Sad powszechny, I C 305/15

Sygn. akt I C upr 305/15 (poprzednio V C upr 204/15) WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Miliczu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik Protokolant: Justyna Kądzioła po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. w Miliczu na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą we W. przeciwko M. S. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża powoda w zakresie przez niego poniesionym. (...)

1. (...)
2. (...) (...) (...)
3. (...)
4. (...) M. , (...) Sygn. akt I C upr 305/15 (poprzednio V C upr 204/15) UZASADNIENIE (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa we W. , działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 30 kwietnia 2015 r. wniosła o zasądzenie od pozwanej M. S. kwoty 1 466,67 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że żądana wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwaną z (...) S.A. w W. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na podstawie której wierzyciel wystawił dokumenty księgowe potwierdzające realizację świadczenia. W dniu 23 stycznia 2014 r. wierzyciel pierwotny zbył przysługującą jej względem pozwanej wierzytelność na rzecz (...) (...) , który w dniu 24 marca 2014 r. dokonał przelewu tej wierzytelności na rzecz strony powodowej. Dodatkowo strona powodowa wskazała, że łączna kwota zadłużenia, wynikająca z dokumentów księgowych wraz z odsetkami ustawowymi, liczonymi do dnia sporządzenia pozwu wynosi 1 466,67 zł, na co składa się: kwota 993,72 zł świadczenia głównego oraz kwota 472,95 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych, naliczonych od dnia następnego po terminie płatności dokumentu księgowego, do dnia sporządzenia pozwu. Pozwana – prawidłowo wezwana - nie stawiła się na rozprawę, nie złożyła odpowiedzi na pozew ani nie żądała rozpoznania sprawy pod jej nieobecność. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 13 stycznia 2011 r. pozwana M. S. zawarła z (...) S.A. z siedzibą w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w sieci (...) na czas oznaczony 24 miesięcy w ramach promocji „Bezlik 5Numerów B ( (...) -10B)” z pakietem taryfowym Bezlik 39,
5. W umowie wskazano, że kara umowna wynosi 800,00 zł. (dowód: umowa z dnia 13.01.2011 r., k. 7-11) W dniu 27 stycznia 2011 r. (...) S.A. w W. wystawił na nazwisko pozwanej fakturę VAT nr (...) za okres od 25 grudnia 2010 r. do 24 stycznia 2011 r., opiewającą na kwotę 122,43 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 10 lutego 2011 r. (dowód: faktura VAT z 27.01.2011 r. k. 13; rozliczenie konta k. 12) W dniu 26 lutego 2011 r. (...) S.A. w W. wystawił na nazwisko pozwanej fakturę VAT nr (...) za okres od 25 stycznia 2011 r. do 24 lutego 2011 r., opiewającą na kwotę 198,09 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 14 marca 2011 r. (dowód: faktura VAT z 26.02.2011 r. k. 15; rozliczenie konta k. 14) W dniu 26 kwietnia 2011 r. (...) S.A. w W. wystawił na nazwisko pozwanej fakturę VAT nr (...) za okres od 25 marca 2011 r. do 24 kwietnia 2011 r., opiewającą na kwotę 696,00 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 10 maja 2011 r. (dowód: faktura VAT z 26.04.2011 r. k. 15; rozliczenie konta k. 14) W dniu 23 stycznia 2014 r. (...) S.A. z siedzibą w W. zawarł z (...) (...) (...) w W. umowę sprzedaży wierzytelności. (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 23.01.2014 r., k. 19-20) W dniu 24 marca 2014 r. (...) (...) w W. zawarł ze strona powodową umowę cesji wierzytelności. (dowód: umowa cesji wierzytelności z dnia 24.03.2014 r., k. 21-22) W dniu 15 maja 2014 r. (...) Sp. z o.o. sporządził pismo do pozwanej informujące o cesji wierzytelności w wysokości 993,72 zł na rzecz strony powodowej. (dowód: pismo z dnia 15.05.201 4 r. k. 6) W dniu 26 maja 2015 r. strona powodowa sporządziła wezwanie do zapłaty wierzytelności, wynikających z wyżej wskazanych faktur, kierowane do pozwanej i opiewające na łączną kwotę 1 394,47 zł. (dowód: pismo z dnia 26.05.2014 r. k. 3-4) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisu art. 509 k.c. , który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Strona powodowa, formułując żądanie w niniejszej sprawie, miała zatem obowiązek udowodnienia, że przysługuje jej uprawnienie do dochodzenia należności wskazanej w pozwie od pozwanej z tytułu umową łączącej ją z poprzednikiem prawnym strony powodowej. Dla skuteczności transakcji cesji wierzytelności konieczne jest bowiem precyzyjne oznaczenie przenoszonej wierzytelności także i po to, by móc prawidłowo wykazać legitymację czynną w razie sporu sądowego o wierzytelność. Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dokumentach zaoferowanych przez powodową spółkę albowiem nie budziły one wątpliwości co do ich wiarygodności W ocenie Sądu, całokształt zgromadzonego materiału dowodowego nie pozwolił uwzględnić żądania pozwu. Strona powodowa nie wykazała bowiem, że przysługuje jej legitymacja czynna w niniejszej sprawie. Brak w sprawie dowodów, potwierdzających skuteczne przejście uprawnień z tytułu przedmiotowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na rzecz powoda. Na okoliczność cesji wierzytelności strona powodowa przedłożyła dwie umowy sprzedaży wierzytelności, bez stosownych załączników, co nie pozwala Sądowi ustalić zakresu przedmiotowego dokonanych cesji. Z treści umów przelewu wierzytelności wynika bowiem, że były one obudowane załącznikami, w tym załącznikiem, zawierającym zestawienie wierzytelności objętych cesją, które zostało umieszczone na płycie CD w formie pliku elektronicznego. Przedłożenie niekompletnych umów przelewu wierzytelności, uniemożliwia ustalenie ich pełnej treści, a co za tym idzie dyskwalifikuje je jako materiał dowodowy w zakresie przedmiotu umowy. Podkreślić przy tym należy, że nie jest wystarczającym środkiem dowodowym na tę okoliczność pismo informujące o dokonanym przelewie wierzytelności, kierowane do dłużnika, zwłaszcza w sytuacji, gdy brak dowodu, że zostało dłużnikowi doręczone. Niewątpliwie, tylko ze stosunku określonego przez prawo materialne płynie uprawnienie konkretnego podmiotu do występowania z konkretnym roszczeniem przeciwko innemu konkretnemu podmiotowi. To szczególne uprawnienie, oceniane z punktu widzenia prawa materialnego, nazywane jest legitymacją procesową. W toku postępowania konieczne jest zatem wykazanie, że strony są związane prawnomaterialnie z przedmiotem procesu, którym jest roszczenie procesowe. W przeciwnym razie powództwo nie może zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 339 k.p.c. , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie - w świetle powyższych rozważań - takie wątpliwości zachodziły, co obligowało Sąd do przeprowadzenia postępowania dowodowego. Skoro strona powodowa nie wykazała skutecznie w niniejszej sprawie, że przysługuje jej legitymacja czynna, powództwo podlegało oddaleniu w całości, o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania w pkt II wyroku orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. (...)
6. (...)
7. (...)
8. (...) M. , (...)