Sad powszechny, II K 56/15

Sygn. akt II K 56/15 POSTANOWIENIE dnia 15 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Krystowczyk Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Załomska po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie D. P. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie §2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z §14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Ludwika Barczaka kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu; III. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego D. P. o wydanie nowego wyroku łącznego z uwagi na zmianę przepisów dotyczących wydawania wyroku łącznego, które wchodzą w życie w dniu 1 lipca 2015 roku. Z analizy akt sprawy, w tym aktualnej karty karnej, wynika, iż D. P. skazany został prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Koszalinie w sprawach o sygn. akt X K 331/05, X K 593/09, X K 451/10, X K 956/10, X K 1246/10, X K 797/10 oraz prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie o sygn. akt II K 42/11. W dniu 11 października 2012 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie o sygn. akt II K 72/12 wydał wobec skazanego wyrok łączny, którego przedmiotem były wszystkie dotychczasowe skazania D. P. . Następnie, postanowieniami tutejszego Sądu z dnia 18 czerwca 2013 roku w sprawie o sygn. akt II K 53/13 i z dnia 23 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt II K 79/14, na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. , umorzono postępowania w sprawie o wydanie wobec skazanego wyroku łącznego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek skazanego nie jest zasadny i z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej nie może zostać uwzględniony. Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniono treść art.85 k.k. dotyczącego wymierzania kary łącznej, jednakże zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże Ustawy, art.85 k.k. w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z analizy akt sprawy II K 56/15 wynika natomiast, iż wobec D. P. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej. Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z treścią art.85 k.k. sprzed nowelizacji, sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok , chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw (…). Tymczasem z analizy akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawie o sygn. akt II K 72/12, w której wydał wyrok łączny wobec skazanego. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące D. P. . Podkreślić należy, że od czasu wydania powyższego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 72/12 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 k.p.k. Oznacza ona, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. Ponadto, z uwagi na złożone przez skazanego wcześniejsze wnioski o wydanie wyroku łącznego, tutejszy Sąd w sprawach o sygn. akt II K 53/13 i II K 79/14, na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. , umarzał już postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. , a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 k.p.k. , obciążyć Skarb Państwa. Jednocześnie z uwagi na okoliczność, iż skazany miał w niniejszym postępowaniu wyznaczonego obrońcę z urzędu należało orzec o należnym mu wynagrodzeniu. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.