Sad powszechny, IX U 176/15

Sygn. akt IX U 176/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2015 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Janina Kościelniak Protokolant: Elżbieta Nowak (...) przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. w Rybniku sprawy z odwołania P. Ś. / P. Ś. / przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania P. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 8 stycznia 2015 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od (...) Sędzia Sygn. akt IXU 176/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 08.01.2015r.organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu P. Ś. ( Ś. ) prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , gdyż ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. nie udokumentował wymaganego 15 - letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a jedynie 6 lat i 18 dni takiej pracy. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ rentowy dodał, iż do pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył ubezpieczonemu okresu jego zatrudnienia od dnia 12.04.1979r. do dnia 14.07.1991r. w Przedsiębiorstwie (...) .W. w J. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, ponieważ ubezpieczony nie przedstawił na tę okoliczność świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony P. Ś. urodził się w dniu (...) W dniu 05.11.2014r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy postanowił jak w zaskarżonej decyzji z dnia 08.01.2015r., omówionej na wstępie. Organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. staż pracy w łącznym wymiarze 25 lat, w tym 6 lat i 18 dni pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, to jest następujące okresy zatrudnienia: od dnia 02.06.1972r. do dnia 13.09.1973r. i od dnia 15.09.1973r. do dnia 03.01.1974r. w KWK „ (...) ” na stanowisku młodszego górnika pod ziemią oraz od dnia 15.07.1991r. do dnia 15.09.1991r., od dnia 30.09.1991r. do dnia 06.10.1991r. i od dnia 20.10.1991r. do dnia 01.02.1996r. w (...) Sp. z o.o. w J. na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc powyżej

1. W okresie spornym od dnia 12.04.1979r. do dnia 14.07.1991r. ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w J. , które wykonywało usługi transportowe na rzecz innych firm m.in. dla (...) Ż. , w związku z prowadzonymi pracami budowlanymi, a także na rzecz kopalń. Przedsiębiorstwo miało dwie bazy, to jest Bazę Nr 4 położoną w J. przy ul. (...) oraz Bazę Nr 5 znajdującą się w J. B. . Początkowo, przez okres około jednego roku, ubezpieczony pracował jako kierowca samochodu ciężarowego marki Z. o ciężarze powyżej 3,5 tony ( ładowności 5,5 ton i dopuszczalnym ciężarze całkowitym około 10 ton ), a następnie prowadził samochód ciężarowy marki (...) wywrotka, również o ciężarze powyżej 3,5 tony ( ładowności około 11 ton i dopuszczalnym ciężarze całkowitym około 20 ton ). Ubezpieczony pracę tę wykonywał faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracując przez cały okres sporny w Bazie Nr 5 w J. B. , w której znajdowało się około 200 samochodów ciężarowych marki Z. , T. ,. K. S. , L. . Był tam również samochód osobowy marki P. dla potrzeb Dyrektora Przedsiębiorstwa oraz samochód dostawczy marki N. , którymi to jednak samochodami ubezpieczony nie jeździł. Podejmując pracę w Przedsiębiorstwie ubezpieczony posiadał już uprawnienia do prowadzenia samochodów ciężarowych - z przedłożonego przez ubezpieczonego na rozprawie w dniu 19.05.2015r. prawa jazdy wynika, iż ubezpieczony prawo jazdy kategorii B uzyskał w dniu 02.11.1971r., kategorii T, czyli na ciągniki w dniu 09.08.1973r., kategorii C, czyli na samochody ciężarowe powyżej 3.5 tony, kategorii BE, czyli na samochody osobowe z przyczepą i kategorii CE, czyli na samochody ciężarowe z naczepą w dniu 18.02.1977r., a nadto w dniu 14.05.1981r. kategorii D, to jest na autobusy i w dniu 01.07.1999r. kategorii DE, to jest na autobusy z przyczepą. Razem z ubezpieczonym pracowali w Przedsiębiorstwie: J. B. w latach 1978 – 2006, który początkowo wykonywał pracę w dziale rozliczeń, a następnie od około 1984r. w dziale kadr oraz Z. W. w latach 1979 – 1998, który pracował na stanowisku kierowcy ciągnika siodłowego. W aktach organu rentowego znajduje się zaświadczenie wystawione w dniu 19.01.2004r. przez Przedsiębiorstwo (...) w J. , w którym zawarto zapis, iż ubezpieczony był zatrudniony w tym Przedsiębiorstwie w okresie od dnia 12.04.1979r. do dnia 14.07.1991r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Zaświadczenie to zostało podpisane przez Zarządcę Komisarycznego A. N. oraz Specjalistę J. B. , to jest świadka w niniejszej sprawie. W toku składanych zeznań świadek ten oświadczył, iż faktycznie osobiście sporządzał ww. dokument w postaci zaświadczenia, a nie świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych w sytuacji, gdy takie uzyskał polecenie od Zarządcy Komisarycznego. Jednocześnie dodał, iż podstawą sporządzenia zaświadczenia o takiej treści była znajdująca się w aktach osobowych dokumentacja dotycząca ubezpieczonego, to jest angaże, a w szczególności karta osobowa, z której wynikała data przyjęcia ubezpieczonego do pracy, kategoria prawa jazdy, poszczególne stawki wynagrodzenia oraz stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Dokumenty te zostały następnie usunięte z akt osobowych ubezpieczonego i zlikwidowane. W aktach osobowych dotyczących okresu spornego znajduje się m.in. umowa o pracę zawarta w dniu 12.04.1979r. pomiędzy ubezpieczonym a Przedsiębiorstwem o zatrudnieniu ubezpieczonego na czas nieokreślony na stanowisko kierowcy samochodu (...) . Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego w okresie spornym, zeznań świadków J. B. i Z. W. oraz zeznań ubezpieczonego – protokół elektroniczny z rozprawy z dnia 19.05.2015r. min. 00:06:30 – 01:07:
2. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony P. Ś. spełnia warunek prawa do emerytury o jakim mowa w art. 184 pkt 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2013r., Nr 1440 ), to jest czy na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe w sprawie pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresie spornego zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w J. od dnia 12.04.1979r. do dnia 14.07.1991r. faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienioną w stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm. ) Wykazie A, Dziale VIII, poz.2, to jest „ pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony (… )”. Ubezpieczony w tym czasie prowadził samochody ciężarowe marki Z. i następnie K. , w każdym przypadku o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, posiadając uprawnienia do prowadzenia takich pojazdów. Ustalając powyższe w zakresie rzeczywiście wykonywanej pracy przez ubezpieczonego Sąd oparł się na powołanej dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, a w szczególności omówionym wcześniej zaświadczeniu z dnia 19.01.2004r., z którego treści jednoznacznie wynika stanowisko ubezpieczonego: „ kierowca samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ”. Zaświadczenie to Sąd uznał za miarodajne w sprawie w sytuacji, gdy - jak wskazał świadek J. B. w swoich zeznaniach – zostało ono wystawione bezpośrednio na podstawie dokumentacji akt osobowych ubezpieczonego. Sąd oparł się również na dokumentacji zawartej w aktach osobowych ubezpieczonego, a dotyczącej spornego okresu jego zatrudnienia, tu w szczególności na umowie o pracę z dnia 12.04.1979r. Wreszcie, Sąd oparł się także na zeznaniach słuchanych w sprawie świadków J. B. i Z. W. – współpracowników ubezpieczonego z okresu spornego oraz na zeznaniach ubezpieczonego. Zeznaniom tym Sąd dał wiarę, gdyż były one rzeczowe, logiczne, szczegółowe, przekonywujące, zasadniczo zgodne ze sobą i korespondujące z treścią powołanej w sprawie dokumentacji. Nie były też one kwestionowane przez organ rentowy. Przy zaliczeniu spornego okresu zatrudnienia ubezpieczonego podanego na wstępie rozważań do pracy w warunkach szczególnych uznanej przez organ rentowy, ubezpieczony posiada na dzień 01.01.1999r. wymagany do przyznania emerytury 15 - letni staż takiej pracy. W takiej sytuacji, gdy ostatecznie bezspornym jest, że ubezpieczony w dniu (...) . ukończył wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany 25 - letni okres składkowy i nieskładkowy, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, Sąd stwierdził, iż ubezpieczony spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do dochodzonego świadczenia na podstawie z art.184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w związku z § 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze i stąd przyznał to świadczenie od dnia 01.11.2014r., to jest od miesiąca zgłoszenia wniosku, zgodnie z art.129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W konsekwencji takiego stanowiska, kierując się powołanymi na wstępie rozważań uregulowaniami prawnymi, Sąd z mocy art.477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. Sędzia