Sad powszechny, III APz 16/12

Sygn. akt III A Pz 16/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący SSA Janina Cieślikowska (spr.) Sędziowie: SSA Stanisława Kubica SSA Irena Różańska-Dorosz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. K. przeciwko (...) Spółdzielni Pracy (...) we W. o uchylenie uchwały i wynagrodzenie na skutek zażalenia (...) Spółdzielni Pracy (...) we W. od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2012 r. sygn. akt VII P 50/10 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił zażalenie (...) Spółdzielni Pracy (...) we W. od postanowienia tego Sądu z dnia 7 marca 2012 r. o oddaleniu odwołania strony pozwanej od zarządzenia Przewodniczącego z dnia 26 stycznia 2012 r., którym to zrządzeniem Przewodniczący odmówił sprostowania protokołu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że zażalenie na wymienione postanowienie nie przysługuje, a zatem podlega odrzuceniu na zasadzie art. 370 w zw. z art. 397§ 2 kpc . Postanowienie to zaskarżyła strona pozwana domagając się uchylenia wydanego zarządzenia i sprostowania protokołu z dnia 22 listopada 2011 r. poprzez dodanie do jego treści w miejscu, gdzie dochodziło do odnotowania faktu uchylenia pytania zanim je zadano sformułowania: Pytanie sędziego „To proszę podać jakie to było pytanie"; odpowiedź pełnomocnika pozwanego „to może zapiszmy tak, jak było" W uzasadnieniu zażalenia strona pozwana podniosła, że wskutek odmowy sprostowania protokół może spowodować odmienną interpretację przebiegu zdarzeń. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie strony pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 160 § 1 kpc , sprostowanie lub uzupełnienie protokołu następuje na skutek zarządzenia przewodniczącego. Od tego zarządzenia przysługuje odwołanie do całego składu orzekającego w terminie tygodniowym ( art. 160 zdanie drugie ). Orzecznictwo stanęło na stanowisku, że jest to środek zaskarżenia, do którego nie ma zastosowania art. 394 . Nie jest to jednak środek odwoławczy. Na postanowienie sądu w przedmiocie sprostowania lub odmowy sprostowania protokołu nie przysługuje zażalenie. Przepisu takiego nie ma ani w rozdziale o posiedzeniach sądowych ( art. 148-163 k.p.c. ), ani też w rozdziale o zażaleniu ( art. 394-398 k.p.c. ). W tych warunkach oraz wobec przyjętej przez Kodeks zasady, iż zażalenie na postanowienie nie kończące postępowanie przysługuje tylko w wypadkach w ustawie przewidzianych ( art. 394 k.p.c. ), zażalenie, które wniosła strona pozwana, jest niedopuszczalne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 1966 r., I CZ 104/66, LEX nr 6053; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1982 r., I CZ 115/82, LEX nr 8491; orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 1972 r., II PR 211/72, OSNC 1972, nr 11, poz. 210). W myśl art. 370 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia, jako trafne, nie może zostać zmienione. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 w zw. z art. 397 § 2 kpc postanowił jak na wstępie.