Sad powszechny, II K 83/15

Sygn. akt II K 83/15 POSTANOWIENIE dnia 22 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Matejko Protokolant: sekr. sąd. Adriana Jurek przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koszalinie Marii Kociubińskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie T. Ł. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie art.632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego T. Ł. o wydanie wyroku łącznego, którego zasadność według wnioskodawcy wynika z faktu zmiany przepisów dotyczących orzekania w zakresie wyroków łącznych, obowiązujących od dnia 1 lipca 2015 roku. Skazany wniósł o połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w wyrokach Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 31 sierpnia 2004 roku w sprawie II K 245/03 oraz Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 23 marca 2006 roku w sprawie II K 208/06, z dnia 8 listopada 2007 roku w sprawie X K 1216/07, z dnia 3 czerwca 2008 roku w sprawie II K 36/08, z dnia 21 sierpnia 2012 roku w sprawie II K 625/12 i z dnia 6 maja 2013 roku w sprawie II K 190/13. W dniu 11 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie II K 9/14, na podstawie art.572 kpk , umorzył postępowanie o wydanie wobec skazanego wyroku łącznego wobec stwierdzenia braku podstaw do jego wydania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek skazanego nie jest zasadny i z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej nie może zostać uwzględniony. W pierwszej kolejności odnieść się należy do Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniającej treść art.85 kk dotyczącego wymierzania kary łącznej, jednakże zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże Ustawy, art.85 kk w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z akt sprawy II K 83/15 w tym z aktualnej karty karnej skazanego wynika natomiast, iż wobec T. Ł. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej. Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Z analizy akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym (sygn. akt II K 9/14), w której umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego z uwagi na brak podstaw z art.85 k.k. do połączenia jednostkowych kar orzeczonych w wyrokach. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące T. Ł. . Podkreślić należy, że od czasu wydania powyższego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące dotyczące jego osoby. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 9/14 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 kpk . Oznacza to, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk , a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 kpk , obciążyć Skarb Państwa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.