Sad powszechny, III AUa 529/13

Sygn. akt III AUa 529/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Krystyna Smaga Sędziowie: SA Barbara Hejwowska SA Małgorzata Rokicka - Radoniewicz (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Maciej Mazuryk po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. w Lublinie sprawy Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o podwyższenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe na skutek apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV U 1324/12 I. oddala apelację; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. na rzecz Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. L. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. III AUa 529/13 UZASADNIENIE Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. zaskarżoną decyzją z dnia 3 lipca 2012 r. Nr (...) ustalił, iż stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą wnioskodawczynię N.Z.O.Z. (...) Spółkę z o.o. w J. L. podwyższa o 50% w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2011 roku do 31 marca 2012r. W uzasadnieniu decyzji pozwany wskazał, że według niego stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe za ten rok winna wynosić 1,47%. Kolejną zaskarżoną decyzją z dnia 3 lipca 2012 r. Nr (...) ustalił, że stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą wnioskodawczynię podwyższa o 50% w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2012 roku do 31 marca 2013 roku W uzasadnieniu decyzji pozwany wskazał, że według niego stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe za ten rok winna wynosić 1,20%. Od powyższych decyzji odwołania do Sądu Okręgowego w Zamościu złożyła wnioskodawczyni N.Z.O.Z. (...) Spółkę z o.o. w J. L. , podnosząc, że jest następcą prawnym K. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą N.Z.O.Z. (...) , gdyż w dniu 10.02.2012r. nastąpiło przekształcenie przedsiębiorcy K. C. w Spółkę z o.o. i jako następca prawny winna płacić przedmiotową składkę w takiej wysokości, w jakiej płaciłby K. C. , gdyby nie dokonał przekształcenia prawnego prowadzonej przez siebie działalności, t.j. 1,03% w roku składkowym obejmującym okres od 01.04.2011r. do 31.03.2012r. i 0,96% w roku składkowym obejmującym okres od 01.04.2012r. do 31.03.2013r. Postanowieniem z dnia 13 marca 2013r. Sąd połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 roku: I. zmienił decyzję z dnia 3 lipca 2012 roku Nr (...) i ustalił, że Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Spółka z o.o. w J. L. nie jest zobowiązany do opłacenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe podwyższonej o 50% w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2011 roku do 31 marca 2012 roku; II. zmienił decyzję z dnia 3 lipca 2012 roku Nr (...) i ustalił, że Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Spółka z o.o. w J. L. nie jest zobowiązany do opłacenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe podwyższonej o 50% w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2012 roku do 31 marca 2013 roku; III. zasądził od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. na rzecz wnioskodawczyni Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) Spółki z o.o. w J. L. kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, że w dniu 10 lutego 2012 roku nastąpiło przekształcenie przedsiębiorcy K. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą N.Z.O.Z. (...) w Spółkę z o.o. (...) .Z.O.Z. (...) . Działalność ta prowadzona jest od wielu lat, do ubezpieczenia wypadkowego zgłoszonych jest ponad 10 ubezpieczonych. Analizując treść przepisów art. 584 1 § 1 art. 584 2 § 1 k.s.h. stanowiącego, że przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki do rejestru (dzień przekształcenia) i spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego, Sąd Okręgowy uznał, że jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa przekształcanego przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych, co jest uregulowane w przepisie art. 93a § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2012r. poz. 749) mającego zastosowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych w zw. art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j.t. Dz.U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) Tak więc przez analogię płatnik którym jest jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną zachowuje uprawnienie do opłacania składek na ubezpieczenie wypadkowe według stopy procentowej obowiązującej poprzednika (por. przez analogię wyrok Sądu Apelacyjnego W Łodzi z dnia 18 maja 2011r., III AUa 1449/10, Lex nr 1112533). W myśl art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.) jeżeli płatnik składek nie przekaże danych lub przekaże nieprawdziwe dane, o których mowa w art. 31 , co spowoduje zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na cały rok składkowy w wysokości 150% stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych. Płatnik składek zobowiązany jest opłacić zaległe składki wraz z odsetkami za zwłokę. W piśmie procesowym z dnia 26.03.2013r. organ rentowy przyznał, że wnioskodawczyni nie podała nieprawdziwych danych, a jedynie w jego ocenie nieprawidłowe dane i że przy przyjęciu, że jest ona następcą prawnym przedsiębiorcy K. C. to w roku składkowym obejmującym okres od 1.04.2011r. do 31.03.2012r. stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe wynosi dla niej - 1,03% i roku składkowym obejmującym okres od 1.04.2012r. do 31.03.2013r. - 0,96%. Mając na uwadze powyższe w ocenie Sądu Okręgowego nie było żadnych podstaw prawnych do podwyższenia o 50% wnioskodawczyni stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, gdyż jako następca prawny przedsiębiorcy K. C. zachowała uprawnienie do opłacania składek na ubezpieczenie wypadkowe według stopy procentowej obowiązującej jej poprzednika ( K. C. ) tj. w roku składkowym obejmującym okres od 1.04.2011r. do 31.03.2012r. w wysokości 1,03% i roku składkowym obejmującym okres od 1.04.2012r. do 31.03.2013r. w wysokości 0,96%. Sąd Okręgowy ponadto zwrócił uwagę, że gdyby nawet nie podzielić powyższego stanowiska i uznać za prawidłowy pogląd pozwanego (tylko hipotetycznie), to również nie było żadnych podstaw do podwyższenia o 50% wnioskodawczyni stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, gdyż nie podała ona nieprawdziwych a jedynie nieprawidłowe dane (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2011r., I UK 15/11, Lex nr 1212851). Na marginesie Sąd Okręgowy podniósł też, że organ rentowy może obciążyć dodatkowo podwyższoną o 50% składką tylko za jeden rok składkowy a nie za kilka kolejnych (jak uczynił też w niniejszej sprawie)(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2012r., IUKN 207/11, Lex nr 111301560 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 13 lutego 2013r., III AUa 1128/12). Od tego wyroku apelację wniósł organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art.34 ust.1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych przez błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, że przekazanie organowi rentowemu nieprawidłowych danych nie uprawniało organu rentowego do podwyższenia składki wypadkowej oraz, że przekształcenie przedsiębiorcy w nowy podmiot gospodarczy uprawnia do wstąpienia w prawo do ustalenia wysokości składki wypadkowej poprzednika przekształconego. Wnosił o zmianę wyroku i oddalenie odwołań od decyzji z dnia 3 lipca 2012 roku ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest bezzasadna. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny: w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej nastąpiło przekształcenie płatnika składek – osoby fizycznej w spółkę prawa handlowego. Zarzut naruszenia prawa materialnego – art.34 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych jest chybiony. Zgodnie z art.34 ust.1 jeżeli płatnik składek nie przekaże danych lub przekaże nieprawdziwe dane, o których mowa w art. 31 , co spowoduje zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na cały rok składkowy w wysokości 150 % stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych. W myśl ust.6 art.31 dane, o których mowa, obejmują dane identyfikacyjne płatnika składek, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, rodzaj działalności według PKD, liczbę ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczenia wypadkowego oraz adres płatnika składek. Dane dotyczące działalności prowadzonej przez wnioskodawcę, liczby ubezpieczonych oraz dane indentyfikacyjne płatnika wraz z jego adresem były podane organowi rentowemu. Składając odpowiednią deklarację wnioskodawca nie podał żadnych nieprawdziwych informacji, określenie wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe nie wchodzi w zakres przepisu art.31 ust.6 , a więc brak było podstaw do zastosowania wobec wnioskodawcy swoistej kary polegającej na podwyższeniu o 50% stopy procentowej składki. Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela wnioskowania prawnicze zawarte w motywach zaskarżonego wyroku. W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba ich powtarzania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1997 roku II UKN 61/97 – OSNAPiUS 1998/3/104, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 roku I PKN 339/98 – OSNAPiUS 1998/24/776). Podnieść należy dodatkowo, że skarżący argumentami przytoczonymi w apelacji w żaden sposób nie podważył zasadności stanowiska Sądu pierwszej instancji, powielając przy tym poglądy przedstawione w odpowiedzi na odwołanie, jak i w toku postępowania sądowego. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku odniósł się do wszystkich tych (całkowicie chybionych) argumentów, zwłaszcza poglądu, że nastąpiła zmiana płatnika i powstał nowy podmiot rozpoczynający dopiero działalność gospodarczą. Z tych względów i na mocy art.385 KPC Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 98 k.p.c. oraz § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).