3 kk i przy zastosowaniu art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt 3 kk wymierzył mu 11 miesięcy pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 3) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego w pkt III , z tą zmianą opisu iż pominął zapis o treści „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt I ” - tj. uznał, że zachowaniem swoim oskarżony wyczerpał dyspozycją art. 13 § 1 kk w zw. art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2005 r. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r. w zw. z art. 12 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i przy zastosowaniu art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt 4 kk wymierzył oskarżonemu 400 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 4) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego w pkt IV wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 1799 poz. 1485 z późn. zmianami) – w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. - w zw. z art. 12 kk , art. 65 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk i przy zastosowaniu art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt 2 kk wymierzył oskarżonemu 2 lata pozbawienia wolności i 250 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 5) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego w pkt V i przy przyjęciu, że wyczerpuje on dyspozycję art. 158 § 1 kk - na podstawie tego przepisu w zw. z art. 60 § 3 kk i art. 60 § 6 pkt 4 kk wymierzył oskarżonemu 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 6) na podst. art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2, 3, 4 i 5 wymierzył S. K. karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w ilości 800 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 20 złotych, 7) na podst. art. 60 § 3 i 5 kk warunkowo zawiesi S. K. wykonanie orzeczonej w pkt 6 kary pozbawienia wolności na okres próby 7 lat i odda go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego, 8) na podst. art. 45 § 1 kk orzekł wobec S. K. przepadek korzyści w kwocie 173 260 złotych. II. M. M. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VI i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt VII ze zmianą w jego opisie, iż przyjmując, że działał wielokrotnie pominął zapis, i „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VI ” - tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr. 179 poz. 1485 z późn. zmianami) - w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. - w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podst. art. 56 ust. 3 w/ust. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w z w. z art. 33 §
3 kk wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 70 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec M. M. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 19 400 złotych, III. R. K. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w pkt VIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt IX z tą zmianą w jego opisie, iż przyjmując, że działał wielokrotnie pominął zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VIII ” – tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podst. art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk wymierzył mu 2 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 36 200 złotych, 4) uznał winnym popełnienia czynu z pkt X ze zmianą w jego opisie, iż przyjął, że działał wielokrotnie, a pominął zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VII ” - tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 1799 poz. 1485 z późn. zmianami) - w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. - w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podst. art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 §
3 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 5) na podstawie art. 45 §1 kk orzekł wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 28 000 złotych, 6) oskarżonego uzna winnym popełnienia czynu z pkt XI ze zmianą opisu, iż z jego treści wyeliminował zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VIII - tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk wymierzył mu 4 lata pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 7) na podst. art. 45 § 1 kk orzek wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 93 850 złotych, 8) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XII wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 4 § 1 lek - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość| jednej stawki na 50 złotych, 9) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 28 000 złotych, 10) na podstawie art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2, 4, 6 i 8 wymierzył R. K. karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w ilości 400 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych. IV. M. J. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XVIII ze zmianą w jego opisie, iż przyjął że działał wielokrotnie, a pominął zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XVII ” - tj. czynu z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
3 kk i art. 4 § 1 kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec M. J. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 3 000 złotych. V. K. S. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XXIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXIV z tą zmianą, iż pominął w jego opisie zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXIII” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 Iipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu rok pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec K. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 3075 złotych. VI. S. Z. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w pkt XXV i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXVI ze zmianą jego opisu polegającą na pominięciu zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXV ” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu 2 lata pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec S. Z. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 66 450 złotych, 4) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXVII wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 2 i § 3 kk i art. 4 § 1 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 5) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 28 000 złotych, 6) na podstawie art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2 i 4 orzekł S. Z. karę łączną: 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w ilości 250 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych. VII. P. K. 1) uznał winnym popełnienia czynu w pkt XXVIII - wyczerpującego dyspozycję art. 18 § 3 kk w zw. z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z pćźn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych. VIII. T. P. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XXIX i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXX z tym, że pominął w jego opisie 3) zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXIX ” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu 6 miesięcy pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 4) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 1 500 złotych, 5) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXXI z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt I ” wyczerpującego dyspozycje art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 § 2 i § 3 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 6) z mocy art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2 i 4 orzekł T. P. karę łączną: 3 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w ilości 50 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych. IX. D. F. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XXXV i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym czynu z pkt XXXVI z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXXV ” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec D. F. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 20 300 złotych, 4) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXXVII eliminując z jego treści zapis w „warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXXV ” – wyczerpującego dyspozycje art. 63 ust. 3 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 11 § 2 kk , art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 11 § 3 kk wymierzył mu 6 miesięcy pozbawienia wolności, 5) z mocy art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w pkt 2 i 4 wymierzył D. F. jedną karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. X. J. S. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w pkt XXXVIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym czynu z pkt XXXIX - z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXXVIII ” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. i w zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec J. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 21 750 złotych. XI. P. S. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XL i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym czynu z pkt XLI - z pominięciem w jego treści zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XL ” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. iw zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec P. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 8 700 złotych. XII. D. R. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XLII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XLIII - z tą zmianą, iż pominął w jego treści zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XLII ” -wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. i w zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 80 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec D. R. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 7 200 złotych. XIII. D. H. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XLIV i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XLV - z pominięciem w jego treści zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XLIV ” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kkj wymierzył mu rok i 2 miesiące pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) z mocy art. 45 § 1 kk orzekł wobec D. H. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 9 500 złotych, 4) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XLVI wyczerpującego dyspozycję art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) - i na podstawie tego przepisu wymierzył mu 3 miesiące pozbawienia wolności, 5) na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w pkt 2 i 4 wymierzył D. H.
kk wymierzył mu rok pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych. XVI. G. S. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego mu w pkt LX i kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt LXI - z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt LX ” -i wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk , art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył oskarżonemu rok pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 20 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec G. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 4 950 złotych. XVII. M. S. 1) uniewinnił od czynów zarzucanych mu w pkt LXII i w pkt LXIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa. XVIII. D. Z. 1) uniewinnił od czynu zarzucanego mu w pkt LXVI i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa. XIX. D. B. 1) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXVIII - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w zw. z art. 12 kk - i za to, na podstawie powołanego przepisu w zw. z art. 33 §
kk wymierzył mu rok pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 2) na podstawie art. 69 §
2 kk w zw. z art. 70 § 2 kk i art. 73 § 2 kk warunkowo zawiesił D. B. wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności na okres próby 4 lat, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego. XXIV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył okresy tymczasowego aresztowania stosowane wobec: - R. K. od 29 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - M. J. od 12 marca 2012 r. do 20 kwietnia 2012 r., - K. S. od 21 lutego 2012 r. do 15 maja 2012r., - S. Z. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - T. P. od 21 lutego 2012 r. do 2 kwietnia 2013 r., - D. F. od 21 lutego 2012 r. do 5 lipca 2012 r., - J. S. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - P. S. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - D. R. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - D. H. od 22 lutego 2012 r. do 2 kwietnia 2013 r. XXV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył okresy tymczasowego aresztowania przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy dwóm dziennym stawkom grzywny: - S. K. okres od 22 marca 2011 r. do 23 lutego 2012 r., Ponadto wyrok zawiera rozstrzygnięcia o: dowodach rzeczowych, koszach obrony z urzędu, opłatach oraz kosztach sądowych. Apelacje od powyższego rozstrzygnięcia wniósł oskarżyciel publiczny w zakresie uniewinnienia oskarżonych K. K. od czynu opisanego w punkcie LV, M. S. od czynu opisanego w punkcie LXIII , D. Z. w całości tj. czynu opisanego w punkcie LXVI. Wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k. przez dokonanie przez sąd dowolnej , a nie swobodnej oceny dowodów w zakresie oceny wyjaśnień tych oskarżonych i nie danie wiary w tym zakresie wyjaśnieniom S. K. , z których bezspornie wynika , że Ci oskarżeni popełnili zarzucone im czyny . W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie w tym zakresie wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Sieradzu do ponownego rozpoznania. Apelację z takim zarzutami wnieśli obrońcy oskarżonych: R. K. , D. R. , M. J. , K. S. , S. Z. , P. K. , T. P. , J. S. , P. S. , D. H. , M. K. , G. S. , D. B. tj. obrazy prawa procesowego mającego wpływ na rozstrzygnięci sądu , a przejawiające się w naruszeniu art. 7 k.p.k. przez dowolną , a nie swobodną ocenę materiału dowodowego . Apelujący podnieśli (apelacje w swej treści tj. zarzutów i wniosków tożsame) , że wydając wyrok sąd oparł się na niezweryfikowanych wyjaśnieniach oskarżonego S. K. , który pomówił oskarżonych o działanie przestępcze , a odmowa przez niego jakichkolwiek wyjaśnień czy odpowiedzi na pytania obrońców uniemożliwiła weryfikację tych pomówień. Obrońcy tych oskarżonych nadto wskazali na fakt , iż sąd nie dysponował żadnymi dowodami odnośnie ilości narkotyków w posiadaniu , których mieli znaleźć się oskarżeni , a o których wyjaśniał S. K. . Apelujący podnieśli w uzasadnieniach apelacji to , iż w sprawie brak jest dowodów na to , że oskarżeni wprowadzali do obrotu ewentualnie zakupione od K. narkotyki oraz dowodów na ich ilość inną niż tą , na którą ewentualnie wskazywali sami oskarżeni w swych wyjaśnieniach. Apelujący podnieśli również , że pomawiający S. K. nie potrafił wskazać wszystkich miejsc , w których doszło do nabycia narkotyków oraz ich ilości . Obrońca oskarżonego D. B. oprócz powyższych zarzutów podniósł , że między orzeczeniem , a jego uzasadnieniem zachodzi sprzeczność tego rodzaju , że inny czyn jest przypisany , a innego dotyczy uzasadnienie orzeczenie – przypisano czyn LXVIII , a w uzasadnienie wyroku dotyczy czynu XIV. W efekcie obrońcy oskarżonych , o których wyżej jako zasadniczy wniosek apelacji wnieśli o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania . Obrońca oskarżonego M. M. zaskarżył wyrok w zakresie orzeczenia o karze podnosząc ,iż jest niewspółmiernie wysoka i wniósł o zmianę wyroku zaskarżonego wyroku i wymierzenie temu oskarżonemu kary pozbawienia wolności jaką orzekł sąd I instancji ale z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Apelację w zakresie orzeczenia o karze złożył również obrońca oskarżonego D. F. wnosząc o jej wymierzenie za poszczególne czyny z zastosowaniem art. 60 § 3 k.k. oraz kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania . W zakresie orzeczenia o karze apelację wniósł również obrońca oskarżonego S. K. . Skarżący zarzucił orzeczeniu rażącą niewspółmierność kary w stosunku do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu w zakresie poszczególnych kar za jednostkowe czyny oraz w zakresie kary łącznej . W efekcie tak sformułowanych zarzutów obrońca oskarżonego K. wniosła o wymierzenie temu oskarżonemu kary pozbawienia wolności w wymiarze jaki sąd orzekł z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat pięciu , a nie siedmiu oraz wymierzenie kary łącznej grzywny w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Sąd Apelacyjny zważył co następuje : Apelacje obrońców oskarżonych tj. R. K. , D. R. , M. J. , K. S. , S. Z. , P. K. , T. P. , J. S. , P. S. , D. H. , M. K. , G. S. , D. B. jak i oskarżyciela publicznego sąt zasadne w zakresie podniesionych w nich zarzutów . Z uwagi na uchybienia Sądu I instancji w zakresie naruszenia prawa procesowego , spowodowały przez fakt ich wniesienia , konieczność wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia kasatoryjnego. Przechodząc do oceny zarzutów apelacyjnych w pierwszej kolejności zajmując się głównym zarzutem - błędu w ustaleniach faktycznych i dokonania przez Sąd dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów stwierdzić trzeba , że analiza zarówno akt sprawy, jak i uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, prowadzi do wniosku, że Sąd ten nie tylko w sposób nierzetelny i niekompletny zebrał materiał dowodowy, ale także go nie rozważył. Nie zastosował zarówno obowiązujących przepisów prawa, jak i zasad logiki . Swoje stanowisko uzasadnił w sposób chaotyczny i niepełny, dopuszczając się w treści uzasadnienia błędów merytorycznych , myląc czyny przypisane oskarżonym z czynami omawianymi (co słusznie zauważył obrońca oskarżonego B. ) – doprowadzając tym samym do sprzeczności między orzeczeniem , a jego uzasadnieniem . Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku jest słuszny tylko wówczas, gdy skarżący przytoczy okoliczności wskazujące, że Sąd I instancji dokonał tych ustaleń pomijając istotne dowody, ignorując powszechnie akceptowaną wiedzę, czy doświadczenie życiowe, a zasadność dokonanych ocen i wniosków nie odpowiada zasadom logicznego rozumowania. Autorzy apelacji , o których wyżej takie okoliczności przedstawili w swych pisemnych apelacjach . W ocenie Sądu Apelacyjnego, dokonana w niniejszej sprawie ocena dowodów została przeprowadzona w sposób wybiórczy , a Sąd Okręgowy w Sieradzu mimo , że wskazał jakie okoliczności uznał za udowodnione, to nie wskazał dowodów z jakich te okoliczności mają wynikać . Tok rozumowania Sądu Okręgowego przedstawiony w pisemnych motywach wyroku nie jest czytelny i poprawny logicznie, zaś wywiedzione ostatecznie wnioski oparte zostały w całości na niezweryfikowanym materiale dowodowym . Z uzasadnienia orzeczenia nie wynika dlaczego sąd oparł się na wyjaśnieniach S. K. mimo , iż tego dowodu nie można było , z uwagi na postawę oskarżonego , w żaden sposób zweryfikować . Zauważyć również należy , że z tych wyjaśnień nie wynikają miejsca przekazywania narkotyków i ich ilość , a jedynie na podstawie tych wyjaśnień można ustalić niektóre transakcje i część narkotyków sprzedanych podczas nich oskarżonym . Takie pomówienie winno rodzić po stronie sądu daleko idącą ostrożność – po stronie Sądu Okręgowego w Sieradzu ona nie wystąpiła . Podnieść również w tym miejscu należy , że do części z zarzutów oskarżeni przyznają się i wskazują na ilości nabytych środków odurzających - to zaś pozostaje poza uwagą sądu . Ustaleń w zakresie ilości i wartości narkotyków nie poczynił sąd I instancji . Za takowe nie mogą być bowiem uznane ustalenia zawarte na stronie od 6 do 22. Sąd czyniąc ustalenia faktyczne np. na stronie 6- 8 zawiera sformułowanie : „wartość szacunkowa narkotyków” , „sprzedawał po 16,50 zł a nawet do 25 zł” , „nie mniej niż 5300 gr. , 10000 tabletek , 50 gr. - ta kwota to co najmniej 93850 zł” – te ilości i kwoty nie są przez sąd w żaden sposób wyliczone , a gdy porówna się je z ustaleniami sądu odnośnie pojedynczych transakcji - łączna ilości narkotyków i ich wartość nie sumuje się . Ustalenie takie jak powyżej wynika jedynie z łącznych danych podawanych przez S. K. , które sąd przekopiował do swych ustaleń faktycznych , nie dokonując nawet ich liczebnej weryfikacji . Sąd I instancji bezkrytycznie przyjął takie pomówienie za wiarygodne i na jego podstawie poczynił ustalenia faktyczne w sprawie , a uczynił to także niekonsekwentnie . Jednym oskarżonym , ich wyjaśnieniom, dał wiarę i uniewinnił od popełnienia zarzucanych im czynów , a innych w oparciu o te same dowody skazał . Słusznie zauważył prokurator, że w zakresie uniewinnionych oskarżonych tj. K. K. , M. S. , D. Z. sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego K. tak jak i w zakresie pozostałych oskarżonych , jednakże jak wynika to z uzasadnienia orzeczenia z braku innych dowodów uniewinnił ich . Na sprawstwo choćby oskarżonego K. , R. , P. , (...) wskazują również tylko wyjaśnienia oskarżanego K. , a Ci oskarżeni zostali skazani . Taka niekonsekwencja sądu I instancji wskazuje na to , że wybiórczo ocenił on materiał dowodowy nie dokonując jego szczegółowej analizy , a w szczególności nie rozstrzygając wątpliwości na korzyść oskarżonych . Do pomówienia , dokonanego przez S. K. , jak w tej sprawie sąd winien podejść ze szczególną ostrożnością tym bardziej, że ten oskarżony ubiegał się o nadzwyczajne złagodzenie kary co w efekcie nastąpiło . Sąd czyniąc tak stał się zakładnikiem tegoż oskarżonego, który mimo, że nie wyjaśnił wszystkich ważkich dla sprawy okoliczności, odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania , uniemożliwił sądowi dotarcie do prawdy materialnej w tej sprawie - osiągnął swój cel . Procedując w taki sposób sąd nie poczynił prawidłowych ustaleń w sprawie , a w szczególności wszystkie okoliczności poczytał na niekorzyść oskarżonych i to jeszcze niektórych. Ta niekonsekwencja sądu w rozumowaniu świadczy o tym , że materiał dowodowy został oceniony dowolnie , a ocena ta nie pozostaje pod ochroną przepisów procedury karnej . Zauważyć również należy , że w oparciu o dotychczas zgromadzone dowody brak jest podstaw do uznania , że oskarżeni wprowadzali narkotyki do obrotu bądź udzielali je innym osobom . Z wyjaśnień S. K. wynika jedynie , że nabywali je od niego ; nie ma on wiedzy co z nimi robili – czy je sprzedali , czy sami zużyli . Sąd te okoliczność całkowicie pominął w swych rozważaniach . Zaznaczyć również należy , że brak jest również dowodów na to , że P. K. brał udział lub pomagał w wewnątrzwspólnotowym dostarczaniu narkotyków z Holandii . Z zebranych dowodów , a w szczególności z ustaleń sądu na karcie 5 uzasadnienia wynika , że ten oskarżony nie chciał brać udziału w takiej działalności , a jedynie pomógł w porcjowaniu przywiezionych z Holandii narkotyków i nie wprowadzał ich do obrotu . Swą działalność rozpoczął po ich przywiezieniu i ograniczył ją do porcjowania . Przypisanie czynu temu oskarżonemu opisananego w punkcie XXVIII jest zatem w oparciu o zebrane dotychczas dowody niezasadne lub choćby przedwczesne . Reasumując stwierdzić trzeba , że sąd I instancji dowolnie ocenił materiał dowodowy , nie wyciągnął z niego prawidłowych wniosków i bezkrytycznie uznał za wiarygodne ogólnikowe , nie szczegółowe pomówienia S. K. . Nadto swe stanowisko , w pisemnych motywach orzeczenia przedstawił niezgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. Znaczna część uzasadnienia orzeczenia zawiera skopiowane wyjaśnienia oskarżonego K. , łącznie z zawartymi w nich sformułowaniami potocznymi jak choćby tymi na stronach od 34 do 81 takimi jak : wałek , trafili grupę , łatwił , gadać , zgadali się , kasa i tym podobne . Ustalenia sądu w zakresie 19 oskarżonych i prawie 60 czynów sąd zawarł na 22 stronach pisemnego uzasadnienia orzeczenia . Kolejne strony od 22 do 101 zawierają przepisane z akt sprawy wyjaśnienia oskarżonych . Ocena dowodów została ograniczona do minimum , natomiast ocena prawna czynów przypisanych oskarżonym , powierzchowna i to jeszcze błędna na co wskazano powyżej . Wobec powyższego przy takich uchybieniach jakich dopuścił się sąd I instancji wyrok w tym kształcie nie może się ostać , także wobec oskarżonych M. M. jak i D. F. – mimo , że apelację w zakresie ich skazania, dotyczyły orzeczenia o karze . Ci oskarżeni nie potwierdzili w swych wyjaśnieniach pomówień S. K. . Wskazywali na fakt zakupu od niego narkotyków , ale podawali inne ilości i wartości , a wręcz kwestionowali te wynikające z wyjaśnień S. K. . Sąd natomiast , tak jak i w zakresie pozostałych oskarżonych , przypisał M. M.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.