Sad powszechny, III Ca 601/15

(1)przeciwko (...) Zakładowi (...) na (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 1.800 zł z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 20 października 2013 roku do dnia zapłaty z tytułu wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego - śmierci ojca, w punkcie 1. zasądził od (...) Zakładu (...) na (...) S.A. w W. na rzecz A. S.

(1)kwotę 1.800zł z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 20.10.2013 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 647zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w punkcie 2. orzekł o zwrocie na rzecz A. S.

(1)ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi kwoty 60zł tytułem nadpłaconej opłaty od pozwu. Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł pozwany, będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości. A. skarżonemu orzeczeniu zarzucił nieważność postępowania powołując jako podstawę art. 379 pkt 5 k.p.c. poprzez pozbawienie strony pozwanej możliwości obrony swoich prawa przed roszczeniami powódki, a ponadto zarzucił naruszenie następujących przepisów postępowania: 1. art. 194 k.p.c. poprzez niezastosowanie i niewydajnie postanowienia o podmiotowej zmianie powództwa oraz nie doręczenie pozwanemu postanowienia o podmiotowej zmianie powództwa, podczas gdy w pozwie pełnomocnik strony powodowej wskazał, iż reprezentuje A. S.

(2)o nr PESEL (...) , a następnie w piśmie procesowym z dnia 2 marca 2014 r. napisał, jako oznaczenie strony powodowej „powódka A. S.

(2)PESEL (...) ”, następnie na rozprawie z dnia 13 stycznia 2015 r. pełnomocnik strony powodowej złożył oświadczenie, iż powódką jest A. S.

(1)nie podając numeru PESEL powódki; 2. art. 207 k.p.c. oraz art. 217 k.p.c. poprzez nie zastosowanie i w konsekwencji pozbawienie strony pozwanej możliwości ustosunkowania się do roszczeń powódki oznaczonej jako A. S.

(1), podczas gdy z treści powołanych przepisów wynika, iż pozwany powinien mieć zapewnioną możliwość wniesienia odpowiedzi na pozew powódki A. S.

(1)w terminie nie krótszym niż dwa tygodnie;

1. art. 126 k.p.c. poprzez jego nie zastosowanie i nie ustalenie numeru PESEL powódki, podczas gdy z pozwu oraz pisma procesowego z dnia 2 marca 2014 r. wynikają w tym zakresie rozbieżności;
2. art. 192 k.p.c. – nie doręczenie postanowienia o podmiotowej zmianie powództwa stronie pozwanej spowodowało, iż pomiędzy A. S.

(1)a (...) Zakładem (...) na (...) S.A. nie powstała zawisłość sporu; 5. art. 350 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zmianie oznaczenia strony powodowej jako oczywistej omyłki pisarskiej podczas, gdy zmiana oznaczenia strony powodowej powoduje dla strony pozwanej merytoryczną zmianę stanowiska procesowego. W konkluzji do tak sformułowanych zarzutów apelacyjnych, strona skarżąca wnosiła o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego, zniesienie postępowania, które toczyło się w pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz pozwanej od powódki kosztów procesu według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: apelacja okazała się bezzasadna. Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa rozpoznana została w postępowaniu uproszczonym, to zaś determinuje konieczność zastosowania określonych dla tego rodzaju spraw regulacji szczególnych, a zwłaszcza dyspozycji przepisu art. 505 13 § 2 k.p.c. na mocy którego Sąd II instancji ograniczył uzasadnienie jedynie do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku zapadłego w postępowaniu odwoławczym z przytoczeniem przepisów prawa. Analizę zarzutów apelacyjnych należało rozpocząć od zarzutu naruszenia przepisu art. 379 pkt 5 k.p.c. , jako najdalej idącego, gdyż dotyczącego nieważności postępowania, choć od razu należy zauważyć, że dalsze zarzuty w istocie opierają się na tożsamej argumentacji. Przedstawiona przez stronę apelującą argumentacja sprowadza się w rzeczywistości do tego, że zarzucała ona, iż sprawa była prowadzona z pozbawieniem możliwości obrony swoich praw przez pozwaną przed roszczeniami powódki, gdyż w jej ocenie nastąpiła zmiana podmiotowa po stronie powodowej, co nie spotkało się właściwą procesowo reakcją Sądu Rejonowego, który naruszając przepisy art. 194 k.p.c. , art. 207 k.p.c. , art. 217 k.p.c. , art. 126 k.p.c. , art. 192 k.p.c. , art. 350 § 1 k.p.c. doprowadził do tak istotnych uchybień natury procesowej, że skutkują one – zdaniem skarżącego - zarzucaną nieważnością postępowania. Otóż apelujący całkowicie wydaje się mylić instytucję zmiany podmiotowej po stronie powodowej z sytuacją, gdy w istocie – jak trafnie wskazał Sąd I instancji - w sprawie zachodziła omyłka pisarska w pozwie i w konsekwencji podniesiony w postępowaniu pierwszoinstancyjnym zarzut braku legitymacji procesowej nie mógł stanowić podstawy do oddalenia powództwa. W szczególności Sąd Okręgowy w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji, że nietrafnym był zarzut strony pozwanej o braku legitymacji procesowej, albowiem pomimo tego, że faktycznie w pozwie jako powódka wskazana została osoba nieistniejąca tj. A. S.

(2)o nr PESEL (...) , to jednak Sąd Rejonowy nie mógł przyjąć, że zachodzi tu brak legitymacji procesowej z uwagi na to, że w dalszej części pozwu w dokumencie WD wskazano prawidłowe imię powódki A. , a ponadto wszystkie załączone dokumenty dotyczą A. S.

(1), a nadto również pełnomocnictwo do prowadzenia niniejszej sprawy udzielone zostało przez A. S.

(1). Te okoliczności sprawiają, że zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika powódki, zaistniałą sytuację trafnie Sąd Rejonowy ocenił jako oczywistą omyłkę. Zupełnym nieporozumieniem jest zatem twierdzenie pozwanej, że w sprawie zaszła zmiana podmiotowa po stronie powodowej, skoro w istocie w sprawie nie było, w ocenie Sądu Okręgowego, żadnych wątpliwości, że osobą ubezpieczoną jest A. S.

(1)i że to ona występuje w charakterze strony powodowej, ani też to, że źródłem odpowiedzialności pozwanej spółki jest umowa pracowniczego ubezpieczenia grupowego kontynuowana przez A. S.

(1), podlegająca przepisom art. 805 i n. Kodeksu cywilnego , której przedmiotem było między innymi obowiązek wypłaty odszkodowania w przypadku zajścia zdarzenia ubezpieczeniowego w postaci śmierci rodzica osoby ubezpieczonej. Podkreślić należy, że dopuszczalnym jest przez prawo procesowe samo sprecyzowanie imienia osoby od początku występującej w charakterze strony powodowej, co przesądza, że w żaden sposób nie można z tego wywodzić, iż dalsze prawidłowe oznaczenie imienia powódki i w konsekwencji użycie go w ferowanym przez Sąd I instancji wyroku, stanowiło zmianę podmiotową po stronie powodowej. Sprostowanie własnego wadliwego oznaczenia przez stronę nie oznacza zmiany podmiotowej powództwa, a tym bardziej nie wskazuje na przyznanie braku zdolności sądowej. (por postanowienie SN z dnia 24 lipca 2014r II CSK 504/13 - publ. Lex). Tym samym w realiach niniejszej sprawy nie zachodzi zarzucana nieważność postępowania, a nadto czyni to bezprzedmiotowym czynienie jakichkolwiek rozważań prawnych przez Sąd II instancji, co do dalszych zarzutów naruszenia prawa procesowego, które w rzeczywistości opierają się na tej samej argumentacji. Mając na uwadze niezasadność zarzutów apelacyjnych oraz jednocześnie brak ujawnienia okoliczności, które podlegają uwzględnieniu w postępowaniu odwoławczym z urzędu, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.