Sad powszechny, II Ka 565/15

Sygn. akt II Ka 565/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Krajewska - Sińczuk Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Głuchowska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. sprawy P. C. obwinionego o wykroczenie z art. 86 §1 kw na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 15 lipca 2015 r. sygn. akt VII W 886/13 zaskarżony wyrok uchyla i na podstawie art. 5§1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45§1 kw postępowanie w sprawie P. C. umarza wobec przedawnienia karalności wykroczenia; stwierdza, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II Ka 565/15 UZASADNIENIE P. C. został obwiniony o to, że w dniu 13 września 2013 r. o godz. 02.35, w miejscowości N. , na drodze K-2, spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując pojazdem ciężarowym m-ki V. o nr rej. (...) wraz z naczepą m-ki K. o nr rej. (...) nie zachował bezpiecznego odstępu od pojazdu ciężarowego poprzedzającego m-ki S. o nr rej. (...) uderzając w jego tył i doprowadzając do jego wywrócenia się na prawy bok, w wyniku czego kierujący pojazdem S. doznał obrażeń ciała kategorii lekkich, tj. o czyn z art. 86 § 1 kw Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. akt VII W 886/13: I. obwinionego P. C. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za czyn ten na podstawie art. 86 § 1 kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 500 złotych; II. zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 50 złotych oraz kwotę 100 złotych tytułem pozostałych kosztów postępowania. Apelację od przedstawionego wyżej wyroku wniósł obwiniony P. C. . Orzeczeniu temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego oraz procesowego, nie przytaczając jednocześnie przepisów, które w jego ocenie zostały naruszone. Z uzasadnienia wniesionej apelacji wynika, iż obwiniony nie zgadza się z oceną materiału dowodowego, jaką dokonał Sąd I instancji, w jego ocenie jest niewinny, a za zdarzenie odpowiada kierujący pojazdem S. . Niezależnie od zarzutów, obwiniony wskazał, iż z dniem 13 września 2015 r. (a zatem 6 dni po wniesieniu apelacji) nastąpi przedawnienie karalności wykroczenia, o które jest obwiniony. Podnosząc powyższe, obwiniony wniósł o: - uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, ewentualnie - zmianę wyroku i uniewinnienie go od zarzucanego wykroczenia, lub - umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności wykroczenia, które nastąpi z dniem 13 września 2015 r. Na rozprawę odwoławczą nikt się nie stawił. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja obwinionego okazała się o tyle zasadna, że doprowadziła do umorzenia postępowania w sprawie P. C. wobec przedawnienia karalności wykroczenia. Wskazać należy, iż w dacie wydania wyroku przez Sądu I instancji oraz w dacie wniesienia przez obwinionego środka odwoławczego od tego wyroku, tj. w dniu 08 września 2015 r. (data prezentaty Biura Podawczego Sądu Rejonowego w Siedlcach) karalność wykroczenia jeszcze nie nastąpiła. Wobec faktu, iż do popełnienia czynu przypisanego P. C. doszło w dniu 13 września 2013 r., zaś postępowanie w stosunku do jego osoby wszczęto w dniu 10 grudnia 2013 r. (k. 27), przyjąć należało, że karalność przypisanego mu wykroczenia ustała z końcem dnia 13 września 2015 r., albowiem z upływem tegoż dnia upłynęły 2 lata od popełnienia tego czynu (art. 45 § 1 kw). W tym stanie rzeczy, w związku z okolicznością, iż doszło do zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania ( art. 5 § 1 pkt 4 kpw ), stanowiącej zarazem bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 104 § 1 pkt 7 kpw , Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie, zaś na podstawie art. 118 § 2 kpw stwierdził, że koszty procesu w tejże sprawie ponosi Skarb Państwa. Powyższe sprawiło, że bezprzedmiotowym stało się poddanie analizie argumentacji wysuniętej przez apelującego. Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.