Sad powszechny, IV Ka 350/15

(1)s. K. i M. ur. (...) w I. M. T. s. M. i M. ur. (...) w T. M. P.

(2)s. J. i J. ur. (...) w I. K. K.

(2)s. J. i E. ur. (...) w I. K. S. s. T. i B. ur. (...) w I. S. S.

(1)s. T. i A. ur. (...) w I. S. S.

(2)s. P. i K. ur. (...) w I. oskarżonych z art. 244 a k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, oskarżonego J. A. i obrońcę oskarżonego S. S.

(1)od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 14 sierpnia 2014 r. - sygn. akt VI K 39/13 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonego S. S.

(1)( S. ) i w tym zakresie sprawę przekazuje do Sądu Rejonowego w Inowrocławiu do ponownego rozpoznania; 2. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - w pkt. 1,4,7,10,13,16,19,22 i 28 jako podstawę skazania i wymiaru kary oskarżonych w miejsce art. 244 a k.k. przywołuje przepis art. 244 a § 1 k.k. ; - za podstawę wymiaru kary wymierzonej oskarżonym J. A. , M. K.

(2), M. K.

(1), M. T. , M. P.

(2), K. K.

(2)i S. S.

(2)obok przepisu art. 244 a § 1 k.k. dodatkowo przywołuje przepis art. 91 § 1 k.k. ( pkt. 4,7,10,13,16,19,28 ); - za podstawę orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonych M. T. (pkt. 14) i S. S.

(2)( pkt. 29 ) w miejsce art. 70 § 1 pkt 1. k.k. przywołuje przepis art. 70 § 2 k.k. ; - na mocy art. 73 § 2 k.k. oddaje oskarżonych M. T. i S. S.

(2)pod dozór kuratora sądowego; - uchyla rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary wobec oskarżonego M. P.

(2)(pkt. 17) oraz orzeczenie o karze grzywny (pkt. 18);

1. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. R. – Kancelaria Adwokacka w I. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
3. zwalnia oskarżonego J. A. od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa;
4. w pozostałej części koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE M. S. oskarżony został o to, że w dniu 5 września 2012r. w I. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 17 sierpnia 2009r. w sprawie VI W 1351/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny seniorów G. I. tj. o czyn z art.244 a kk . J. A. oskarżony został o to, że w okresie od 22 sierpnia 2012r. do 10 listopada 2012r. w I. , działając w ciągu przestępstw, w krótkich odstępach czasu, w dniach 22 sierpnia 2012r., 5 września 20012r., 12 września 2012r., 14 października 2012r., 27 października 2012r. i 10 listopada 2012r. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 17 sierpnia 2009r. w sprawie VI W 1346/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . M. K.

(2)oskarżony został o to, że w okresie od 15 sierpnia 2012r. do 6 października 2012r. w I. , działając w ciągu przestępstw, w krótkich odstępach czasu, w dniach 15 sierpnia 2012r., 8 września 20012r., 15 września 2012r., 22 września 2012r., 30 września 2012r. i 6 października 2012r., nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 7 kwietnia 2009r. w sprawie VI W 520/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . M. K.

(1)oskarżony został o to, że w okresie od 15 sierpnia 2012r. do 10 listopada 2012r. w I. , działając w ciągu przestępstw, w krótkich odstępach czasu, w dniach 15 sierpnia 2012r., 19 sierpnia 2012r, 22 sierpnia 2012r, 12 września 2012r., 15 września 2012r., 30 września 2012r., 6 października 2012r., 14 października 2012r., 22 października 2012r., 3 października 2012r. i 10 listopada 2012r. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 7 kwietnia 2009r. w sprawie VI W 520/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . M. T. oskarżony został o to, że w okresie od 22 sierpnia 2012r. do 3 listopada 2012r w I. , działając w ciągu przestępstw, w krótkich odstępach czasu, w dniach 22 sierpnia 2012r., 5 września 2012r, 8 września 2012r., 12 września 2012r., 30 września 2012r i 3 listopada 2012r. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 17 kwietnia 2009r w sprawie VI W 1352/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . M. P.

(2)oskarżony został o to, że w okresie od 15 sierpnia 2012r. do 15 września 2012r. w I. , działając w ciągu przestępstw, w krótkich odstępach czasu, w dniach 15 sierpnia 2012r., 19 sierpnia 2012r, 22 sierpnia 2012r, 25 sierpnia 2012r., 5 września 2012r., 8 września 2012r., 12 września 2012r., 15 września 2012r., nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 7 kwietnia 2009r. w sprawie VI W 520/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . K. K.

(2)oskarżony został o to, że w okresie od 22 września 2012r. do 3 listopada 2012r. w I. , działając w ciągu przestępstw, w krótkich odstępach czasu, w dniach 22 września 2012r. i 3 listopada 2012r. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 1 czerwca 2011r. w sprawie VI W 1293/10 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . K. S. oskarżony został o to, że w dniu 12 września 2012r. w I. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 7 kwietnia 2009r. w sprawie VI W 520/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . S. S.

(1)oskarżony został o to, że w dniu 27 października 2012r. w I. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 7 kwietnia 2009r. w sprawie VI W 520/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . S. S.

(2)oskarżony został o to, że w okresie od 5 września 2012r. do 27 października 2012r., w I. działając w ciągu przestępstw, w krótkich odstępach czasu, w dniach 5 września 2012r., 12 września 2012r., 14 października 2012r. i 27 października 2012r. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 7 kwietnia 2009r. w sprawie VI W 520/09 w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku stawiennictwa w KPP I. w czasie trwania imprezy masowej w postaci meczu ligowego piłkarskiej drużyny G. I. , tj. o czyn z art.244a kk w zw. z art.91§1 kk . Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w sprawie VI K 39/13 uznał: - oskarżonego M. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 5 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego J. A. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II aktu oskarżenia tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 3 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego M. K.

(2)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt III aktu oskarżenia tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 3 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego M. K.

(3)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt IV aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 5 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego M. T. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt V aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 3 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego M. P.

(2)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt VI aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 5 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; -oskarżonego K. K.

(2)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt VII aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 5 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego K. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt VIII aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 5 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego S. S.

(1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt IX aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 5 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; - oskarżonego S. S.

(2)za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt X aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art.244a kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§1 kk i art.70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na 5 lat; na podstawie art.71§1 kk orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. Zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych , obciążając nimi Skarb Państwa. Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońca oskarżonego S. S.

(1), prokurator i oskarżony J. A. osobiście. O b r o ń c a oskarżonego S. S.

(1)zaskarżył wyrok w całości , zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na dowolnym uznaniu, że S. S.

(1)dopuścił się występku z art.244a kk , podczas gdy na powyższą konstatację nie pozwala prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego. W konkluzji wniósł o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W apelacji osobistej dotyczącej kary o s k a r ż o n y J. A. „wniósł o umorzenie orzeczonej wobec niego w zawieszeniu 4 miesiące na 3 lata oraz o zmniejszenie kary grzywny”. W jej uzasadnieniu oskarżony podniósł, że „wyrok uniemożliwia mu pracę w zawodzie ochroniarza , a jego sytuacja finansowa nie pozwala na zapłatę tak wysokiej grzywny, poza tym płaci już dwie kary grzywny za przestępstwo z art.244a kk ”. P r o k u r a t o r na zasadzie art.425§1, art.427§1 in principio i art.444 kpk zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść wszystkich oskarżonych i zarzucił : - obrazę przepisów prawa materialnego, poprzez przyjęcie błędnej kwalifikacji prawnej czynu tj. art.244a kk , podczas gdy wszyscy oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali znamiona art.224a§1 kk ; - obrazę przepisów prawa materialnego tj. art.73§2 kk polegającą na niezastosowaniu obligatoryjnego dozoru kuratora wobec młodocianych M. T. i S. S.

(2); - obrazę przepisów prawa materialnego poprzez przyjęcie błędnej podstawy zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary wobec młodocianych M. T. i S. S.

(2)tj. art.70§1 pkt 1 kk , podczas gdy właściwym przepisem stosowania ww. instytucji jest przepis art.70§2 kk ; - obrazę przepisów postępowania art.424§1 i 2 kpk , która miała wpływ na treść orzeczenia poprzez nie wskazanie przez Sąd w uzasadnieniu wyroku, jakie fakty zostały uznane za udowodnione, a jakie nie, nadto nie wskazanie jakie okoliczności Sąd miał na względzie przy wymiarze kary wszystkim oskarżonym , - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o karze, polegający na wysnuciu przez Sąd z okoliczności dotyczących oskarżonych M. S. , M. P.

(2), M. K.

(1), K. S. , K. K.

(2), S. S.

(1), błędnego wniosku, że dotychczasowa postawa oskarżonych daje podstawę do przyjęcia, że pomimo wymierzenia ww. oskarżonym kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, będą oni przestrzegali porządku prawnego, podczas gdy okoliczności dotyczące stosunku ww. do obowiązującego porządku prawnego, właściwie ocenione prowadzą do odmiennego wniosku. Na zasadzie art.427§1 in fine kk i art.437§2 kpk skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu do ponownego rozpoznania. Ponieważ ani prokurator ani oskarżony J. A. nie złożyli wniosków o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego na piśmie, uzasadnienie wyroku w tej części stosownie do brzmienia art.457§2 kpk nie zostanie sporządzone. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Nie przesądzając na obecnym etapie postępowania zasadności (lub bezzasadności) zarzutu stawianego oskarżonemu S. S.

(1)stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie ostać się nie może, a to ze względów następujących : Sąd Okręgowy bowiem stwierdził, że Sąd Rejonowy z obrazą prawa procesowego dopuścił się uchybień na etapie przeprowadzenia dowodów a w dalszej konsekwencji i ich oceny i to takich, które mogły mieć wpływ na poczynione ustalenia i w efekcie treść zaskarżonego wyroku. Zgodnie z art.410 kpk podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Oznacza to, że Sądowi orzekającemu nie wolno wydawać wyroku na podstawie części ujawnionego materiału dowodowego. Dopiero wszechstronna analiza i ocena wszystkich dowodów i wynikających z nich okoliczności może prowadzić do wykrycia prawdy i poczynienia prawidłowych w tym zakresie ustaleń. Pominięcie istotnych dla sprawy okoliczności, mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie kwestii winy, stanowi oczywistą obrazę przepisu art.410 kpk . W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy z obrazą art.410 kpk pominął w swych ustaleniach i rozważaniach istotne dowody i fakty. Tym samym zasadna jest konstatacja, że ustalenia faktyczne w sprawie nie zostały poczynione w oparciu o ocenę całokształtu materiału dowodowego. Zupełnie bez reakcji Sądu pozostały wyjaśnienia oskarżonego S. S.

(1)(k.203), w których wskazał on , iż w dniu zarzutu (27 października 2012r.) stawił się w KP w K. k. P. jednakże nie zastał tam nikogo z funkcjonariuszy, drzwi Komisariatu były zamknięte. Później też ten oskarżony podnosił kwestię zwrócenia się o monitoring sprzed Komisariatu (według niego wejście do KP było monitorowane), który potwierdziłby fakt jego tam obecności. Powyższe zostało całkowicie zignorowane przez Sąd, który w żaden sposób do argumentacji tego oskarżonego nie odniósł się, w żaden sposób nie zweryfikował tych twierdzeń. Tymczasem argumentacja ta nie jest pozbawiona doniosłości dla rozstrzygnięcia w sprawie. Bo oto, choć z wyroku z dnia 7 kwietnia 2009 ( VI W 520/09) wynika, iż w dniu meczu drużyny (...) (a więc też 27 października 2012r.) oskarżony miał stawić się w KP w I. , to jednak fakt stawienia się w innym KP ma swoje znaczenie. Tym bardziej, że w toku postępowania oskarżony również w innych datach podczas nieobecności w I. w datach meczów G. (6 października 2012r i 25 sierpnia 2012r.) stawiał się w komisariatach miejsca swojego pobytu (odpowiednio na KP P. i we W. ), dokumentował to stosownymi „zaświadczeniami” co w konsekwencji powodowało uwolnienie go od odpowiedzialności za czyn z art.244a§1 kk . Nie można zatem wykluczyć, iż i w przypadku meczu G. I. w dniu 27 października 2012r. sytuacja mogła wyglądać podobnie. Tymczasem Sąd Rejonowy w żaden sposób nie odniósł się do wyjaśnień oskarżonego, nie zweryfikował jego wyjaśnień, a jeżeli uważał, iż nawet ewentualna obecność w KP w K. nie zwalnia go od odpowiedzialności, to nie wyartykułował tego w pisemnych motywach wyroku. W obydwu wypadkach zaniechanie Sądu rozstrzygnięcie w tej części dyskwalifikuje. Na tę okoliczność niezbędne jest dalsze postępowanie dowodowe dla ewentualnego potwierdzenia wyjaśnień oskarżonego i oceny ich znaczenia dla rozstrzygnięcia o jego winie. Dopiero uzupełnienie zatem postępowania dowodowego w powyższym kierunku pozwoli (w powiązaniu z już istniejącymi dowodami) na ocenę czy można oskarżonemu S. S.

(1)przypisać winę za zarzucany mu czyn. Ze względu na wskazane okoliczności Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy będzie zobligowany do ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w niniejszej sprawie, w sposób wolny od uchybień i uzupełnienia go we wskazanym wyżej kierunku. W szczególności zaś Sąd ten winien ustalić czy faktycznie w dniu 27.10.2012 roku funkcjonował KP w K. , w jakich godzinach, czy możliwym było, że oskarżony stawił się lecz Komisariat był zamknięty i ewentualnie sprawdzenie monitoringu sprzed drzwi wejściowych. Innymi słowy rzeczą tego Sądu będzie weryfikacja linii obrony oskarżonego a następnie podjęcie merytorycznej decyzji w kwestii ewentualnej odpowiedzialności prawno-karnej oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu.