Sad powszechny, III Ca 821/15

Sygn. akt III Ca 821/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Tatarczyk Sędziowie: SO Krystyna Hadryś SO Barbara Konińska (spr.) Protokolant Renata Krzysteczko po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na rozprawie sprawy z wniosku Gminy T. z udziałem PPHU (...) , A. S. w T. , Skarbu Państwa – Starosty (...) , (...) Państwowych Spółki Akcyjnej w W. , H. O. i J. O. o rozgraniczenie nieruchomości na skutek apelacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 2 marca 2015 r., sygn. akt I Ns 1800/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. SSO Barbara Konińska SSO Tomasz Tatarczyk SSO Krystyna Hadryś Sygn. akt III Ca 821/15 UZASADNIENIE W dniu 10 października 2014r. Wójt Gminy T. przekazał do Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach wniosek o rozgraniczenie nieruchomości będącej własnością Gminy T. obejmującej działki nr (...) , dla których Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach prowadzi KW nr (...) z następującymi działkami stanowiącymi własność uczestników postępowania PPHU (...) , A. S. z siedzibą w T. , Skarbu Państwa – Starosty (...) , (...) Państwowych Spółki Akcyjnej w W. , H. O. , J. O. : nr (...) (KW nr (...) ), nr (...) ( KW (...) ), nr (...) (KW nr (...) ), nr (...) (KW nr (...) ). W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w postępowaniu rozgraniczeniowym wszczętym z urzędu przez Gminę T. , nie doszło do zawarcia ugody, ani też do wydania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Postanowieniem z dnia 02 marca 2015r., sygn. I Ns 1800/14 wydanym na posiedzeniu niejawnym Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach oddalił wniosek. Sąd Rejonowy stwierdził, że z treści KW nr (...) wynika wprost, iż Gmina T. nie jest właścicielem działek biorących udział w postępowaniu rozgraniczeniowym, zaś z załączonego do akt KW (...) wypisu z rejestru gruntów wynika, że działki nr (...) stanowią w dalszym ciągu własność Skarbu Państwa, nie zaś Gminy T. . W tej sytuacji Sąd I Instancji uznał, że wobec braku interesu prawnego wnioskodawcy, wniosek podlegał oddaleniu, o czym orzekł na mocy m.in. art. 514 § 2 k.p.c. W apelacji od tego rozstrzygnięcia wnioskodawczyni Gmina T. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku i zwrot kosztów postępowania apelacyjnego lub o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 153 k.c. poprzez pozbawienie Gminy T. jako właściciela działek nr (...) prawa ich rozgraniczenia z nieruchomościami sąsiednimi, art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez pominięcie dowodów z postępowania administracyjnego, w tym z postanowienia Wójta Gminy T. z którego wynika, że działki powyższe mają urządzoną KW Nr (...) , art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez pominięcie w uzasadnieniu powodów, dla których Sąd odmówił wiarygodności dowodom przeprowadzonym w postępowaniu rozgraniczeniowym, a zwłaszcza operatowi technicznemu oraz naruszenie art. 510 § 1 k.p.c. przez odmowę nadania Gminie T. statusu strony w sprawie. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu. Sąd I instancji nie rozpoznał bowiem istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Rejonowy błędnie ustalił, iż Gmina T. nie jest właścicielem działek biorących udział w postępowaniu rozgraniczeniowym oraz iż działki nr (...) stanowią własność Skarbu Państwa, nie zaś Gminy T. . Zasadnym więc okazał się zarzut apelacji dotyczący błędnych ustaleń przyjętych za podstawę orzeczenia. Jak ustalił Sąd Okręgowy z odpisu KW nr (...) Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach wynika, iż nieruchomość w niej opisana składa się wyłącznie z dwóch działek, to jest działek nr (...) , zaś jej właścicielem nie jest Skarb Państwa, lecz wnioskodawczyni – Gmina T. /odpis KW nr (...) Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach – k. 59 akt/. O ile zaś z załączonego do akt KW (...) Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach wypisu z rejestru gruntów z dnia 28 lipca 2003r. znajdującego się na k. 56 akt wynika, że działki nr (...) stanowią własność Skarbu Państwa, o tyle dnia 04 sierpnia 2003r. działki te odłączono z tej księgi wieczystej i przeniesiono do innej na podstawie wniosku złożonego dnia 01 sierpnia 2003r. /postanowienie o wpisie w KW nr (...) Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 04 sierpnia 2003r. – k. 57-58 akt tejże księgi wieczystej/. W tej sytuacji Sąd I Instancji błędnie uznał, iż Gmina T. nie jest właścicielem działek objętych wnioskiem i nie ma interesu w domaganiu się ich rozgraniczenia z nieruchomościami sąsiednimi. W konsekwencji Sąd ten nie rozpoznał istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Do nie rozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji dochodzi bowiem w szczególności w razie oddalenia wniosku z uwagi na przyjęcie przedawnienia roszczenia, prekluzji lub braku legitymacji procesowej strony, której oceny sąd drugiej instancji nie podziela (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1998 r., II CKN 897/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 22; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2002 r., V CKN 357/00). Zawarte w art. 386 § 4 k.p.c. sformułowanie „nierozpoznanie istoty sprawy” oznacza przede wszystkim niezbadanie podstawy merytorycznej dochodzonego roszczenia, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Dlatego też Sąd Okręgowy w oparciu o art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. Ponieważ uwzględnienie zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. skutkowało uchyleniem postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I Instancji, zbędnym jest odnoszenie się do pozostałych zarzutów apelacji. W konsekwencji uchylenia zaskarżonego orzeczenia Sąd Rejonowy stosownie do wniosków dowodowych uczestników postępowania przeprowadzi postępowanie w sprawie, w razie potrzeby dopuszczając dowody z urzędu. Następnie w zależności od poczynionych ustaleń Sąd I Instancji rozważy ponownie zasadność wniosku i wyda odpowiednie do wyniku postępowania dowodowego rozstrzygnięcie. SSO Barbara Konińska SSO Tomasz Tatarczyk SSO Krystyna Hadryś