Sad powszechny, II K 250/15

Sygn. akt II K 250/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia SR Katarzyna Cichocka Protokolant: sekretarz sądowy Ewelina Kazberuk Prokurator nieobecny – zawiadomiony po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. sprawy R. H. s. A. i A. z domu D. ur. (...) w miejscowości B. oskarżonego o to, że: przywłaszczył powierzoną cudzą rzecz ruchomą w postaci pieniędzy o łącznej kwocie 4534 zł w dniu 5 marca 2013r. w B. , w ten sposób, że po niewywiązywaniu się z umowy zakupu ryby ozdobnej słodkowodnej (...) , nie zwrócił Z. S. pieniędzy działając na jego szkodę, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. I. oskarżonego R. H. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym, iż ustala wysokość przywłaszczonej kwoty na 4.523,00 zł i za to w oparciu o przepisy Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 20.03.2015r., poz. 396) przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. , z mocy art. 284 § 2 k.k. skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat; III. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 4.523,00 (cztery tysiące pięćset dwadzieścia trzy i 00/100) złote na rzecz pokrzywdzonego Z. S. ; IV. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 roku Prawo o Adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. B. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu przygotowawczym oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden i 40/100) złotych tytułem podatku VAT od przyznanego wynagrodzenia; V. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 roku Prawo o Adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. Ż. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 82,80 (osiemdziesiąt dwa i 80/100) złotych tytułem podatku VAT od przyznanego wynagrodzenia; VI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W marcu 2013r. po telefonicznym uzgodnieniu R. H. zobowiązał się sprowadzić z Malezji dla Z. S. rybę ozdobną słodkowodną (...) . W tym celu Z. S. , na podane przez R. H. konto, przelał kwotę 4.523 zł. R. H. podjął starania w celu sprowadzenie ryby i wywiązania się z zobowiązania, jednak bezskutecznie. Z przyczyn od niego niezależnych sprowadzenie wskazanej ryby okazało się niemożliwe. Do dnia dzisiejszego R. H. nie wywiązał się z zobowiązania i Z. S. nie otrzymał zamówionego towaru ani zwrotu pieniędzy. R. H. obecnie nie dysponuje pieniędzmi otrzymanymi od Z. S. , bowiem wpłacił je jako zaliczkę na zakup innych ryb, którą utracił. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: - wyjaśnień oskarżonego – k. 297 - zawiadomienia o przestępstwie – k. 2-3 - zeznań świadka Z. S. - k. 3 Oskarżony na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu i złożył wyjaśnienia potwierdzające ustalony w sprawie stan faktyczny, szczegółowo opisując okoliczności zdarzenia /dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 297 / Sąd zważył, co następuje: Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego. Znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, przede wszystkim w postaci zeznań pokrzywdzonego Z. S. , a ponadto są zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W toku postępowania przygotowawczego oskarżony został poddany badaniom przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. Biegli stwierdzili, że oskarżony nie zdradza objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego. Rozpoznali u wymienionego zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu w okresie abstynencji. W czasie popełnienia zarzucanego czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Warunki z art. 31§1 i 2 kk wobec oskarżonego M. G. nie zachodzą. (opinia sądowo – psychiatryczna k. 214-216). W tym stanie rzeczy wina oskarżonego i okoliczności popełnienia zarzucanego im czynu nie budzą wątpliwości. R. H. swoim zachowaniem polegającym na tym, że po niewywiązywaniu się z umowy zakupu ryby ozdobnej słodkowodnej (...) , nie zwrócił Z. S. przekazanych mu na ten cel w dniu 5 marca 2013r. w B. pieniędzy w łącznej kwocie 4523 zł, lecz rozporządzał nimi jak swoją własnością, dopuścił się przestępstwa sprzeniewierzenia określonego w art. 284 § 2 k.k. Sąd dokonał jedynie korekty oczywistej omyłki pisarskiej w zarzucie dotyczącej wysokości przekazanej kwoty. Czyn przypisany oskarżonemu został popełniony przed zmianą kodeksu karnego z dnia 20.02.2015r., która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015r. Zgodnie zatem z zasadą określoną w art. 4§1 kk , która w sytuacji, gdy w chwili orzekania obowiązuje inna ustawa niż w chwili popełnienia czynu, nakazuje stosować ustawę względniejszą dla sprawcy, Sąd za podstawę skazania przyjął przepisy w brzmieniu obowiązującym przed w/w zmianą jako korzystniejszy dla oskarżonego. Bez wątpienia dla oskarżonego względniejsza jest ustawa w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r., z uwagi na treść art. 69§1 kk , który przewidywał możliwość warunkowego zawieszania wykonania kary pozbawiania wolności w wymiarze do 2 lat. Zgodnie natomiast z obecnie obowiązującą treścią art. 69§1 kk Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Ponadto zgodnie z obecnym brzmieniem art. 72§1 kk obligatoryjne jest nałożenie na oskarżonego w okresie próby obowiązków wymienionych w tym przepisie. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a w szczególności rodzaj i charakter naruszonego dobra. Dobrem, jakie naruszył oskarżony jest prawo własności. Oskarżony swoim zachowaniem naruszył szczególny stosunek zaufania, którym został obdarzony przez pokrzywdzonego. Mając powyższe na uwadze Sąd wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego szczere przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy i postawa wyrażająca się w zobowiązaniu jak najszybszego wywiązania się z obowiązku naprawienia wynikłej z przestępstwa szkody, daje zasadnie przypuszczać, że pomimo nie wykonania tej kary będzie one przestrzegał porządku prawnego, a szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Wprawdzie R. H. był w przeszłości jednokrotnie karany, jednakże za przestępstwo skarbowe, a więc odmienne rodzajowo. W tym stanie rzeczy Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat. Jednocześnie Sąd, zgodnie z treścią art. 46§1 kk , orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości. Orzeczony środek karny będzie bezpośrednią dolegliwość dla oskarżonego i dodatkowo wzmocni wychowawcze oddziaływanie kary. W ocenie Sądu kara w orzeczonym wymiarze jest w pełni adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu i uwzględnia stopień jego winy, ponadto spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze względem oskarżonego i jako zgodna ze społecznym poczuciem sprawiedliwości, będzie w sposób prawidłowy kształtowała świadomość prawną społeczeństwa. Z uwagi na fakt, że oskarżony nie pracują, Sąd na podstawie art. 624§1 kpk , zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.