI W 6092/14

Sygnatura akt VI W 6092/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Krzysztof Korzeniewski Protokolant: Aleksandra Duczemińska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r., 20 kwietnia 2015 r. sprawy przeciwko K. R. synowi Z. i P. z domu N. urodzonemu (...) w W. obwinionego o to, że W okresie od 01.07.2014 r. do 3.10.2014 r. we W. na ul. (...) na parkingu dopuścił się czynów polegających na zaśmiecaniu miejsca publicznego poprzez rozbijanie butelek i rozrzucanie puszek m. in. w dniu 31.08.2014 r. o godz. 5:26 , we wrześniu o godz. 2:32 oraz 3.10.2014 r. ok. godz. 5:00 tj. o czyn z art. 145 kw ****************** I. uznaje obwinionego K. R. za winnego czynów opisanych w części wstępnej wyroku przyjmując jednakże, iż w miały one miejsce: - w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 sierpnia 2014 r. codziennie; - w okresie od dnia 1 września 2014 r. do dnia 21 września 2014 r. trzykrotnie w każdym tygodniu – w bliżej nieustalonych dniach; - w dniu 3 października 2014 r.; tj. czynów z art. 145 kw i za to na podstawie art. 145 kw oraz art. 9 § 2 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 zł (sto złotych); II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 616 § 2 kpk w zw. z art. 119 kpw obciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł. UZASADNIENIE K. R. zamieszkuje we W. przy ul. (...) w bezpośredniej bliskości sklepu monopolowego (...) zlokalizowanego przy ul. (...) l. Sklep (...) jest własnością K. K. i S. K. , którzy w nim pracują razem z P. T. . dowód: notatka urzędowa k. 6; zeznania K. K. k. 8 zeznania P. T. k. 9 zeznania S. K. k. 16 K. R. w okresie od 1 lipca 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r., codziennie – w porze nocnej, zaśmiecał parking zlokalizowany przed sklepem (...) rozrzucając puszki i tłukąc szklane butelki. Czynił tak również w okresie od 1 września do dnia 21 września 2014 r. – trzykrotnie w każdym tygodniu, w bliżej nieokreślonych dniach, oraz w dniu 3 października 2014 r. dowód: notatka urzędowa k. 6; materiał video k. 7; zeznania K. K. k. 8, 47-48; zeznania P. T. k. 9, 50-51; zeznania S. K. k. 16, 48-50; zeznania M. D. k. 22, rozprawa z dnia 20 kwietnia 2015 r.; zeznania K. T. k. 46; zeznania M. G. k. 46-47; K. R. nie był karany za popełnienie przestępstw. Utrzymuje się z emerytury w kwocie 1500 zł miesięcznie. dowód: karta karna k. 23; dane osobopoznawcze k. 45; K. R. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Złożył wyjaśnienia nieodnoszące się do istoty postępowania. Zaprzeczył zeznaniom K. K. , S. K. , P. T. . Skomentował materiał video twierdząc, iż nie wskazuje on rozbijania butelek czy rozrzucania puszek vide: wyjaśnienia K. R. k. 46, 50, rozprawa z dnia 20 kwietnia 2015 r.; Ustalając stan faktyczny Sąd uwzględnił zeznania K. K. , zeznania P. T. , zeznania S. K. , zeznania M. D. , zeznania K. T. , zeznania M. G. , materiał video oraz notatkę urzędową. Niewątpliwym dowodem jest materiał video przedstawiający K. R. przechadzającego się w porze nocnej z plastikową torbą i wykonującego ruchy rzucania butelkami oraz układania i rozrzucania puszek. Brak jest jakiegokolwiek powodu do wykazania braku autentyczności tego materiału. Nadto w pełni i wprost odpowiada on zeznaniom S. K. oraz P. T. , którzy dokonali nagrania. Również analogiczne zachowanie K. R. pośrednio opisał M. D. . Jako odpowiadające materiałowi video dano wiarę S. K. oraz P. T. bezpośrednim świadkom zaśmiecania parkingu przez K. R. . Zeznania te odpowiadają sobie wzajemnie. Korespondują także z materiałem video. Pośrednim odniesieniem do tych zeznań stały się zeznania M. D. , który zaobserwował K. R. niemal w tym samym czasie gdy usłyszał dźwięk tłuczonego szkła, w bezpośredniej bliskości porozbijanych butelek oraz zeznania K. K. i K. T. oraz M. G. potwierdzających fakt zaśmiecania parkingu szkłem i puszkami. Jako odpowiadające zeznaniom S. K. , P. T. , M. D. , M. G. , K. T. dano wiarę także K. K. co do zaśmiecania parkingu szkłem i puszkami. Z tego samego powodu uwzględniono, na tę właśnie okoliczność zeznania policjantów M. G. i K. T. . Zeznania K. K. , S. K. i P. T. jako odpowiadające sobie wzajemnie zostały również uwzględnione w przedmiocie częstotliwości zaśmiecania parkingu szkłem i puszkami przez K. R. a także opisu sklepu (...) . Walor wiarygodności nadano też obiektywnych zeznaniom M. D. gdyż okoliczności przez niego opisywane odpowiadają wrażeniom utrwalonym i opisanym przez K. K. , S. K. i P. T. . Potwierdzeniem tych zeznań jest także materiał video utrwalający analogiczne zachowanie K. R. . Notatka urzędowa odpowiadająca relacjom opisanych powyżej świadkom została sporządzana rzetelnie i dlatego również i ona stała się materiałem dowodowym. Jako sprzecznym z opisanym powyżej materiałem nie dano wiary wyjaśnieniom K. R. w części odnoszącej się do nie niniejszego postępowania. Pominięto wyjaśnienia pozostające poza istotą sprawy. Sąd zważył. Parking znajdujący się przed sklepem (...) ujęty w materiale video jest niewątpliwie miejscem dostępnym dla publiczności. Dlatego też rozrzucanie na nim puszek oraz tłuczenie szkła stanowi wybryk z art. 145 kw. Dlatego też uznano, iż przypisane K. R. zachowania spełniają znamiona tego właśnie wykroczenia. K. R. nie cierpiał niedostatków w zakresie własnej poczytalności. Zaś oprócz chęci zaśmiecenia parkingu przed sklepem monopolowym odłamkami szkła i puszkami nie dostrzeżono innego motywu jego działania. Dlatego też uznano K. R. winnym przypisanych mu czynów. Wymierzając karę Sąd miał na uwadze jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy względem obwinionego a także jego sytuację. Jako okoliczność łagodzącą przyjęto prowadzenie przez obwinionego nienagannego trybu życia dotychczas. Okoliczności obciążających nie dostrzeżono. O kosztach orzeczono nie znajdując podstaw do zwolnienia obwinionego od tych należności na rzecz Skarbu Państwa.