Sygn. akt III AUa 918/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Guderska (spr.) Sędziowie:SSA Janina Kacprzak del. SSO Sławomir Górny Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Sztuka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. w Ł. sprawy E. A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o emeryturę na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt V U 295/14 oddala apelację. Sygn. akt III AUa 918/14 UZASADNIENIE Decyzją z 5 lutego 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił E. A. prawa do emerytury w obniżonym wieku wskazując, że nie udowodnił on co najmniej 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy do stażu szczególnego okresów: od 7.
- do 13.09.1983r., od 8.04.1981r. do 31.10.1982r., od 14.
- do 18.12.1982r., od 1.
- do 6.03.1983r., od 2.01.1984r. do 17.11.1985r., od 6.07.1986r. do 31.08.1987r., od 1.11.1990r. do 14.07.1991r., od 1.09.1987r. do 2.10.1988r., od 3.10.1988r. do 20.06.1989r., od 16.07.1989r. do 2.02.1990r., od 10.
- do 2.10.1990r., od 8.
- do 31.10.1990r. i od 15.07.1991r. do 2.12.1992r. wskazując, że zaświadczenie o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach nie spełnia wymogów formalnoprawnych – wystawione zostało przez (...) , która nie jest następcą prawnym zlikwidowanego pracodawcy Techma O. . ZUS nie uwzględnił również okresu od 1.02.1994r. do 31.12.1998r. ponieważ pracodawca nie określił charakteru pracy według wykazu, działu i pozycji zgodnie z rozporządzeniem RM z 7.02.1983r. Ponadto organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy okresów : 1/ 18.11.1985r., 2.10.1988r., 4.03.1994r., 9.04.1997r., 25.08.1997r., 3-5.10.1997r., 24-30.11.1997r. - gdyż w tych okresach przebywał na urlopie bezpłatnym; 2/ od 19.11.1985r. do 30.06.1986r. .– z uwagi na brak świadectwa pracy z Przedsiębiorstwa (...) , do którego był oddelegowany z macierzystego zakładu pracy; 3/ 3.03.1993r. i 5.01.1994r. ponieważ był zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku; 4/ od 16 do 31.12.1993r. i od 8 do 15.06.1994r. – gdyż w tych okresach przebywał na urlopie dewizowym. W odwołaniu od tej decyzji E. A. wniósł o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury wskazując, że w zakwestionowanych okresach pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton oraz jako maszynista-operator dźwigu samochodowego. Zaskarżonym wyrokiem z 11 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Kaliszu zmienił powyższą decyzję i przyznał E. A. prawo do emerytury od 1 grudnia 2013r. Sąd I instancji ustalił, że E. A. , urodzony (...) , w dniu 6.12.2013r. złożył wniosek o emeryturę. Na dzień 1.01.1999r. wnioskodawca udokumentował staż ubezpieczeniowy w wymiarze 28 lat 3 miesięcy i 24 dni okresów składkowych i nieskładkowych. W dniu 8.11.1975r. uzyskał prawo jazdy wszystkich kategorii z wyjątkiem autobusów i został zarejestrowany do zawodu kierowcy, operatora dźwigów, zaś w dniu 17.12.1982r. ukończył podstawowy kurs spawania elektrycznego. Od 8.04.1981r. do 31.12.1992r. E. A. zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) , przy czym wielokrotnie pracował na kontraktach zagranicznych. W świadectwie pracy z 15.02.1999r. wskazano, że pracował na stanowisku kierowcy-operatora, zaś w świadectwie pracy z 18.12.1992r. podano, że pracował na stanowiskach kierowcy, ślusarza i kierowcy – operatora. Z dokumentacji zawartej w aktach osobowych wnioskodawcy wynika, że od 15.07.1991r. pracował w NRD na stanowisku kierowcy-operatora, od 1.
- do 3.10.1988r. w NRD jako operator dźwigu, od 2.01.1984r. jako kierowca a od 15.09.1983r. jako ślusarz w Czechosłowacji, zaś od 2.01.1982r. i od 1.01.1983r. .jako kierowca i od 19.11.1985r. jako ślusarz-spawacz w NRD. W kraju wnioskodawca pracował na stanowisku kierowcy albo operatora dźwigu samochodowego (na budowach obiektów przemysłowych prowadzonych przez Techmę O. ), przy czym były to pojazdy o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Jedynie od 7.03.1983r. w związku z odebraniem mu prawa jazdy wnioskodawca pracował jako ślusarz do 1.01.1984r. W okresie od 8.04.1981r. do 2.12.1992r. wnioskodawca łącznie przepracował jako kierowca i operator 10 lat i 3 dni. Od 19.11.1985r. do 30.06.1986r. wnioskodawca pracował jako spawacz elektryczny na budowie eksportowej jako pracownik Przedsiębiorstwa (...) -Zachód we W. . Z Przedsiębiorstwa (...) utworzona została Spółka (...) , która na bazie przejętego taboru i pracowników wykonywała usługi transportowe. E. A. pracował w tej Spółce od 1.02.1994r. do 30.04.2004r. jako kierowca samochodów o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton i operator dźwigu samochodowego R. . W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie wnioskodawcy jest zasadne. Przywołując treść art. 184 ust. 1 i art. 32 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz § 2-4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze Sąd Okręgowy wskazał, że zebrany materiał dowodowy pozwala na zaliczenie do stażu szczególnego okresu pracy wnioskodawcy w Techma- O. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton oraz operatora dźwigu kołowego co najmniej w okresach wskazanych w wyliczeniu ZUS z 12.05.2014r., tj. w wymiarze 10 lat i 3 dni. Zdaniem tego Sądu, również okres zatrudnienia wnioskodawcy w spółce (...) , gdzie wykonywał on pracę kierowcy pojazdów o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton, podlega zaliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych jako wymienioną w wykazie A dział VIII, poz. 2 pkt 5 zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i (...) Metalowego z 30.03.1985r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego. Sąd wskazał, że powyższe okresy do 31.12.1998r. stanowią łącznie ponad 15 lat. W ocenie Sądu Okręgowego zaliczeniu do stażu pracy w szczególnych warunkach podlega również okres pracy wnioskodawcy na stanowisku spawacza na budowie eksportowej od 19.11.1985r. do 30.06.1986r., co już nie ma wpływu na sytuację ubezpieczonego. Sąd I instancji uznał, że wnioskodawca spełnił również pozostałe warunki określone w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS i dlatego na podstawie art. 477.14 § 2 k.p.c. zmienił decyzję organu rentowego przyznając wnioskodawcy prawo do emerytury – zgodnie z art. 129 tej ustawy – od miesiąca złożenia wniosku. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył organ rentowy, zarzucając naruszenie art. 184 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu apelacji organ rentowy - nie kwestionując pracy w szczególnych warunkach wykonywanej przez wnioskodawcę w zakładach (...) w wymiarze 10 lat i 3 dni oraz w TOP-TRANS od 1.02.1994r. do 31.12.1998r. - podniósł, że nie cały okres zatrudnienia w TOP-TRANS podlega zaliczeniu do stażu szczególnego, gdyż w tym okresie ubezpieczony korzystał z urlopu bezpłatnego i miał okresy niezdolności do pracy. Skarżący podniósł, że w czasie urlopu bezpłatnego wnioskodawca pracował jako operator dźwigu w Zakładach (...) w K. od 16.
- do 15.06.1994r., w tym miał urlop dewizowy od 8 do 15.06.1994r. oraz w Zakładzie Produkcyjno- (...) w K. od 26.
- do 23.11.1997r., w tym przebywał na urlopie bezpłatnym od 2 do 5.10.1997r., a ze świadectw pracy nie wynika, czy była to praca w szczególnych warunkach i dlatego okresy te nie mogą być zaliczone. Wyłączając powyższe okresy – zdaniem organu rentowego – wnioskodawca nie legitymuje się stażem szczególnym w wymiarze 15 lat, gdyż Sąd Okręgowy bezpodstawnie uznał, że do pracy w warunkach szczególnych podlega zaliczeniu również okres pracy na budowie eksportowej od 19.11.1985r. do 30.06.1986r. w charakterze spawacza, która to praca nie zastała należycie udokumentowana. Skarżący wskazał, że okoliczność ta wynika jedynie z twierdzeń ubezpieczonego, gdyż książka spawacza potwierdza jedynie uprawnienia wnioskodawcy a nie wykonywanie przez niego tego rodzaju pracy. Sąd Apelacyjny dodatkowo ustalił i zważył, co następuje: E. A. w okresie od 19 listopada 1985r. do 30 czerwca 1986r. został skierowany przez (...) we W. do pracy na budowie eksportowej w NRD, gdzie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w brygadzie spawalniczej jako spawacz przy montażu konstrukcji stalowych (dowód: zeznania świadka W. F.
(1)na rozprawie w dniu 25.06.2015r. od 00:03:00 do 00:07:00). Sąd Apelacyjny dał wiarę zeznaniom świadka W. F.
(1)jako logicznym i korespondującym z treścią wystawionego przez (...) .S.A. w likwidacji we W. świadectwa pracy z 21.02.2003r. oraz świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach z 21.02.2003r., z których wynika, że E. A. był zatrudniony przez Przedsiębiorstwo (...) .i (...) . (...) we W. w pełnym wymiarze czasu pracy na budowie eksportowej od 19.11.1985r. do 30.06.1986r., gdzie wykonywał pracę spawacza (k. 36 i 37 akt). Wprawdzie w umowie o pracę z 15.11.1985r. wskazano, że wnioskodawca został zatrudniony na stanowisku ślusarza-spawacza, zaś w piśmie dotyczącym oddelegowania z budowy zagranicznej do kraju KP / (...) określono jego stanowisko jako montera, jednakże w świetle kategorycznych zeznań świadka W. F. i wnioskodawcy oraz treści w/w świadectw pracy należy uznać, że faktycznie ubezpieczony wykonywał wówczas stale i w pełnym wymiarze pracę spawacza, tj. pracę wymienioną w dziale XIV poz. 12 wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 49). Wynik uzupełniającego postępowania dowodowego potwierdził trafność stanowiska Sądu Okręgowego, iż E. A. legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 184 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 32 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015r., poz. 748) i § 2-4 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. Wprawdzie istotnie od okresu zatrudnienia wnioskodawcy w firmie (...) od 1.02.1994r. do 31.12.1998r., tj. przez 4 lata i 11 miesięcy podlegają wyłączeniu ze stażu szczególnego okresy urlopu dewizowego od 8 do 15.06.1994r. (8 dni), urlopu bezpłatnego w dniach 4.03.1994r. i 9.04.1997r. (2 dni), od 2 do 5.10.1997r. (4 dni), od 15.04. do 10.06.1994r. ( 1 miesiąc i 24 dni) i od 25.08. do 30.11.1997r. (3 miesiące i 7 dni), czyli w łącznym wymiarze okres 5 miesięcy i 15 dni. Pozostały okres stanowi zatem 4 lat 5 miesięcy i 15 dni pracy w szczególnych warunkach. Uwzględniając ten okres z niekwestionowanym przez organ rentowy okresem wykonywania przez wnioskodawcę pracy w szczególnych warunkach w okresie zatrudnienia w Techma O. w łącznym wymiarze 10 lat i 3 dni oraz okresem wykonywania pracy spawacza w Przedsiębiorstwie (...) od 19.11.1985r. do 30.06.1996r., tj. przez 7 miesięcy i 12 dni, staż ten wynosi łącznie 15 lat i 1 miesiąc. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny, nie znajdując uzasadnionych podstaw do uwzględnienia apelacji, na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł o jej oddaleniu. Przewodniczący: Sędziowie: