Sad powszechny, IV U 907/14

Sygn. akt IV U 907/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania Gminnej Spółdzielni (...) w C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 17 czerwca 2014 r. nr (...) , znak (...) - (...) w sprawie Gminnej Spółdzielni (...) w C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość składek na ubezpieczenie wypadkowe zmienia zaskarżoną decyzję oznaczoną nr (...) i ustala, że stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe, obowiązująca płatnika składek Gminną Spółdzielnię (...) w C. w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2014 r. do 31 marca 2015 r. nie ulega podwyższeniu o 50 %. Sygn. akt: IV U 907/14 UZASADNIENIE Decyzją z 17 czerwca 2014r. oznaczoną numerem (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art.34 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w związku z art.83 ust.1 pkt 3 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą płatnika składek Gminną Spółdzielnię (...) w C. w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2014r. do 31 marca 2015r. podwyższa się o 50%. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że w roku składkowym 2014/2015 płatnik składek nieprawidłowo ustalił wysokość stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, w związku z czym składka na ubezpieczenie wypadkowe za ten okres została zaniżona. Organ rentowy podniósł, że zawiadomieniem z 16 marca 2014r. poinformował płatnika składek o wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w roku składkowym od 1 kwietnia 2014r. do 31 marca 2015r. wskazując, że wynosi ona 1,02% podstawy wymiaru. Stopa ta ustalona została na podstawie danych przekazanych przez płatnika składek w dokumentach ZUS IWA za styczeń 2011r., styczeń 2012r. i styczeń 2013r. Jednakże w deklaracji rozliczeniowej za kwiecień 2014r. z 14 maja 2014r. płatnik składek wykazał stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe w wysokości 0,93% podstawy jej wymiaru zamiast obowiązującej 1,02%. Skutkowało to zaniżeniem składek na ubezpieczenie wypadkowe w roku składkowym od 1 kwietnia 2014r. do 31 marca 2015r. Mając na uwadze powyższe oraz przepis art.34 ust.1 w/w ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych organ rentowy za zasadne uznał ustalenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w w/w okresie składkowym w wysokości 150% prawidłowo ustalonej stopy procentowej. Odwołanie od w/w decyzji złożył płatnik składek Gminna Spółdzielnia (...) w C. reprezentowana przez członków zarządu wnosząc o jej zmianę i ustalenie, że stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe w w/w okresie nie ulega podwyższeniu o 50%. W uzasadnieniu stanowiska wskazano, że skarżący zgłasza do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych, a zatem opłaca składkę na ubezpieczenie wypadkowe wg ustalanej przez organ rentowy i podawanej do wiadomości płatnika składek zindywidualizowanej stopy procentowej. Przepis art.34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych , który zastosował organ rentowy, dotyczy sytuacji, w której do zaniżenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe dojdzie na skutek przekazania przez płatnika składek nieprawdziwych danych, o których mowa w art.31 ust.1 albo nieprzekazania takich danych w ogóle. Tymczasem w okolicznościach sprawy sytuacja taka nie miała miejsca. Doszło wprawdzie do ustalenia nieprawidłowej – zaniżonej stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, ale nie z przyczyn, o których mowa w art.34 ust.1 ustawy. Dlatego zastosowanie przewidzianej w tym przepisie sankcji było niezasadne. Niezależnie od tego skarżący wskazał, że zgodnie z art.32 ust.1 w/w ustawy o wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującej w danym roku składkowym organ rentowy zawiadamia płatnika składek, o którym mowa w art.28 ust.2 ustawy, nie później niż do 20 kwietnia tego roku. Tymczasem zawiadomienie o wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w roku składkowym 2014/2015 zostało doręczone skarżącemu po wskazanym terminie - dopiero w dniu 30 maja 2014r. (odwołanie k.1-3) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k.4-5). Sąd ustalił, co następuje: Płatnik składek Gminna Spółdzielnia (...) w C. zgłasza do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych. W związku z tym, zgodnie z dyspozycją art.28 ust.2 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych , stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe dla skarżącego płatnika składek ustala Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako iloczyn stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe określonej dla grupy działalności, do której należy płatnik, i wskaźnika korygującego ustalonego dla płatnika składek. Płatnik składek terminowo i prawidłowo co do treści przekazał organowi rentowemu wymagane ustawą dane (art.31) niezbędne do ustalenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w roku składkowym od 1 kwietnia 2014r. do 31 marca 2015r. Stosownie do art.28 ust.2 w zw. z art.32 ust.1 ustawy organ rentowy w oparciu o przekazane dane ustalił dla płatnika składek stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe w w/w roku składkowym w wysokości 1,02% podstawy jej wymiaru, przy czym zawiadomienie o wysokości ustalonej stopy procentowej składki dotarła do płatnika składek po 20 kwietnia 2014r. ,tj. po terminie, o którym mowa w art.32 ust.1 ustawy (zeznania prezesa zarządu płatnika składek W. J. k.19 – nagranie od minuty 16 do 17 i k.18v – nagranie od minuty 3 do 10). Wobec powyższego płatnik składek zadeklarował na rok składkowy od 1 kwietnia 2014r. do 31 marca 2015r. składkę na ubezpieczenie wypadkowe w wysokości stopy procentowej z ubiegłego roku składkowego ,tj. w wysokości 0,93%. W przedstawionych okolicznościach organ rentowy uznał, że zastosowanie w sprawie znajduje przepis art.34 ust.1 w/w ustawy i zaskarżoną decyzją 17 czerwca 2014r. stwierdził, że stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą płatnika składek Gminną Spółdzielnię (...) w C. w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2014r. do 31 marca 2015r. podwyższa się o 50% (decyzja z 17 czerwca 2014r. k.1 akt organu rentowego). S ąd zważył, co następuje: Odwołanie płatnika składek Gminnej Spółdzielni (...) w C. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.34 ust.1 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r. Nr 167, poz.1322 ze zm.) jeżeli płatnik składek nie przekaże danych lub przekaże nieprawdziwe dane, o których mowa w art.31 (do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe), co spowoduje zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na cały rok składkowy w wysokości 150% stopy procentowej, ustalonej na podstawie prawidłowych danych, a płatnik składek zobowiązany jest opłacić zaległe składki wraz z odsetkami za zwłokę. Odnosząc powyższe uregulowanie do okoliczności sprawy stwierdzić należy, że w sprawie nie zaszły przesłanki do zastosowania przewidzianej w tym przepisie sankcji podwyższenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe o 50%. Zacytowany przepis przewiduje podwyższenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe nie w każdym przypadku zaniżenia tejże stopy procentowej, a w sytuacji, gdy do zaniżenia stopy procentowej składki dojdzie na skutek nieprzekazania przez płatnika składek danych lub przekazania nieprawdziwych danych, o których mowa w art.31 ustawy. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z zawiadomienia z 16 marca 2014r. - wystosowanego przez organ rentowy do płatnika składek, w którym organ informuje tegoż płatnika o wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w spornym okresie (zawiadomienie k.17 akt sprawy) - płatnik składek terminowo i prawidłowo co treści przekazał organowi rentowemu dane potrzebne do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe i na podstawie tychże danych organ rentowy ustalił, że stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe w roku składkowym 2014/2015 wynosi 1,02% podstawy wymiaru. Skoro organ rentowy od początku prawidłowo (na podstawie prawidłowych danych) ustalił stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą płatnika składek w spornym okresie, to nie może być mowy o ziszczeniu się przesłanek, o których mowa w art.34 ust.1 ustawy. Czym innym jest bowiem zaniżenie stopy procentowej składki na skutek nieprzekazania danych lub przekazania nieprawdziwych danych, a czym innym błędne zadeklarowanie składki przez płatnika składek. W przypadku skarżącego, stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe ustala Zakład – tak wynika z art.32 ust.1 ustawy, a obowiązkiem płatnika składek – poinformowanego przez organ rentowy o ustalonej stopie - jest zastosowanie się do tych ustaleń. W niniejszej sprawie mechanizm ten nie zadziałał. Płatnik składek nie otrzymawszy w terminie zawiadomienia, o którym mowa w art.32 ust.1 ustawy nie podjął działania, o którym mowa w art.32 ust.2 ustawy ,tj. nie zwrócił się do organu rentowego o udzielenie stosownej informacji i zadeklarował nieprawidłową (zaniżoną) stopę procentową składki. Działanie takie było nieprawidłowe, ale nie uzasadniało zastosowania sankcji z art.34 ust.1 ustawy. Wskazany przepis przewiduje sankcję (rodzaj kary), a jako taki nie może być wykładany rozszerzająco na wszystkie przypadki zadeklarowania i uiszczenia zaniżonej składki na ubezpieczenie wypadkowe. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie płatnika składek zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477 14 §2 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.