Sygn. akt VII W 189/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 lipca 2015r. Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Semeniuk Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Skibniewska w obecności oskarżyciela – ---- po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 17 lipca 2014 roku; 06 listopada 2014 roku i 09 lipca 2015 roku w S. sprawy 1) T. A. syna S. i K. z domu L. , urodzonego (...) w S. obwinionego o to, że: w dniu 15.12.2013 roku około godz. 19.05 w S. na skrzyżowaniu o ruchu okrężnym ul. (...) spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując pojazdem m-ki S. o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności i bezpiecznego odstępu od pojazdu m-ki V. o nr rej. (...) znajdującego się po lewej stronie doprowadzając do zderzenia tj. o czyn z art. 86 § 1 kw 2) A. D. syna R. i R. z domu P. , urodzonego (...) w S. obwinionego o to, że: w dniu 15.12.2013 roku około godz. 19.05 w S. na skrzyżowaniu o ruchu okrężnym ul. (...) spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując pojazdem m-ki V. o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności i bezpiecznego odstępu od pojazdu m-ki S. o nr rej. (...) znajdującego się po prawej stronie doprowadzając do zderzenia tj. o czyn z art. 86 § 1 kw ORZEKA: I. obwinionego T. A. uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za czyn ten na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych; II. obwinionego A. D. uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za czyn ten na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w wysokości 100 (sto) złotych; III. zasądza od obwinionego A. D. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 (stu) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania; IV. zasądza od obwinionego T. A. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 731 (siedemset trzydzieści jeden) złotych tytułem wydatków postępowania. Sygn. akt VII K 189/14 UZASADNIENIE W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 15 grudnia 2013 roku ok. godz. 19-ej w S. na skrzyżowaniu o ruchu okrężnym tj. ulicy (...) miała miejsce kolizja drogowa. T. A. kierował pojazdem S. (...) zaś A. D. kierował samochodem V. (...) / pasażerami tego samochodu byli E. F.
(1), D. G. /.Kierowca S. (...) jako pierwszy wjechał na skrzyżowanie bliżej krawędzi ronda ,zaś kierowca V. (...) wjechał bliżej wewnętrznej krawędzi ronda. Obaj kierowcy zmierzali w stronę skrzyżowania ulicy (...) , obydwaj mieli zamiar opuszczenia ronda na drugim zjeździe. Na rondzie kierujący S. T. A. nie sygnalizując tego manewru - zmienił tor jazdy i wjechał na tor ruchu V. doprowadzając do kolizji pojazdów. Powyższe ustalenia faktyczne poczyniono w oparciu o częściowe wyjaśnienia T. A. /k 49,88/, A. D. /k 50,11,88v/, zeznania P. K. /k 51, 12v/, J. I. /k 51v/, D. G. / k19,52/, E. F.
(1)/k 16v, 62v/, opinię biegłego ds. ruchu drogowego J. P. /k 71-79/, protokół oględzin /k 2,3/oraz zapis na płycie CD /k 26/. Obwiniony T. A. na rozprawie wyjaśnił /k 49/ ,że wjechał na rondo od strony ulicy (...) , w kierunku centrum miasta. Zajął pas zewnętrzny. Na wysokości pierwszego zjazdu w ulicę (...) został uderzony w tył pojazdu tj zarysowano mu lewy tylny błotnik ,lewe tylne drzwi. Obaj kierowcy zatrzymali się na środku ronda pomiędzy pierwszym i drugim zjazdem. Dodał ,że kiedy był już na rondzie zauważył po swojej lewej stronie ,że na rondo wjechał samochód V. (...) . Jego zdaniem kierowca V. myślał ,ze on będzie zjeżdżał w pierwszy zjazd a nie w drugi dlatego doszło do zderzenia. Sąd zważył co następuje : Wyjaśnienia T. A. zasługują na wiarę tylko w tym aspekcie ,gdy nie kwestionuje on faktu ,że uczestniczył on w kolizji i jaki było usytuowanie jego pojazdu w chwili wjazdu na rondo. Jednakże materiał dowody w sprawie w postaci zeznań A. D. , pasażerów jego pojazdu w korelacji z opinią biegłego pozwalają na ustalenie ,że wersja podawana przez kierowcę V. iż T. A. zajechał mu drogę na rondzie jest wiarygodna, rzeczowa i pozwala na obalenie linii obrony obwinionego A. . Natomiast wyjaśnienia A. D. który nie przyznaje się do winy są w ocenie Sądu jedynie linią obrony. Opinia biegłego wskazuje ,że A. D. także naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tym niemniej jego wina za spowodowanie kolizji jest znacznie mniejsza aniżeli wina T. A. . A. D. przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym / k 11/nie przyznał się do zarzutu. Wyjaśnił ,ze kiedy wjechał samochodem V. (...) na rondo , zajął pas bliżej środka .W tym czasie kierowca S. nie jechał swoim zewnętrznym pasem tylko zjechał bliżej środka ronda i w ten sposób zajechał mu drogę. Na rozprawie wyjaśnił /k 50-50v/, że na wysokości pierwszego zjazdu z ronda kierowca S. zjechał na środek ronda,gdy go zauważył to zaczął hamować ale kierujący S. zaczepił swoim tyłem o przód V. (...) . Świadek E. F.
(2)była pasażerem samochodu V. (...) . Stwierdza on ,że oba pojazdy wjechały na rondo niemalże równocześnie- Passat znajdował się z lewej strony a S. z prawej strony ronda. W pewnym momencie samochód S. bez sygnalizowania manewru zjechał na ich wewnętrzny pas ruchu i zaczepił tylnym lewym nadkolem o przedni prawy zderzak V. (...) . Podobnej treści zeznanie składa świadek D. G. ,który siedział obok kierowcy tj. obok A. D. . P. K. jest funkcjonariuszem policji. Dokonał on rozpytania uczestników zdarzenia. Stwierdza on ,że kierujący samochodem S. oświadczył iż trzymał się prawej krawędzi jezdni , natomiast kierujący V. trzymał się środka ronda .Elementy ze zderzenia znajdowały się na środku szerokości ronda .Kierowca i pasażerowie V. jednoznacznie oświadczali ,ze pojazd S. zajechał im drogę ,natomiast kierujący V. oświadczył ,ze to samochód S. uderzył go w tył pojazdu. Drugi z funkcjonariuszy - J. I. nie podaje szczegółów zdarzenia które zaobserwował po przybyciu na miejsce . Potwierdza on ,że czynności wykonywał na miejscu zasadniczo P. K. . Wobec dwóch wersji zdarzenia wątpliwości rozwiewa dowód z opinii biegłego ds. ruchu drogowego inż. J. P. . Opinia ta stwierdza ,że za bardziej prawdopodobną można uznać wersję podawaną przez A. D. i pasażerów jego samochodu z której wynika ,że kierujący S. /tj T. A. / zmieniając tor jazdy wjechał na tor ruchu V. , doprowadzając do kolizji .Natomiast A. D. -kierowca V. -jadąc po rondzie bez wyznaczonych pasów ruchu powinien był się powstrzymać od manewru wyprzedzania S. , nie mając możliwości upewnienia się co do zmierzonego toru jazdy wyprzedzanego pojazdu , tym samym unikając kolizji. Należy zwrócić uwagę ,że oba pojazdy wjechały na skrzyżowanie niemalże równocześnie / jak relacjonują to pasażerowie V. (...) / i chociaż obszar ronda nie był oznakowany znakami poziomymi, to jeżeli obaj uczestnicy ruchu jechaliby przy skrajnych krawędziach jezdni -to do kolizji by nie doszło, Sąd podziela opinię biegłego w tym zakresie ,że mając na względzie zakres i charakter uszkodzeń pojazdów tj. wyrwany zderzak przedni i zarysowany lewy błotnik przedni V. oraz uszkodzony tylna lewa strona S. oraz ich tory jazdy, za bardziej prawdopodobną można uznać wersję zdarzenia /przedstawianą przez obwinionego A. D. / ,że to kierujący S. /tj. T. A. / zmienił tor jazdy zajeżdżając drogę kierującemu V. . W tej sytuacji to zachowanie T. A. doprowadziło do sytuacji kolizyjnej . W tej sytuacji Sad uznał ,że to T. A. głównie ponosi winę za spowodowanie kolizji . Kierujący V. /tj. A. D. / jadąc po rondzie bez wyznaczonych pasów ruchu powinien był się powstrzymać od manewru wyprzedzania S. , nie mając możliwości upewnienia się co do zamierzonego toru jazdy wyprzedzanego pojazdu , tym samym mógłby uniknąć kolizji. Biorąc pod uwagę tak zebrany materiał dowodowy , w tym głównie rzeczową i fachową opinię biegłego ds. ruchu drogowego Sad uznał ,ze obaj kierowcy swoim zachowanie wypełnili znamiona art. 86 § 1 kw, tj. naruszyli zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i nie zachowali szczególnej ostrożności poruszając się w ruchu okrężnym, przy czym znacznie większy stopień winy ponosi za spowodowanie kolizji obwiniony T. A. . To właśnie stopień winy był główną przyczyną wymierzenia temu obwinionemu kary grzywny w kwocie 300 złotych zaś wobec A. D. kary grzywny jedynie w kwocie 100 złotych. Tak wymierzona kara jest łagodna ale też wdroży obu obwinionych do przestrzegania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym aby nie stwarzali oni zagrożenia dla siebie samych i innych uczestników ruchu . Ponadto w myśl art. 118 § 1 kpw Sąd obciążył obu obwinionych opłatami od kary oraz zryczałtowanymi wydatkami postępowania . Jednakże biorąc pod uwagę stopień winy T. A. za spowodowanie kolizji, na podstawie art. 118 § 3 kpw Sąd obciążył tylko T. A. kosztami opinii biegłego, która wynosiła 631 złotych. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w wyroku.